• Газеты, часопісы і г.д.
  • Небыцця не існуе: невядомыя старонкі беларускага нацыянальнага руху  Пётр Сяўрук

    Небыцця не існуе: невядомыя старонкі беларускага нацыянальнага руху

    Пётр Сяўрук

    Памер: 251с.
    Мінск 2008
    179.98 МБ
    
    Ліст ад Івана Савіцкага ад 30 лістапада 1927 г. (с. 174)
          Машынапіс на бланку з пячаткай Галоўнай Управы ТБШ, подпісы І.Савіцкага і Н. Калядзянкі, ГДГАМ, КП — 85095/15.
          ¹        Калядзянка Н. (магчыма Калядзячка) — біяграфічныя звесткі адсутні-чаюць.
    
    Ліст ад Ігната Дварчаніна (лета 1927 г.) (с. 175)
          Аўтограф I. Дварчаніна; ГДГАМ, КП — 85095/6.
          ¹        Дварчанін Ігнат (1895—1937) — беларускі грамадска-палітычны і кулыурны дзеяч. У 1921—1925 г. вучыўся ў Карлавым універсітэце ў Празе. 3 1928 па 1930 г. быў паслом у польскі сойм, уваходзіў у склад Беларускага сялянска-работніцкага пасольскага клубу "Змаганьне”. У жніўні 1930 г. арыш-таваны польскімі ўладамі. Выехаў у БССР, дзе быў рэпрэсаваны і расстраляны.
          ²        Васілёк Міхась (сапр. Касцевіч Міхал) (1905-1960) - заходнебеларускі паэт, грамадскі і культурны дзеяч, сябра і зямляк П. Сяўрука.
    
            Ліст ад Ігната Дварчаніна ад 5 ліпеня 1927 г. (с. 176)
          Аўтограф I. Дварчаніна; ГДГАМ, КП - 85095/7.
    
        Паштоўка ад Ігната Дварчаніна ад 13 ліпеня 1927 г. (с. 177)
          Аўтограф I. Дварчаніна; ГДГАМ, КП - 85095/2.
    
        Паштоўка ад Ігната Дварчаніна ад 12 жніўня 1927 г. (с. 177)
          Аўтограф I. Дварчаніна; ГДГАМ, КП - 85095/3.
    
    233
    
    Паштоўка ад Ігната Дварчаніна ад 14 кастрычніка 1927 г. (с. 177)
           Аўтограф I. Дварчаніна; ГДГАМ, КП — 85095/4.
    
    Паштоўка ад Ігната Дварчаніна, 20 кастрычніка 1927 г. (с. 178)
           Аўтограф I. Дварчаніна; ГДГАМ, КП — 85095/5.
    
    Урыўкі з дзённіка Пятра Сяўрука (1921-1929 г.) (с. 181)
           ¹        Сяргей Іванавіч — настаўнік, адзін з лідэраў беларускага зямляцтва ў Ліпецку. Прозвішча яго нам невядомае.
           ²        Авенарыус Васіль Пятровіч (1839 — 1919) — рускі пісьменнік, пісаў для дзяцей і юнацтва.
           ³        Ал. Алтаеў (сапр. імя і прозвішча Яшчыкова Маргарыта Уладзіміраўна) (1872—1959) — руская пісьменніца, пісала для дзяцей і юнацтва.
           ⁴        Аксакаў Сяргей Цімафеевіч (1791 — 1859) — рускі пісьменнік і мемуарыст. Маглі тут таксама мецца на ўвазе ягоныя сыны — галоўныя ідэолагі славянафільства Канстанцін Сяргеевіч (1817—1860) і Іван Сяргеевіч (1823 — 1886) Аксакавы.
           ⁵             Бялінскі Вісарыён Рыгоравіч (1811—1848) — рускі літаратурны крытык.
           ⁶             Верасаеў Віктар Віктаравіч (1867—1945) — рускі пісьменнік.
           ⁷        Грыбаедаў Аляксандр Сяргеевіч (1790 ці 1795—1829) — рускі пісьменнік і дыпламат.
           ⁸        Грыгаровіч Дзмітрый Васільевіч (1822—1899/1900) — рускі пісьменнік, прадстаўнік г.зв. дваранскага народніцтва.
           ⁹             Ганчароў Іван Аляксандравіч (1812—1891) — рускі пісьменнік.
           ¹⁰        Гётэ Ёган Вольфганг (1749—1832) — нямецкі пісьменнік, пачынальнік нямецкай літаратуры новага часу.
           ¹¹            Гейнэ Генрых (1797—1856) — нямецкі паэт і публіцыст.
           ¹²            Гюго Віктор Мары (1802—1885) — французскі пісьменнік-рамантык.
           ¹³        Данілеўскі Мікалай Якаўлевіч (1822—1885) — расійскі публіцыст і сацыёлаг, ідэолаг панславізму.
           ¹⁴        Відаць, маецца на ўвазе Дрожжын Спірыдон Дзмітрыевіч (1848— 1930) — рускі сялянскі паэт.
           ¹⁵            Златаўрацкі Мікалай Мікалаевіч (1845—1911) — рускі паэт-народнік.
           ¹⁶            Дзюма Аляксандр (1802—1870) — французскі пісьменнік.
           ¹⁷            Заля Эміль (1840—1902) — французскі пісьменнік.
           ¹⁸            Дзікенс Чарлз (1812—1870) — англійскі пісьменнік.
           ¹⁹            Лажэчнікаў Іван Іванавіч (1792—1869) — рускі пісьменнік.
           ²⁰            Ляскоў Мікалай Сямёнавіч (1831 — 1895) — рускі пісьменнік.
           ²¹            Мамін-Сібірак Дзмітрый Наркісавіч (1852—1912) — рускі пісьменнік.
    
