КНІГІ ОНЛАЙН
2 .Аддавалі жыцьцё за сябе мы за вас, Беларусы браты, і за сінія нівы. I за тое, каб нас не смактала дрыгва і расьлі мы аж сьвету на дзіва. Прыпеў: 3 . Ня штыхі і ня кулі, гаролы гармат за адзіную зброю мы мелі каханьне, грала сэрцы яно, хоць залёў лістапад і расьлі ў рад магілы зя намі. Прыпеў: 4 Ня судзіла нам доля разгорыць зару, ня судзіла даць шчасьце і волю Айчыне. Дай-жа Бог, каб унукі ўзьнялі Беларусь на ўзвыжшы ахвярай і чынам. 73-я гадавіна Слуцкага паўстаньня адзначалася ў гэтым годзе Кліўлендзкім аддзелам беларуска-амэрыканскіх вэтэранаў 12 сьнежня. У царкве Жыровіцкай Божай маці а. Міхась Страпко адслужыў паніхіду і ска-заў казань, прысьвечаную змаганьню беларусаў за незалежнасьць. Пасьля Богаслужбы ўсе сабраліся ў падцаркоўнай залі. Сцэна была ўпрыгожана нацыянальным сьцягам і сымбалічнай магілкай. Акадэмію, прысьвечаную гадавіне Слуцкага збройнага чыну, адкрыў Кастусь Калоша. Ён зачытаў прывітаньне, якоя даслала ЗБС «Бацькаўшчына». 3 дакладам аб Слуцкім паўстаньні выступіў Міхась Белямук. Ён падрабязна спыніўся на тым, як беларуская прэса асьвячала тэму Слуцкага паўстаньня ў розныя часы. Дакладчык прывёў прыклады з публікацыяў, якія выдавала таварыства «Радзіма» да 1992 году, зачытаў, аб тым, што сёньня піша газэта «Голас Радзімы». Таксама М. Белямук уключыў у свой даклад апо-вяд, як адзначалі ў Беларусі ў мінулым годзе 72 гадавіну Слуцкага паўстаньня. Павядоміў і аб сёлятнім сьвяткаваньні 73 гадавіны Збройнага чыну на Бацькаўшчыне. Пасьля акадэміі Янка Раковіч, які працаваў у Беларусі ў складзе групы «City Hope», падзяліўся з прысутнымі сваімі ўражаньнямі ад паездкі на Бацькаўшчыну. Ён расказаў, як разьмяркавалі яны 12,5 тысяч тон прадуктаў харчаваньня.падараванага амэрыканскімі фермерамі, якія цяжкасьці існуюць пры перасылцы гуманітарнай дапамогі на Бацькаў-шчыну.На заканчэньне сустрэчы прысутны на акадэміі амэрыканец Эван Аўлда, які пра-цаваў зь Я. Раковічам і А.Міраеўскім у Беларусі, расказаў аб працы на Берасьцейшчыне. 53 52 St. George Belarusan Orthodox Church 1500 NORTH MAPI WOOD AVENUE CHICAGO, ILLINOIS 60622 25-га лістапада УЗг. Яго Высокапраасьвяшчэнству ііатрыяршаму Экзарху Усяе Беларусі Мітрапаліту Менскаму і Слуцкаму Ф I Л A Р 3 Т У. іі А д 3 Я К A Настаяцель Ьеларускага Нраваслаунага іірыхода "Сьвятога Юрыя" Ў Чыкаго Архімандрыт Якаў,Наркоўная Управа і!рыхода,як і ўсе хто ў гэтай святыні ўзносіць малітвы да Усемагутнага Бога,ветліва перасылаіць Вам,як Найвышэйшаму Настару Беларускай ііраваслаўнай Царквы у Рэспубліцы Ьеларусь сардэчнае Д 3 Я К Ў й,што іэ Вашага благаславенства гэты прыход у дыяспары духова аб Яд « • н а ў с я із Ьеларускай Ііраваслаўнай Царквой у дзен святкавань-ня 35-ці гадовага юбілея 7-га лістапада іУЧЗг. малітвамі Сьвятой Літургіі ў якіх із Ьашага благаславенства разам маліўся а.Прото-іерэй Юры ЛА'ІУШКО ііастаяцель Сьвята-Яетрапаўлаўскага Сабора г.Менска разам із Яго ііраасьвяіпчэнствам Япіскапам Іакавасам із Чыкагскай грэцкай Дыяцэзіі і запрошаным кананічным духавенствам. Настаяцель прыхода /а.Архімандрыт Якуб/ Старшыня Наркоўнай іправы /Александар Шышко/ Сакратар Царкоўнай Управы /Мікалай Латушкін/ Пасольства І’эспублікі Беларусь у Злучаных Штатах Амерыкі Embassy of the Republic of Belarus to the United States of America 1619 New Hampsliire Avenue, N.W. Washington D.C. 20009 Phone: (202) 986-1604 Fax: (202) 986-1805 IS снежня 199.3 года Пркс-рзлі з ЗЫСТАВА "ДЖП ЧАРН0ШЛГ У Ж У цэнтры Чыкага, у Чузеі архітпктупы і дозайна "Лтенеум" ад-кпнлася вкстава дзіцячнга чалюнка "Дзеці Чапнобнля", падрнхтаваная сумесш’мі намаганнячі "Атенеума" і Зузея зкалогіі і ппытюда Белару-сі прм ўдзеле Пасольстга Распублікі Белапусь у ЗВ'Л. Дкпяктап ’Лузея "Лтенеум" К.