Надзвінне
Выдавец: Полацкае кніжнае выдавецтва
Памер: 263с.
Полацк 2010
Вначале долго не могла она к нему прнвыкнуть. Но, вмдя его неназойлнвую заботу о ,ней н её сыне, который сразу потянулся к нему, начала постепенно оттанвать душой н окончательно прлзнала его родным после рождення Анюткн.
Н всё-такн, как капля расплавленного металла, нногда прожнгало душу Ннны воспомннанне о Петре. Каждый раз, ус-тыднвшнсь, она старалась забыть всё, как что-то грешное н нехо-рошее...
Алексей, натешнвшнсь с детьмм н вытаіцнв нз кармана «десятку», сказал: «На, возьмн. Удалось закалымнть. Купн детям н себе чего-ннбудь к праздннку. Мне не получается с вамн пойтн - надо на рыбалку ехать. Мнтьку, брата, Коршак пьяного за рулём подловнл. Может, рыбкой удастся ублаготворлть несговорчлвого галшнлка». Нлна неодобрлтельно посмотрела на мужа л грустно промолвлла: «Ох, Лёшка! Н охота тебе этого пьянтоса выручать! He сегодня так завтра - всё равно попадётся. Сводлл бы ты лучше нас на празднлк. Там артлсты лз района будут». Алексей, потоптавшнсь н влновато улыбнувшлсь, ответлл: «Ну ладно, Нлна, в последнлй раз его выручаю. Сейчас поеду к мамаше, а оттуда н на озеро. У неё л перекушу».
Поцеловав детей, он залез в каблну л, пыля по ухаблстой дороге, покатал в сторону соседней деревнл, где вдалл слнело озеро..,
-240-
Праздннк проходнл весело. Чаднлн резнновым дымом многочнсленные костры. Сельчане. разбнвшнсь на компаннн, уселнсь вокруг сцены, развернув прннесённую снедь. Вскоре отступнлм дневные заботы, н поплыла над селом тёплая н песенная купальская ночь...
Проснулнсь поздно. Спешнть было некуда: впередн у Ннны предстоялн две неделн отпуска.
«Как там чувствует себя на работе не спавшнй всю ночь Алексей? Н зачем было ему нз-за этого непутёвого братца так мучнться?» - размышляла она.
й вдруг - стук в дверь: в комнату вошёл брнгаднр Егор Звягнн.
- Вы что, хозяева, так заспалнсь с Купалья? Я твоего ждал-ждал н дай, думаю. заеду... А, кстатн, іде грактор?
Ннна в растерянностн посмотрела на Звягнна:
- А разве Лёша не на работе? - н, чтобы отогнать дурные мыслн, она добавнла:
- Может, у роднтелей заспался после рыбалкн? Давайте, Егор Кузьмнч, туда подьедем.
...Алексея в роднтельском доме не было. Только трактор стоял на задворках... Встревоженные, все пошлн к озеру На прнстанн Лёшн не оказалось. ннчего не было вадно н в сннеюіцей далн...
Поднятые по тревоге людн весь день борозднлн озеро.
Только под вечер в дальннх камышах обнаружнлн онн перевёрнутую лодку...
Понскн тела не прекрашалнсь двое суток, н всё это время на берегу металась обезумевшая от горя Ннна. Мать Алексея с сердечным прнступом увезлн в больннцу на «Скорой помоіцн».
На третнй день понсков нз района прнслалн рыбаков с неводом.
Затарахтелн днзелн, н скрнпяіцне лебёдкн началн наматывать тросы.
-241-
Невод прнблнжался к берегу, н вскоре показалась его корма, медленно подннмаясь нз воды. Людн замерлн в ожнданнн...
Н вдруг появнлась снняя рука, зацепнвціаяся за сеть невода, а потом показался н сам Алексей...
Вскрмкнув, упала в обморок Ннна. Заголоснлн на берегу женшнны...
Длннный мешок кормы выволоклн на берег. А в ней, в самом хвосте, - рыба: огромные леідн, задыхаясь, кнпелн жнвым серебром.
Людн не сдержалнсь н сталн хватать рыбу. В образовавшейся сутолоке онн не заметнлн, как, освободнвшнсь от ячей сетн, начал отплывать от берега Алексей, словно озеро забнрало его обратно к себе, устыднвшнсь несообразностн людского поведення...
-242-
Алеся Шпак
«Сонца човен выкаціла свой...»
ттттттттттптттттіттр^
Як Міхась чараўніка шукаў
(казка)
У сям’і мядзведзяў гора -Сын Міхаська захварэў: Ён з апоўдня не ў гуморы, He дурэў, не піў, не еў.
Вочкі сумныя без бляску, Голас з ложка не падаў, Нават вечарам пра казку He спытаўся - вось бяда.
Тата з маці асцярожна Распытанку пачалі: «Ты хадзіў на луг мурожны, Еў карэньчыкі з зямлі?
-243-
Ці да пчол занадта лазіў Мёд ліпнёвы пасмактаць? Ці, не змыўшы пылу, гразі, Яблык браў пакаштаваць?
Ці аб’еўся ты маліны? На пагорку шмат яе... Ведаць гэта мы павінны». Ды на ўсе пытанні «не» Ім адказвае Міхаська.
Што рабіць тут, як лячыць? Па-суседску, калі ласка, Рады воўк дапамагчы:
«Захварэў ці так, блазнота, Што дарэмна меркаваць, Трэба хуценька з чароту Фельчарыцу выклікаць.
Ліска-фельчар качак хворых Лечыць пільна трэці дзень: Пэўна, птах лавіў каторы Жаб у бруднай дзесь вадзе.
Эпідэмія - не жарты. Толькі што я распачаў?.. Пашукаць сароку варта, Каб паклікала ўрача».
