Новы Запавет Псалтыр
Выдавец: Бацькаўшчына
Памер: 499с.
Мінск 1995
21. I калі яны елі, сказаў: праўду кажу вам, што адзін з вас выдасьць Мяне.
22. Яны вельмі засмуціліся і пачалі казаць Яму, кожны зь іх: ці ня я, Госпадзе?
40
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
23. А Ён сказаў у адказ: хто апусьціў са Мною руку ў місу, той выдасьць Мяне;
24. зрэшты, Сын Чалавечы ідзе, як пісана пра Яго; алс гора таму чалавеку, якім Сын Чалавечы выдаецца: лепей было б чалавеку гэтаму не радзіцца.
25. У адказ жа Юда, які выдаў Яго, сказаў: ці ня я, Равьві? Ісус кажа яму: ты сказаў.
26. А калі яны елі: Ісус, узяўшы хлеб і дабраславіўшы, паламаў і, раздаючы вучням, сказаў: прымеце, ежце: гэта Цсла Маё.
27. I ўзяўшы чару, і падзякаваўшы, падаў ім і сказаў: пеце зь яе ўсе;
28. бо гэта Кроў Мая новага запавету, за многіх праліваная дзеля дараваньня грахоў.
29. Кажу ж вам, што ад сёньня ня буду піць ад плоду гэтага вінаграднага да таго дня, калі буду піць з вамі новае віно ў Царстве Айца Майго.
30. I засьпяваўшы, пайшлі на гару Аліўную.
31. Тады кажа ім Ісус: усе вы запаняверыцеся ўва Мне ў гэтую ноч, бо напісана: «паражу пастыра, і расьсеюцца авсчкі статку».
32. А пасьля ўваскрэсеньня Майго сустрэну вас у Галілеі.
33. У адказ жа Пётра сказаў Яму: калі і ўсе запанявсрацца ў Табе, я не запаняверуся.
34. Сказаў яму Ісус: праўду кажу табе, што гэтае ночы, перш чым засьпявае певень, тройчы адрачэшся ад Мяне.
35. Кажа Яму Пётра: хоць бы прыпала мне і памерці з Табою, не адрак.уся ад Цябе. Падобнае і ўсе зучні казалі.
36. Потым прыходзіць зь імі Ісус у мясьціну, званую Гефсіманія, і кажа вучням: пасядзеце тут, пакуль Я пайду, памалюся там.
37. I ўзяўшы Пётру і абодвух сыноў Зевядзеевых, пачаў смуткаваць і журыцца.
38. Тады кажа ім Ісус: душа Мая смуткуе да сьмерці; пабудзьце тут і чувайце са Мною.
39. I адышоўшы крыху, упаў на аблічча Сваё, маліўся і казаў: Войча Мой! калі магчыма, хай абміне Мяне чара гэтая: але не як Я хачу, а як Ты.
40. I прыходзіць да вучняў і застас, што яны сьпяць, і кажа Пётру: ці так не змаглі вы адну гадзіну чуваць са Мною?
41. чувайце і малецеся, каб не паддацца спакусе: дух бадзёры, а плоць нядужая.
42. Яшчэ, адышоўшы другі раз, маліўся, кажучы: Войча Мой! калі ня можа чара гэтая абмінуйь Мяне, каб Мне ня піць яе, хай будзе воля Твая.
43. I прыйшоўшы, застаў, што зноў яны сьпяць, бо ў іх вочы ацяжэлі.
44. I пакінуўшы іх, адышоў зноў і памаліўся трэйці раз, тое самае слова сказаўшы.
45. Тады прыходзіць да вучняў Сваіх і кажа ім: вы ўсе яшчэ сьпіце і спачываеце; вось, наблізілася гадзіна, і Сын Чалавечы аддаецца ў рукі грэшнікаў;
46. устаньце, хадзем: вось наблізіўся той, хто выдае Мяне.
47. I калі яшчэ гаварыў Ен, вось, Юда, адзін з дванаццацёх, прыйшоў, і зь ім мноства людзей зь мечамі і каламі, ад псршасьвятароў і старэйшын
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
41
народных.
48. А хто выдаваў Яго, даў ім знак, кажучы: каго я пацалую, Той і ёсьць, вазьмеце Яго.
49. I, адразу падышоўшы да Ісуса, сказаў: радуйся, Равьві! 1 пацалаваў Яго.
50. Ісус жа сказаў яму: дружа, чаго ты прыйшоў? Тады падышлі, і паклалі рукі на Ісуса, і ўзялі Яго.
51. I вось, адзін з тых, што былі зь Ісусам, працягнуўшы руку, дастаў меч свой і, ударыўшы раба першасьвятаровага, адсек яму вуха.
