• Газеты, часопісы і г.д.
  • Новы Запавет - Кніга прыповесьцяў

    Новы Запавет - Кніга прыповесьцяў


    Выдавец: Пазітыў-цэнтр
    Памер: 451с.
    Мінск 1991
    282.49 МБ
      10.  I вось, быў чалавек, які меў сухую руку. I спыталіся ў Яго, каб абвінаваціць Яго, ка-жучы: «Ці належыцца азда-раўляць у суботу?»
    
    12:1
    Друт 23:25; Мк 2:23-28;
    Лк 6:1-5 12:3 1 Сам 21:1-6 12:4 Ляв 24:9 12:5 Лікі 28:9-10 12:7
    Мц9:13; Ос6:6 12:9 Мк 3:1-6; Лк 6:6-11
    
    12:11
    Лк 14:5
    2:18
    Іс 42:1-4;
    МцЗ:17;
    17:5;
    Мк 1:11;
    9:7;
    Лк 3:22;
    9:35
    
      11.   Ён жа сказаў ім: «Ці ёсьць сярод вас чалавек, які мае адну авечку, і калі яна ў суботу ўпадзе ў яму, ці ня возьме ён яе і ня выцягне?
      12.   Дык на колькі чалавек лепшы за авечку? Так што можна ў суботу рабіць да-бро».
      13.   Тады кажа таму чалаве-ку: «Выцягні руку тваю!» I той выцягнуў, і зрабілася яна зда-ровая, як другая.
      14.   А фарысэі, выйшаўшы, учынілі нараду супраць Яго, каб Яго загубіць.
      15.   Але Ісус, даведаўшыся, пайшоў адтуль; і пайшлі за Ім вялікія натоўпы, і Ён азда-равіў іх усіх.
      16   .1 забараніў ім, каб не вы-яўлялі Яго,
      17.   каб споўнілася сказанае праз прарока Ісаю, які кажа:
      18.   «Вось, Юнак Мой, Яко-га Я выбраў, Улюбёны Мой, у Якім мае ўпадабаньне душа Мая. Ускладу Дух Мой на Яго, і абвесьціць народам суд.
      19.   Ня будзе сварыцца, ані крычаць, і ніхто не пачуе на вуліцах голасу Яго.
      20.    Трысьціны надлама-най не пераломіць і лёну, што дыміцца, не загасіць, пакуль ня дасьць суду перамогі.
      21.   I на імя Ягонае будуць спадзявацца народы».
    
    32
    
    ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ МАЦЬВЕЯ
    
    Разьдзел 12
    
      22.   Тады прывялі да Яго апанаванага дэманам сьляпо-га і нямога, і Ён аздаравіў яго, так што сьляпы і нямы стаў і гаварыць, і бачыць.
      23.   I дзівіліся ўсе натоўпы, і казалі: «Ці ня гэта Сын Давідаў?»
      24.   А фарысэі, пачуўшы, ка-залі: «Ён выганяе дэманаў не іначай, як праз Бэльзэбула, князя дэманаў».
      25.   А Ісус, ведаючы думкі іхнія, сказаў ім: «Усякае вала-дарства, якое разьдзялілася само ў сабе, апусьцее; і ўсякі горад ці дом, які разьдзяліўся сам у сабе, ня ўстоіць.
      26.   1 калі шатан шатана вы-ганяе, ён разьдзяліўся сам у сабе. Як можа ўстаяць вала-дарства ягонае?
      27    .1, калі Я праз Бэльзэбула выганяю дэманаў, дык сыны вашыя праз каго выганяюць? Дзеля гэтага яны будуць вам судзьдзямі.
      28.   А калі Я Духам Божым выганяю дэманаў, значыцца, дасягнула вас Валадарства Бо-жае.
      29.   Або як можа хто ўвай-сьці ў дом асілка і абрабаваць рэчы ягоныя, калі раней ня зьвяжа асілка, і тады абрабуе дом ягоны.
      30.   Хто не са Мною, той супраць Мяне; і хто не
    
