Новы Запавет Псалтыр
Выдавец: Бацькаўшчына
Памер: 499с.
Мінск 1995
15. Дык вось, калі ўгледзіце брыдоту спусташэньня, пра якую сказана праз прарока Данілу, якая паўстане на сьвятым месцы, — хто чытае, хай
36
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
разумее, —
16. тады хто будзе ў Юдэі, хай уцякаюць у горы;
17. і хто на даху, той хай ня сыходзіць узяць штонебудзь з дома свайго;
18. і хто ў полі, той хай не вяртаецца назад, каб узяць вопратку сваю.
19. Гора ж йяжарным і тым, што кормяць грудзьмі ў тыя дні!
20. Малецеся, каб ня сталіся ўцёкі вашы зімою, альбо ў суботу;
21. бо тады будзе вялікі смутак, якога ня было ад пачатку сьвету да сёньня, і ня будзе.
22. I калі б не скараціліся тыя дні, дык не ўратавалася б ніякая плоць; але дзеля выбраных скароцяцца тыя дні.
23. Тады калі хто скажа вам: «вось, тут Хрыстос», альбо «там», — ня верце;
24. бо паўстануць ілжэхрысты ды ілжэпрарокі і дадуць азнакі і вялікія цуды, каб увесьці ў зман, калі ўдасца, і выбраных.
25. Вось, Я наперад сказаў вам.
26. Значыцца, калі скажуць вам: «вось Ён у пустыні», — ня выходзьце; «вось, Ён у патайных пакоях», — ня верце;
27. бо, як маланка бліскае з усходу і відна бывае аж да захаду, такі будзе прыход Сына Чалавечага;
28. бо дзе будзе труп, там зьбяруцца арлы.
29. I раптам, пасьля смутку дзён тых, сонца памеркне, і месяц ня дасьць сьвятла свайго, і зоркі спадуць зь неба, і сілы нябесныя пахіснуцца;
30. і тады зьявіцца азнака Сы
на Чалавечага на небе; і тады заплачуць усе плямёны зямныя і ўбачаць Сына Чалавечага, Які будзе ісьці на аблоках нябесных зь сілаю і славаю вялікай;
31. і пашле анёлаў Сваіх з трубою громагучнаю, і зьбяруць выбраных Ягоных ад чатырох вятроў, ад краю нябёсаў да краю іх.
32. Ад смакоўніцы вазьмеце падабенства: калі гольле ейнае ўжо мякчэе і пускае лісьце, ведаецс, што блізка лета;
33. так і вы, калі ўбачыце ўсё гэта, ведайце, што блізка, пры дзьвярах.
34. Праўду кажу вам: ня міне род гэты, як усё тое будзе;
35. нсба і зямля мінуцца, a словы Mae ня мінуць;
36. а пра дзень той і гадзіну ніхто ня ведае, ні анёлы нябесныя, а толькі Айцец Мой адзін;
37. але як было ў дні Ноя, так будзе і ў прыход Сына Чалавечага:
38. бо як у дні перад патопам елі, пілі, жаніліся і выходзілі замуж да таго дня, як увайшоў Ной у каўчэг,
39. і не разумелі, пакуль ня прыйшоў патоп і не забраў усіх, так будзе і прыход Сына Чалавечага;
40. тады будуйь двое на полі: адзін возьмецца, а другі пакінецца;
41. дзьве будуць малоць у жорнах: адна возьмецца, а другая пакінецца.
42. Дык чувайце ж, бо ня ведаеце, у якую гадзіну Гасподзь ваш прыйдзе.
43. Але гэта вы знаеце, што калі б ведаў гаспадар дома, у якую варту прыйдзе злодзей, дык чуваў бы і ня даў бы пад
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
37
капаць дома свайго.
44. Таму і вы будзьце гатовыя, бо ў якую гадзіну ня думаеце, Сын Чалавечы прыйдзс.
45. Хто ж верны і разумны раб, якога гаспадар ягоны паставіў над слугамі сваімі, каб даваў ім ежу ў свой час?
46. Дабрашчасны той раб, якога гаспадар ягоны, прыйшоўшы застане, што робіць так;
47. праўду кажу вам, што над усім маёнткам сваім паставіць яго.
48. Л калі скажа ліхі раб той ў сэрцы сваім: «ня хутка прыйдзе гаспадар мой»,
49. і пачне біць сабратаў сваіх, і есьці і піць з п’яніцамі, —
50. дык прыйдзе гаспадар раба таго ў дзень, у які ён ня чакас, і ў гадзіну, у якую ня всдае,
51. і разатнс яго напалам, і вызначыць яму аднолькавую долю з крывадушнікамі: там будзе плач і скрыгат зубоў.
