• Газеты, часопісы і г.д.
  • Мінералы, горныя пароды і глебы роднага краю

    Мінералы, горныя пароды і глебы роднага краю


    Выдавец: Народная асвета
    Памер: 111с.
    Мінск 1987
    31.99 МБ
    Класіфікацыя мінералаў. Па хімічнаму саставу і будове прыродныя злучэнні групуюцца ў 9 асноўных класаў: самародныя элементы, сульфіды, галагеніды, аксіды і гідраксіды,
    Рыс. 1. Найбольш распаўсюджаныя формы сінгоній:
    крышталаграфічных
    1—	3 — трыкліннай; 4—5 — манакліннай; 6—9 — рамбічнай; 10—13 — трыганальнай; 14—16 — гексаганальнай; 17—20 — тэтраганальнай; 2/—25 — кубічнай.
    карбанаты, сульфаты, фасфаты, сілікаты, арганічныя злучэнні.
    Вызначэнне мінералаў (з выкарыстаннем «ключа да вызначэння»). Спачатку вызначаюць цвёрдасць, бляск, колер і рысу, затым іншыя ўласцівасці і толькі потым знаёмяцца з апісаннем і адбіткам мінералу па яго парадкаваму нумару.
    КЛЮЧ ДА ВЫЗНАЧЭННЯ МІНЕРАЛАЎ
    I.	Мінералы з цвёрдасцю да 2 уключна
    1.	3 металічным бляскам: колер шэры	41
    2.	Са шкляным бляскам:
    бясколерны, белы, слабаафарбаваны	26
    горка-салёны на смак	13
    колер блакітны, сіні	31
    II.	Мінералы з цвёрдасцю вышэй 2 да 3 уключна
    1.	3 металічным бляскам:
    колер жоўты	1
    колер чырвоны, рыса чырвоная	2
    рыса шэрая да чорнай	Ю
    2.	Са шкляным бляскам:
    бясколерны, белы	32
    ліставаты, лускаваты	46
    колер зялёны	47
    III.	Мінералы з цвёрдасцю вышэй 3 да 4 уключна
    1.	3 металічным бляскам:
    колер жоўты, рыса шэрая да чорнай	9
    магнітны 	3
    2.	Са шкляным бляскам:
    колер белы, рыса белая; закіпае ад HC1 у куску .... 33
    закіпае ад НСІ у парашку	34
    колер сіні, фіялетавы, зялёны	14
    3.	3 алмазным бляскам:
    колер чырвоны, буры	6
    Нумар мінералу.
    IV.	Мінералы з цвёрдасцю вышэй 4 да 5 уключна
    1.	Са шкляным бляскам: колер белы, чырвоны, буры	27
    колер буры, карычневы	35
    2.	3 алмазным бляскам: бясколерны, белы, жоўты ... 28
    3.	3 матавым бляскам: колер жоўты, буры	20
    колер шэры да чорнага	29
    V. Мінералы з цвёрдасцю вышэй 5 да 6 уключна
    1.	3 металічным бляскам: колер чырвоны, буры, рыса вішнёва-чырвоная	18
    рыса шэрая да чорнай	11
    колер чорны	22
    2.	Са шкляным бляскам: колер шэры, ружовы	48
    колер карычневы, буры	30
    3.	3 алмазным бляскам: колер буры, карычневы, рыса белая	40
    рыса бура-жоўтая	21
    4.	3 васковым бляскам: бясколерны, белы, жоўты	17
    VI. Мінералы з цвёрдасцю вышэй 6 да 7 уключна
    1.	3 металічным бляскам:
    колер жоўты, рыса чорная; крышталі кубічныя .... 5 крышталі таблітчатыя, пірамідальныя	7
    колер чорны, рыса шэрая	19
    колер карычневы, рыса чорная	24
    2.	Са шкляным бляскам: бясколерны, белы	15
    колер зялёны	41
    колер блакітны, сіні	43
    колер шэры	да чорнага	-49
    3.	3 алмазным	бляскам:	колер карычневы	23
    колер чорны	25
    4.	3 васковым бляскам:
    бясколерны, белы, блакітны	16
    2 Зак. 2680
    17
    VII. Мінералы з цвёрдасцю вышэй 7
    1.	Са шкляным бляскам: цвёрдасць 7—7,5
    колер чырвоны	39
    колер буры, карычневы крышталі ў выглядзе крыжападобных двайнікоў ... 42 колер чорны, ружовы, зялёны
    крышталі прызматычныя з падоўжнай штрыхоўкай ... 44 цвёрдасць 7,5—8
    колер зялёны; крышталі прызматычныя, шасцівугольныя 45 бясколерны, блакітны; моцна электрызуецца пры трэнні 38 бясколерны, жоўты; агрэгаты: двайнікі, разеткі .... 36
    2.	3 алмазным бляскам: колер карычневы	37
    цвёрдасць 10 бясколерны, белы, блакітны	3
    1.	ЗОЛАТА — Au
    Назва паходзіць ад старажытнаславянскага «сол» — «сонца». Без прымесей сустракаецца рэдка (серабрыстае золата — электрум, паладзістае, родзістае, медзістае, вісмуцістае).
