• Газеты, часопісы і г.д.
  • Новы Запавет - Кніга прыповесьцяў

    Новы Запавет - Кніга прыповесьцяў


    Выдавец: Пазітыў-цэнтр
    Памер: 451с.
    Мінск 1991
    282.49 МБ
      12.   Дык усё, што хочаце, каб вам рабілі людзі, тое і вы ім рабіце; бо ў гэтым Закон і Прарокі.
      13.   Уваходзьце праз цесную браму, бо шырокая брама і прасторны шлях, што вядуць да загубы, і шмат хто ўвахо-дзіць праз іх,
      14.   бо цесная брама і вуз-кі шлях, што вядуць у
    
    7:12
    Лк 6:31
    7:13
    Лк 13:24
    
    7:15
    Лк 6:43-44
    7:19
    Мц 3:10;
    Лк 3:9
    7:21
    Лк 13:25-
    27
    7:23
    Пс 6:9
    
    жыцьцё, і мала хто знаходзіць іх.
      15.   Сьцеражыцеся фаль-шывых прарокаў, якія прыхо-дзяць да вас у авечым адзень-ні, а ўнутры яны — ваўкі дра-пежныя.
      16.   Паводле пладоў іхніх пазнаеце іх. Ці зьбіраюць з церняў вінаград або з асоту фігі?
      17.   Гэтак усякае добрае дрэ-ва дае плады добрыя, а благое дрэва дае плады дрэнныя.
      18.   Ня можа дрэва добрае даваць плады дрэнныя, ані благое дрэва даваць плады добрыя.
      19.   Усякае дрэва, якое не дае добрага плоду, сьсякаюць і кідаюць у агонь.
      20.   Таму паводле пладоў іх-ніх пазнаеце іх.
      21.   Ня кожны, хто кажа Мне: “Госпадзе! Госпадзе!”, увойдзе ў Валадарства Нябеснае, але той, хто выконвае волю Айца Майго, Які ў небе.
      22.   Многія скажуць Мне ў той дзень: “Госпадзе, Госпа-дзе! Ці не ў Тваё імя мы пра-рочылі? I ці не ў Тваё імя вы-ганялі дэманаў? I ці не ў Тваё імя шмат цудаў чынілі?”
      23    .1 тады прызнаюся ім: “Я ніколі ня ведаў вас. Адыйдзі-цеся ад Мяне, вы, што чьініце беззаконьне”.
    
    23
    
    Разьдзел 8
    
    ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ МАЦЬВЕЯ
    
      24.   Дык кожнага, хто слухае гэтыя словы Mae і выконвае іх, прыраўняю да чалавека му-драга, які пабудаваў дом свой на скале.
      25.   I пайшоў дождж, і разь-ліліся рэкі, і падзьмулі вятры, і ўдарылі на дом той; і ён ня ўпаў, бо быў умацаваны на скале.
      26.   А кожны, хто слухае гэ-тыя словы Mae і не выконвае іх, будзе падобны да чалаве-ка дурнога, які пабудаваў дом свой на пяску.
      27.   I пайшоў дождж, і разь-ліліся рэкі, і падзьмулі вятры, і ўдарылі на дом той, і ён упаў, і было падзеньне ягонае вялікае».
      28    .1 сталася, калі Ісус скон-чыў гэтыя словы, натоўпы дзі-віліся з вучэньня Ягонага,
      29.   бо Ён вучыў іх, як той, хто мае ўладу, і не як кніжнікі.
    
    
            Разьдзел 8
    
    Калі ж Ён зыйшоў з гары, пайшлі за Ім шматлікія натоўпы.
      2.1   вось пракажоны, падый-шоўшы, пакланіўся Яму, ка-жучы: «Госпадзе! Калі хочаш, можаш мяне ачысьціць».
      3.1, працягнуўшы руку, Ісус дакрануўся да яго, кажучы: «Хачу, будзь ачышчаны». I ён адразу ачысьціўся ад праказы сваёй.
    
