Новы Запавет Псалтыр
Выдавец: Бацькаўшчына
Памер: 499с.
Мінск 1995
12. таму вы ўжо дазваляеце нічога не рабіць бацьку свайму альбо маці сваёй,
13. ухіляючы слова Божае наказам вашым, які вы ўстанавілі; і робіце шмат чаго на гэта падобнага.
14. I паклікаўшы ўвесь люд, сказаў яму: слухайце Мяне ўсе і разумейце:
15. нішто, што ўваходзіць у чалавека звонку, ня можа апаганіць яго; а штб выходзіць зь яго, тое апаганьвае чалавека.
16. Калі хто мае вушы, каб чуць, няхай чуе!
17. I калі Ён ад людзей увайшоў у дом, вучні Ягоныя спыталіся ў Яго пра прычту.
18. Ён сказаў ім: няўжо і вы такія няцямныя? няўжо не разумееце, што нішто, што звонку ўваходзіць у чалавека, ня можа апаганіць яго?
19. бо ня ў сэрца ягонае ўваходзіць, а ў чэрава, і выходзіць вонкі, чым ачышчаецца ўсякая ежа.
20. Далей сказаў: тое, што выходзіць з чалавека, апаганьвае чалавека;
21. бо зь сярэдзіны, з сэрца чалавечага, выходзяць ліхія помыслы, пералюбы, распуста, забойствы,
22. крадзяжы, ліхвярства, злосьць, хітрына, непатрэбства, зайздросьлівае вока, блюзьнерства, пыха, безгалоўе.
23. Усё гэтае ліха зь сярэдзіны выходзіць, і апаганьвае чалавека,
24. I выправіўшыся адтуль, прыйшоў у межы Тырскія і Сідонскія; і ўвайшоўшы ў дом, не хацеў, каб хто даведаўся; але ня здолеў утоіцца.
25. Бо дачулася пра Яго жанчына, у якое дачка апанаваная была нячыстым духам, і прыйшоўшы прыпала да ног Яго
58
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
ных;
26. а жанчына тая была язычніца, родам Сірафінікіянка; і прасіла Яго, каб выгнаў дэмана зь ейнай дачкі.
27. Але Ісус сказаў ёй: дай перш насыціцца дзецям; бо нядобра ўзяць хлеб у дзяцей і кінуць сабакам.
28. А яна сказала Яму ў адказ: так, Госпадзе; але і сабакі пад сталом ядуць крошкі ў дзяцей.
29. I сказаў ёй: за гэтае слова, ідзі; дэман выйшаў з тваёй дачкі.
30. I прыйшоўшы ў свой дом, яна ўбачыла, што дэман выйшаў і дачка ляжыць на пасьцелі.
31. Выйшаўшы зь межаў Тырскіх і Сідонскіх, Ісус зноў пайшоў да мора Галілейскага празь землі Дзесяцігародзьдзя.
32. Прывялі да яго гухога гугняўца і прасілі Яго ўскласьці на яго руку.
33. Ісус, адвёўшы яго ўбок ад людзей, уклаў пальцы Свае ў вушы яму і, плюнуўшы, дакрануўся да языка ягонага;
34. і ўзьвёўшы вочы да неба, уздыхнуў і сказаў яму: «Еффафа», што значыцца — «адчыніся».
35. I адразу адчыніўся ў яго слых, і разамкнуліся повязі ягонага языка, і пачаў гаварыць чыста.
36. I загадаў ім не казаць нікому. Але, колькі Ён ні забараняў ім, яны яшчэ больш разгалошвалі.
37. I вельмівельмі зьдзіўлялі
ся і казалі: усё добра робіць: і глухіх робіць чуткімі і нямых — гаваркімі.
РАЗЬДЗЕЛ VIII
1. У тыя дні, калі сабралася даволі многа народу і ня было чаго есьці, Ісус, паклікаўшы вучняў Сваіх, сказаў ім:
2. шкада мне людзей, бо ўжо тры дні застаюцца пры Мне, і няма чаго ім есьці;
3. калі няеўшых адпушчу іх дадому, аслабнуць у дарозе, бо некаторыя зь іх прыйшлі здалёку.
4. Вучні Ягоныя адказвалі Яму: адкуль мог бы хто ўзяць тут у пустыні хлябоў, каб накарміць іх?
5. I спытаўся ў іх: колькі ў вас хлябоў? Яны адказалі: сем.
6. Тады загадаў людзям узьлегчы на зямлю; і ўзяўшы сем хлябоў і ўзьнёсшы падзяку, пераламаў і даў вучням Сваім, каб яны раздалі; і яны раздалі людзям.
7. Было ў іх і крыху рыбак; дабраславіўшы, Ен загадаў раздаць і іх.
8. I елі і наеліся; і набралі рэшты кавалкаў сем кашоў.
9. Тых, што елі, было каля чатырох тысяч. I адпусьціў іх.
