• Газеты, часопісы і г.д.
  • Новы Запавет - Кніга прыповесьцяў

    Новы Запавет - Кніга прыповесьцяў


    Выдавец: Пазітыў-цэнтр
    Памер: 451с.
    Мінск 1991
    282.49 МБ
      34.   А фарысэі казалі: «Праз князя дэманаў Ён выганяе дэ-манаў».
      35.   I абыходзіў Ісус усе га-рады і мястэчкі, навучаючы ў сынагогах і абвяшчаючы
    
    27
    
    Разьдзел 10
    
    ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ МАЦЬВЕЯ
    
    Эвангельле Валадарства, і аз-дараўляючы ўсякую хваробу і ўсякую немач у народзе.
      36.   Убачыўшы ж натоўпы, Ён зьлітаваўся над імі, што былі саслабелыя і расьцяру-шаныя, быццам авечкі, якія ня маюць пастуха.
      37.   Тады кажа вучням Сваім: «Сапраўды, жніво ба-гатае, а работнікаў мала.
      38.   Дык прасіце Гаспадара жніва, каб выслаў работнікаў на жніво Сваё».
    
            Разьдзел 10
    
    Іпаклікаўшы дванаццаць )вучняў Сваіх, Ён даў ім уладу над нячыстымі духамі, каб выганяць іх і аздараўляць усякую хваробу і ўсякую не-мач.
      2.   А дванаццаці апосталаў імёны такія: першы — Сымон, называны Пятром, і Андрэй, брат ягоны, Якуб Зэбэдэяў і Ян, брат ягоны,
      3.   Філіп і Барталамей, Ta-Mam і Мацьвей мытнік, Якуб Алфеяў і Леўвей, якога звалі Тадэвушам,
      4.   Сымон Кананіт і Юда Іскарыёт, які і выдаў Яго.
      5.   Гэтых дванаццаць паслаў Ісус і загадаў ім, кажучы: «На шлях паганаў не ўзыходзьце і ў горад Самаранскі не ўва-ходзьце,
    
    10:7
    Лк 10:4-12 10:10
    1 Кар 9:14; ІЦім 5:18 10:14
    Дз 13:5
    
    9:36
    Лікі 27:17;
    1 Вал 22:17;
    2 Лет 18:16;
    Эзк 34:5;
    Мкб:34
    9:37
    Лк 10:2
    
    10:1
    Мк 3:13-19;
    Лк 6:12-16 10:5
    Мк 6:7-13;
    Лк 9:1-6
    
      6.   а ідзіце больш да авечак з дому Ізраіля, якія загінулі.
      7.   Ідучы ж, абвяшчайце, ка-жучы, што наблізілася Вала-дарства Нябеснае.
      8.   Нядужых аздараўляйце, пракажоных ачышчайце, мёртвых уваскрашайце, дэма-наў выганяйце. Дарма атры-малі, дарма давайце.
      9.   He бярыце з сабою ані зо-лата, ані срэбра, ані медзі ў па-ясы вашыя,
      10.   ані торбы на дарогу, ані дзьвюх вопратак, ані санда-лаў, ані кія. Бо работнік варты ежы сваёй.
      11.   А ў які горад ці мястэч-ка ўвойдзеце, даведайцеся, хто ў ім дастойны, і там за-ставайцеся, пакуль ня вый-дзеце.
      12.   А, уваходзячы ў дом, вітайце яго.
      13   .1, калі дом будзе сапраў-ды дастойны, супакой ваш прыйдзе на яго; а калі ня бу-дзе дастойны, супакой ваш да вас вернецца.
      14.   I калі хто ня прыйме вас і ня будзе слухаць словаў вашых, то, выходзячы з дому ці з гораду таго, абтрасіце пыл з ног вашых.
      15.   Сапраўды кажу вам: ляг-чэй будзе зямлі Садома і Га-моры ў дзень суду, чым гора-ду таму.
    