    7:24
    Лк 6:47-49 7:28 Мкі:22;
    Лк 4:32
    
    8:2
    Мк 1:40-45;
    Лк 5:12-15
    
    8:4
    Ляв 14:1-32 8:5
    Лк 7:1-10 8:11
    Лк 13:29 8:12
    Мц 22:13; 25:30;
    Лк 13:28
    
      4.   I кажа яму Ісус: «Глядзі, нікому не кажы, але пайдзі, пакажыся сьвятару і прынясі дар, які загадаў Майсей дзеля сьведчаньня ім».
      5.   Калі ж увайшоў Ісус у Ка-пэрнаум, падыйшоў да Яго сотнік, просячы Яго
      6.   і кажучы: «Госпадзе! Слуга мой ляжыць дома спараліжа-ваны і страшэнна мучыцца».
      7.   1 кажа яму Ісус: «Я, прый-шоўшы, аздараўлю яго».
      8.1, адказваючы, сотнік пра-мовіў: «Госпадзе! Я ня варты, каб Ты ўвайшоў пад дах мой, але скажы толькі слова, і будзе аздароўлены слуга мой.
      9.   Бо і я чалавек, які пад ула-даю, ды маю пад сабою жаў-нераў, і кажу аднаму: “Ідзі”, і ён ідзе; і другому: “Прыйдзі”, і ён прыходзіць; і слузе майму: “Зрабі тое”, і ён робіць».
      10.    Пачуўшы гэтае, Ісус зьдзівіўся і сказаў тым, якія за Ім ішлі: «Сапраўды кажу вам, нідзе ў Ізраілі Я не знайшоў гэткае веры.
      11.   Кажу ж вам, што многія прыйдуць з усходу і захаду і ўзьлягуць з Абрагамам, і Іса-акам, і Якубам у Валадарстве Нябесным,
      12.   а сыны Валадарства бу-дуць выгнаныя ў цемру вон-кавую; там будзе плач і скры-гат зубоў».
    
    24
    
    ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ МАЦЬВЕЯ
    
    Разьдзел 8
    
      13.  I сказаў Ісус сотніку: «Ідзі, і, як ты паверыў, станец-ца табе». I паздаравеў слуга ягоны ў тую ж гадзіну.
      14.  I, прыйшоўшы ў дом Пятра, Ісус убачыў цешчу яго-ную, якая ляжала ў гарачцы.
      15.  I Ён дакрануўся да рукі ейнай, і пакінула яе гарачка, і яна ўстала, і паслугавала ім.
      16.  Калі ж надыйшоў вечар, прывялі да Яго шмат апанава-ных дэманамі, і Ён выгнаў ду-хаў словам, і ўсіх хворых азда-равіў,
      17.  каб споўнілася сказанае праз прарока Ісаю, які кажа: «Ён узяў нашыя нядужасьці і панёс хваробы».
      18.  Убачыўшы ж навокал Сябе шматлікія натоўпы, Ісус загадаў адыйсьці на другі бок.
      19.  I, падыйшоўшы, адзін кніжнік сказаў Яму: «На-стаўнік, я пайду за Табою, куды б Ты ні пайшоў».
      20.  I кажа яму Ісус: «Лісы маюць норы, і птушкі нябес-ныя — гнёзды, а Сын Чала-вечы ня мае дзе галаву схі-ліць».
      21.  А іншы з вучняў Ягоных сказаў Яму: «Госпадзе! Даз-воль мне перш пайсьці і паха-ваць бацьку майго».
      22.  Ісус жа сказаў яму: «Ідзі за Мною і пакінь мёртвым ха-ваць сваіх мёртвых».
    