10. I адразу ўвайшоўшы ў лодку з вучнямі Сваімі, прыплыў у межы Далмануфскія.
11. Выйшлі фарысэі, пачалі зь Ім спрачацца, і патрабавалі ад Яго азнакі зь неба, спакушаючы Яго,
12. і Ён, глыбока ўздыхнуў
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
59
шы, сказаў: навошта род гэты патрабуе азнакі? праўду кажу вам, ня дасца роду гэтаму азнакі.
13. I пакінуўшы іх, зноў увайшоў у лодку і паплыў на той бок.
14. Пры гэтым вучні Ягоныя забыліся ўзяць хлябоў, і акрамя аднаго хлеба ня мелі з сабою ў лодцы.
15. А Ён наказаў ім, кажучы: глядзеце, сьцеражэцеся закваскі фарысэйскай і закваскі Ірадавай.
16. 1 разважаючы паміж сабою, казалі: гэта азначае, што хлябоў няма ў нас.
17. Ісус, зразумеўшы, кажа ім: што разважаеце пра тое, што няма ў вас хлябоў? няўжо яшчэ ня цяміце і не разумееце? няўжо яшчэ скамянелае ў вас сэрца?
18. маючы вочы, ня бачыце? маючы вушы, ня чуеце? і не памятаеце?
19. калі Я пяць хлябоў разламаў на пяць тысяч чалавек, колькі поўных кашоў набралі вы кавалкаў? Кажуць Яму: дванаццаць.
20. А калі сем на чатыры тысячы, колькі кашоў набралі вы кавалкаў рэшты? Сказалі: сем.
21. I сказаў ім: як жа яшчэ не разумееце?
22. Прыходзіць у Віфсаіду; і прыводзяць да Яго сьляпога, і просяць, каб да яго дакрануўся.
23. Ён, узяўшы сьляпога за руку, вывеў яго зь селішча прэч і, плюнуўшы яму на во
чы, усклаў на яго рукі, і спытаўся ў яго: ці бачыць што?
24. Той, зірнуўшы, сказаў: бачу людзей, што праходзяць, як дрэвы.
25. Потым зноў усклаў рукі на вочы яму, і загадаў яму зірнуць. I ён выздаравеў, і пачаў бачыць усё ясна.
26. I паслаў яго дамоў, сказаўшы: не заходзь у селішча і не расказвай нікому ў селішчы.
27. I пайшоў Ісус з вучнямі Сваімі ў селішчы Кесарыі Піліпавай. Па дарозе Ён пытаўся ў вучняў Сваіх: за каго ўважаюць Мяне людзі?
28. Яны адказвалі: за Яна Хрысьціцеля, а другія — за Ільлю, а іншыя — за аднаго з прарокаў.
29. Ён кажа ім: а вы за каго ўважаеце Мяне? Пётра сказаў Яму ў адказ: Ты — Хрыстос.
30. I строга наказаў ім, каб нікому не казалі пра Яго.
31. I пачаў вучыць іх, што Сын Чалавечы мае адпакутаваць; быць адкінутым старэйшынамі, першасьвятарамі і кніжнікамі, і забітым быць і на трэйці дзень уваскрэснуць.
32. I гаварыў пра гэта адкрыта. А Пётра, адклікаўшы Яго, пачаў пярэчыць Яму.
33. А Ён, абярнуўшыся і зірнуўшы на вучняў Сваіх, строга ўшчуў Пётру, сказаўшы: адыдзі ад Мяне, сатана, бо ты думаеш не пра тое, што Божае, a што чалавечае.
34. I паклікаўшы людзей з вучня.мі Сваімі, сказаў ім: хто
3—1602
60
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
хоча ісьці за Мною, зрачыся сябе, і вазьмі крыж свой, і ідзі за Мноір сьледам;
35. бо, хто хоча душу сваю ўратаваць, той страціць яе; a хто страціць душу сваю дзеля Мяне і Дабравесьця, той уратуе яе;
36. бо якая карысьць чалавеку, калі ён здабудзе ўвесь сьвет, а душы сваёй пашкодзіць?
37. альбо які выкуп дасьйь чалавек за душу сваю?
38. бо, хто пасаромеецца Мяне і Маіх словаў у родзе гэтым распусным і грэшным, таго пасаромеецца і Сын Чалавечы, калі прыйдзе ў славе Айца Свайго са сьвятымі анёламі.
РАЗЬДЗЕЛ IX
1. I сказаў ім: праўду кажу вам: ёсьць сярод тых, што стаяць тут, такія, што не памершы яшчэ, ужо ўбачаць Царства Божае, што прыйшло ў сіле.
