Певунок
Выдавец: Беларусь
Памер: 63с.
Мінск 1991
Аўтарскі зборнік беларускага кампазітара В. Сярых уключае ўжо вядомыя і новыя песні’ для дзяцей. Тут прысутнічае многажанравасць I разнастайнасць музычных тэм і вобразаў.
Адрасуецца шматлікім аматарам музыкі, а таксама можа быць выкарыстаны ў канцэртнай 1 педагагічнай практыцы музычных работнікаў дзіцячых устаноў.
Беларускі кампазітар Валянціна Сярых аўтар, які актыўна працуе ў жанры эстраднай песні. Многія з яе песень сталі папулярнымі — не толькі ў рэспубліцы, але і за яе межамі. Гэта — ’’Проіцай, бабье лето” / ”Ты только скажл” на вершы М. Ясеня, песні на вершы беларускіх паэтэс Э. Агняцвет, Л. Філімонавай, В. Аколавай.
Песні і музыка для дзяцей — адна з галоўных тэм у творчасці кампазітара. Дзеці добра ведаюць песні Валянціны Сярых ’’Золотой караснк” (сл. Н. Юрковай), ’’Паучок” (сл. С. Когана I А. КобецФілімонавай), ’Трыбны дожджык” (сл. А. Дзеружынскага) і іншыя.
Многія з песень кампазітара ўвайшлі ў хрэстаматьпо па музыцы 1 спевам для агульнаадукацыйных школ, а таксама ў праграму выхавання 1 навучання ў дзіцячым садзе, раздзел ’’Музыка”.
Член Саюза кампазітараў СССР Валянціна Сярых — часты госць дзІцячых аўдыторый, дзе яе выступленні праходзяць з нязменным поспехам. Кампазітара ведаюць 1 па перадачах Беларускага тэлебачання ’’Разам з песняй”, дзе яна знаёміць гледачоў з творчасцю сваіх вучняў — юных артыстаў 1 кампазітараў. Актыўна займаючыся эксперыментальнапедагагічнай дзейнасцю, Валянціна Сярых паспяхова развІвае творчыя і артыстычныя здольнасці дзяцей незалежна яп Іх узросту I прыроднага таленту.
Гэты зборнік, куды ўвайшлі ўжо вядомыя і новыя песні кампазітара, адрасуецца шматлікім аматарам музыкі, педагогамвыхавацелям, а таксама можа быць выкарыстаны ў канцэртнай і педагагічнай дзейнасці. Зборнік пабудаваны з улікам спецыфікі розных узроставых груп дзяцей.
Высокі прафесляналізм, жанравая разнастайнасць, яркі круг музычнапаэтычных вобразаў — характэрныя рысы зборніка, які прапануецца чытачу.
Народны артыст БССР, прафесар А.В. БАГАТЫРОУ
5205000000 136
СБЗ 7991
М 301 (03) 91
© В.В.Сярых, 1991
Словы народныя
калыханка
Музыка В. СЯРЫХ
Tempo I
Люлілюлі,
Дзеткі ўсепаснулі.
He спіцьтолькі коця.
Ходзіць па балоце.
Адмарозіў лапку, Пайшоў грэцца ў хатку. Недзе коцю дзецца.
Лапачцы пагрэцца.
Люлілюлі, Дзеткі ўсепаснулі.
He спіць толькі коця Ходзіць па балоце.
Палез 6н на вышкі, Тамгулялі мышкі. Так яны спявал I!
Спаткі недавалі...
Люлілюлі,
Дзеткі ўсе паснулі, Л юл 1люл ілюл 1...
Ўсё!..
2. Зак. 5697.
4
выхавальніца
Словы Н. ГАЛіНОЎСКАЙ
7
Любіцьнас J разумее,
Усё ведае, умее.
Нам заўсёды добра з ёй, Выхавальніцай сваёй.