РАЗЬДЗЕЛ XXV
1. Тады ўпадобніцца Царства Нябеснас дзесяці дзевам, якія, узяўшы сьвяцільні свае, выйшлі сустрэць маладога.
2. пяць зь іх было неразумных і пяць мудрых;
3. неразумныя, узяўшы сьвяцільні свае, не ўзялі з сабою алею;
4. а мудрыя ўзялі алею ў пасудзінах разам зь сьвяцільнямі сваімі;
5. і калі малады замарудзіўся, дык задрамалі ўсе і паснулі.
6. Але апоўначы крык пачуўся: «вось, малады ідзе, выходзьце на сустрэчу яму».
7. Тады ўсталі ўсе дзевы тыя і паправілі сьвяцільні свае.
8. А неразумныя мудрым сказалі: «дайце нам алсю вашага, бо сьвяцільні нашыя гаснуць».
9. А мудрыя сказалі ў адказ: «каб ня сталася недахопу і ў нас і ў вас, ідзеце лепей да прадаўцоў і купеце сабе».
10. Калі ж пайшлі яны купляць, прыйшоў малады, і гатовыя ўвайшлі зь ім на вясельле, і зачыніліся дзьверы.
11. Пасьля прыходзяць і астатнія дзевы і кажуць: «спадару! спадару! адчыні нам».
12. Ён жа сказаў і.м у адказ: «праўду кажу вам: ня ведаю вас».
13. Дык вось, чувайце; бо ня ведаеце ні дня, ні гадзіны, у якую прыйдзе Сын Чалавечы.
14. Гэтак і чалавек нейкі, адыходзячы, заклікаў рабоў сваіх і даручыў ім маёмасьць сваю:
15. і аднаму даў пяць талянтаў, другому два, таму адзін, кожнаму паводле ягонай сілы; і адразу адышоў.
16. Той, хто атрымаў пяць талянтаў, пайшоў: ужыў іх у справу і набыў другія пяць;
17. гэтак сама і той з двума набыў другія два;
18. а той, хто атрымаў адзін талянт, пайшоў і закапаў яго ў зямлю і схаваў серабро гаспадара свайго.
19. Па доўгім часе прыходзіць гаспадар рабоў тых і зводзіць зь імі рахунак.
20. I той, хто атрымаў пяць талянтаў, падышоўшы, прынёс другія пяць талянтаў і кажа: «Гаспадар! пяць талянтаў ты даў мне; вось, другія пяць талянтаў я набыў на іх».
38
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
21. Сказаў жа яму гаспадар ягоны: «добра, раб добры і верны! у малым ты быў верны, над многім цябе пастаўлю; увайдзі ў радасьць гаспадара твайго».
22. Падышоў таксама і той, што атрымаў два талянты, і сказаў: «гаспадар! два талянты ты даў мне; вось, другія два талянты набыў я на іх».
23. Сказаў жа яму гаспадар ягоны: «добра, раб добры і верны! у малым ты быў верны, над многім цябе пастаўлю; увайдзі ў радасьць гаспадара твайго».
24. Падышоў і той, што атрымаў адзін талянт, і сказаў: «гаспадар! я ведаў цябе, што ты чалавек жорсткі, жнеш, дзе ня сеяў, і зьбіраеш, дзе не рассыпаў;
25. і пабаяўшыся, пайшоў і схаваў талянт твой у зямлі; вось табе тваё».
26. Гаспадар жа ягоны сказаў яму ў адказ: «ліхі раб і гультай! ты ведаў, што я жну, дзе ня сеяў, і зьбіраю, дзе не рассыпаў;
27. таму трэба было табе аддаць серабро маё гандлярам, і я, прыйшоўшы, атрымаў бы маё з прыбыткам.
28. Дык вось вазьмеце ў яго талянт і дайце таму, хто мае дзесяць талянтаў,
29. бо кожнаму, хто мае, дасца і памножыцца, а ў таго, хто ня мае, адымецца і тое, што мае;
30. а нягоднага раба выкіньце ў цемру вонкавую: там будзе плач і скрыгат зубоў». (Сказаўшы гэта, усклікнуў: хто мае вушы, каб чуць, няхай чуе!).
31. Калі ж прыйдзе Сын Чалавечы ў славе Сваёй і ўсе сьвятыя анёлы зь Ім, тады сядзе на троне славы Сваёй,
32. і зьбяруцца перад Ім усе народы; і аддзеліць адных ад другіх, як пастух аддзяляе авечак ад казлоў;
33. і паставіць авечак праваруч ад Сябе, а казлоў — леваРУЧ.
