Новы Запавет Псалтыр
Выдавец: Бацькаўшчына
Памер: 499с.
Мінск 1995
47. Некаторыя, што стаялі там, чуючы гэта, казалі: Ільлю кліча Ён.
48. 1 адразу пабег адзін зь іх, узяў губку, намачыў у воцат і, насадзіўшы на кій, даваў Яму піць;
49. а другія казалі: пастой;
44
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
пабачым, ці прыйдзе Ільля ўратаваць Яго.
50. А Ісус, зноў ўскрыкнуўшы моцным голасам, выпусьціў дух.
51. I вось, завеса храма разадралася напалам, зьвсрху данізу; і зямля здрыганулася: і каменьне раскалолася;
52. і магілы расчыніліся; і многія целы памерлых паўсталі;
53. і выйшаўшы з магілаў пасьля ўваскрэсеньня Ягонага, увайшлі ў сьвяты горад і явіліся многім.
54. А сотнік і тыя, што зь ім вартавалі Ісуса, бачачы землятрус і ўсё, што адбылося, перапалохаліся вельмі і казалі: сапраўды Ён быў Сын Божы.
55. Там былі таксама і глядзелі здалёк многія жанчыны, якія ішлі сьледам за Ісусам з Галілеі, служачы Яму;
56. сярод іх былі Марыя Магдаліна і Марыя, маці Якава і Ясіі, і маці сыноў Зевядзеевых.
57. Калі ж зьвечарэла, прыйшоў багаты чалавек з Арымафеі, імем Язэп, які таксама вучыўся ў Ісуса;
58. ён, прыйшоўшы да Пілата, прасіў Цела Ісусавага. Тады Пілат загадаў аддаць Цела.
59. I ўзяўшы Цела, Язэп абгарнуў яго чыстым палатном
60. і паклаў яго ў новай сваёй магіле, якую высек у скале; і прываліўшы вялікі камень да дзьвярэй магілы, адышоў.
61. Была ж там Марыя Магдаліна і другая Марыя, якія сядзелі насупраць магілы.
62. На другі дзень, які ідзе за пятніцай, сабраліся першасьвятары і фарысэі да Пілата
63. і казалі: спадару! мы ўс
помнілі, што ашуканец той, яшчэ калі быў жывы, сказаў: «праз тры дні ўваскрэсну»;
64. дык вось, загадай вартаваць магілу да трэйцяга дня, каб вучні Ягоныя, прыйшоўшы ўначы, ня ўкралі Яго і не сказалі народу: «уваскрэс зь мёртвых», і будзе апошняе ашуканства горшае за першае.
65. А Пілат сказаў ім: маеце варту; ідзеце, ахоўвайце, як ведаеце.
66. Яны пайшлі і ахоўвалі магілу, прыклаўшы пячатку да каменя і паставіўшы варту.
РАЗЬДЗЕЛ XXVIII
1. Як прайшла субота, на сьвітаньні першага дня тыдня, прыйшла Марыя Магдаліна і другая Марыя паглядзець магілу.
2. I вось, зрабіўся вялікі землятрус, бо анёл Госпадні, які сышоў зь неба, прыступіўшы, адваліў камень ад уваходу ў магілу і сядзеў на ім;
3. выгляд жа ягоны быў, як маланка, і ўбраньне ягонае белае, як сьнег.
4. I ад страху перад ім затрымцелі вартаўнікі, і сталі як мёртвыя.
5. Анёл жа, прамаўляючы да жанчын, сказаў: ня бойцеся вы; бо ведаю, што вы шукаеце Ісуса ўкрыжаванага;
6. няма Яго тут; Ён уваскрэс, як сказаў; падыдзеце, пабачце месца, дзе ляжаў Гасподзь;
7. ды ідзеце хутчэй, скажэце вучням Ягоным, што Ён уваскрэс зь мёртвых і запабягае вас у Галілеі: там Яго ўбачыце; вось я сказаў вам.
8. I пайшоўшы сьпешна ад
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
45
магілы, яны са страхам і радасьцю вялікаю пабеглі паведаміць вучням Ягоным;
9. калі ж ішлі яны паведаміць вучням Ягоным, і вось, Ісус сустрэў іх і сказаў: радуйцеся! I яны. прыступіўшы, абхапілі ногі Ягоныя і пакланяліся Яму.
10. Тады кажа ім Ісус: ня бойцеся; ідзеце, паведаміце братам Маім, каб ішлі ў Галілею, і там яны ўбачаць мяне.
11. А калі яны ішлі, дык некаторыя з варты, увайшоўшы ў горад, паведамілі першасьвятарам усё, што адбылося.
12. I яны, сабраўшыся са старэйшынамі і зрабіўшы нараду, немалыя грошы далі воінам,
13. кажучы: скажэце, што вучні Ягоныя, уначы прыйшоўшы, укралі Яго, калі мы спалі;
14. і калі чуткі пра гэта дой
дуць да намесьніка, мы пераканаем яго і вас ад няпрыемнасьці ўратуем.