    12:24
    Мц 9:34; МкЗ:22-30;
    Лк 11:15-
    23 12:30 Мк 9:40
    
    12:32
    Лк 12:10 12:33
    Мц 7:20; Лк 6:43-45 12:34 МцЗ:7;
    15:18;
    23:33;
    Лк 3:7 12:38 Мц 16:1;
    Мк8:11-12;
    ЛкП:6, 29-32
    
    зьбірае са Мною, той раскід-вае.
      31.   Дзеля гэтага кажу вам: усякі грэх і блюзьнёрства бу-дзе адпушчана людзям, a блюзьнерства на Духа ня бу-дзе адпушчана людзям.
      32.   I калі хто скажа сло-ва супраць Сына Чалавеча-га, будзе адпушчана яму; a калі хто скажа супраць Духа Сьвятога, ня будзе адпушча-на яму ані ў гэтым веку, ані ў будучым.
      33.   Або ўчыніце дрэва до-брым і плод ягоны добрым, або ўчыні'це дрэва благім і плод ягоны благім, бо дрэва пазнаёцца паводле пладоў.
      34.   Спараджэньне яхідны! Як вы можаце гаварыць до-брае, калі вы злыя? Бо з пе-рапоўненага сэрца гавораць вусны.
      35.   Добры чалавек з добра-га скарбу сэрца выносіць до-брае, а злы чалавек са злога скарбу выносіць злое.
      36.   Кажу ж вам, што ўсякае пустое слова, якое скажуць людзі, аддасцца ім у дзень суду.
      37.   Бо паводле словаў сваіх будзеш апраўданы і паводле словаў сваіх будзеш асў-джаны».
      38.   Тады адказалі некато-рыя з кніжнікаў і фарысэяў,
    
    ЗЗак. 125
    
    33
    
    Разьдзел 13
    
    ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ МАЦЬВЕЯ
    
    кажучы: «Настаўнік! Хочам бачыць ад Цябе знак».
      39.  Ён жа, адказваючы, ска-заў ім: «Пакаленьне злое і чужаложнае шукае знакаў, і знакі ня будуць дадзены яму, апрача знаку Ёны прарока.
      40.  Бо як Ёна быў у чэраве кіта тры дні і тры ночы, так і Сын Чалавечы будзе ў сэрцы зямлі тры дні і тры ночы.
      41.  Нініўцы ўстануць на суд з пакаленьнем гэтым і асу-дзяць яго, бо яны навярнуліся праз пропаведзь Ёны; і вось, тут большы за Ёну.
      42.   Валадарка з Поўдня паўстане на суд з пакаленьнем гэтым і асудзіць яго, бо яна прыходзіла з краю зямлі паслу-хаць мудрасьці Салямона; і вось, тут большы за Салямона.
      43.  Калі нячысты дух вый-дзе з чалавека, праходзіць праз бязводныя месцы, шукаючы супачынку, і не знаходзіць.
      44.  Тады кажа: “Вярнуся ў дом мой, адкуль я выйшаў”. I, прыйшоўшы, знаходзіць яго незанятым, вымеценым і прыбраным.
      45.  Тады ідзе і бярэ з сабою сем іншых духаў, зьлейшых за сябе, і, увайшоўшы, жывуць там; і для чалавека таго апош-няе стаецца горш за першае. Так будзе і з гэтым пакалень-нем злым».
    