    234
    
           ²²        Маецца на ўвазе Мельнікаў Павел Іванавіч (пс. Андрэй Пячэрскі) (1828—1883) — рускі пісьменнік, белетрыст-этнограф.
           ²³            Майкоў Апалон Мікалаевіч (1821—1897) — рускі паэт.
           ²⁴            Мей Леў Аляксандравіч (1822—1862) — рускі паэт і драматург.
           ²⁵            Някрасаў Мікалай Аляксеевіч (1821—1877/78) — рускі паэт.
           ²⁶            Надсан Сямён Якаўлевіч (1862—1887) — рускі паэт.
           ²⁷        Лесінг Готхальд Эфраім (1729—1781) — нямецкі драматург, родапа-чынальнік нямецкай класічнай літаратуры.
           ²⁸            Астроўскі Аляксандр Мікалаевіч (1823—1886) — рускі драматург.
           ²⁹            Пушкін Аляксандр Сяргеевіч (1799—1937) — рускі паэт.
           ³⁰            Пісемскі Аляксей Феафілактавіч (1821—1881) — рускі пісьменнік.
           ³¹       Даль Уладзімір Іванавіч (1801—1872) — рускі пісьменнік, лексікограф і этнограф.
           ³²            Памялоўскі Мікалай Герасімавіч (1835—1863) — рускі пісьменнік.
           ³³        Салтыкоў-Шчадрын Мікалай Яўграфавіч (1826—1889) — рускі пісьмен-нік-сатырык, публіцыст.
           ³⁴            Сянкевіч Генрык (1846—1916) — польскі пісьменнік.
           ³⁵        Карамзін Мікалай Міхайлавіч (1766—1826) — расійскі гісторык і пісь-меннік.
           ³⁶            Гамэр — старажытнагрэчаскі эпічны паэт.
           ³⁷            Лермантаў Міхаіл Юр’евіч (1814—1841) — рускі паэт.
           ³⁸            Салаўёў Сяргей Міхайлавіч (1820—1879) — расійскі гісторык.
           ³⁹            Сэрвантэс Сааведра Мігель дэ (1547—1616) — іспанскі пісьменнік.
           ⁴⁰        Паскаль Блез (1623—1662) — французскі матэматык, фізік, рэлігійны філосаф і пісьменнік.
           ⁴¹            Русо Жан Жак (1712—1778) — французскі пісьменнік і філосаф.
           ⁴²            Песталоцы Ёган Генрых (1746—1827) — швейцарскі педагог.
           ⁴³            Тургенеў Іван Сяргеевіч (1818—1883) — рускі пісьменнік.
           ⁴⁴        Сетан-Томпсан Эрнест (1860—1946) — канадскі пісьменнік, мастак-анімаліст.
           ⁴⁵            Твен Марк (1835—1910) — амерыканскі пісьменнік.
           ⁴⁶            Успенскі Глеб Іванавіч (1843—1902) — рускі пісьменнік.
           ⁴⁷            Фет Афанасій Афанасьевіч (1820—1892) — рускі паэт.
           ⁴⁸            Крылоў Іван Андрэевіч (1769—1844) — рускі паэт-байкапісец.
           ⁴⁹        Шэлер-Міхайлаў Аляксандр Канстанцінавіч (1838—1900) — рускі пісьменнік.
           ⁵⁰        Шылер Ёган Фрыдрых (1759—1805) — нямецкі паэт, драматург і тэарэтык мастацтва Асветніцтва.
           ⁵¹            Шэкспір Уільям (1564—1616) — англійскі драматург і паэт.
           ⁵²            Цютчаў Фёдар Міхайлавіч (1803—1873) — рускі паэт.
    
