Новы Запавет - Кніга прыповесьцяў
Выдавец: Пазітыў-цэнтр
Памер: 451с.
Мінск 1991
10. I вось, быў чалавек, які меў сухую руку. I спыталіся ў Яго, каб абвінаваціць Яго, ка-жучы: «Ці належыцца азда-раўляць у суботу?»
12:1
Друт 23:25; Мк 2:23-28;
Лк 6:1-5 12:3 1 Сам 21:1-6 12:4 Ляв 24:9 12:5 Лікі 28:9-10 12:7
Мц9:13; Ос6:6 12:9 Мк 3:1-6; Лк 6:6-11
12:11
Лк 14:5
2:18
Іс 42:1-4;
МцЗ:17;
17:5;
Мк 1:11;
9:7;
Лк 3:22;
9:35
11. Ён жа сказаў ім: «Ці ёсьць сярод вас чалавек, які мае адну авечку, і калі яна ў суботу ўпадзе ў яму, ці ня возьме ён яе і ня выцягне?
12. Дык на колькі чалавек лепшы за авечку? Так што можна ў суботу рабіць да-бро».
13. Тады кажа таму чалаве-ку: «Выцягні руку тваю!» I той выцягнуў, і зрабілася яна зда-ровая, як другая.
14. А фарысэі, выйшаўшы, учынілі нараду супраць Яго, каб Яго загубіць.
15. Але Ісус, даведаўшыся, пайшоў адтуль; і пайшлі за Ім вялікія натоўпы, і Ён азда-равіў іх усіх.
16 .1 забараніў ім, каб не вы-яўлялі Яго,
17. каб споўнілася сказанае праз прарока Ісаю, які кажа:
18. «Вось, Юнак Мой, Яко-га Я выбраў, Улюбёны Мой, у Якім мае ўпадабаньне душа Мая. Ускладу Дух Мой на Яго, і абвесьціць народам суд.
19. Ня будзе сварыцца, ані крычаць, і ніхто не пачуе на вуліцах голасу Яго.
20. Трысьціны надлама-най не пераломіць і лёну, што дыміцца, не загасіць, пакуль ня дасьць суду перамогі.
21. I на імя Ягонае будуць спадзявацца народы».
32
ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ МАЦЬВЕЯ
Разьдзел 12
22. Тады прывялі да Яго апанаванага дэманам сьляпо-га і нямога, і Ён аздаравіў яго, так што сьляпы і нямы стаў і гаварыць, і бачыць.
23. I дзівіліся ўсе натоўпы, і казалі: «Ці ня гэта Сын Давідаў?»
24. А фарысэі, пачуўшы, ка-залі: «Ён выганяе дэманаў не іначай, як праз Бэльзэбула, князя дэманаў».
25. А Ісус, ведаючы думкі іхнія, сказаў ім: «Усякае вала-дарства, якое разьдзялілася само ў сабе, апусьцее; і ўсякі горад ці дом, які разьдзяліўся сам у сабе, ня ўстоіць.
26. 1 калі шатан шатана вы-ганяе, ён разьдзяліўся сам у сабе. Як можа ўстаяць вала-дарства ягонае?
27 .1, калі Я праз Бэльзэбула выганяю дэманаў, дык сыны вашыя праз каго выганяюць? Дзеля гэтага яны будуць вам судзьдзямі.
28. А калі Я Духам Божым выганяю дэманаў, значыцца, дасягнула вас Валадарства Бо-жае.
29. Або як можа хто ўвай-сьці ў дом асілка і абрабаваць рэчы ягоныя, калі раней ня зьвяжа асілка, і тады абрабуе дом ягоны.
30. Хто не са Мною, той супраць Мяне; і хто не
12:24
Мц 9:34; МкЗ:22-30;
Лк 11:15-
23 12:30 Мк 9:40
12:32
Лк 12:10 12:33
Мц 7:20; Лк 6:43-45 12:34 МцЗ:7;
15:18;
23:33;
Лк 3:7 12:38 Мц 16:1;
Мк8:11-12;
ЛкП:6, 29-32
зьбірае са Мною, той раскід-вае.
31. Дзеля гэтага кажу вам: усякі грэх і блюзьнёрства бу-дзе адпушчана людзям, a блюзьнерства на Духа ня бу-дзе адпушчана людзям.
32. I калі хто скажа сло-ва супраць Сына Чалавеча-га, будзе адпушчана яму; a калі хто скажа супраць Духа Сьвятога, ня будзе адпушча-на яму ані ў гэтым веку, ані ў будучым.
33. Або ўчыніце дрэва до-брым і плод ягоны добрым, або ўчыні'це дрэва благім і плод ягоны благім, бо дрэва пазнаёцца паводле пладоў.
34. Спараджэньне яхідны! Як вы можаце гаварыць до-брае, калі вы злыя? Бо з пе-рапоўненага сэрца гавораць вусны.