Прыпеў:
Вельмі хораша сёння спяваем Нашай дружнай вялікай сям’ёй.
Гэту песеньку мы прысвячаем Выхавальніцы групы сваёй.
3 ёй усё нам зразумела,
3 ёй усё мы робім смела. На пытанні дасцьадказ.
3 'ёй сябруе кожны з нас.
Прыпеў.
мамін голас
Словы М. ЛЮДКЕВіЧ, пераклад В. СЯРЫХ
= 72)
3. Зак. 5697.
9
Ходзіцьсон ля вакон, Ціха сее сіні лё'н.
Чую, як у ціхім сне Песня лашчыцца ка мне.
Прыпеў:
Чую, чую, як у ціхім сне Песня, песня лашчыцца ка мне.
Дарагі,знаёмы голас Чую то звініць, як колас. To трапеча, як л істок, To журчыць, як ручаёк.
Прыпеў.
БЭБчына памочніца
Словы К.КІРЭЕНКІ
НЯСПЕШНА, ВЕСЕЛА (J = 76)
4. Зак. 5697.
13
12
выпад снег
1 Для па ўтар эння
Словы Н. ГІЛЕВІЧА
Вачаняткі — васілё'к, А валосікі — лянок, — Вось якая ў бабкі ўнучка Бабчына памочніца.
Ледзьве ранічкай прачнецца, — Хопіць звонкае вядзерца
1 да студні — скокамскок ! Бабчына памочн іца.
Курак беленькіх напоіць, Куранятак супакоіць: He сумуйце, тут я, тут!.. Кажа ім памочніца.
15
14
ПЕВУНОК
Словы народныя
Цуд тварыўся — я праспау: Снег дасвеццем перапаў Ранарана, Рана...
Счараваў вяскоўцаў снег:
Хоць бы слова, крык ці смех, — Ціхаціха,
Ціха...
I ляжыць ён на дварах, На парканах і дрывах — Чысты чысты, Чысты...
Моўчкі я стаю ў цішы Т так лёгка на душы, Светласветла, Светла...
Ку_ ка_ рэ_ ку, пе_ ву_ нок, па_ шый са_ бе ка_ жу_ шок,
16
зімовая калыханка
Словы Я. ЖУРБЫ
Кукарэку, певунок, Пашый сабе кажушок, Пашый штонікі з шаўкоў, 3 залацістых паяскоў.
I пашыў, і надзеў, I ў люстэрка паглядзеў. I пашыў ён, і надзеў, I ў люстэрка паглядзеў!
Ўсё!
19
18
ве_ і за_ спя_ ва_ лі на ўвесь ляс_ ны пра_ стор.
6. Зак. 5697.
21
Прыйшла з вятрам і восень, Шуміць высокі лес.
Пайшоў мядзведзь па лесе, Далёка ў глуш залез.
Пад ёлкай вырыў яму, Паслаў у ёй галлё.
1 вось ужо гатова Зімовае жыллё.
Прыйшла зіма з марозам Заснуў і’ лес, і бор.
Завеі заспявалі
На ўвесь лясны прастор.
А Мішка I не дбае, Яго спакойны сон.
Ен спіць на мяккім вецці Аж да вясенніх дзён.
як вясна прыйшла
I і ±
Як вяс_ на прыйшла ў гад,
22
на дачЕ
Як вясна прыйшла ў га і, Разбудзіла ручаі.
I паклікала ‘зноў Птушак з выраю дамоў.
Прыляцел і жаўрук і, I зязюлі, і шпакі,
КачкІ і чэпікі, А за імі ластаўкі.
Ластаўкі, ластаўкі!
А за імі ластаўкі...
7. Зак. 5697.
24
(Однн )
26
I
(Одйн)
28
(Bee)
Tempo I
Плачет дожднк За окошком, Грустный броднт По дорожкам. Грустно грому В вышнне. Потому wo Грустно мне.