15. Яны ж, узяўшы грошы, зрабілі, як навучаныя былі. I пранеслася слова гэтае сярод Юдэяў аж да сёньняшняга дня.
16. Адзінаццаць жа вучняў пайшлі ў Галілею, на гару, куды загадаў ім Ісус;
17. і, убачыўшы Яго, пакланіліся Яму; а другія засумняваліся.
18. I, прыступіўшы, Ісус сказаў ім: дадзена Мне ўсякая ўлада на небе і на зямлі:
19. дык ідзеце, навучайце ўсе народы, хрысьцячы іх у імя Айца і Сына і Сьвятога Духа,
20. вучачы іх выконваць усё, што Я запаведаў вам; і вось, Я з вамі ва ўсе дні да сканчэньня веку. Амін.
46
ПАВОДЛЕ МАРКА СЬВЯТОЕ ДАБРАВЕСЬЦЕ
РАЗЬДЗЕЛ I
Пачатак Дабравесьця Ісуса Хрыста, Сына Божага,
2. як напісана ў прарокаў: «вось, Я пасылаю анёла Майго перад Табою».
3. «Голас таго, хто кліча ў пустыні: падрыхтуйце шлях Госпаду, простымі зрабеце сьцежкі Яму».
4. Зьявіўся Ян, хрысьцячы ў пустыні і прапаведуючы хрышчэньне пакаяньня на дараваньне грахоў.
5. I выходзілі да яго ўся краіна Юдэйская і Ерусалімляне; і хрысьціліся ў яго ўсе ў рацэ Ярдане, спавядаючыся ў грахах сваіх.
6. А ў Яна была вопратка зь вярблюджага воласу і скураны пояс на паясьніцы ягонай, і еў акрыды і дзікі мёд.
7. I прапаведаваў, кажучы: ідзе за мною Мацнейшы за мяне, у Якога я няварты, нахіліўшыся, разьвязаць рэмень абутку Ягонага;
8. я хрысьціў вас вадою, а Ён будзе хрысьціць вас Духам Сьвятым.
9. I было ў тыя дні, прыйшоў Ісус з Назарэта Галілейскага і хрысьціўся ў Яна ў Ярдане.
10. I калі выходзіў з вады, убачыў адразу Ян, як адчыніліся нябёсы, і Духа, як голуба, Які сыходзіў на Яго.
11. I голас быў зь нябёсаў:
«Ты Сын Мой Любасны, Якога Я ўпадабаў».
12. I адразу пасьля гэтага Дух вядзе Яго ў пустыню.
13. I быў Ён там у пустыні сорак дзён, спакушаны сатаною, і быў са зьвярамі; і анёлы слугавалі Яму.
14. А пасьля таго, як прададзены быў Ян, прыйшоў Ісус ў Галілею, прапаведуючы Дабравесьце Царства Божага,
15. і кажучы, што прыйшоў час і наблізілася Царства Божае: пакайцеся і веруйце ў Дабравесьце.
16. А праходзячы каля мора Галілейскага, убачыў Сымона і Андрэя, брата ягонага, якія закідвалі мярэжы ў мора, бо яны былі рыбакі.
17. I сказаў ім Ісус: ідзеце за Мною, і Я зраблю вас лаўцамі людзей.
18. I яны адразу, пакінуўшы мярэжы свае, пайшлі за Ім.
19. I прайшоўшы адтуль далей, Ён угледзеў Якава Зевядзеевага і Яна, брата ягонага, таксама ў лодцы; яны ладзілі мярэжы,
20. і адразу заклікаў іх. I яны, пакінуўшы бацьку свайго Зевядзея ў лодцы з работнікамі, пайшлі за Ім.
21. I прыходзяць у Капернаум; і неўзабаве ў суботу ўвайшоў Ён у сынагогу і вучыў.
22. I зьдзіўляліся з вучэньня Ягэніга, бо Ён вучыў іх як
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
47
той, хто ўладу мае, а не як кніжнікі.
23. У сынагозе іхнай быў чалавек, апанаваны духам нячыстым, і закрычаў:
24. кінь, штб Табе да нас, Ісусе Назаранін? Ты прыйшоў пагубіць нас! ведаю Цябе, хто Ты, Сьвяты Божы.
25. Але Ісус загразіў яму, кажучы: змоўкні і выйдзі зь яго.
26. Тады дух нячысты, скалануўшы яго і закрычаўшы зычным голасам, выйшаў зь яго.
27. I жахнуліся ўсе, і пыталіся адзін у аднаго: што гэта? што гэта за вучэньне новае, што Ён і духам нячыстым загадвае і яны слухаюцца Яго.