34. Тады скажа Цар тым, якія праваруч ад Яго: «Прыйдзеце, дабраславёныя Айца Майго, прымеце ў спадчыну ІДарства, угатаванае вам ад стварэньня сьвету:
35. бо быў галодны Я, і вы далі Мне есьці; быў сасьмяглы, і вы напаілі Мяне; быў падарожны, і вы прынялі Мяне;
36. быў голы, і вы адзелі Мяне; быў хворы, і вы адведалі Мяне; у цямніцы быў, і вы прыйшлі да Мяне.
37. Тады праведнікі скажуць Яму ў адказ: «Госпадзе! калі мы бачылі Цябе галоднага і накармілі? альбо сасьмяглага і напаілі?
38. калі ж мы бачылі Цябе падарожнага і прынялі? альбо голага і адзелі?
39. калі ж мы бачылі Цябе хворага, альбо ў цямніцы, і прыйшлі да цябе?».
40. I Цар скажа ім у адказ: «праўду кажу вам: як што зрабілі вы гэта аднаму з братоў Маіх меншых, дык зрабілі Мне».
41. Тады скажа і тым, якія леваруч ад Яго: «ідзеце ад Мяне, праклятыя, у вагонь вечны, угатаваны д’яблу і анёлам ягоным:
42. бо быў галодны Я, вы не далі Мне есьці; быў сасьмяг
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
39
лы, і вы не напаілі Мяне;
43. быў падарожны, і не прынялі Мяне; быў голы, і не адзелі Мяне; хворы і ў цямніцы, і не адведалі Мяне».
44. Тады і яны скажуць яму ў адказ: «Госпадзе, калі мы бачылі Цябе галоднага, альбо сасьмяглага, альбо падарожнага, альбо голага, альбо хворага, альбо ў цямніцы, і не паслужылі Табе?
45. Тады скажа ім у адказ: «праўду кажу вам: як што вы не зрабілі гэтага аднаму з гэтых меншых, дык не зрабілі Мне».
46. I пойдуць гэтыя на пакуты вечныя, а праведнікі ў жыцьцё вечнае.
РАЗЬДЗЕЛ XXVI
1. I сталася: калі скончыў Ісус усе словы гэтыя, дык сказаў вучням Сваім:
2. вы ведаеце, што праз два дні Пасха будзе, і Сын Чалавечы выданы будзе на крыжаваньне.
3. Тады сабраліся першасьвятары і кніжнікі і старэйшыны народу ў двор першасьвятара, якога звалі Каяфа,
4. і дамовіліся ўзяць Ісуса хітрасьцю і забіць;
5. але казалі: толькі ня ў сьвята, каб ня сталася абурэньня ў народзе.
6. Калі ж Ісус быў у Віфаніі, у доме Сымона пракажонага,
7. прыступіла да Яго жанчына з алавастравай пасудзінай міра шматкаштоўнага і ліла яму на галаву, калі Ён узьляжаў за сталом.
8. Убачыўшы, вучні Ягоныя абурыліся і казалі: навошта
такое марнатраўства?
9. бо можна было б прадаць гэтае міра за вялікія грошы і даць убогім.
10. Але Ісус, зразумеўшы гэта, сказаў ім: што бянтэжыце жанчыну? Яна добры ўчынак зрабіла дзеля Мяне;
11. бо заўсёды убогіх вы маеце пры сабе, а Мяне не заўсёды маеце;
12. бо, выліўшы гэтае міра на Цела Маё, яна падрыхтавала Мяне да пахаваньня;
13. праўду кажу вам: дзе ні будзе абвешчана Дабравесьце гэтае ў цэлым сьвеце, сказана будзе ў памяць яе і пра тое, што зрабіла яна.
14. Тады адзін з дванаццацёх, якога звалі Юда Іскарыёт, пайшоў да першасьвятароў
15. і сказаў: што вы дасьце мне, і я вам выдам Яго? Яны прапанавалі яму трыццаць срэбранікаў;
16. і з таго часу ён шукаў зручнай нагоды выдаць Яго.
17. У першы ж дзень праснакоў прыступілі вучні да Ісуса і сказалі яму: дзе хочаш, каб мы прыгатавалі Табе есьці пасху?
18. Ён жа сказаў: ідзеце ў горад да такога і такога і скажэце яму: «Настаўнік кажа: час мой блізкі, у цябе ўчыню пасху з вучнямі Маімі».
19. I зрабілі вучні, як загадаў ім Ісус, і прыгатавалі пасху.
20. Калі ж зьвечарэла, Ён узьлёг з дванаццацьцю вучнямі;
КНІГІ ОНЛАЙН