    12:39
    Мц 16:4 12:40 Ёна 1:17 12:41 Ёна 3:5 12:42 1 Вал 10:1-10; 2 Лет 9:1-12 12:43 Лк 11:24-26
    
    12:46
    Мк 3:31-35;
    Лк 8:19-21
    
    13:1
    Мк 4:1-9;
    Лк 5:1-3;
    8:4-8
    
      46.  Калі ж Ён яшчэ гаварыў да натоўпаў, вось, маці і браты Ягоныя сталі вонкі, шукаючы гаварыць з Ім.
      47.  А нехта сказаў Яму: «Вось маці Твая і браты Твае стаяць вонкі, шукаючы гава-рыць з Табою».
      48.  Ён жа, адказваючы, ска-заў таму, які гаварыў з Ім: «Хто маці Мая, і хто браты Мае?»
      49.  I, выцягнуўшы руку Сваю на вучняў Сваіх, сказаў: «Вось маці Мая і браты Mae.
      50.  Бо хто выконвае волю Айца Майго, Які ў небе, той Мне брат, і сястра, і маці».
    
    
            Разьдзел 13
    
    Утой самы дзень, вый-шаўшы з дому, Ісус сеў ля мора.
      2.   I сабраліся да Яго шмат-лікія натоўпы, так што Ён увайшоў у човен і сеў, а ўвесь натоўп стаяў на беразе.
      3.   1 гаварыў ім шмат у пры-повесьцях, кажучы: «Вось, выйшаў сёйбіт сеяць.
      4.   I калі сеяў, адны [зярня-ты] ўпалі пры дарозе, і наля-целі птушкі, і падзяўблі іх.
      5.   Іншыя ж упалі на ка-мяністае месца, дзе не было шмат зямлі; і адразу ўзый-шлі, бо зямля была неглыбо-кая,
    
    34
    
    ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ МАЦЬВЕЯ
    
    Разьдзел 13
    
      6.   а калі ўзыйшло сонца, зьвялі і, як ня мелі кораня, вы-сахлі.
      7.   Іншыя ж упалі ў церні, і вырасьлі церні, і заглушылі іх.
      8.   А іншыя ўпалі ў добрую зямлю і далі плод: адно — сто, адно — шэсьцьдзесят, a
    
    13:10
    Мк4:10-12;
    Лк 8:9-10 13:12
    Мц 25:29;
    Мк 4:25;
    Лк 8:18;
    19:26
    13:14
    Іс 6:9-10 1
    
    адно — трыццаць.
      9.   Хто мае вушы, каб слу-хаць, няхай слухае».
      10.   I, падыйшоўшы, вучні сказалі Яму: «Дзеля чаго гаво-рыш ім у прыповесьцях?»
      11.   А Ён, адказваючы, ска-заў ім: «Бо вам дадзена ведаць таямніцы Валадарства Нябес-нага, а ім ня дадзена.
      12.   Бо хто мае, таму дадзе-на будзе і памножыцца, а хто ня мае, у таго адымецца і тое, што мае.
      13.   Дзеля таго гавару ім у прыповесьцях, што яны, гле-дзячы, ня бачаць і, слухаючы, ня чуюць, і не разумеюць.
      14   .1 спаўняецца над імі пра-роцтва Ісаі, якое кажа: “Слы-хам пачуеце, і не зразумееце, і, гледзячы, глядзець будзеце, і ня ўбачыце.
      15.   Бо атлусьцела сэрца на-роду гэтага, і вушамі з цяж-касьцю чуюць, і вочы свае заплюшчылі, каб ня ўбачылі вачыма, і не пачулі вушамі, і не зразумелі сэрцам, і не на-вярнуліся, каб Я аздаравіў іх”.
    