Каплн стряхнвают клёны, Н уже четыре дня
Мнмо ходят Почтальоны Н не смотрят На меня.
Тополь веткн Опустнл: Вндно, тоже Загрустнл.
Мама, слышншь?
Мама, слышншь?
Почему ты мне не пншешь?
Мама, слышншь?
Мама, слышншь?
Почему не пншешь Мне?
Слова С. КОГАНА
ВЕСЁЛЫЕ ЗОНТНКМ
30
31
33
Гуляет
Зонтнк папа
Под струямн воды: Ботннкн, плаіц Н шляпа, Н кончнк Бороды.
Шагает зонтнк Прямо, У ног бурлнт Поток, А рядом Зонтнк — мама: Сапожкя, плаш, Платок.
А это —
Зонтнк дочка: Он маленькнй, Зато, У зонтнка
В цветочках й платье, Н пальто.
Ляляля...
паячок
Слова С. КОГАНА Н Е. КОБЕЦФНЛЙМОНОВОЙ
HE СПЕША, ОЧЕНЬ НЕЖНО N =60 J
^^^^^^л
34
Родннчок внпзу журчнт речнсто, В нём такая чнстая вода...
Паучок, похожкй на связмсза, Над водою тянет провода.
Прнпев:
Чтобы вечерком, прнсев на ветку, Комнатные тапочкн надеть, Полнстать задумчнво газетку.
После в телевнзор поглядеть.
Ляляля...
Говорнт ему сосед, комарнк: ”М я хочу такое же кнно!” Развесёлый маленькнй звонарнк О таком княо мечгал давно.
Прнпев:
Ночью тншнна, н всё в порядке, Паучок давно улёгся спать.
А наутро, после фнззарядкн, Станет провода тянуть опять.
37
36
Словы А. ДЗЕРУЖЫНСКАГА
ГРЫБНЫ дожджык
доб_рых вы_рас_ ла гры_ боў. . .
39
Слова Н. ЮРКОВОЙ
Дожджык, дожджык, Дробненьк і,дробненькі. Будзь ты, дожджык, Добраньк і, добраньк і.
Прыпеў:
Діся ты ўсю ночку, Каб раслі грыбочкі.
2 разы
I паслухаў дожджык нас, Дожджык нас.
Усю ночку ліў якраз, Ліў якраз.
Прыпеў;
Колькі там каля дубоў 1 Добрых вырасла грыбоў J ^ РазьІ
лына м слон
КАК БЫ PACCKA^IBA1lZ2x1^2
^^^^^^^^^^^^^^^^^
_ля> ле_ са> степ_ ны_ е да_ лн. • . Все э_ той но_ чью
креп_ ко спа_ лн. Н толь_ ко не спа_ лось сло_ ну, пэ_
40
41
_всю_ ду слон нс_ кал лу_ ну, нс_ кал
_ны нн_ где. й ВОТ поч_ тен_ ный, тол_ стый слон
43
жн_ те, ска_ жн_ те, как най
_жн_ те, как мне най_ тн
45
Н только не спалось слону, Повсюду слон нскал луну. Мскал в лесах, в полях, в воде... Но не нашёл луны
Нкгде.
Тут месяц уднвнлся — М сразу округлнлся. Большая круглая луна Взглянула с неба На слона.
Н вот почтенный, толстый слон Отвеснл месяцу поклон, Спроснл, нарушнв тншнну: — Скажнте, Как найтн луну?
По небу месяц Плыл двурогнй. Он освеіцал Поля, дорогн, Моря, леса, Степные далн... Все этой ночью крепко спалн.
47
Разогнулась радугадуга — Афрнку засыпалн снега!
Бегает на лыжах
Каждый зверь!
Еслн ты не верншь мне — Проверь!
Прнпев:
Я вду, Покавру! Я нду в пою: Я не вру, Я не вру — Я выдумываю!