    28
    
    ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ МАЦЬВЕЯ
    
    Разьдзел 10
    
      16.   Вось, Я пасылаю вас, як авечак сярод ваўкоў; дык бу-дзьце мудрыя, як зьмеі, і шчы-рыя, як галубы.
      17.   Сьцеражыцеся людзей, бо яны будуць выдаваць вас у сынэдрыёны і ў сынагогах сваіх будуць бічаваць вас.
      18   .1 павядуць вас да ваяво-даў і валадароў дзеля Мяне на сьведчаньне ім і паганам.
      19.   Калі ж будуць выдаваць вас, не клапаціцеся пра тое, як ці што вам гаварыць, бо вам у тую гадзіну будзе дадзена, што гаварыць.
      20.   Бо ня вы будзеце гава-рыць, але Дух Айца вашага будзе гаварыць у вас.
      21.   Выдасьць брат брата на сьмерць, і бацька — сына, і паўстануць дзеці на бацькоў, і пазабіваюць іх;
      22.   і будуць вас ненавідзець за імя Маё, але хто вытрывае да канца, збаўлены будзе.
      23.   Калі ж будуць перасьле-даваць вас у адным горадзе, уцякайце ў другі, бо сапраў-ды кажу вам: вы не абыйдзеце ўсіх гарадоў Ізраіля, як прый-дзе Сын Чалавечы.
      24.   Вучань не вышэй за на-стаўніка свайго, і слуга не вышэй за гаспадара свайго.
      25.   Досыць для вучня, каб ён стаўся як настаўнік ягоны, і для слугі, каб ён стаўся як
    
    10:16
    Лк 10:3
    10:17
    Мк 13:9-
    13;
    Лк 21:12-
    17 10:22
    Мц 24:9,13
    10:24
    Лк 6:40;
    Ян 13:16;
    15:20
    
    10:26
    Мк 4:22;
    Лк8:17;
    12:2-3
    10:28
    Лк 12:4-6
    10:32
    Лк 12:8-9 10:33 2Цім2:12 10:34
    Лк 12:51-53 10:35
    Mix 7:6
    
    гаспадар ягоны. Калі гаспада-ра дому назвалі Бэльзэбулам, тым больш хатніх яго.
      26.   Дык ня бойцеся іх, бо няма нічога прыкрытага, каб не адкрылася, ані тайнага, каб ня сталася вядомым.
      27.   Што кажу вам у цемры, кажыце пры сьвятле; і што чу-еце на вуха, абвяшчайце з да-хаў.
      28    .1 ня бойцеся тых, што за-біваюць цела, а душы забіць ня могуць; а бойцеся больш Таго, Хто можа і душў, і цела загубіць у гееньне.
      29.   Ці ж ня два вераб’і про-даюцца за асар? I ніводзін з іх не ўпадзе на зямлю бяз волі Айца вашага.
      30.   А ў вас і валасы на гала-ве ўсе палічаны.
      31.   Дык ня бойцеся, вы лепшыя за многіх вераб’ёў.
      32.   Дык кожнага, хто Мяне прызнае перад людзьмі, таго і Я прызнаю перад Айцом Маім, Які ў небе.
      33.   А хто адрачэцца Мяне перад людзьмі, таго і Я адра-куся перад Айцом Маім, Які ў небе.
      34.   Ня думайце, што Я прыйшоў прынесьці супакой на зямлю; не супакой прый-шоў Я прынесьці, але меч.
      35.   Бо Я прыйшоў разлу-чыць чалавека з бацькам яго,
    