    13:16
    Лк 10:23-
    24
    13:18
    Мк4:13-
    20;
    Лк 8:11-15
    
      16.  Вашыя ж шчасьлівыя вочы, што бачаць, і вушы ва-шыя, што чуюць.
      17.  Бо сапраўды кажу вам, што многія прарокі і правед-нікі жадалі ўбачыць, што вы бачыце, і ня бачылі, і пачуць, што вы чуеце, і ня чулі.
      18.  А вы паслухайце прыпо-весьць пра сейбіта.
      19.  Да ўсякага, хто чуе слова пра Валадарства і не разумее, прыходзіць злы і крадзе пасе-янае ў сэрцы ягоным; гэта тое, што пасеянае пры дарозе.
      20.  А пасеянае на камяніс-тае месца — гэта той, хто чуе слова і адразу з радасьцю прыймае яго,
      21.  але ня мае ў сабе кора-ня і нетрывалы: калі нады-ходзіць прыгнёт ці перасьлед дзеля слова, адразу горшыцца.
      22.  А пасеянае ў цярніне — гэта той, хто чуе слова, але клопаты веку гэтага і падман багацьця заглушаюць слова, і яно стаецца бясплодным.
      23.  А пасеянае ў добрую зямлю — гэта той.хто чуе сло-ва і разумее, які дае плод, і дае адзін сто, а іншы — шэсьць-дзесят, а іншы — трыццаць».
      24.  Іншую прыповесьць даў Ён ім, кажучы: «Падобнае Ва-ладарства Нябеснае да чала-века, які пасеяў добрае на-сеньне на полі сваім.
    
    35
    
    Разьдзел 13
    
    ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ МАЦЬВЕЯ
    
      25.  Калі ж людзі спалі, прый-шоў вораг ягоны, і пасеяў між пшаніцаю кўкаль, і пайшоў.
      26.  Калі ж узыйшла рунь і дала плод, тады паказаўся і кукаль.
      27.  Прыйшоўшы ж, слугі гаспадара дому сказалі яму: “Пане, ці ж ня добрае насень-не пасеяў ты на полі тваім? Адкуль тады кукаль?”
      28.  Ён жа сказаў ім: “Вораг чалавек зрабіў гэтае”. А слугі сказалі яму: “Дык хочаш, мы пойдзем зьбярэм яго?”
      29.  А ён мовіў: “He, каб, зьбі-раючы кукаль, вы не павыры-валі разам з ім і пшаніцы.
      30.    Пакіньце расьці ра-зам тое і другое да жніва; і ў час жніва я скажу жняцам: ‘Зьбярыце спачатку кукаль і зьвяжыце яго ў снапы, каб спаліць іх, а пшаніцу зьбяры-це ў сьвіран мой”’».
      31.  Іншую прыповесьць даў Ён ім, кажучы: «Падобнае Ва-ладарства Нябеснае да зярня-ці гарчычнага, якое чалавек, узяўшы, пасеяў на полі сваім.
      32.  Яно меншае за ўся-кае насеньне, а калі вырась-це — большае за ўсе расьліны і становіцца дрэвам, так што прылятаюць птушкі нябесныя і хаваюцца ў галінах яго».
      33.    Іншую прыповесьць сказаў Ён ім: «Падобнае
    
    13:34
    Мк 4:33-34
    13:35
    Пс 78(77):2
    
    13:31
    Мк4:30-32;
    Лк 13:18-
    19 13:33
    Лк 13:20-
    21
    
    Валадарства Нябеснае да рашчыны, якую жанчына, узяўшы, умяшала ў тры меры мукі', пакуль ня ўкісла ўсё».
      34.   Усё гэтае Ісус гаварыў да натоўпаў у прыповесьцях і без прыповесьці не гаварыў ім,
      35.   каб споўнілася сказанае праз прарока, які кажа: «Ад-чыню ў прыповесьцях вус-ны Mae; выкажу схаванае ад стварэньня сьвету».
      36.   Тады Ісус, пакінуўшы натоўпы, увайшоў у дом, і па-дыйшлі да Яго вучні Ягоныя, кажучы: «Растлумач нам пры-повесьць пра кукаль на полі».
      37.   Ён жа, адказваючы, ска-заў ім: «Сейбіт добрага на-сеньня — гэта Сын Чалавечы.
      38.   Поле — гэта сьвет, до-брае насеньне — гэта сыны Валадарства, а кукаль — сыны злога;
      39.   вораг, які пасеяў іх,— гэта д’ябал, жніво — сканчэнь-не веку, а жняцы — анёлы.