35. Добры чалавек з добра-га скарбу сэрца выносіць до-брае, а злы чалавек са злога скарбу выносіць злое.
36. Кажу ж вам, што ўсякае пустое слова, якое скажуць людзі, аддасцца ім у дзень суду.
37. Бо паводле словаў сваіх будзеш апраўданы і паводле словаў сваіх будзеш асў-джаны».
38. Тады адказалі некато-рыя з кніжнікаў і фарысэяў,
ЗЗак. 125
33
Разьдзел 13
ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ МАЦЬВЕЯ
кажучы: «Настаўнік! Хочам бачыць ад Цябе знак».
39. Ён жа, адказваючы, ска-заў ім: «Пакаленьне злое і чужаложнае шукае знакаў, і знакі ня будуць дадзены яму, апрача знаку Ёны прарока.
40. Бо як Ёна быў у чэраве кіта тры дні і тры ночы, так і Сын Чалавечы будзе ў сэрцы зямлі тры дні і тры ночы.
41. Нініўцы ўстануць на суд з пакаленьнем гэтым і асу-дзяць яго, бо яны навярнуліся праз пропаведзь Ёны; і вось, тут большы за Ёну.
42. Валадарка з Поўдня паўстане на суд з пакаленьнем гэтым і асудзіць яго, бо яна прыходзіла з краю зямлі паслу-хаць мудрасьці Салямона; і вось, тут большы за Салямона.
43. Калі нячысты дух вый-дзе з чалавека, праходзіць праз бязводныя месцы, шукаючы супачынку, і не знаходзіць.
44. Тады кажа: “Вярнуся ў дом мой, адкуль я выйшаў”. I, прыйшоўшы, знаходзіць яго незанятым, вымеценым і прыбраным.
45. Тады ідзе і бярэ з сабою сем іншых духаў, зьлейшых за сябе, і, увайшоўшы, жывуць там; і для чалавека таго апош-няе стаецца горш за першае. Так будзе і з гэтым пакалень-нем злым».
12:39
Мц 16:4 12:40 Ёна 1:17 12:41 Ёна 3:5 12:42 1 Вал 10:1-10; 2 Лет 9:1-12 12:43 Лк 11:24-26
12:46
Мк 3:31-35;
Лк 8:19-21
13:1
Мк 4:1-9;
Лк 5:1-3;
8:4-8
46. Калі ж Ён яшчэ гаварыў да натоўпаў, вось, маці і браты Ягоныя сталі вонкі, шукаючы гаварыць з Ім.
47. А нехта сказаў Яму: «Вось маці Твая і браты Твае стаяць вонкі, шукаючы гава-рыць з Табою».
48. Ён жа, адказваючы, ска-заў таму, які гаварыў з Ім: «Хто маці Мая, і хто браты Мае?»
49. I, выцягнуўшы руку Сваю на вучняў Сваіх, сказаў: «Вось маці Мая і браты Mae.
50. Бо хто выконвае волю Айца Майго, Які ў небе, той Мне брат, і сястра, і маці».
Разьдзел 13
Утой самы дзень, вый-шаўшы з дому, Ісус сеў ля мора.
2. I сабраліся да Яго шмат-лікія натоўпы, так што Ён увайшоў у човен і сеў, а ўвесь натоўп стаяў на беразе.
3. 1 гаварыў ім шмат у пры-повесьцях, кажучы: «Вось, выйшаў сёйбіт сеяць.
4. I калі сеяў, адны [зярня-ты] ўпалі пры дарозе, і наля-целі птушкі, і падзяўблі іх.
5. Іншыя ж упалі на ка-мяністае месца, дзе не было шмат зямлі; і адразу ўзый-шлі, бо зямля была неглыбо-кая,
34
ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ МАЦЬВЕЯ
Разьдзел 13
6. а калі ўзыйшло сонца, зьвялі і, як ня мелі кораня, вы-сахлі.
7. Іншыя ж упалі ў церні, і вырасьлі церні, і заглушылі іх.
8. А іншыя ўпалі ў добрую зямлю і далі плод: адно — сто, адно — шэсьцьдзесят, a
13:10
Мк4:10-12;
Лк 8:9-10 13:12
Мц 25:29;
Мк 4:25;
Лк 8:18;
19:26
13:14
Іс 6:9-10 1
адно — трыццаць.
9. Хто мае вушы, каб слу-хаць, няхай слухае».
10. I, падыйшоўшы, вучні сказалі Яму: «Дзеля чаго гаво-рыш ім у прыповесьцях?»
11. А Ён, адказваючы, ска-заў ім: «Бо вам дадзена ведаць таямніцы Валадарства Нябес-нага, а ім ня дадзена.
12. Бо хто мае, таму дадзе-на будзе і памножыцца, а хто ня мае, у таго адымецца і тое, што мае.
13. Дзеля таго гавару ім у прыповесьцях, што яны, гле-дзячы, ня бачаць і, слухаючы, ня чуюць, і не разумеюць.