    29
    
    Разьдзел 11
    
    ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ МАЦЬВЕЯ
    
    і дачку — з маці яе, і нявест-ку — са сьвякрухай яе.
     36   .1 ворагі чалавеку хатнія яго.
     37.  Хто любіць бацьку ці маці больш за Мяне, ня вар-ты Мяне; і хто любіць сына ці дачку больш за Мяне, ня вар-ты Мяне.
     38.  I хто не бярэ крыжа свайго і ідзе за Мною, той ня варты Мяне.
     39.  Хто знойдзе душў сваю, загубіць яе; а хто загубіць душў сваю дзеля Мяне, зной-дзе яе.
     40.  Хто прыймае вас, прый-мае Мяне, а хто прыймае Мяне, прыймае Таго, Хто па-слаў Мяне.
     41.   Хто прыймае прарока ў імя прарока, дастане нага-роду прарока; і хто прыймае праведніка ў імя праведніка, дастане нагароду правед-ніка.
      42   .1 калі хто напоіць аднаго з малых гэтых толькі кубкам халоднай вады ў імя вучня, сапраўды кажу вам, ня стра-ціць нагароды свае».
    
            Разьдзел 11
    
    Істалася, як скончыў Ісус загадваць дванаццаці вуч-ням Сваім, пайшоў адтуль вучыць і абвяшчаць у гарады іхнія.
    
    11:2
    Лк 7:18-35
    11:5
    Іс 35:5-6;
    61:1
    11:10
    Мал 3:1
    
    10:37
    Лк 14:26-27 10:38
    Мц 16:24;
    Мк 8:34;
    Лк9:23 10:39 Мц 16:25; Мк 8:35;
    Лк9:24; 17:33;
    Ян 12:25 10:40 Мк9:37;
    Лк 9:48; 10:16;
    Ян 13:20 10:42 Мк9:41
    
      2.   Ян жа, пачуўшы ў вязьні-цы пра дзеяньні Хрыста, па-слаў двух вучняў сваіх
      3.   сказаць Яму: «Ці Ты — Той, Які прыходзіць, ці чакаць нам іншага?»
      4.   I, адказваючы, Ісус ска-заў ім: «Ідзіце, паведаміце Яну, што чуеце і бачыце:
      5.   сьляпыя бачаць і куль-гавыя ходзяць, пракажоныя ачышчаюцца і глухія чуюць, мёртвыя ўваскрасаюць і ўбо-гім дабравесьціцца.
      6.   I шчасьлівы той, хто ня згоршыцца праз Мяне».
      7.   Калі ж тыя пайшлі, Ісус пачаў гаварыць да натоўпаў пра Яна: «Што глядзець ха-дзілі вы ў пустыню? Ці трысь-ціну, якую вецер хістае?
      8.   Але што хадзілі вы ўба-чыць? Ці чалавека, апранута-га ў мяккія шаты? Вось, тыя, што носяць мяккія шаты, зна-ходзяцца ў дамах валадарскіх.
      9.   Але што хадзілі вы ўба-чыць? Прарока? Так, кажу вам, і больш за прарока.
      10.   Бо ён ёсьць той, пра яко-га напісана: “Вось, Я пасылаю анёла Майго перад абліччам Тваім, які пракладзе шлях Твой перад Табою”.
      11.   Сапраўды кажу вам: Ся-род народжаных жанчынамі не паўставаў большы за Яна Хрысьціцеля, але найменшы ў
    
    30
    
    ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ МАЦЬВЕЯ
    
    Разьдзел 11
    
    Валадарстве Нябесным боль-шы за яго.
      12.   Ад дзён Яна Хрысьціце-ля дагэтуль Валадарства Ня-беснае сілаю здабываецца, і людзі гвалтоўныя захопліва-юць яго.
      13.   Бо ўсе Прарокі і Закон прарочылі да Яна.
      14    .1 калі маеце прыняць, ён ёсьць Ільля, якому належыць прыйсьці.
      15.   Хто мае вушы слухаць, няхай слухае.
      16.   Да каго прыраўняю па-каленьне гэтае? Яно падоб-нае да дзяцей, якія сядзяць на вуліцы і клічуць да тавары-шаў сваіх,
      17.   і кажуць: “Мы гралі вам на жалейцы, і вы не скакалі; мы галасілі, і вы ня плакалі”.
      18.   Бо прыйшоў Ян, ня есьць, ня п’е, і кажуць: “Дэмана мае”.
      19.   Прыйшоў Сын Чалавечы, есьць і п’е; і кажуць: “Вось, ча-лавек — абжора і п’яніца, сябра мытнікаў і грэшнікаў”. I апраўдана мудрасьць дзецьмі яе».
      20.   Тады пачаў Ён дакараць гарады, у якіх найбольш ста-лася цудаў Ягоных, за тое, што яны не навярнуліся:
      21.    «Гора табе, Харазін! Гора табе, Бэтсаіда! Бо калі б у Тыры і Сідоне сталіся цуды, якія былі стаўшыся ў вас,
    