2. I, як мінула шэсьць дзён, узяў Ісус Пётру, Якава і Яна, і ўзьвёў на гару высокую асобна іх адных і перамяніўся перад імі:
3. адзеньне Ягонае зрабілася бліскучае, вельмі белае, як сьнег, як на зямлі бялільшчык ня можа выбеліць.
4. I зьявіўся ім Ільля з Майсеем: і гутарылі зь Ісусам.
5. Пры гэтым Пётра сказаў Ісусу: Равьві! добра нам тут быць;’ зробім тры палаткі: Табе адну, Майсею адну, і адну
Ільлю.
6. Бо ня ведаў, што сказаць; таму што яны былі ў страху.
7. I зьявілася воблака, якое іх ахінула, і з воблака выйшаў голас, які сказаў: Гэты ёсьць Сын Мой Любасны; Яго слухайце.
8. I раптам, агледзеўшыся навокал, нікога больш з сабою ня бачылі, акрамя аднаго Ісуса.
9. Калі ж сыходзілі яны з гары, Ён не дазволіў нікому расказваць пра тое, што бачылі, пакуль Сын Чалавечы не ўваскрэсьне зь мёртвых.
10. I яны стрымалі гэтае слова, пытаючыся адзін у аднаго, што азначае: уваскрэснуць зь мёртвых?
11. I спыталіся ў Яго: як жа кніжнікі кажуць, што Ільля мае прыйсьці раней?
12. Ён сказаў ім у адказ: праўда, Ільля павінен прыйсьці раней і падрыхтаваць усё; і Сын Чалавечы, як напісана пра Яго, мае шмат адпакутаваць і быць зьняважаны;
13. але кажу вам, што і Ільля прыйшоў, і зрабілі зь ім, што хацелі, як напісана пра яго.
14. Прыйшоўшы да вучняў, убачыў шмат людзей каля іх і кніжнікаў, што спрачаліся зь імі.
15. Адразу, убачыўшы Яго, усе людзі зьдзівіліся, і, падбягаючы, віталі Яго.
16. Ён спытаўся ў кніжнікаў: пра што спрачаецеся зь імі?
17. Адзін зь людзей сказаў у адказ: Настаўнік! я прывёў да Цябе сына майго, апанаванага
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
61
духам нямым:
18. дзе ні хапае яго, кідае яго на зямлю, і ён пускае пену, і скрыгоча зубамі сваімі, і дранцьвее; казаў я вучням Тваім, каб выгналі яго, і яны не маглі.
19. Адказваючы яму, Ісус сказаў: о, род няверны! дакуль буду я з вамі? дакуль буду трываць вас? прывядзеце яго да Мяне.
20. I прывялі таго да Яго. Як толькі апантаны ўбачыў Яго, дух скалануў яго; ён упаў на зямлю і качаўся, пускаючы пену.
21. I спытаўся Ісус у бацькі ягонага: як даўно гэта дзеецца зь ім? Той сказаў: змалку;
22. і шмат разоў дух кідаў яго і ў вагонь і ў ваду, каб загубіць яго; але, калі што можаш, умілажалься з нас і памажы нам.
23. Ісус сказаў яму: калі хоць колькі можаш верыць, дык усё магчыма верніку.
24. I адразу хлопцаў бацька ўсклікнуў са сьлязьмі: веру, Госпадзе! памажы майму няверству.
25. Ісус, убачыўшы, што зьбягаюцца людзі, загразіў духу нячыстаму, сказаўшы яму: дух нямы і глухі! Я загадваю табе, выйдзі зь яго і больш не ўваходзь у яго.
26. 1 ўскрыкнуўшы і моцна скалануўшы яго, выйшаў; і ён зрабіўся як мёртвы, так што многія казалі, што ён памёр.
27. Але Ісус, узяўшы яго за руку, падняў яго; і ён устаў.
28. I як увайшоў Ісус у дом, вучні Ягоныя пыталіся ў Яго самнасам: чаму мы не маглі выгнаць яго?
29. I сказаў ім: гэты род ня можа выйсьці інакш, як ад малітвы і посту.
30. Выйшаўшы адтуль, праходзілі праз Галілею: і Ён не хацеў, каб хто ведаў.
31. Бо вучыў Сваіх вучняў і казаў ім, што Сын Чалавечы аддадзены будзе ў рукі чалавечыя, і заб’юць Яго, і пасьля забойства на трэйці дзень уваскрэсьне.
32. Але яны не разумелі гэтых слоў, а спытацца ў Яго баяліся.
33. Прыйшоў у Капернаум; і калі быў у доме, спытаўся ў іх: пра што ў дарозе вы разважалі паміж сабою?
34. яны маўчалі, бо дарогаю разважалі паміж сабою, хто большы.
35. I сеўшы, паклікаў дванаццаць і сказаў ім: хто хоча быць першым, хай будзе з усіх апошнім і ўсім слугою.
КНІГІ ОНЛАЙН
