Новы Запавет - Кніга прыповесьцяў
Выдавец: Пазітыў-цэнтр
Памер: 451с.
Мінск 1991
ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ МАЦЬВЕЯ
22. Кажа яму Ісус: «Не кажу табе: да сямі, але да сямідзеся-ці разоў па сем.
23. Дзеля гэтага Валадар-ства Нябеснае падобнае да чалавека валадара, які заха-цеў разрахавацца са слугамі сваімі.
24. Калі ж пачаў ён рахавац-ца, прывялі да яго аднаго, які вінен быў дзесяць тысячаў та-лентаў.
25. А як ня меў што аддаць, пан ягоны загадаў прадаць яго, і жонку ягоную, і дзяцей, і ўсё, што меў, і заплаціць.
26. Тады слуга той, упаўшы, пакланіўся яму, кажучы: “Пане! Будзь доўгацярплівым да мяне, і ўсё табе аддам”.
27. Пан, зьлітаваўшыся над слугою тым, адпусьціў яго і дараваў яму пазыку.
28. А слуга той, выйшаўшы, знайшоў аднаго з тавары-шаў сваіх, які вінен быў яму сто дынараў, і, схапіўшы яго, душыў, кажучы: “Аддай мне, што вінен”.
29. Тады таварыш ягоны, упаўшы да ног яго, прасіў яго, кажучы: “Будзь доўгацярплі-вым да мяне, і ўсё аддам табе”.
30. А той не захацеў, але а-дыйшоўшы, кінуў яго ў вязь-ніцу, пакуль не аддасьць доўгу.
31. Таварышы ягоныя, уба-чыўшы, што сталася, вельмі
19:3
Мк 10:2-12
19:4
Быц 1:27;
5:2
19:5
Быц 2:24
18:22
Быц 4:24
засмуціліся і, прыйшоўшы, паведамілі пану свайму ўсё, што сталася.
32. Тады пан ягоны, паклі-каўшы яго, кажа яму: “Злы слуга! Увесь твой доўг я дара-ваў табе, калі ты прасіў мяне.
33. Ці ж ня мусіў і ты зьліта-вацца над таварышам тваім, як і я зьлітаваўся над табою?”
34 .1, загневаўшыся, пан яго-ны аддаў яго катам, пакуль не аддасьць яму ўсяго доўгу.
35. Так і Айцец Мой Ня-бесны ўчыніць вам, калі не даруе кожны з вас ад сэрца свайго брату свайму грахоў ягоных».
Разьдзел 19
Істалася, калі скончыў Ісус словы гэтыя, выйшаў з Галілеі і прыйшоў у межы Юдэйскія на той бок Ярдану.
2. I пайшлі за Ім шматлікія натоўпы, і Ён аздаравіў іх там.
3. I падыйшлі да Яго фа-рысэі, спакушаючы Яго і ка-жучы Яму: «Ці за ўсякую віну можна чалавеку разводзіцца з жонкаю сваёю?»
4. Ён жа, адказваючы, ска-заў ім: «Ці вы не чыталі, што Той, Хто стварыў на пачатку, мужчынай і жанчынай ства-рыў іх?
5. 1 Ён сказаў: “Дзеля гэтага пакіне чалавек бацьку і маці,
46
ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ МАЦЬВЕЯ
Разьдзел 19
і прылепіцца да жонкі сваёй; і будуць двое адным целам”.
6. Так што яны ўжо ня двое, але адно цела. Вось жа, што Бог злучыў, таго чалавек ня-хай не разлучае».
7. Яны кажуць Яму: «Як тады Майсей даў прыказаньне даць разводны ліст і пакінуць яе?»
8. Ён кажа ім: «Майсей дзе-ля жорсткасьці сэрца ваша-га дазволіў вам разводзіцца з жонкамі вашымі, а на пачатку не было гэтак.
9. А Я кажу вам: хто пакі-не жонку сваю не за распу-сту і ажэніцца з іншаю, той чужаложыць; і хто ажэніц-ца з разьведзенаю, чужало-жыць».
10. Кажуць Яму вучні Яго-ныя: «Калі гэткі абавязак ча-лавека да жонкі, не карысна жаніцца».
11. Ён жа сказаў ім: «Ня ўсе ўмяшчаюць слова гэтае, але каму дадзена.
12. Бо ёсьць скапцьі, што з улоньня маці гэткімі нара-дзіліся; і ёсьць скапцы, якія вьі-пакладаныя людзьмі; і ёсьць скапцы, якія самі сябе выпа-кладалі дзеля Валадарства Нябеснага. Хто можа ўмясь-ціць, няхай умесьціць».
13. Тады прыносілі да Яго дзяцей, каб Ён усклаў на іх
19:3
Мк 10:2-12 19:4 Быц 1:27; 5:2 19:5 Быц 2:24 19:7 ДРУГ 24:1-4; Мц 5:31 19:9 Мц 5:32; Лк 16:18;
1 Кар 7:10-11 19:13 Мк 10:13-16;
Лк 18:15-17
19:16
Мк 10:17-31;
Лк 18:18-30 19:18
Вых 20:13-16;
Друг 5:17-20 19:19
Вых 20:12;
Ляв 19:18;
Друг5:16
рукі і памаліўся; а вучні заба-ранялі ім.
