Новы Запавет Псалтыр
Выдавец: Бацькаўшчына
Памер: 499с.
Мінск 1995
43. Таму кажу вам, што адымецца ад вас Царства Божае, і дадзена будзе народу, які прыносіць плады ягоныя.
44. I той, хто ўпадзе на гэты камень, разаб’ецца; а на каго ён упадзе, таго раздушыць.
45. I чуючы прытчы Ягоныя, першасьвятары і фарысэі зра
32
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
зумелі, што Ён пра іх гаворыць;
46. і памыкаліся схапіць Яго; але пабаяліся люду, бо Яго ўважалі за прарока.
РАЗЬДЗЕЛ ХХП
1. I ў адказ Ісус зноў прамовіў да іх у прытчах, кажучы:
2. падобнае Царства Нябеснае на чалавекацара, які справіў вясельле сыну свайму
3. і паслаў рабоў сваіх клікаць запрошаных на вясельле; і не хацелі прыйсьці.
4. Зноў паслаў іншых рабоў, сказаўшы: скажэце запрошаным: «вось я прыгатаваў абед мой, цяляты мае і што ўкормлена, заколата, і ўсё гатова; прыходзьце на вясельле».
5. Але яны, ня даўшы ўвагі, пайшлі, хто на поле сваё, a хто да гандлю свайго.
6. Астатнія ж, схапіўшы рабоў ягоных, зьняважылі і забілі іх.
7. I пачуўшы, цар той угневаўся, і, паслаўшы войскі свае, вынішчыў забойцаў тых і горад іхны спаліў.
8. Тады кажа ён рабам сваім: вясельле гатова, а запрошаныя ня былі вартыя.
9. Дык вось, ідзеце на ростані і ўсіх, каго спаткаеце, клічце на вясельле.
10. I рабы тыя, выйшаўшы на дарогі, сабралі ўсіх, каго толькі знайшлі, і благіх і добрых; і напоўнілася вясельле бяседнікамі.
11. Цар, увайшоўшы паглядзець на бяседнікаў, убачыў там чалавека, апранутага не ў вясельныя строі,
12. і кажа яму: дружа! як ты ўвайшоў сюды не ў вясельных строях? А той маўчаў.
13. Тады сказаў цар слугам: зьвязаўшы яму рукі і ногі, вазьмсце яго і выкіньце ў цемру вонкавую: там будзе плач і скрыгат зубоў;
14. бо шмат пакліканых, ды мала выбраных.
15. Тады фарысэі пайшлі і дамаўляліся, як падлавіць Яго на слове.
16. I пасылаюць да Яго вучняў сваіх зь ірадыянамі, кажучы: Настаўнік! мы ведаем, што Ты справядлівы, і шляху Божаму праўдзіва вучыш, і не стараешся дагадзіць камунебудзь, бо не глядзіш на абліччы;
17. дык вось скажы нам: як Табс здаецца? ці дазваляецца даваць падатак кесару, ці не?
18. Але Ісус, убачыўшы зламыснасьць іхную, сказаў: што спакушаецс Мяне, крывадушнікі?
19. пакажэце Мне манету, якою плаціцца падатак. Яны прынесьлі Яму дынар.
20. I кажа ім: чыя гэта выява і надпіс?
21. I кажуць Яму: кесаравы. Тады кажа ім: дык аддавайце кесарава кесару, а Божае Богу.
22. Пачуўшы гэта, яны зьдзівіліся і пакінуўшы Яго, пайшлі.
23. У той дзень падступіліся да Яго садукеі, якія кажуць, што няма ўваскрэсеньня, і спыталіся ў Яго:
24. Настаўнік! Майсей сказаў: «калі хто памрэ, ня маючы дзяцей, хай возьме брат ягоны жонку ягоную і адродзіць семя брату свайму».
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
33
25. Было ў нас сем братоў: першы, ажаніўшыся, памёр і, ня маючы дзяцей, пакінуў жонку сваю брату свайму;
26. гэтак сама і другі, і трэйці, нават да сёмага;
27. а пасьля ўсіх памерла і жонка.
28. Дык вось, ва ўваскрэсеньні, катораму зь сямёх будзе яна за жонку? бо ўсе мелі яе?
29. Ісус сказаў ім у адказ: памыляецеся, ня ведаючы Пісаньняў, ні сілы Божай;
30. бо ва ўваскрэсеньні ні жэняцца, ні выходзяць замуж, a жывуць, як анёлы Божыя на нябёсах.
