• Газеты, часопісы і г.д.
  • Новы Запавет - Кніга прыповесьцяў

    Новы Запавет - Кніга прыповесьцяў


    Выдавец: Пазітыў-цэнтр
    Памер: 451с.
    Мінск 1991
    282.49 МБ
    
    ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ МАЦЬВЕЯ
    
      22.  Кажа яму Ісус: «Не кажу табе: да сямі, але да сямідзеся-ці разоў па сем.
      23.  Дзеля гэтага Валадар-ства Нябеснае падобнае да чалавека валадара, які заха-цеў разрахавацца са слугамі сваімі.
      24.  Калі ж пачаў ён рахавац-ца, прывялі да яго аднаго, які вінен быў дзесяць тысячаў та-лентаў.
      25.  А як ня меў што аддаць, пан ягоны загадаў прадаць яго, і жонку ягоную, і дзяцей, і ўсё, што меў, і заплаціць.
      26.  Тады слуга той, упаўшы, пакланіўся яму, кажучы: “Пане! Будзь доўгацярплівым да мяне, і ўсё табе аддам”.
      27.  Пан, зьлітаваўшыся над слугою тым, адпусьціў яго і дараваў яму пазыку.
      28.  А слуга той, выйшаўшы, знайшоў аднаго з тавары-шаў сваіх, які вінен быў яму сто дынараў, і, схапіўшы яго, душыў, кажучы: “Аддай мне, што вінен”.
      29.  Тады таварыш ягоны, упаўшы да ног яго, прасіў яго, кажучы: “Будзь доўгацярплі-вым да мяне, і ўсё аддам табе”.
      30.  А той не захацеў, але а-дыйшоўшы, кінуў яго ў вязь-ніцу, пакуль не аддасьць доўгу.
      31.  Таварышы ягоныя, уба-чыўшы, што сталася, вельмі
    
    19:3
    Мк 10:2-12
    19:4
    Быц 1:27;
    5:2
    19:5
    Быц 2:24
    
    18:22
    Быц 4:24
    
    засмуціліся і, прыйшоўшы, паведамілі пану свайму ўсё, што сталася.
      32.   Тады пан ягоны, паклі-каўшы яго, кажа яму: “Злы слуга! Увесь твой доўг я дара-ваў табе, калі ты прасіў мяне.
      33.   Ці ж ня мусіў і ты зьліта-вацца над таварышам тваім, як і я зьлітаваўся над табою?”
      34   .1, загневаўшыся, пан яго-ны аддаў яго катам, пакуль не аддасьць яму ўсяго доўгу.
      35.   Так і Айцец Мой Ня-бесны ўчыніць вам, калі не даруе кожны з вас ад сэрца свайго брату свайму грахоў ягоных».
    
            Разьдзел 19
    
    Істалася, калі скончыў Ісус словы гэтыя, выйшаў з Галілеі і прыйшоў у межы Юдэйскія на той бок Ярдану.
      2.   I пайшлі за Ім шматлікія натоўпы, і Ён аздаравіў іх там.
      3.   I падыйшлі да Яго фа-рысэі, спакушаючы Яго і ка-жучы Яму: «Ці за ўсякую віну можна чалавеку разводзіцца з жонкаю сваёю?»
      4.   Ён жа, адказваючы, ска-заў ім: «Ці вы не чыталі, што Той, Хто стварыў на пачатку, мужчынай і жанчынай ства-рыў іх?
      5.   1 Ён сказаў: “Дзеля гэтага пакіне чалавек бацьку і маці,
    