14. А Ісус сказаў: «Пакінь-це дзяцей і не забараняйце ім прыходзіць да Мяне; бо гэткіх ёсьць Валадарства Нябеснае».
15. I, усклаўшы на іх рукі, пайшоў адтуль.
16. I вось нехта, падый-шоўшы, сказаў Яму: «На-стаўнік добры! Што мне зра-біць добрага, каб мець жыцьцё вечнае?»
17. Ён жа сказаў яму: «Чаму ты называеш Мяне добрым? Ніхто ня добры, акрамя адна-го Бога. Калі ж хочаш увайсь-ці ў жыцьцё, захоўвай прыка-заньні».
18. Кажа Яму: «Якія?» Ісус жа сказаў: «Не забівай; не чу-жалож; не крадзі; ня сьведчы фальшыва;
19. шануй бацьку твайго і маці; і любі бліжняга твайго, як самога сябе».
20. Кажа Яму юнак: «Усё гэта я захаваў ад юнацтва майго. Чаго яшчэ мне не стае?»
21. Ісус мовіў яму: «Калі хо-чаш быць дасканалым, ідзі, прадай маёмасьць тваю і раз-дай убогім, і будзеш мець скарб у небе, і прыходзь, ідзі за Мною».
22. Пачуўшы гэтае слова, юнак адыйшоў засмучаны, бо меў вялікую маёмасьць.
47
Разьдзел 20
ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ МАЦЬВЕЯ
23. А Ісус сказаў вучням Сваім: «Сапраўды кажу вам, што цяжка багатаму ўвайсьці ў Валадарства Нябеснае.
24. Зноў жа кажу вам: лягчэй вярблюду прайсьці праз вуш-ка іголкі, чым багатаму ўвай-сьці ў Валадарства Божае».
25. Пачуўшы гэтае, вуч-ні Ягоныя надта дзівіліся, кажучы: «Хто ж тады можа быць збаўленым?»
26. А Ісус, паглядзеўшы, сказаў ім: «У людзей гэта не-магчыма, а ў Бога ўсё магчы-ма».
27. Тады Пётар, адказва-ючы, сказаў Яму: «Вось, мы пакінулі ўсё і пайшлі за Та-бою; што ж будзе нам?»
28. А Ісус сказаў ім: «Са-праўды кажу вам, што вы, якія пайшлі за Мною, у адроджа-ным [сьвеце], калі Сын Чала-вечы сядзе на пасадзе славы Сваёй, сядзеце на дванаццаці пасадах судзіць дванаццаць каленаў Ізраіля.
29. I кожны, хто пакінуў дамы, або братоў, або сёстраў, або бацьку, або маці, або жон-ку, або дзяцей, або палі' дзе-ля імя Майго, атрымае ў ста-кроць больш і ўспадкаеміць жыцьцё вечнае.
30. Многія ж першыя бу-дуць апошнімі, і апошнія — першымі.
19:28
Мц 25:31;
Лк 22:30
19:30
Мц 20:16;
Лк 13:30
Разьдзел 20
Бо Валадарства Нябеснае падобнае да чалавека гас-падара дому, які выйшаў рана раніцаю наняць работнікаў у вінаграднік свой.
2. I, умовіўшыся з работ-нікамі па дынару за дзень, па-слаў іх у вінаграднік свой.
3.1, выйшаўшы каля трэцяе гадзіны, ён убачыў іншых, якія стаялі на рынку бяз працы.
4. I сказаў ім: “Ідзіце і вы ў вінаграднік мой і, што бу-дзе справядліва, дам вам”. Яны пайшлі.
5. Зноў выйшаўшы каля шо-стае і дзявятае гадзіны, зрабіў гэтак сама.
6. А выйшаўшы каля адзі-наццатае гадзіны, ён знайшоў іншых, якія стаялі бяз працы, і кажа ім: “Чаму вы стаіцё тут цэлы дзень бяз працы?”
7. Яны кажуць яму: “Ні-хто нас не наняў”. Ён кажа ім: “Ідзіце і вы ў вінаграднік і, што будзе справядліва, атры-маеце”.
8. А як надыйшоў вечар, кажа гаспадар вінаградніку наглядчыку свайму: “Пакліч работнікаў і аддай ім плату, пачаўшы з апошніх да пер-шых”.
9. I тыя, што прыйшлі каля ляві9із аДЗІнаЦЦатае гадзіны, атры-друг24:і5 малі па дынару.
48
ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ МАЦЬВЕЯ
Разьдзел 20
10. А тыя, што прыйшлі пер-шымі, думалі, што яны атры-маюць больш, але і яны атры-малі па дынару.