Чатевіч-Лэйн з’яўляеода нашчадкам вядомага белапускага роду Наокевічау-Лодка і ў гзт^’М годзе двойчн наведпаў Беларусь. Гачаповммі старшнням камітата па апганізацні экспазіцыі бялі жонка мэра Чмкага спадарыня Ч.Дайлі і член Кангряса ЗІМ ад Чыкага Х.Коллічс. У яе падп’ггтоўцк таксама ўдзельнічаў шэпаг чнкагскіх кам-паніч. На ўрачыстасцях з нагодн адкрчцця внставн, у якіч прынялі ўдзел ■ прадстаунікі грамадскасці, мірскія і царкоўнкя кіраунікі беларускай дыяспары Чыкага, вкступілі Пасол Ргспублікі Беларусь у 3II1A С.’іартн-наў і дыктар тэлепраграмн СІ-Бі-^с БЛерціс. Плануецца, што вкстава, на якоч прэдстаўлена каля 100 дзіцячнх малюнкау, сабраных у забруджаных раенах Беларусі, будзе экспанавац-ца ў Чнкага да 10 студзеня 1994 года, а потчм, магчнма, будзе пака— зана і ў іншых гарадах ЗПІА. Іаоета "Чнкага трыбыон" змясціла артыкул пра выставу, у якім адзначаны внсокі творчн патэнцнял малюнкаў і трагічнасць вынікаў Чарнобкля для напода Беларусі, 54 55 Through children’s eyes by Mark Caro Chicago Tribune, Dec. 12, 1993 At first glance, the pictures could be the works of a children’s advanced art class, with lush forests, quaint villages and other signs of nature bursting forth in vivid watercolors. Yet in almost every instance, something is askew: The cottages in the background are pocked with the “X” shapes of boards sealing windows; barbed wire absurdly divides one piece of land from another; ominous smoke hovers in the distance; radiation signs appear in the unlikeliest of places, like the bud of a flower. These disturbing visions of nature contaminated come from kids living in the ex-Soviet Republic of Belarus who were hit by the fallout of the world’s greatest nuclear disaster. They are “The Children of Chernobyl,” also the namp of the exhibition’of their'works, that opened last week at the Chicago Athenaeum’s Gallery 1, 515 N. State St, through Jan. 10. The exhibition is meant as a reminder that Chernobyl wasn’t just a nuclear power plant explosion that took place April 26, 1986; it’s an ongoing disaster. “The whole reason of this is to make people aware of what’s happened—the plight of these people and their country,” said Chicago Athenaeum curator Christian Narkiewicz-Laine, 40. “The world has forgotten.” The exhibition’s arrival in Chicago is the culmination of what began as a very different journey of discovery by Na rki ewicz-Laine^-One^ side^of the ciiratoFs~tannly originally comes from the former Belorussia; many were still there" when the IronTurtain went up at the end of World War П and hadn’t been heard from since. So Narkiewicz-Laine traveled to Belarus in February in search of information. The mission, on the whole, was unsuccessful, with no survivors to be found. But at the end of the trip, Narkiewicz-Laine said the country s minister of culture approached him about sending a “Children of Chernobyl” exhibition to the United States. Chernobyl is located in Ukraine, just south of the Belarus border. When the plant exploded, the winds were blowing north, and, Belarusian authorities say, 70 percent of the toxins wound up in their country. The minister laid out