А на Южном полюсе — жара! Высланы пннгвннам веера! Будет нм прохладнее теперь! Еслн ты не верншь мне — Проверь!
Прнпев.
Я ключн снамскому коту Прнвяжу верёвочкой к хвосту! Кот прндёт н сам Откроет дверь!
Еслн ты не верншь мне — Проверь!
Прнпев.
51
Словы народныя
Добры ВЕчар, сад
Доб_ РЬІ сон, шчас__ лі_ вы сон, Спі^ це, дзет^ кі,дон — дон— до:
53
Добры вечар, сад, сад!
Ужо бярозкі спяць, спяць.
Мы таксама ўсе заснём, Толькі песеньку спяём.
Ля—ля—ля, ля—ля—ля, Толькі песеньку спяём.
Нашым дзеткам дон, дон! Хай прысніцца сон, сон.
Добры сон, шчаслівы сон. Спіце дзеткі, дон—дондон!..
Дондондон, ДОНДОНДОН, Спіце, дзеткі, дондон—дон!
Добрай ночы, сад, сад! Ўжо бярозкі спяць, спяць. Нам таксама спаць пара, Ўсім нам спаць пара.
Спаць пара, спаць пара, Усім нам спаць пара...
Словы У. МУРАВЕЙКІ
ручэёк
^ІДля" заканчэння
Ручаёк, ручаёк, Ты адкуль з’явіўся? Гаманлівы ручаёк, Гы адкуль з’явіўся? Я здалёк, я здалек — } воблака спусціўся. Я — вясёлы ручаёк — 3 воблака спусціўся.
Ручаёк, ручаёк, А куды бяжыш ты? Серабрысты ручаёк, А куды бяжыш ты?
— На лужок, на лужок Сонечны, квяцісты. На зялёненькі лужок, Сонечны, квяцісты.
А з лужка, а з лужка Пабягу да бору.
А з зялё'нага лужка Пабягу да бору. Потым сіняя рака Прывядзе да мора. Потым сіняя рака Прывядзе да мора.
СЯМЕЙНЫ ЗРКЕСТРЫК
Словы В.ЖУКОВіЧА
на дзей ны: мы
се з ад_ ной ха_ ты. Гра.
ла ва
ды заў
Прыпеў:
новогодняя полька
Наш аркестрык сямейны — Ен крыху малаваты, Ды заўсёды надзейны: Мы ўсе з адной хаты.
Грае маміна скрыпка, Грае татаў баян.
Хто ж галоўны ў аркестры?
Змоўкні ты, барабан!
Слова Ю. ГАСАНБЕКОВА Русскнй текст В. КАФАРОВА
Наш вясёлы аркестрык Дружны, хоць малаваты, Дырыжорамаэстра He чакаем на святы.
Прыпеў.
Прыпеў:
Грае маміна скрыпка, Г рае татаў баян.
Хто ж галоўны ў аркестры?
Можа, мой барабан?!
Мы суседзям ігралі, 1 суседзі сказалі, Што нам час падавацца Ды на сцэну палаца!
61
1 Для заканчэння ’
l^gpiiiigllil^i^i^^
на тво_ нх вет_ вях! а зве _ ру_ шек сколь_ ко на тво_нх вет_ вях!
До свнданья, старый год! Здравствуй, Новый год! Все, кто пляшет й поёт, Станьте в хоровод!
В шубу снежную одет Дедушка Мороз, Он прннёс тепло н свет, Ёлку нам прннёс.
Прнпев:
Ёлка, ёлка, колкая нголка, .
Все так долго ждалн мы тебя.'
А нгрушек сколько, а хлопушек сколько, А зверушек сколько на твонх ветвях!
Зверн нынче не рычат, Позабылн гнев, Дружбой радуя ребят,
Обнял Зайца Лев, Н с Ягнёнком Серый волк Пляшут вместе тут, А с Лнснчкой Петушок Песенку поют.