    8:23 Мк4:35-41;
    Лк 8:22-25 8:28
    Мк 5:1-20;
    Лк 8:26-39
    
    8:14
    Мк 1:29-30;
    Лк 4:38-41
    8:17
    Іс 53:4
    8:19
    Лк 9:57-62
    
      23   .1 калі ўвайшоў Ён у чо-вен, пайшлі за Ім вучні Яго-ныя.
      24.   I вось, сталася вялікае ўзрушэньне на моры, так што хвалі залівалі човен, а Ён спаў.
      25.   I, падыйшоўшы, вуч-ні Ягоныя пабудзілі Яго, ка-жучы: «Госпадзе! Збаў нас, мы гінем!»
      26.   I кажа ім: «Чаго вы па-лохаецеся, малаверы?» Тады, устаўшы, забараніў вятрам і мору, і сталася вялікая ціша.
      27.   А людзі зьдзіўляліся, ка-жучы: «Хто ж Ён, што і вятры, і мора слухаюцца Яго?»
      28.   I, калі Ён прыйшоў на другі бераг у край Гергесэн-скі, перанялі Яго двое апана-ваных дэманам, якія выйшлі з магілаў, страшэнна злыя, так што ніхто ня мог праходзіць тою дарогаю.
      29    .1 вось яны закрычалі, ка-жучы: «Што нам і Табе, Ісусе, Сыне Божы? Ці Ты прыйшоў сюды перад часам мучыць нас?»
      30.   Далёка ж ад іх пасьвіўся вялікі гурт сьвіняў.
      31.   А дэманы прасілі Яго, кажучы: «Калі нас выганяеш, дазволь нам адыйсьці ў гэты гурт сьвіняў».
      32.   I Ён сказаў ім: «Ідзіце». I тыя, выйшаўшы, адыйшлі ў гурт сьвіняў. I, вось, рынуўся
    
    25
    
    Разьдзел 9
    
    ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ МАЦЬВЕЯ
    
    ўвесь гурт сьвіняў са стромы ў мора, і загінуў у вадзе.
      33.   А тыя, што пасьвілі, уця-клі і, прыйшоўшы ў горад, па-ведамілі пра ўсё і пра тых, што былі апанаваныя дэманам.
      34.1   вось, увесь горад вый-шаў насустрач Ісусу і, уба-чыўшы Яго, прасілі, каб зый-шоў ад межаў іхніх.
    
            Разьдзел 9
    
    Іувайшоўшы ў човен, Ён )пераплыў назад, і прый-шоў у Свой горад.
      2.    I вось, прынесьлі да Яго спараліжаванага, які ляжаў на ложку. I, бачачы веру іх, Ісус сказаў спараліжаванаму: «Будзь пэўным, дзіця! Адпу-скаюцца табе грахі твае».
      3.1   вось, некаторыя з кніж-нікаў сказалі самі ў сабе: «Ён блюзьніць».
      4.1   , бачачы думкі іхнія, Ісус сказаў: «Чаму злое вы паду-малі ў сэрцах вашых?
      5.   Бо што лягчэй сказаць: “Адпускаюцца табе грахі”, ці сказаць: “Устань і хадзі”?
      6.   Але, каб вы ведалі, што Сын Чалавечы мае ўладу на зямлі адпускаць грахі»,— кажа тады спараліжаванаму: «Устань, вазьмі ложак твой і ідзі ў дом твой».
      7.   I, устаўшы, ён пайшоў у дом свой.
    
    9:9
    Мк 2:14-17;
    Лк 5:27-32 9:10 Лк 15:1-2 9:13 Осб:6;
    Мц 12:7 9:14 Мк 2:18-22;
    Лк 5:33-39
    