11. 1, атрымаўшы, пачалі на-ракаць на гаспадара дому,
12. кажучы: “Гэтыя апошнія рабілі адну гадзіну, і ты зраў-няў іх з намі, якія перанесьлі цяжар дня і сьпёку”.
13. Ён жа, адказваючы, ска-заў аднаму з іх: “Дружа! Я ня крыўджу цябе. Ці ж не за дынар ты ўмовіўся са мною?
14. Вазьмі сваё і ідзі. А я хачу даць гэтаму апошняму тое, што і табе.
15. Ці ж я не магу ў сваім ра-біць, што хачу? Або вока тваё злоснае, што я добры?”
16. Гэтак будуць апошнія першымі, і першыя — апош-німі, бо шмат пакліканых, але мала выбраных».
17. I, узыходзячы ў Еруса-лім, Ісус дарогаю ўзяў дванац-цаць вучняў Сваіх і сказаў ім:
18. «Вось, мы ўзыходзім у Ерусалім, і Сын Чалавечы бу-дзе выдадзены першасьвя-тарам і кніжнікам, і яны асу-дзяць Яго на сьмерць,
19. і выдадуць Яго паганам на зьдзек, і бічаваньне, і ўкры-жаваньне; і на трэці дзень Ён уваскрэсьне».
20. Тады падыйшла да Яго маці сыноў Зэбэдэя з сынамі
20:16
Мц 19:30;
Мк 10:31;
Лк 13:30
20:17
Мк 10:32-34; Лк 18:31-33 20:20
Мк 10:35-
45
20:25
Лк 22:25-
26
20:26
Мц 23:11;
Мк 9:35
сваімі, кланяючыся і нечага просячы ў Яго.
21. Ён жа сказаў ёй: «Чаго ты хочаш?» Яна кажа Яму: «Скажы, каб гэтыя два сыны мае селі адзін праваруч Цябе, а друті — леваруч у Валадар-стве Тваім».
22. А Ісус, адказваючы, ска-заў: «Ня ведаеце, чаго просі-це. Ці можаце піць келіх, які Я маю піць, і хрысьці'ц-ца хрышчэньнем, якім Я хрышчўся?» Яны кажуць Яму: «Можам».
23. I Ён кажа ім: «Са-праўды, келіх Мой будзеце піць і хрышчэньнем, якім Я хрышчўся, будзеце хрысьціц-ца, а сесьці праваруч Мяне і леваруч Мяне не магу даць вам, але каму падрыхтавана Айцом Маім».
24. I пачуўшы гэта, дзеся-цёра абурыліся на двух братоў.
25. А Ісус, паклікаўшы іх, сказаў: «Вы ведаеце, што князі народаў пануюць над імі і магнаты маюць уладу над імі.
26. А ў вас ня гэтак мае быць, але хто хоча між вамі стацца большым, няхай будзе служыцелем вашым,
27. і хто хоча між вамі быць першым, няхай будзе вашым слугою,
28. як і Сын Чалавечы не прыйшоў, каб Яму служылі,
4 Зак. 125
49
Разьдзел 21
ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ МАЦЬВЕЯ
але каб паслужыць і аддаць душў Сваю на адкупленьне многіх».
29 .1 як выходзілі яны з Еры-хону, за Ім ішоў шматлікі на-тоўп.
30. I вось, два сьляпыя, што сядзелі пры дарозе, па-чуўшы, што Ісус праходзіць, закрычалі, кажучы: «Зьлітуй-ся над намі, Госпадзе, Сыне Давідаў!»
31. А натоўп сварыўся на іх, каб маўчалі; а яны яшчэ мацней закрычалі, кажучы: «Зьлітуйся над намі, Госпадзе, Сыне Давідаў!»
32 .1, супыніўшыся, Ісус па-клікаў іх і сказаў: «Чаго вы хо-чаце, каб Я зрабіў вам?»
33. Яны кажуць Яму: «Го-спадзе! Каб адчыніліся вочы нашыя».
34. Ісус жа, зьлітаваўшыся, дакрануўся да вачэй іхніх, і адразу сталі бачыць вочы іх-нія, і яны пайшлі за Ім.
Разьдзел 21
Ікалі наблізіліся да Ерусалі-му і прыйшлі да Бэтфагі на гары Аліўнай, тады Ісус па-слаў двух вучняў,
2. кажучы ім: «Ідзіце ў мястэчка, якое перад вамі, і адразу знойдзеце асьліцу пры-вязаную і асьляня з ёю; адвя-заўшы, прывядзіце да Мяне.
21:5 Зах9:9 21:9 Пс 118(117) 25-26 21:12 Мк 11:15-19;
Лк 19:45-48;
Ян 2:13-16
20:29
Мк 10:46-52;
Лк 18:35-
43
21:1
МкП:1-
10;
Лк 19:28-
38;
Ян 12:12-
15
3. I калі хто скажа вам не-шта, адкажыце, што Госпад іх патрабуе: і адразу пашле іх».