14 .1 спаўняецца над імі пра-роцтва Ісаі, якое кажа: “Слы-хам пачуеце, і не зразумееце, і, гледзячы, глядзець будзеце, і ня ўбачыце.
15. Бо атлусьцела сэрца на-роду гэтага, і вушамі з цяж-касьцю чуюць, і вочы свае заплюшчылі, каб ня ўбачылі вачыма, і не пачулі вушамі, і не зразумелі сэрцам, і не на-вярнуліся, каб Я аздаравіў іх”.
13:16
Лк 10:23-
24
13:18
Мк4:13-
20;
Лк 8:11-15
16. Вашыя ж шчасьлівыя вочы, што бачаць, і вушы ва-шыя, што чуюць.
17. Бо сапраўды кажу вам, што многія прарокі і правед-нікі жадалі ўбачыць, што вы бачыце, і ня бачылі, і пачуць, што вы чуеце, і ня чулі.
18. А вы паслухайце прыпо-весьць пра сейбіта.
19. Да ўсякага, хто чуе слова пра Валадарства і не разумее, прыходзіць злы і крадзе пасе-янае ў сэрцы ягоным; гэта тое, што пасеянае пры дарозе.
20. А пасеянае на камяніс-тае месца — гэта той, хто чуе слова і адразу з радасьцю прыймае яго,
21. але ня мае ў сабе кора-ня і нетрывалы: калі нады-ходзіць прыгнёт ці перасьлед дзеля слова, адразу горшыцца.
22. А пасеянае ў цярніне — гэта той, хто чуе слова, але клопаты веку гэтага і падман багацьця заглушаюць слова, і яно стаецца бясплодным.
23. А пасеянае ў добрую зямлю — гэта той.хто чуе сло-ва і разумее, які дае плод, і дае адзін сто, а іншы — шэсьць-дзесят, а іншы — трыццаць».
24. Іншую прыповесьць даў Ён ім, кажучы: «Падобнае Ва-ладарства Нябеснае да чала-века, які пасеяў добрае на-сеньне на полі сваім.
35
Разьдзел 13
ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ МАЦЬВЕЯ
25. Калі ж людзі спалі, прый-шоў вораг ягоны, і пасеяў між пшаніцаю кўкаль, і пайшоў.
26. Калі ж узыйшла рунь і дала плод, тады паказаўся і кукаль.
27. Прыйшоўшы ж, слугі гаспадара дому сказалі яму: “Пане, ці ж ня добрае насень-не пасеяў ты на полі тваім? Адкуль тады кукаль?”
28. Ён жа сказаў ім: “Вораг чалавек зрабіў гэтае”. А слугі сказалі яму: “Дык хочаш, мы пойдзем зьбярэм яго?”
29. А ён мовіў: “He, каб, зьбі-раючы кукаль, вы не павыры-валі разам з ім і пшаніцы.
30. Пакіньце расьці ра-зам тое і другое да жніва; і ў час жніва я скажу жняцам: ‘Зьбярыце спачатку кукаль і зьвяжыце яго ў снапы, каб спаліць іх, а пшаніцу зьбяры-це ў сьвіран мой”’».
31. Іншую прыповесьць даў Ён ім, кажучы: «Падобнае Ва-ладарства Нябеснае да зярня-ці гарчычнага, якое чалавек, узяўшы, пасеяў на полі сваім.
32. Яно меншае за ўся-кае насеньне, а калі вырась-це — большае за ўсе расьліны і становіцца дрэвам, так што прылятаюць птушкі нябесныя і хаваюцца ў галінах яго».
33. Іншую прыповесьць сказаў Ён ім: «Падобнае
13:34
Мк 4:33-34
13:35
Пс 78(77):2
13:31
Мк4:30-32;
Лк 13:18-
19 13:33
Лк 13:20-
21
Валадарства Нябеснае да рашчыны, якую жанчына, узяўшы, умяшала ў тры меры мукі', пакуль ня ўкісла ўсё».
34. Усё гэтае Ісус гаварыў да натоўпаў у прыповесьцях і без прыповесьці не гаварыў ім,
35. каб споўнілася сказанае праз прарока, які кажа: «Ад-чыню ў прыповесьцях вус-ны Mae; выкажу схаванае ад стварэньня сьвету».
36. Тады Ісус, пакінуўшы натоўпы, увайшоў у дом, і па-дыйшлі да Яго вучні Ягоныя, кажучы: «Растлумач нам пры-повесьць пра кукаль на полі».
37. Ён жа, адказваючы, ска-заў ім: «Сейбіт добрага на-сеньня — гэта Сын Чалавечы.
38. Поле — гэта сьвет, до-брае насеньне — гэта сыны Валадарства, а кукаль — сыны злога;
39. вораг, які пасеяў іх,— гэта д’ябал, жніво — сканчэнь-не веку, а жняцы — анёлы.