    46
    
    ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ МАЦЬВЕЯ
    
    Разьдзел 19
    
    і прылепіцца да жонкі сваёй; і будуць двое адным целам”.
      6.   Так што яны ўжо ня двое, але адно цела. Вось жа, што Бог злучыў, таго чалавек ня-хай не разлучае».
      7.   Яны кажуць Яму: «Як тады Майсей даў прыказаньне даць разводны ліст і пакінуць яе?»
      8.   Ён кажа ім: «Майсей дзе-ля жорсткасьці сэрца ваша-га дазволіў вам разводзіцца з жонкамі вашымі, а на пачатку не было гэтак.
      9.   А Я кажу вам: хто пакі-не жонку сваю не за распу-сту і ажэніцца з іншаю, той чужаложыць; і хто ажэніц-ца з разьведзенаю, чужало-жыць».
      10.  Кажуць Яму вучні Яго-ныя: «Калі гэткі абавязак ча-лавека да жонкі, не карысна жаніцца».
      11.   Ён жа сказаў ім: «Ня ўсе ўмяшчаюць слова гэтае, але каму дадзена.
      12.  Бо ёсьць скапцьі, што з улоньня маці гэткімі нара-дзіліся; і ёсьць скапцы, якія вьі-пакладаныя людзьмі; і ёсьць скапцы, якія самі сябе выпа-кладалі дзеля Валадарства Нябеснага. Хто можа ўмясь-ціць, няхай умесьціць».
      13.  Тады прыносілі да Яго дзяцей, каб Ён усклаў на іх
    
    19:3
    Мк 10:2-12 19:4 Быц 1:27; 5:2 19:5 Быц 2:24 19:7 ДРУГ 24:1-4; Мц 5:31 19:9 Мц 5:32; Лк 16:18;
    1 Кар 7:10-11 19:13 Мк 10:13-16;
    Лк 18:15-17
    
    19:16
    Мк 10:17-31;
    Лк 18:18-30 19:18
    Вых 20:13-16;
    Друг 5:17-20 19:19
    Вых 20:12;
    Ляв 19:18;
    Друг5:16
    
    рукі і памаліўся; а вучні заба-ранялі ім.
      14.   А Ісус сказаў: «Пакінь-це дзяцей і не забараняйце ім прыходзіць да Мяне; бо гэткіх ёсьць Валадарства Нябеснае».
      15.   I, усклаўшы на іх рукі, пайшоў адтуль.
      16.   I вось нехта, падый-шоўшы, сказаў Яму: «На-стаўнік добры! Што мне зра-біць добрага, каб мець жыцьцё вечнае?»
      17.   Ён жа сказаў яму: «Чаму ты называеш Мяне добрым? Ніхто ня добры, акрамя адна-го Бога. Калі ж хочаш увайсь-ці ў жыцьцё, захоўвай прыка-заньні».
      18.   Кажа Яму: «Якія?» Ісус жа сказаў: «Не забівай; не чу-жалож; не крадзі; ня сьведчы фальшыва;
      19.   шануй бацьку твайго і маці; і любі бліжняга твайго, як самога сябе».
      20.   Кажа Яму юнак: «Усё гэта я захаваў ад юнацтва майго. Чаго яшчэ мне не стае?»
      21.   Ісус мовіў яму: «Калі хо-чаш быць дасканалым, ідзі, прадай маёмасьць тваю і раз-дай убогім, і будзеш мець скарб у небе, і прыходзь, ідзі за Мною».
      22.   Пачуўшы гэтае слова, юнак адыйшоў засмучаны, бо меў вялікую маёмасьць.
    