    9:2
    Мк 2:3-12;
    Лк 5:18-26
    
      8.   Бачачы гэтае, натоўпы зьдзівіліся і славілі Бога, Які даў такую ўладу людзям.
      9.1,   праходзячы адтуль, Ісус убачыў чалавека, які сядзеў на мытні, званага Мацьвеем, і кажа яму: «Ідзі за Мною». I ён, устаўшы, пайшоў за Ім.
      10    .1 сталася, як Ён узьлягаў у доме, вось, шмат мытнікаў і грэшнікаў, прыйшоўшы, узь-ляглі з Ісусам і вучнямі Яго-нымі.
      11.   I фарысэі, якія бачылі гэта, сказалі вучням Ягоным: «Дзеля чаго Настаўнік ваш есьць з мытнікамі і грэш-нікамі?»
      12.   А Ісус, пачуўшы, сказаў Ім: «Не здаровыя маюць па-трэбу ў лекары, але хворыя.
      13.   Пайдзеце ж, навучыцеся, што значыць: “Міласэрнасьці хачу, а не ахвяры”. Бо Я прый-шоў не праведнікаў, але грэш-нікаў клікаць да навяртань-ня».
      14.   Тады прыходзяць да Яго вучні Янавы, кажучы: «Чаму мы і фарысэі шмат посьцім, a Твае вучні ня посьцяць?»
      15    .1 сказаў ім Ісус: «Ня мо-гуць плакаць сыны вясельля, пакуль з імі жаніх. Але прый-дуць дні, калі забяруць ад іх жаніха, і тады будуць посьціць.
      16.   Ніхто ж не прышы-вае латкі з новай тканіны да
    
    26
    
    ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ МАЦЬВЕЯ
    
    Разьдзел 9
    
    старога адзеньня, бо прышы-тае аддзярэцца ад адзеньня, і дзіра станецца большая.
      17.  He ўліваюць новага віна ў старыя мяхі, бо рвуцца мяхі, і віно выцякае, і мяхі гінуць; але новае віно ўліваюць у но-выя мяхі, тады захоўваецца адно і другое».
      18.  Калі Ён гаварыў ім гэта, вось, падыйшоўшы, началь-нік пакланіўся Яму, кажучы: «Дачка мая цяпер памірае, але прыйдзі, ускладзі на яе руку Тваю, і яна ажыве».
      19.  I, устаўшы, Ісус пайшоў за ім, і вучні Ягоныя.
      20.  I вось, жанчына, якая дванаццаць гадоў хварэла на крывацечу, падыйшоўшы зза-ду, дакранулася да краю шаты Ягонай,
      21.  бо яна казала ў сабе: «Калі толькі дакрануся да шаты Ягонай, буду выратава-ная».
      22.  Ісус жа, павярнуўшыся і ўбачыўшы яе, сказаў: «Будзь пэўная, дачка! Вера твая збавіла цябе». I жанчына ў тую ж гадзіну паздаравела.
      23   .1, прыйшоўшы ў дом на-чальніка і ўбачыўшы жалей-нікаў і ўзрушаны натоўп,
      24.  Ісус сказаў ім: «Адый-дзіцеся, бо не памерла дзяў-чынка, але сьпіць». I сьмяялі-ся з Яго.
    
    9:18
    Мк 5:22-43;
    Лк 8:41-56
    
      25.   Калі ж вывелі натоўп, Ён, увайшоўшы, узяў яе за руку, і дзяўчынка ўстала.
      26   .1 разыйшлася чутка пра гэта па ўсёй той зямлі.
      27.   I калі Ісус ішоў адтуль, ішлі за Ім два сьляпыя, кры-чучы і кажучы: «Зьлітуйся над намі, Сыне Давідаў!»
      28.   Калі ж Ён прыйшоў у дом, падыйшлі да Яго сьляпыя. I кажа ім Ісус: «Ці вы верыце, што Я магу гэтае зрабіць?» Ка-жуць яму: «Так, Госпадзе!»
      29.   Тады Ён дакрануўся да вачэй іхніх, кажучы: «Павод-ле веры вашае няхай станец-ца вам».
      30.   I адчыніліся вочы іхнія. I Ісус грозна глянуў на іх, ка-жучы: «Глядзіце, каб ніхто ня ведаў».
      31.   А яны, выйшаўшы, шы-рылі вестку пра Яго па ўсёй той зямлі.
    
    9:34
    Мц 12:24;
    Мк 3:22;
    Лк 11:15
    9:35
    Мц 4:23;
    Мк 1:39;
    Лк 4:44
    
      32.   Калі ж тыя выходзілі, вось прывялі да Яго чалавека нямога, апанаванага дэманам.
      33   .1, калі дэман быў выгна-ны, нямы загаварыў, і натоўп зьдзіўляўся, кажучы: «Ніколі не здаралася гэткае ў Ізраілі».