    Колер золата ў куску і парашку залаціста-жоўты; у залежнасці ад змесціва серабра можа змяняцца да серабрыста-белага. Медзістае золата набывае ружовае адценне. Цвёрдасць 2,5—3,0. Бляск металічны. Спайнасць адсутнічае. Злом
    кручкаваты. Крышталізуецца ў кубічнай сінгоніі. Вельмі цяжкае, шчыльнасць 15,6—18,3. Коўкае, цягучае, расплюшчваецца ў 500 разоў танчэй за чалавечы волас. Гарошына золата выцягваецца ў нітку даўжынёй 15 км. Электраправоднае ў меншай ступені, чым серабро, медзь. Тэмпература плаўлення 1062°, кіпіць пры 2970°, утвараючы зеленавата-жоўтую пару.
    Сустракаецца ў выглядзе ўкрапін у кварцы, дэндрытаў, прожылкаў, лісточкаў, дробных зярнят, самародкаў («Чароўны трохвугольнік» — 36 кг 22 г, Урал; «Пліта Халтэрмана» — 275 кг, Аўстралія). Буйныя крышталі сустракаюцца рэдка.
    У нашай краіне золата ў асноўным здабываецца ў паўночнаўсходніх раёнах. На тэрыторыі Беларусі залатаноснасць у значнай ступені можа быць звязана з гра-
    нітнымі пародамі Беларускага крышталічнага масіву.
    Прымяняецца ў рэактыўных рухавіках, касмічных апаратах, ядзерных рэактарах, электроніцы, радыётэхніцы, хіміі, медыцыне, ювелірнай справе. Валютны матэрыял.
    2. МЕДЗЬ — Cu
    Назва па месцу знаходкі на в. Кіпр. Змяшчае прымесі серабра, жалеза, золата, мыш'яку.
    Колер у куску і парашку медначырвоны, часта з зялёным, бурым ці чорным налётам. Бляск металічны. Цвёрдасць 2,5—3,0. Спайнасць адсутнічае. Злом кручкаваты. Крышталаграфічная, як і зо* лата. Шчыльнасць 8,4—8,9. Коўкая, цягучая. Добра праводзіць электрычнасць. Суцэльныя масы, ніцепадобныя ўтварэнні.
    Павышаная колькасць медзі адзначана ў верхнім дэвоне і верхняй юры Аршанскай упадзіны, верхняй пермі Брэсцкай упадзіны і перматрыясавых пародах Прыпяцкай упадзіны. Састаўная частка медных руд.
    Прымяняецца ў электратэхнічнай прамысловасці, у металургіі, у дакладных прыборах.
    3.	АЛМАЗ — С
    Назва ад грэчаскага «адамас» — «непераможны», «непераадольны». Вядомы з часоў Плінія. Пачынаючы з сярэдневякоўя ў рамана-германскіх мовах атрымаў назву ад лацінскага «адамант», а ў далейшым — «дыямант».
    Складаецца з чыстага вугляроду. У якасці прымесей прысутнічае аксід жалеза (III) і крэменязём са слядамі вапны і магнезіі. Колькасць прымесей не перавышае 5 %.
    Шчыльная «ўпакоўка» атамаў алмазу абумоўлівае непаўторны аптычны эфект, высокую механічную ўстойлівасць, звышвысокую цеплаправоднасць (пры малым каэфіцыенце цеплавога расшырэння) і электрычную супраціўляльнасць.
    Афарбоўка вар’іруе ад бясколернай або блакітнавата-белай да жоўтай, бледна-ружовай, чырванаватай, бурай, радзей зялёнай і сіняй, пераходзячы часам у амаль чорны колер. Бляск моцны, алмазны. Цвёрдасць 10. Самае цвёрдае рэчыва ў прыродзе, у 1000 разоў цвярдзейшае за кварц і ў 150— 180 разоў — за карунд. Цвёрдасць розная ў розных напрамках, што
    дазваляе апрацоўваць алмаз. Шліфуецца толькі алмазам. Сінгонія кубічная. Валодае спайнасцю. Злом ракавісты. Паказчык праламлення высокі — 2,417. Шчыльнасць — 3,52, адыгрывае важную ролю для назапашвання ў россыпах. Крохкі. Устойлівы да кіслот і награвання. Без доступу кіслароду вытрымлівае кароткачасовы нагрэў да 2000°. Пры прапальванні без паветра пераходзіць у графіт. He раствараецца ў кіпячай сернай, азотнай, плавіковай, хлорнай кіслотах і іх сумесях.
    Асноўная здабыча алмазнай сыравіны — у Якуціі. Сінтэтычны алмаз атрымліваюць з граніту і рэчываў, якія змяшчаюць вугаль, з 50-х гг. у СССР і ЗША.
    Прымяняецца ў электратэхнічнай, радыёэлектроннай, металаапрацоўчай, шкляной, керамічнай, нафтавай, гадзіннікавай прамысловасці, ювелірнай справе, касмічных даследаваннях.