52. Тады кажа яму Ісус: вярні меч твой у месца ягонае, бо ўсе, што возьмуць меч, ад мяча і загінуць;
53. альбо думаеш, што Я не магу цяпер упрасіць Айца Майго, і Ён дасьць Мне больш за дванаццаць легіёнаў анёлаў?
54. як жа збудуцца Пісаньні, што так павінна быць?
55. У тую гадзіну сказаў Ісус народу: быццам на разбойніка выйшлі вы зь мечамі і кала.мі ўзяць Мяне; кожны дзень з вамі сядзеў Я, вучачы ў храме, і вы ня бралі Мяне.
56. А ўсё гэта было, каб збыліся пісаньні прарокаў. Тады ўсе вучні, пакінуўшы Яго, паўцякалі.
57. А тыя, што ўзялі Ісуса, завялі Яго да Каяфы першасьвятара, куды сабраліся кніжнікі і старэйшыны.
58. А Пётра ішоў сьледам за Ім зводдаль, да двара першасьвятаровага і ўвайшоўшы ў сярэдзіну, сеў са слугамі, каб бачыць канец.
59. Першасьвятары і старэйшыны і ўвесь сынедрыён шукалі ілжывага сьведчаньня суп
роць Ісуса, каб аддаць Яго на сьмерць;
60. і не знаходзілі; і хоць шмат ілжывых сьведкаў прыходзіла, не знайшлі. Але нарэшце прыйшлі два ілжывыя сьведкі
61. і сказалі: Ён казаў: «магу разбурыць храм Божы і за тры дні збудаваць яго».
62. I ўстаўшы, першасьвятар сказаў Яму: нічога не адказваеш? што яны супроць Цябе сьведчаць?
63. А Ісус маўчаў. I першасьвятар сказаў Яму: заклінаю Цябе Богам жывым, скажы нам, ці Ты Хрыстос, Сын Божы?
64. Кажа яму Ісус: ты сказаў; нават маўляю вам: ад сёньня ўгледзіце Сына Чалавечага, што сядзіць праваруч сілы і ідзе на аблоках нябесных.
65. Тады першасьвятар разадраў адзеньне сваё і сказаў: Ён блюзьнерыць. Навошта яшчэ нам сьведкі? Вось, вы чулі блюзьнсрства Ягонае!
66. Як вам здаецца? А яны сказалі ў адказ: варты сьмерці.
67. Тады плявалі Яму ў твар і тузалі Яго; а іншыя білі па шчоках.
68. і казалі: скажы нам, Хрысьце, хто ўдарыў Цябе?
69. А Пётра сядзеў звонку на дварэ. I падышла да яго адна служанка і сказала: і ты быў зь Ісусам Галілеянінам.
70. Але ён адрокся перад усімі, сказаўшы: ня ведаю, што ты кажаш.
71. А калі ён выходзіў за браму, убачыла яго другая, і кажа тым, што былі там: і гэты быў зь Ісусам Назарэем.
72. I зноў адрокся ён, прысяг
42
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
нуўшы: я ня ведаю Гэтага Чалавека.
73. Крыху пазьней падышлі тыя, што стаялі, і сказалі Пётру: сапраўды і ты зь іх, бо і гаворка твая выдае цябе.
74. Тады ён пачаў прысягаць і бажыцца: я ня ведаю Гэтага Чалавека. I тут жа засьпяваў певень.
75. I згадаў Пётра словы, сказаныя яму Ісусам: перш чым засьпявае певень, тройчы адрачэшся ад Мяне. I выйшаўшы вонкі, плакаў горка.
РАЗЬДЗЕЛ XXVII
1. Калі ж настала раніца, зрабілі нараду ўсе першасьвятары і старэйшыны народу супраць Ісуса, каб аддаць Яго на сьмерць:
2. і зьвязаўшы Яго, завялі і перадалі яго Понцію Пілату, намесьніку.
3. Тады Юда, які выдаў Яго, убачыўшы, што засудзілі Яго, і раскаяўшыся, аддаў трыццаць срэбранікаў першасьвятарам і старэйшынам,
4. кажучы: зграшыў я, прадаўшы кроў нявінную. Яны ж сказалі: што нам да таго? глядзі сам.
5. 1 кінуўшы срэбранікі ў храме, ён адышоў; і пайшоўшы, павесіўся.
6. Першасьвятары, узяўшы срэбранікі, сказалі: не дазваляецца класьці іх у храмавую скарбніцу, бо гэта цана крыві.
7. I зрабіўшы нараду, купілі на іх поле ганчара для пахаваньня чужынцаў;
8. таму і называецца поле тое «полем крыві» па сёньняшні дзень;
9. тады збылося сказанае праз прарока Ерамію, які кажа: «і ўзялі трыццаць срэбранікаў, цану Ацэненага, Якога ацанілі сыны Ізраілевы,
10. і далі іх за поле ганчара, як сказаў мне Гасподзь».