    47
    
    Разьдзел 20
    
    ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ МАЦЬВЕЯ
    
      23.   А Ісус сказаў вучням Сваім: «Сапраўды кажу вам, што цяжка багатаму ўвайсьці ў Валадарства Нябеснае.
      24.   Зноў жа кажу вам: лягчэй вярблюду прайсьці праз вуш-ка іголкі, чым багатаму ўвай-сьці ў Валадарства Божае».
      25.   Пачуўшы гэтае, вуч-ні Ягоныя надта дзівіліся, кажучы: «Хто ж тады можа быць збаўленым?»
      26.   А Ісус, паглядзеўшы, сказаў ім: «У людзей гэта не-магчыма, а ў Бога ўсё магчы-ма».
      27.   Тады Пётар, адказва-ючы, сказаў Яму: «Вось, мы пакінулі ўсё і пайшлі за Та-бою; што ж будзе нам?»
      28.   А Ісус сказаў ім: «Са-праўды кажу вам, што вы, якія пайшлі за Мною, у адроджа-ным [сьвеце], калі Сын Чала-вечы сядзе на пасадзе славы Сваёй, сядзеце на дванаццаці пасадах судзіць дванаццаць каленаў Ізраіля.
      29.   I кожны, хто пакінуў дамы, або братоў, або сёстраў, або бацьку, або маці, або жон-ку, або дзяцей, або палі' дзе-ля імя Майго, атрымае ў ста-кроць больш і ўспадкаеміць жыцьцё вечнае.
      30.   Многія ж першыя бу-дуць апошнімі, і апошнія — першымі.
    
    19:28
    Мц 25:31;
    Лк 22:30
    19:30
    Мц 20:16;
    Лк 13:30
    
    
            Разьдзел 20
    
    Бо Валадарства Нябеснае падобнае да чалавека гас-падара дому, які выйшаў рана раніцаю наняць работнікаў у вінаграднік свой.
      2.   I, умовіўшыся з работ-нікамі па дынару за дзень, па-слаў іх у вінаграднік свой.
      3.1,  выйшаўшы каля трэцяе гадзіны, ён убачыў іншых, якія стаялі на рынку бяз працы.
      4.   I сказаў ім: “Ідзіце і вы ў вінаграднік мой і, што бу-дзе справядліва, дам вам”. Яны пайшлі.
      5.   Зноў выйшаўшы каля шо-стае і дзявятае гадзіны, зрабіў гэтак сама.
      6.  А выйшаўшы каля адзі-наццатае гадзіны, ён знайшоў іншых, якія стаялі бяз працы, і кажа ім: “Чаму вы стаіцё тут цэлы дзень бяз працы?”
      7.   Яны кажуць яму: “Ні-хто нас не наняў”. Ён кажа ім: “Ідзіце і вы ў вінаграднік і, што будзе справядліва, атры-маеце”.
      8.   А як надыйшоў вечар, кажа гаспадар вінаградніку наглядчыку свайму: “Пакліч работнікаў і аддай ім плату, пачаўшы з апошніх да пер-шых”.
    
             9. I тыя, што прыйшлі каля ляві9із аДЗІнаЦЦатае гадзіны, атры-друг24:і5 малі па дынару.
    
    48
    
    ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ МАЦЬВЕЯ
    
    Разьдзел 20
    
      10.   А тыя, што прыйшлі пер-шымі, думалі, што яны атры-маюць больш, але і яны атры-малі па дынару.
      11.   1, атрымаўшы, пачалі на-ракаць на гаспадара дому,
      12.   кажучы: “Гэтыя апошнія рабілі адну гадзіну, і ты зраў-няў іх з намі, якія перанесьлі цяжар дня і сьпёку”.
      13.   Ён жа, адказваючы, ска-заў аднаму з іх: “Дружа! Я ня крыўджу цябе. Ці ж не за дынар ты ўмовіўся са мною?
      14.   Вазьмі сваё і ідзі. А я хачу даць гэтаму апошняму тое, што і табе.
      15.   Ці ж я не магу ў сваім ра-біць, што хачу? Або вока тваё злоснае, што я добры?”
      16.   Гэтак будуць апошнія першымі, і першыя — апош-німі, бо шмат пакліканых, але мала выбраных».
      17.   I, узыходзячы ў Еруса-лім, Ісус дарогаю ўзяў дванац-цаць вучняў Сваіх і сказаў ім:
      18.   «Вось, мы ўзыходзім у Ерусалім, і Сын Чалавечы бу-дзе выдадзены першасьвя-тарам і кніжнікам, і яны асу-дзяць Яго на сьмерць,
      19.   і выдадуць Яго паганам на зьдзек, і бічаваньне, і ўкры-жаваньне; і на трэці дзень Ён уваскрэсьне».
      20.   Тады падыйшла да Яго маці сыноў Зэбэдэя з сынамі
    