А яе шукаць не доўга, Бо лятае ля жытла...
Паляцела - да малога Фельчарыцу прывяла,
-244-
Нават час хвілінак пачак He паспеў перакідаць.
Засталася хворых качак Барсучыха даглядаць.
Як агледзела малога Ліска ўважліва сама, To сказала, што нічога Асаблівага няма.
Гэта проста ад узросту, Хутка пройдзе і само, Толькі ёсць рэцэптаў мноства, Каб хутчэй дапамагло.
Ёсць у лесе цуда-кветка... Той, хто мае пільны зрок, Можа ўбачыць, хоць і рэдка, Зёлку там, дзе ёсць паўзмрок.
Mae кветка ўздоўж сцяблінкі Кветак дзесяць, як калі, Невялічкіх дзве лісцінкі Ды цыбулінку ў зямлі.
З’есць Міхась яе - адразу Стане зноўку жартаўнік.
Незвычайная і назва Белай кветкі - чараўнік.
I не надта каб прыгожа, Непрыкметна кветка ўдзень,
-245-
Але дужа дапаможа I ў складанай больш бядзе.
Досыць хуткае лячэнне Дасць Міхаську чараўнік.
А цяпер да пабачэння, He хварэйце ані-ні».
Зыркаў зверху месяц срэбны, Зваў усіх адпачываць...
«Кветка гэта мне патрэбна, Раніцой пайду шукаць», -Уздыхнуў Міхась глыбока, I з душы зляцела змроч. Сны вясёлыя навокал Мітусіліся ўсю ноч...
На світанку злез ён з ложка, Толькі брату штось шапнуў, Ды хутчэй на луг мурожны Свае лапы павярнуў.
А на лузе піто за россып Непадробленай красы?.. Быццам зорачкі з нябёсаў Сталі кроплямі расы.
Сонца толькі што з-за лесу Човен выкаціла свой, I яно ўвесь дзень уверсе Будзе плыць над галавой.
-246-
Там, за возерам, далёка Сядзе вечарам яно, Знікне ў яміне глыбокай Жыватворнае святло.
Толькі час надыдзе ранку, Абудзіўшы цішыню, Сонца птушачка-заранка Зноў пакліча ў вышыню.
Вось і зараз - светлы ранак, Луг звініць на ўсе лады...
Апынуўся нечакана Наш Міхаська ля вады.
Светлай стужкай ззяе рэчка, Бервяно над ёй - масток, Побач спеляцца парэчкі -Так і просяцца ў раток.
Быў Міхась расхваляваны, Ці пяту хтось казытнуў, Ды з мастка ён нечакана Прама ў рэчку слізгануў.
Непрыемнае здарэнне: Скрозь халодная вада -Стала нават на імгненне Міхасю сябе шкада.
Ды, сабраўшы спрыт у лапы, Хутка выскачыў з вады.
-247-
Абышлося... Ён падрапаў Толькі нос з тае бяды.
Страсянуўшы вільгаць спешна, Наш Міхаська ачуняў, Ды цяпер ужо з усмешкай На рачулку пазіраў.
Толькі вось аднекуль смага Накаціла - як глытаць?
Што ж, цяпер зусім няблага
I парэчак пасмактаць.
Іх ля рэчкі досыць многа -
Аж чырвоныя кусты -
Так дарэчы дапамога: Страўнік надта ўжо пусты.
Спрытна ягады збірае -Сілкавацца ён мастак:
I галінкі не ламае,
I жуе не абыяк.
Ды плывуць па рэчцы гусі -Там жыццё сваё цячэ.
Прадказаць я не бяруся, Што там здарыцца яшчэ...
Мільгануў луской карасік
I, хаваючыся, знік...
Замаркоціўся Міхасік: «Як знайсці той чараўнік?»
-248-
Час бяжыць - бягуць і лапы Па сцяжынцы ў светлы гай... Кветкі розныя абапал -Хоць ахапкамі збірай.
Ды шкада: няма той самай, Што патрэбна Міхасю. «Абыду, яшчэ так рана, Я ваколіцу - усю'»
Бачыць: збоку на дарозе Вужанятка залягло, Бок скрываўлены, у змозе Ледзьве дыхала яно.
Тут Міхаська прыпыніўся, Вужанятка ў лапы ўзяў, Збочыў крыху, нахіліўся, Змейку ў лужыну паклаў.
Ачуняе ў прахалодзе -Пад арэшнікам якраз. Адпачыць зусім не шкодзіць I Міхаську пэўны час.
Толькі трэба і ў дарогу -Ён шукальнік, а не госць -Абысці лясы, мурогі: Недзе там, напэўна, ёсць Кветка-дзіва. Вось праява: Незнаёмку як шукаць?
I пабег Міхаська жвава, Вочкі-зорачкі блішчаць.
-249-
Доўга бег ці не - стаміўся, Трэба сілы аднавіць. Ён пад елкай прыпыніўся, Хоча смагу наталіць.
Побач светлая крынічка 3-пад зямлі цурчыць-бяжыць.
Кліча з елачкі сінічка:
- Добры дзень! Як маеш быць?
- Добры дзень, мая суседка, Рады я цябе сустрэць, Вось шукаю ў лесе кветку, Каб ніколі не хварэць.
А знайсці яе нялёгка, Непрыкметная нічым. Толькі вось казаць няёмка: Я хацеў бы адпачыць.
- Ой, прабач, спачні, канечне: Надта сонца прыпякло.
Тут якраз густы арэшнік Добра сцішвае цяпло...
Адляцела птушка воддаль. Лёг Міхаська спачываць -3 найвялікшай асалодай На мурог шаўковы спаць.
I з прыродай ён у згодзе Спіць на матухне-зямлі,
КНІГІ ОНЛАЙН