    235
    
           ⁵³        Дабралюбаў Мікалай Аляксандравіч (1836—1861) — рускі літаратурны крытык, публіцыст, рэвалюцыйны дэмакрат.
           ⁵⁴        Шапенгаўэр Артур (1788—1860) — нямецкі філосаф, прадстаўнік ва-люнтарызму.
           ⁵⁵        Герцэн Аляксандр Іванавіч (1812—1870) — рускі пісьменнік і філосаф, рэвалюцыянер.
           ⁵⁶        Агароў Мікалай Платонавіч (1813—1877) — расійскі рэвалюцыйны паэт і публіцыст.
           ⁵⁷              Да-Амочыс — асоба аўтара не ўстаноўлена.
           ⁵⁸              Бічэр-Стоў Гарыет (1811—1896) — амерыканская пісьменніца.
           ⁵⁹              Веды — свяшчэнныя індуісцкія тэксты.
           ⁶⁰              Зендавеста — свяшчэнная кніга старажытных іранцаў.
           ⁶¹        Ксенафонт (каля 430—355 ці 354 да н. э.) — старажытнагрэчаскі пісь-меннік і гісторык.
           ⁶²        Платон (428 ці 427—348 ці 347 да н. э.) — старажытнагрэчаскі філосаф.
           ⁶³              Арыстоцель (348—322 до н. э.) — старажытнагрэчаскі філосаф.
           ⁶⁴        Марк Аўрэлій (121-180) - рымскі імператар з 161 г., філосаф, прад-стаўнік позняга стаіцызму.
           ⁶⁵              Спіноза Бенядыкт (Барух) (1632—1677) — галандскі філосаф-пантэіст.
           ⁶⁶              Гус Ян (1371—1415) — чэшскі філосаф, ідэолаг чэшскай Рэфармацыі.
           ⁶⁷        Хельчыцкі Пётр (каля 1390 — каля 1460) — чэшскі філосаф, адзін з паслядоўнікаў Яна Гуса, ідэолаг памяркоўных табарытаў.
           ⁶⁸        Ламенэ Фелісітэ Рабэр дэ (1782—1854) — французскі публіцыст і рэлі-гійны філосаф, адзін з родапачынальнікаў хрысціянскага сацыялізму.
           ⁶⁹        Канфуцый (каля 551—479 да н. э.) — кітайскі філосаф, заснавальнік канфуцыянства.
           ⁷⁰              Лао-Цзы — кітайскі філосаф 4 — 3 ст. да н. э., ідэолаг даасізму.
           ⁷¹        “Горн” — часопіс, які выдаваўся ў Маскве ў 1918—1923 г. "пралетар-скімі культурна-асветніцкімі арганізацыямі (“Пралеткультам”).
           ⁷²        У сваім дзённіку П.Сяўрук захоўваў ліст, які ён атрымаў з рэдакцыі маскоўскага выдання “Горн". Гэты ліст утрымліваў такія радкі: “Уважаемый товарнш,, Прмсланные Вамм стнхм напечатаны быть не могут, т.к. слпшком слабы [...] Нет поэтмческого чувства. Вашм стнхн неудачно срмфмованная проза м проза пря этом бесформенная, туманная. Вы мало чнтаете, товарпіц! Только путем чтенмя возможно углубмть мысль. Отбросые желанне печататься м начмнайте прежде всего учшься. А учмться Вам нужно долго! Нлья [подпіс неразборлівы] Москва 15.IV.21”.
           ⁷³        Фурман — жыхар Скідзельшчыны, які быў у бежанстве ў Ліпецку разам з сям’ёй П.Сяўрука.
           ⁷⁴        Вярхоўе — буйная станцыя на тагачаснай Арлоўска-Гразскай чыгунач-най лініі. Цяперуваходзіцьу складАрлоўскай вобласці Расійскай Федэрацыі.
    
    236
    
           ⁷⁵        Жудзілава — вёска і чыгуначная станцыя ў тагачаснай Бранскай губерні, цяпер уваходзіць у склад Унечскага раёна Бранскай вобласці Расійскай Федэрацыі.
           ⁷⁶        Унеча — вёска і чыгуначная станцыя на мяжы тагачасных Бранскай і Гомельскай губерняў, цяпер горад і раённы цэнтр у Бранскай вобласці Расійскай Федэрацыі.
           ⁷⁷        Навазыбкава — маецца на ўвазе горад Навазыбкаў — уездны цэнтр тагачаснай Гомельскай губерні, цяпер — раённы цэнтр у Бранскай вобласці Расійскай Федэрацыі.
           ⁷⁸        Злынка — чыгуначная станцыя ў Навазыбкаўскім уездзе тагачаснай Го-мельскай губерні, цяпер — у складзе Навазыбкаўскага раёна Бранскай вобласці Расійскай Федэрацыі, за 8 км ад аднайменнага горада.
           '⁹        “Беларускі Партызан"— нелегальная беларуская газета, якая ў 1922 г. распаўсюджвалася сярод жыхароў Заходняй Беларусі і заклікала да ўзброенага паўстання супраць польскіх уладаў.