    20:16
    Мц 19:30;
    Мк 10:31;
    Лк 13:30
    20:17
    Мк 10:32-34; Лк 18:31-33 20:20
    Мк 10:35-
    45
    
    20:25
    Лк 22:25-
    26
    20:26
    Мц 23:11;
    Мк 9:35
    
    сваімі, кланяючыся і нечага просячы ў Яго.
      21.  Ён жа сказаў ёй: «Чаго ты хочаш?» Яна кажа Яму: «Скажы, каб гэтыя два сыны мае селі адзін праваруч Цябе, а друті — леваруч у Валадар-стве Тваім».
      22.  А Ісус, адказваючы, ска-заў: «Ня ведаеце, чаго просі-це. Ці можаце піць келіх, які Я маю піць, і хрысьці'ц-ца хрышчэньнем, якім Я хрышчўся?» Яны кажуць Яму: «Можам».
      23.  I Ён кажа ім: «Са-праўды, келіх Мой будзеце піць і хрышчэньнем, якім Я хрышчўся, будзеце хрысьціц-ца, а сесьці праваруч Мяне і леваруч Мяне не магу даць вам, але каму падрыхтавана Айцом Маім».
      24.  I пачуўшы гэта, дзеся-цёра абурыліся на двух братоў.
      25.  А Ісус, паклікаўшы іх, сказаў: «Вы ведаеце, што князі народаў пануюць над імі і магнаты маюць уладу над імі.
      26.  А ў вас ня гэтак мае быць, але хто хоча між вамі стацца большым, няхай будзе служыцелем вашым,
      27.  і хто хоча між вамі быць першым, няхай будзе вашым слугою,
      28.  як і Сын Чалавечы не прыйшоў, каб Яму служылі,
    
    4 Зак. 125
    
    49
    
    Разьдзел 21
    
    ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ МАЦЬВЕЯ
    
    але каб паслужыць і аддаць душў Сваю на адкупленьне многіх».
      29    .1 як выходзілі яны з Еры-хону, за Ім ішоў шматлікі на-тоўп.
      30.   I вось, два сьляпыя, што сядзелі пры дарозе, па-чуўшы, што Ісус праходзіць, закрычалі, кажучы: «Зьлітуй-ся над намі, Госпадзе, Сыне Давідаў!»
      31.   А натоўп сварыўся на іх, каб маўчалі; а яны яшчэ мацней закрычалі, кажучы: «Зьлітуйся над намі, Госпадзе, Сыне Давідаў!»
      32   .1, супыніўшыся, Ісус па-клікаў іх і сказаў: «Чаго вы хо-чаце, каб Я зрабіў вам?»
      33.   Яны кажуць Яму: «Го-спадзе! Каб адчыніліся вочы нашыя».
      34.   Ісус жа, зьлітаваўшыся, дакрануўся да вачэй іхніх, і адразу сталі бачыць вочы іх-нія, і яны пайшлі за Ім.
    
    
            Разьдзел 21
    
    Ікалі наблізіліся да Ерусалі-му і прыйшлі да Бэтфагі на гары Аліўнай, тады Ісус па-слаў двух вучняў,
      2.    кажучы ім: «Ідзіце ў мястэчка, якое перад вамі, і адразу знойдзеце асьліцу пры-вязаную і асьляня з ёю; адвя-заўшы, прывядзіце да Мяне.
    
    21:5 Зах9:9 21:9 Пс 118(117) 25-26 21:12 Мк 11:15-19;
    Лк 19:45-48;
    Ян 2:13-16
    
    20:29
    Мк 10:46-52;
    Лк 18:35-
    43
    
    21:1
    МкП:1-
    10;
    Лк 19:28-
    38;
    Ян 12:12-
    15
    
      3.   I калі хто скажа вам не-шта, адкажыце, што Госпад іх патрабуе: і адразу пашле іх».