    4.	АНТЫМАНІТ — Sb2S3
    Назва ад старажытналацінскага «antimo» — «сурма».
    Колер у куску і парашку свінцоваці сталёва-шэры, з сіняй і вясёлкавай пабегласцю. Бляск металічны. Цвёрдасць 2. Пластычны. Спайнасць дасканалая, паралельна падаўжэнню крышталяў. Злом драбнаракавісты. Сінгонія рамбічная. Шчыльнасць 4,66. Непразрысты. Падоўжана-прызматычныя крышталі слупкаватай або ігольчатай формы са штрыхоўкай паралельна падаўжэнню. У іголках гібкі.
    У асноўным радовішчы ў Кіргізіі, Таджыкістане, Казахстане, Грузіі, Краснаярскім краі, Якуціі. На Беларусі сустракаецца (разам з пірытам, сфалерытам, калькапірытам і інш.) у межах Мікашэвіцка-Жыткавіцкага выступу крышталічнага фундамента.
    Важнейшая руда на сурму.
    5.	ПІРЫТ — FeS2
    Назва ад грэчаскага «агонь».
    Колер светлы, латунна-жоўты. Бляск металічны. Рыса чорная з зеленаватым адценнем. Цвёрдасць 6—6,5. Спайнасць вельмі недасканалая. Злом няроўны. Сінгонія кубічная. Шчыльнасць 4,9— 5,2. Крохкі, асабліва пры абагачэнні золатам. Грані кубічных крышталяў маюць штрыхоўку. Суцэльныя зярністыя і шчыльныя масы, крышталі і іх зросткі.
    Асноўныя радовішчы на Урале, Рудным Алтаі, у Закаўказзі. На Беларусі сустракаецца ў пародах рознага складу і ўзросту. Інтэн-
    сіўная пірытызацыя адзначана ў эфузіўных пародах ніжняга пратэразою на поўдні рэспублікі.
    Сыравіна для вытворчасці сернай кіслаты.
    6.	СФАЛЕРЫТ — ZnS
    Назва ад грэчаскага «непастаянны» або «зменлівы», за непастаянства ўласцівасцей.
    Колер жоўты, чырванаваты, бура-чорны. Бляск алмазны. Рыса белая, светла-жоўтая, светла-бурая. Цвёрдасць 3,5—4 (чэрціцца нажом). Спайнасць дасканалая. Злом ракавісты. Шчыльнасць 3,9— 4,1. Крохкі. Сінгонія кубічная, суцэльныя зярністыя масы, зросткі крышталяў, пупышкападобныя, зямлістыя выдзяленні.
    Асноўныя радовішчы на Урале, Рудным Алтаі, у Таджыкістане, Казахстане, Забайкаллі, на Каўказе. Сустракаецца ў пратэразойскіх пародах поўдня Беларусі.
    Важнейшы мінерал для атрымання цынку, кадмію, індыю.
    7.	МАРКАЗІТ — FeS2
    Назва ад арабскага або маўрытанскага слова, якое ўжывалася для абазначэння пірыту. Паліморфная мадыфікацыя пірыту з болый пастаянным саставам.
    Колер латуннаці бронзаважоўты да алавяна-белага на свежым зломе. Бляск металічны. Цвёрдасць 6—6,5. Рыса чорная. Непразрысты. Спайнасць сярэдняя, ярка выражана ў адным напрамку. Злом няроўны. Крохкі. ІІІчыльнасць 4,85—4,90. Моцна анізатропны. Няўстойлівы, пры тэмпературы вышэйшай за 35° пераходзіць у пірыт. Сінгонія рамбічная. У адрозненне ад пірыту ніколі не ўтварае кубічных крышталяў. Адзіночныя крышталі таблітчатай, вострапірамідальнай, коп’епадобнай і радзей прызматычнай формы; нярэдка са скрыўленымі гранямі, якія маюць штрыхоўку, паралельную рэбрам крышталя.
    Суцэльныя зярністыя масы, грабеньчатыя зрастанні, пупышкападобныя і нацечныя ўтварэнні, жаўлакі, цесныя зросткі з пірытам. У асадкавых пародах зярняты, што цэментуюць пясчанікі; канкрэцыі, у якіх захоўваюцца замешчаныя марказітам раслінныя і жывёльныя рэшткі. Самастойных
    радовішчаў не ўтварае. На Беларусі сустракаецца (разам з іншымі сульфідамі, флюарытам) у пародах рознага літалагічнага складу і ўзросту.
    8.	ПІРАЦІН — Fe S
    I — п
    Назва ад грэчаскага «чырванаваты».
    Колер бронзава-жоўты або карычняваты з бурай пабегласцю. Бляск металічны. Цвёрдасць 3,5— 4,5. Рыса цёмна-шэрая да чорнай. Непразрысты. He мае ярка выражанай спайнасці. Злом няроўны. Крохкі. Сінгонія гексаганальная або манаклінная ў залежнасці ад суадносіны жалеза і серь' ў розных умовах утварэння. Магнітны, асабліва пры дэфіцыце жалеза.