    11:12
    Лк 16:16 11:14
    Мал 4:5; Мц 17:10-13; Мк 9:11-13 11:20
    Лк 10:13-15 11:21
    Іс 23:1-18;
    Эзк 26:1-28:26; Ёэль 3:4-8; Ам 1:9-10; Зах 9:2-4
    
    11:23
    Быц 19:24-28; Іс 14:13-15 11:24
    Мц 10:15 11:25 Лк 10:21-22 11:27
    Ян 1:18; 3:35; 10:15 11:29
    Яр 6:16
    
    даўно б яны ў зрэбніцы і ў nonene навярнуліся.
      22.  Аднак кажу вам: Тыру і Сідону лягчэй будзе ў дзень суду, чым вам.
      23.  I ты, Капэрнаум, які да неба ўзьнёсся, у пекла скіну-ты будзеш, бо калі б у Садоме сталіся цуды, якія былі стаў-шыся ў табе, ён застаўся б да гэтага дня.
      24.   Аднак кажу вам, што зямлі Садомскай лягчэй будзе ў дзень суду, чым табе».
      25.   У той час, адказваючы, Ісус сказаў: «Вызнаю Цябе, Ойча, Госпадзе неба і зямлі, што Ты схаваў гэтае ад муд-рых і разумных, і адкрыў не-маўлятам.
      26.  Так, Айцец, бо гэтак было даспадобы Табе.
      27.  Усё Мне аддадзена Ай-цом Маім, і ніхто не спазнаў Сына, акрамя Айца; і ніхто не спазнаў Айца, акрамя Сына і каму Сын пастанавіў ад-крыць.
      28.  Прыйдзіце да Мяне ўсе спрацаваныя і абцяжараныя, і Я дам вам супачынак.
      29.  Вазьміце ярмо Маё на сябе і навучыцеся ад Мяне, бо Я — ціхі і пакорнага сэрца, і знойдзеце супачынак душам вашым.
      30.  Бо ярмо Маё добрае, і цяжар Мой лёгкі».
    
    31
    
    Разьдзел 12
    
    ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ МАЦЬВЕЯ
    
    
            Разьдзел 12
    
    Утой час праходзіў Ісус у суботу праз палеткі. Вуч-ні ж Ягоныя былі галодныя і пачалі зрываць каласы і есьці.
     2.   А фарысэі, убачыўшы гэ-тае, сказалі Яму: «Вось, вучні Твае робяць, што ня сьлед ра-біць у суботу».
     3.   Ён жа сказаў ім: «Ці ж вы не чыталі, што зрабіў Давід, калі быў галодны сам і тыя, што з ім?
     4.   Як ён увайшоў у дом Божы і еў хлябы пакладныя, якіх не належала есьці ані яму, ані тым, што з ім былі, а толькі адным сьвятарам?
     5.  Альбо ці не чыталі вы ў Законе, што ў суботы сьвята-ры ў сьвятыні парушаюць су-боту, і бязьвінныя?
     6.  Кажу ж вам, што тут ёсьць большы за сьвятыню.
     7.  Калі б вы разумелі, што значыць: “Міласэрнасьці хачу, а не ахвяры”, не асудзілі б бязьвінных.
     8.  Бо Сын Чалавечы ёсьць Гаспадар і суботы».
      9.   1, адыйшоўшы адтуль, Ён увайшоў у сынагогу іхнюю.