31. А пра ўваскрэсеньне мёртвых ці ня чыталі вы сказанага вам Богам:
32. «Я Бог Абрагама, і «Бог Ісака, і Бог Якава»? Бог ня ёсьць Бог мёртвых, а жывых».
33. I пачуўшы, люд зьдзіўляўся з вучэньня Ягонага.
34. А фарысэі, пачуўшы, што Ён прывёў садукеяў у маўчаньне, сабраліся разам.
35. I спытаўся адзін зь іх, законьнік, спакушаючы Яго і кажучы:
36. Настаўнік! якая запаведзь найбольшая ў законе?
37. Ісус жа сказаў яму: «палюбі Госпада Бога твайго ўсім сэрцам тваім, і ўсёю душою тваёю, і ўсім разуменьнем тваім»;
38. гэта найбольшая і першая запаведзь;
39. а другая падобная да яе: «палюбі блізкага твайго, як самога сябе»;
40. на гэтых дзьвюх запавсдзях грунтуецца ўвесь закон і прарокі.
41. Калі ж сабраліся фарысэі, спытаўся ў іх Ісус:
42. што вы думаеце пра Хрыста? чый Ён сын? Кажуць Яму: Давідаў.
43. Кажа ім: як жа Давід, з натхненьня, Госпадам Яго называе, калі кажа:
44'. «Сказаў Гасподзь Госпаду майму: сядзі праваруч ад Мяне, пакуль пакладу ворагаў Тваіх у падножжа ног Тваіх»?
45. Дык вось, калі Давід называе Яго Госпадам, як жа Ён сын яму?
46. I ніхто ня мог адказаць Яму ні слова; і не адважваўся ўжо ніхто з таго дня дапытвацца ў Яго.
РАЗЬДЗЕЛ ХХШ
1. Тады Ісус прамовіў да люду і вучняў Сваіх,
2. кажучы: на Майсеевым пасадзе селі кніжнікі і фарысэі;
3. дык вось, усё, што яны кажуць вам захоўваць, рабеце і захоўвайце; а паводле ўчынкаў іхных не рабеце, бо яны гавораць, і ня робяць:
4. зьвязваюць йяжары важкія і непасільныя і ўскладаюць на плечы людзям, а самі ня хочуць і пальцам зрушыць іх;
5. а ўсе справы свае робяць дзеля таго, каб бачылі іх людзі; пашыраюць філактэрыі* свае ды павялічваюць кутасы на адзеньні сваі.м;
6. а таксама любяць узьляжаць наперадзе на гасьцінах, і наперадзе сядзець у сынагогах,
7. і вітаньні на плошчах, і каб людзі клікалі іх: «Вучыцель!
* Павязкі на лобе і на руках з словамі закона
34
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
вучыцель!»
8. А вы не называйцеся вучыцелямі, бо адзін у вас Вучыцель — Хрыстос, а ўсе вы — браты;
9. і айцом сабе не называйце нікога на зямлі, бо адзін у вас Айцец, Які на нябёсах;
10. і не называйцеся настаўнікамі, бо адзін у вас Настаўнік — Хрыстос.
11. Большы з вас хай будзе вам слуга:
12. бо хто ўзвышае сябе, той паніжаны будзе; а хто паніжае сябе, той узвысіцца.
13. Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што зачыняеце Царства Нябеснае перад людзьмі; бо самі не ўваходзіце, і тых, што ўваходзяць, ня пускаеце ўвайсьці.
14. Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што паядаеце дамы ўдоваў і напаказ доўга моліцеся: за тое прымеце тым большую асуду.
15. Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што праходзіце мора і сушу, каб прыдбаць хоць аднаго нававерца; і калі гэта здараецца, робіце яго сынам геены, двойчы горшым за вас.
16. Гора вам, павадыры сьляпыя, што кажаце: «калі хто прысягне храмам, дык нічога; a калі прысягне золатам храма, дык вінаваты».
17. Неразумныя і сьляпыя! што большае: золата, ці храм, які асьвячае золата?
18. і: «калі хто прысягне ахвярнікам, дык нічога; а калі прысягне дарам, які на ім, дык вінаваты».
19. Неразумныя і сьляпыя! што большае: дар, ці ахвярнік,
які асьвячае дар?
20. Дык вось, хто прысягне ахвярнікам, прысягае ім і ўсім. што на ім;
21. і той, што прысягае храмам, прысягае ім і Тым, Хто жыве ў ім;
22. і той, хто прысягае небам, прысягае тронам Божым і Тым, Хто сядзіць на ім.
23. Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што даяце дзесяціну зь мяты, анісу і кмену, і адкінулі важнейшае ў законе: суд, міласьць і веру; гэта трэба было рабіць, і таго не пакідапь.
24. Павадыры сьляпыя, што адцэджваеце камара, а вярблюда праглынаеце!
25. Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што ачышчаеце зьнешнасьць кубка і місы, а ўсярэдзіне яны поўныя пахапнасьці і няпраўды.
26. Фарысэй сьляпы! ачысьці сьпярша сярэдзіну кубка і місы, каб чыстая была і зьнешнасьць іхная.
27. Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што прыпадабняецеся да павапленых магіл, якія звонку здаюцца прыгожымі, а ўсярэдзіне поўныя касьцей мёртвых і ўсякага бруду;
28. так і вы зьнешне здаяцеся людзям праведнымі, а ўсярэдзіне поўныя крывадушнасьці і беззаконьня.
29. Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што будуеце магільніцы прарокам і ўпрыгожваеце помнікі праведнікам.
30. і кажаце: «калі б мы былі ў дні бацькоў нашых, дык ня былі б саўдзельнікамі іхнымі ў
Паводле Майьвея Сьвяпгое Дабравесьце
35
праліваньні крыві прарокаў»;
31. тым самым вы самі сьведчыце супроць сябе, што вы сыны тых, якія забілі прарокаў;
32. дапаўняйце ж меру бацькоў вашых.
33. Зьмеі, выродзьдзе яхідніна! як унікнеце вы асуджэньня ў геену?
34. Таму, вось, Я пасылаю да вас прарокаў, і мудрых, і кніжнікаў; і некаторых зь іх вы заб’яце і ўкрыжуеце, а некаторых будзеце біць у сынагогах вашых і гнаць з горада ў горад;
35. каб апала на вас уся кроў праведная, пралітая на зямлі, ад крыві Авеля праведнага да крыві Захара, сына Варахіевага, якога вы забілі паміж храмам і ахвярнікам.
36. Праўду кажу вам: усё гэта ападзе на род гэты.
37. Ерусаліме, Ерусаліме, што забіваеш прарокаў і каменьнем пабіваеш пасланых да цябе! колькі разоў хацеў Я сабраць дзяцей тваіх, як птушка зьбірае птушанят сваіх пад крылы, і вы не схацелі!
38. Вось, застаецца вам дом ваш пусты.
39. Бо кажу вам: ня ўбачыце Мяне ад сёньня, пакуль ня ўсклікнеце: «дабраславёны Той, Хто ідзе ў імя Госпадняе!».
РАЗЬДЗЕЛ XXIV
1. I выйшаўшы, Ісус ішоў ад храма. I прыступілі вучні Ягоныя, каб паказаць Яму будын. кі храма.
2. Ен жа сказаў ім: ці бачыце ўсё гэта? Праўду кажу вам: не застанецца тут каменя на камені; усё будзе разбурана.
3. Калі ж сядзеў Ён на гары Аліўнай, дык прыступілі да Яго вучні асобна, кажучы: скажы нам, калі гэта будзе? і якая азнака Твайго прыходу і сканчэньня веку?
4. I ў адказ Ісус сказаў ім: глядзеце, каб хто вас ня ўвёў у зман;
5. бо многія прыйдуць пад імем Маім і будуць казаць: «я Хрыстос», — і многіх увядуць у зман.
6. Таксама пачуеце пра войны і ваенныя чуткі. Глядзеце, не жахайцеся; бо павінна ўсё тое быць. Але гэта яшчэ не канец:
7. бо паўстане народ на народ і царства на царства; і будзе голад і пошасьці, і землятрусы месцамі.
8. А ўсё гэта пачатак хвароб.
9. Тады будуць выдаваць вас на пакуты і забіваць вас; і вы будзеце зьненавіджаныя ўсімі народамі за імя Маё.
10. I тады спакусяцца многія; і адзін аднаго будуць выдаваць, і зьненавідзяць адзін аднаго;
11. і многія ілжэпрарокі паўстануць і ўвядуць у зман многіх;
12. і зза памнажэньня беззаконьня ахалоне любоў у многіх;
13. а хто выцерпіць да канца, уратуецца.
14. I абвешчана будзе гэтае Дабравесьце Царства па ўсім сьвеце, на сьведчаньне ўсім народам; і тады прыйдзе канец.
КНІГІ ОНЛАЙН
