У карэце па белым свеце
Уладзімір Скарынкін
Выдавец: Юнацтва
Памер: 62с.
Мінск 2000
— А я тату дарагому Лебядзінае пяро Падару,
калі дадому Зноў прыеду на метро, — Ліза з соннымі вачамі Выдала сябрам сваім.
— Як шкада, што сёння з вамі Мы далей не паляцім.
Толькі ведайце:
Блізняты Служаць брамнікамі тут,— Зноў пачуўся голас Наты.
— Ты, Наташа, проста цуд! Хто б экскурсію такую
3 нас яшчэ правесці мог,— Я дзяўчынку трапяткую Пахваліў. А конь улёг Да Арктура —
яркай зоркі У сузор’і Валапас.
— Штукары і фантазёркі! — Я сказаў. — Шкада, што вас Мы пакінем неўзабаве, ТТТто без нас учацвярых Вы ў завоблачнай дзяржаве Між сузор’яў залатых Гойсаць будзеце і скора Абляціце свет кругом. Макса як свайго дублёра Прызначаю вазаком. Больш няма ніякіх, Ната,
У цябе кандыдатур? Стаў гандолай стратастата Ўжо аранжавы Арктур. Сядзем з Лізай мы ў гандолу I з нябёсаў пакрысе Ў ёй апусцімся да долу, Дзе адбіліся ў pace Зноўку залатыя зоры, Што бліскочуць угары. Да спаткання, фантазёры!
Да сустрэчы, штукары!
Шчыраю, непаказною
Я любоўю вас люблю. 3 Лізай, стомленай яздою, Апусціцца на Зямлю
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦
60
61
>|>H>l444f>44>4444444444+>>4>H4444>ff444>l>f>H>H>H4>H>
Трэба нам,
пакуль адкрыты Мінскі метрапалітэн.
Крыж Паўднёвы знакаміты j Ты сфатаграфуй, |ч.
Яўген, В>г^
I ў журнале дэталёва — Як пісьменнік! — апішы.
Ты ж заўсёды знойдзеш слова Шчырае і ад душы. Да спаткання,
Лінда-Рында!
Ты чаму, скажы, злуеш? Я ж, як і Яўген, не жмінда.
На, кілбаскі скрылік з’еш! Дзякуй вам,
Яўген і Насця!
Дзякуй, Ната і Максім!
Колькі радасці і шчасця Вы прынесяце маім Чытачам, калі па свеце
Пажадаюць і яны
У пазалочанай карэце Пракаціцца ў час начны. Быў бы я бясконца рады, Каб нябеснае святло, Як і вашы,
іх пагляды Зорным ліўнем заліло.
62
ISBN 985-05-035
г503510
КНІГІ ОНЛАЙН