28. I хутка разышлася пра Яго пагалоска па ўсіх землях вакол Галілеі.
29. Выйшаўшы неўзабаве з сынагогі, прыйшлі ў дом Сымона і Андрэя зь Якавам і Янам.
30. А Сымонава цешча ляжала ў гарачцы; і адразу кажуць Яму пра яе.
31. Падышоўшы, Ён падняў яе, узяў яе за руку; і гарачка адразу пакінула яе, і яна пачала слугаваць ім.
32. А як зьмяркалася, калі заходзіла сонца, прыносілі да Яго ўсіх хворых і апанаваных дэманамі.
33. I ўвесь горад сабраўся да дзьвярэй.
34. I Ён ацаліў многіх, што цярпелі ад розных хваробаў;’ выгнаў шмат дэманаў і не дазваляў дэманам гаварыць, бо яны ведалі, што Ён Хрыстос.
35. А нараніцу, устаўшы на
досьвітку, выйшаў і пайшоў у пустэльнае месца, і там маліўся.
36. Сымон і тыя, хто быў зь Ім, пайшлі за Ім;
37. і, знайшоўшы Яго, кажуць Яму: усе шукаюць Цябе.
38. Ён кажа ім: хадзем у бліжэйшыя селішчы і гарады, каб Мне і там зьвеставаць, бо Я на тое і прыйшоў.
39. I Ён зьвеставаў у сынагогах іхных па ўсёй Галілеі, і выганяў дэманаў.
40. Прыходзіць да Яго пракажоны і, просячы Яго на каленях, кажа Яму: калі хочаш, можаш мяне ачысьціць.
41. Ісус, умілажаліўшыся зь яго, працягнуў руку, дакрануўся да яго і сказаў яму: хачу, ачысьціся.
42. Пасьля гэтага слова праказа адразу сыйшла зь яго, і ён стаўся чысты.
43. I гнеўна выгаварыўшы яму, адразу прагнаў яго
44. і сказаў яму: глядзі, нікому нічога не кажы; а ідзі, пакажыся сьвятару і ахвяруй за ачышчэньне тваё, што загадаў Майсей, на сьведчаньне ім.
45. А ён, выйшаўшы, пачаў абвяшчаць і расказваць пра тое, што адбылося, так што Ісус ня мог ужо адкрыта ўвайсьці ў горад, а быў звонку, у мясьцінах пустэльных. I прыходзілі да Яго адусюль.
РАЗЬДЗЕЛ II
1. Праз колькі дзён Ён прыйшоў у Капернаум і стала вядо
48
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
ма, што Ён у доме.
2. Адразу сабраліся многія, так што ўжо і за дзьвярыма ня было месца, і Ён казаў ім слова.
3. I прыйшлі да Яго з паралізаваным, якога несьлі чацьвёра:
4. і, ня маючы як падысьці да Яго празь людзей, разабралі дах дома, дзе Ён быў і, пракапаўшыся, апусьцілі пасьцель, на якой ляжаў паралізаваны.
5. Ісус, як убачыў веру іхную, кажа пралізаванаму: дзіця! даруюцца табе грахі твае.
6. Тут сядзелі некаторыя кніжнікі і разважалі ў сэрцах сваіх:
7. Чаго Ён так блюзьнерыць? хто можа дараваць грахі, акрамя аднаго Бога?
8. Ісус, адразу пазнаўшы духам Сваім, што яны так разважаюць самі ў сабе, сказаў ім: навошта вы так разважаеце ў сэрцах вашых?
9. што лягчэй? альбо сказаць паралізаванаму: «даруюцца Ta66 грахі?» альбо сказаць: «устань, вазьмі сваю пасьцель і хадзі?»,
10. але каб вы ведалі, што Сын Чалавечы мае ўладу на зямлі дараваць грахі, — кажа паралізаванаму:
11. табе кажу: устань, вазьмі пасьцель тваю і ідзі ў дом твой.
12. Той адразу ўстаў і, узяўшы пасьцель, выйшаў перад усімі, так што ўсе дзіву даваліся і славілі Бога, кажучы: ніколі нічога такога мы ня бачылі.
13. 1 выйшаў Ісус зноў да мо
ра; і ўсе людзі пайшлі да Яго, і Ён вучыў іх.
14. Праходзячы, убачыў Ён Левія Алфеевага, які сядзеў каля мытні, і кажа яму: ідзі за Мною. I той, устаўшы, пайшоў за Ім.
15. I калі Ісус узьляжаў у доме ягоным, узьляжалі зь Ім і вучні Ягоныя і многія мытнікі і грэшнікі; бо шмат іх было, і яны ішлі сьледам за Ім.
16. Кніжнікі і фарысэі, убачыўшы, што Ён есьць з мытнікамі і грэшнікамі, казалі вучням Ягоным: як гэта Ён есьць і п’е з мытнікамі і грэшнікамі?