11. Ісус жа стаў перад намесьнікам. I спытаўся ў Яго намесьнік, кажучы: Ты Цар Юдэйскі? А Ісус сказаў яму: ты кажаш.
12. I калі вінавацілі Яго першасьвятары і старэйшыны, Ен нічога не адказваў.
13. Тады кажа Яму Пілат: ці ня чуеш, колькі сьведчаць супроць Цябе?
14. I не адказваў яму на ніводнае слова, так што намесьнік вельмі зьдзіўляўся.
15. А на сьвята намесьнік меў звычай выпускаць народу аднаго вязьня, якога б хацелі.
16. Быў тады ў іх вядомы вязень, званы Варава.
17. I вось, як сабраліся яны, сказаў ім Пілат: каго хочаце, каб я выпусьціў вам: Вараву ці Ісуса, Якога завуць Хрыстом?
18. Бо ведаў, што з зайздрасьці выдалі Яго.
19. Тым часам, як сядзеў ён на судовым месцы, жонка ягоная паслала яму сказаць: не рабі нічога Праведніку Таму, бо я сёньня ў сьне шмат адцярпела за Яго.
20. Але першасьвятары і старэйшыны падбухторылі люд прасіць Вараву, а Ісуса загубіць.
21. Тады намесьнік сказаў у адказ: каго хочаце з двух, каб я выпусьціў вам? Яны сказалі: Вараву.
22. Кажа ім Пілат: што ж мне зрабіць зь Ісусам, Якога
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
43
завуць Хрыстом? Кажуць яму ўсе: хай будзе ўкрыжаваны!
23. А намесьнік сказаў: якое ж ліха ўчыніў Ён? Але яны яшчэ мацней крычалі: хай будзе ўкрыжаваны!
24. Пілат, бачачы, што нічога не дапамагае, а неспакой расьце, узяў вады і ўмыў рукі перад людзьмі, кажучы: невінаваты я ў крыві Праведніка Гэтага; глядзеце самі.
25. I, адказваючы, увесь люд сказаў: Кроў Ягоная на нас і на дзецях нашых.
26. Тады выпусьціў ім Вараву, а Ісуса, біўшы, аддаў на крыжаваньне.
27. Тады воіны намесьнікавы, узяўшы Ісуса ў прэторыю, сабралі на Яго цэлы полк,
28. і раздзеўшы Яго, надзелі на Яго пурпуру;
29. і, сплёўшы вянок зь цёрну, усклалі на галаву Яму і далі Яму ў правую руку кій, і, укленчыўшы перад Ім, кпілі зь Яго, кажучы: радуйся, Цар Юдэйскі!
30. і плявалі на Яго і, узяўшы кій, білі па галаве Яго.
31. I калі накпіліся зь Яго, зьнялі зь Яго пурпуру і апранулі Яго ў адзежу Ягоную, і павялі Яго на крыжаваньне.
32. Выходзячы, спаткалі яны аднаго Кірынеяніна, імем Сымон: яго і прымусілі несьці крыж Ягоны».
33. I прыйшоўшы на месца, якое называецца Галгофа, што азначае «месца чарапоў»,
34. далі Яму піць войату, зьмяшанага з жоўцю; і, пакаштаваўшы, не хацеў піць.
35. Тыя, што ўкрыжавалі Яго, дзялілі вопратку Ягоную, кідаючы жэрабя;
36. і, седзячы, вартавалі Яго там;
37. і зьмясьцілі над галавою Ягонай надпіс зь віною Яго: Гэта Ісус, Цар Юдэйскі.
38. Тады ўкрыжавалі зь Ім двух разбойнікаў: аднаго па правы бок, а другога па левы.
39. А тыя, што міма праходзілі, зьневажалі Яго, ківаючы галовамі сваімі
40. і кажучы: Ты, што разбураеш храм і за тры дні будуеш! уратуй Сябе Самога. Калі Ты Сын Божы, сыйдзі з крыжа.
41. Падобна і першасьвятары з кніжнікамі і старэйшынамі і фарысэямі, насьміхаючыся, казалі:
42. іншых ратаваў, а Самога Сябе ня 'можа ўратаваць. Калі Ён Цар Ізраілеў, хай цяпер сыйдзе з крыжа, і ўверуем у Яго;
43. спадзяваўся на Бога: хай цяпер рыбавіць Яго, калі Ён угодны Яму. Бо Ён сказаў: Я Божы Сын.
44. Таксама і разбойнікі, укрыжаваныя зь Ім, зьневажалі Яго.
45. Ад шостай жа гадзіны цемра настала па ўсёй зямлі да гадзіны дзявятай.
46. а каля дзявятай гадзіны ўскрыкнуў Ісус моцным голасам, кажучы: Ілі, Ілі! лема савахван? што азначае: Божа Мой, Божа Мой! чаму Ты Мяне пакінуў?
КНІГІ ОНЛАЙН
