Мой лёс, мой боль, маё натхненне
Ніна Кісялёва
Выдавец: Народная кніга
Памер: 152с.
Мінск 2009
He магу пратапіць грубку, Дыміць халера, нібы трубка, Прыйдзі, сваточак, паглядзі, Знайдзі ты лекі ёй, знайдзі.
Ваця паслухаў, малайчына! У грубцы выявіў прычыну, Усе пазы замазаў глінай, Затапілі — не дыміла.
Пакуль сват поркаўся ля грубкі, Заняты былі свацці рукі: Дастала даўнія запасы, Вяндліну рэзала, каўбасы.
148
Нават купіла каньяку, Каб дагадзіць свайму сватку. На стол паставіла ўсё чыста, Нібы на свята ўрачыста.
He знала бедная Алёна, Што Маня шнырыць каля дома, Моцна раўнуе свайго Вацю Да адзінокай пекнай свацці.
Цішком падлезла пад акно, У хаце ўсё чутно й відно, Як налівалі, смакавалі, Тосты прыемныя казалі.
Калі тост трэці ўздымалі, Нервы здалі ў свацці Мані, Аддзерла камень ад падмурка I запусціла мужу ў вуха.
Ваця за вуха ўхапіўся, Карчаком пад стол зваліўся, Крывёй заліўся, як кабан, Моцна крычаў: «Ну! Хтось і даў!»...
Свацця спужалася, завыла, Лямантавала:«Божа мілы! Які ж дурань так зрабіў?
Чуць майго свата не забіў!...»
Ды бразнула ў сенцах клямка, Верашчала свацця Манька: — Гэта табе за заляцанне Выдала маё каханнеі...
149
Сват ачухаўся, абмыўся, Перад жонкай расхрабрыўся: — Прэч з хаты са сваім каханнем! Я застануся тут да рання.
А калі згодна будзе свацця, Жыццё прадоўжу ў гэтай хаце, Ты кожны дзень ясі, грызеш, Жыць мне спакойна не даеш.
Сядзем, Алёнушка, за стол, Трэці тост з табой дап’ём, He прападзеш са мной, галубка, Бач, як грэе наша грубка.
Алёна — мудрая жанчына, Сватоў ледзьледзь угаманіла, Сама ж ні ў чым не вінавата, Але з тых пор не просіць свата.
150
ЗМЕСТ
Паэмы
Радаслоўная .............................................. 6
Гэта вашых продкаў лёс................................... 29
Усё, бадай, як у людзей.................................. 38
Парою толькі б і глядзела................................ 49
Васільком дык Васільком ................................. 57
Схіліце галаву над імі!.................................. 64
Ізноў я ў дарозепуціне.................................. 76
Прыйшоў наш час.......................................... 85
Вершы
Дару сябе паэзіі......................................... Ю2
Пішу сабе строгія ўказы................................. 104
Як мне цябе не хапае!................................... 105
Слядочкі................................................. Ю6
Было б толькі ўсё там да толку.......................... 107
I мрояцца зноў успаміны................................. 108
I толькі з вамі боль перанясе........................... 109
Каб доўга нашчадкаў чакалі.............................. 110
Я помню вас жывой......................................... ш
Быль Лагойшчыны......................................... 112
Неслі святую Перамогу................................... 114
Мы рады адкрыцца душой................................. 116
А сэрцам адчуваю, нібы дома............................. 117
Мілая Белая Русь! ...................................... 118
Елачкіпаненкі.......................................... 119
У гонар ночанькі музейнай............................... 120
Дзеці Беслана........................................... 123
Святы абавязак.......................................... 124
Брыдкая спакуса......................................... 125
151
Сніўся мацеры сон верагодны............................. 120
Гадавала матуля сыночка................................. 127
Эх, восень, восень! Чараўніца!.......................... 128
Дзве адзіноты........................................... 129
Пакінула мажор для новай песні.......................... 130
Будзем жывы сустрэнемся зноў.......................... 131
Я толькі Вас бы пакахаў................................. 132
Прыпомню той шчаслівы час............................... 133
Але знайду сілы прайсці................................. 134
Я праменьчык табе пасылаю............................... 135
Верабей дарма стараўся.................................. 136
Магчыма, ім стану ія.................................... 138
Дзелавая................................................ 139
Без Марусі — я ніхто.................................... 140
I наб’ю суседу рогі..................................... 141
Вэрхал.................................................. I⁴²
Рыжая красуня........................................... 143
Гэта вам, Бабры, навука................................. 146
Раўнівіца.............................................. 148
152
Сяргей Грахоўскі
ISBN 9856772265
789856
772262
Я не пісаць, не думаць не магу Мінае час. За вокнамі світае. Магчыма, нехта і маю тугу, I радасць выпадкова прачытае.
КНІГІ ОНЛАЙН