the sad statistics: Out of a population of 10 million Belarusians, 2.2 million are sick from radiation. Of those, 800,000 are children, many of them suffering from leukemia and otherwise-rare thyroid cancer. What’s more, much of the land has been rendered uninhabitable—for thousands of years. Serguei N. Mar-tynov;‘Belarus* ambassador *a the UtSt said in a phone interview that 20 per-, cent of the land is unusable because of radioactivity, and “only 1 percent of the territory of Belarus is standard clean. The other 99 percent is contaminated to various degrees.” Martynov said the government has resettied 120,000 people from highly contaminated areas—which make up what’s called “The Chernobyl Zone”— but it can’t afford to move the many more who remain in danger. Narkiewicz-Laine was interested and returned to Belarus in July and again in October. On these visits he saw much of the devastation first-hand. “I went to the hospital and saw thousands of children with no hair, children with radiation burns all over their bodies,” he said. “Mothers were coming up to me saying, T don’t know whether I’m feeding my children poison.’ There’s no food, so they eat what’s growing there, and it’s irradi- ated.” Narkiewicz-Laine said he asked the director of Belarus’ museum of nature and ecology to “go from hospital to hospital and help select the best images.” The two of them then met and pared down the collection to the 120 pieces that are on display. “I was expecting crayon scribbles,” Narkiewicz-Laine said. “What it is is very sophisticated commentary on their political situation. They are aware, and how can they not be?” Narkiewicz-Laine attributed the high level of artistry, in part, to the country’s lack of accessible television and other modern distractions. “There’s nothing for these children to do, so the government has instituted an art program,” Narkiewicz-Laine said. Martynov said his government chose to ask that kids’ paintings—rather than adults’ depictions—be shown abroad “because the art of children is, I bright tempera paints to create impressionistic landscapes glowing in surreal reds and oranges. Sometimes the titles say as much as the works themselves: “Mom, I Want Home,” “A Handfill of Soil in Memory of My Native Home,” “School Without Children,” “We Are Still Living in the Affected Zone.” Boarded-up buildings, barbed wire and radiation signs recur constantly. Although some may feel that such an exhibit is a departure for a “Museum of Architecture and Design,” Narkiewicz-Laine disagrees. Architecture is about designing your environment, he said, and “basically, this is a story about an environment that went wrong.” The story has taken on a personal tone for Narkiewicz-Laine. He said a greaL uncle in old Belorussia wasascientist who helped pioneer using radiation in devices such as X-ray machines and lie-detector tests. Now, in a sense, he and the world are reaping what his think, more soul-penetrating. It’s more sincere, more naive in a way, and, so, more convincing. It goes directly to the heart” The pieces vary in levels of naivete and darkness, but together they paint a heartbreaking picture of sadness and loss. In one piece a 13-year-old boy depicts a boy leaving his dog behind in a boarded-up village. In another a 13-year-old girl envisions a wolf comforting a rabbit as the “Chernobyl” cannon blasts smoke and fire over the forest.