• Газеты, часопісы і г.д.
  • Новы Запавет - Кніга прыповесьцяў

    Новы Запавет - Кніга прыповесьцяў


    Выдавец: Пазітыў-цэнтр
    Памер: 451с.
    Мінск 1991
    282.49 МБ
      40.   Бо як зьбіраюць кукаль і агнём паляць, так будзе пры сканчэньні веку гэтага:
      41.   пашле Сын Чалавечы анёлаў Сваіх, і зьбяруць з Ва-ладарства Ягонага ўсе згар-шэньні і ўсіх, хто чыніць без-законьне.
      42   .1 ўкінуць іх у печ вогнен-ную, там будзе плач і скрыгат зубоў.
    
    36
    
    ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ МАЦЬВЕЯ
    
    Разьдзел 14
    
      43.   Тады праведнікі зазья-юць, як сонца, у Валадарстве Айца іхняга. Хто мае вушы, каб слухаць, няхай слухае.
      44.   Яшчэ падобнае Валадар-ства Нябеснае да скарбу, сха-ванага ў полі, які, знайшоўшы, чалавек схаваў, і ў радасьці сваёй ідзе, і прадае ўсё, што мае, і купляе тое поле.
      45.   Яшчэ падобнае Вала-дарства Нябеснае да чалавека купца, які шукае добрых пэр-лінаў,
      46.  які, знайшоўшы адну каштоўную пэрліну, пайшоў, прадаў усё, што меў, і купіў яе.
      47.   Яшчэ падобнае Валадар-ства Нябеснае да нерату, які закінуты ў мора і сабраў уся-кага роду рыбы.
      48.  Калі ён напоўніўся, вы-цягнуўшы яго на бераг і сеўшы, добрую сабралі ў пасу-дзіны, а благую выкінулі вонкі.
      49.   Так будзе пры сканчэнь-ні веку: выйдуць анёлы, і ад-дзеляць злых спасярод пра-ведных,
      50.  і ўкінуць іх у печ вогнен-ную, там будзе плач і скрыгат зубоў».
      51.   Кажа ім Ісус: «Ці зразу-мелі вы ўсё гэтае?» Яны ка-жуць Яму: «Так, Госпадзе!»
      52.   Ён жа сказаў ім: «Дзеля гэтага ўсякі кніжнік, навуча-ны пра Валадарства Нябеснае,
    
    13:54
    Мк 6:1-6;
    Лк 4:16,22-
    24
    13:57
    Ян 4:44
    14:1
    Мкб:14-
    29;
    Лк 9:7-9
    14:3
    Лк 3:19-20
    
    падобны да гаспадара дому, які выносіць са скарбу свайго новае і старое».
      53.   I сталася, калі скончыў Ісус прыповесьці гэтыя, Ён выйшаў адтуль.
      54.   I, прыйшоўшы ў баць-каўшчыну Сваю, навучаў іх у сынагозе іхняй, так што яны дзівіліся і гаварылі: «Адкуль у Яго гэткая мудрасьць і моц?
      55.   Ці ж ня цесьляў Ён сын? Ці не Ягоная маці завецца Ма-рыя, і браты Ягоныя — Якуб, і Ёсія, і Сымон, і Юда?
      56.   1 сёстры Ягоныя ці ж ня ўсе сярод нас? Адкуль жа ў Яго ўсё гэтае?»
      57   .1 горшыліся дзеля Яго. A Ісус сказаў ім: «Няма праро-ка без пашаны, хіба толькі ў бацькаўшчыне сваёй і ў доме сваім».
      58.1 не ўчыніў там шмат цу-даў дзеля недаверства іхняга.
    
            Разьдзел 14
    
    Утой час пачуў Ірад тэтрарх чутку пра Ісуса
      2.   і сказаў слугам сваім: «Гэта Ян Хрысьціцель; ён ува-скрошаны з мёртвых, і дзеля гэтага цуды дзеюцца праз яго».
      3.   Бо Ірад, схапіўшы Яна, увязьніў яго і пасадзіў у вязьніцу за Ірадыяду, жонку Філіпа, брата свайго,
    
    37
    
    Разьдзел 14
    
    ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ МАЦЬВЕЯ
    
      4.   бо Ян казаў яму: «Не на-лежыцца табе мець яе».
      5.   1, хочучы забіць яго, баяў-ся натоўпу, бо яго мелі за пра-рока.
      6.   А калі Ірад спраўляў урадзіны, дачка Ірадыяды таньчыла пасярод іх і спада-балася Іраду.
      7.   Таму ён з прысягаю па-абяцаў ёй даць, чаго б ні па-прасіла.
      8.   Яна ж, падвучаная маці сваёй, сказала: «Дай мне тут на місе галаву Яна Хрысьціцеля».
      9.   I засумаваў валадар, але дзеля прысягі і тых, што ўзьля-галі з ім, загадаў даць.
      10.   I паслаў адсячы галаву Яну ў вязьніцы.
      11.   1 прынесьлі галаву яго на місе, і далі дзяўчыне, і яна за-несла маці сваёй.
      12.   I вучні ягоныя, прый-шоўшы, узялі цела і пахавалі яго; і, пайшоўшы, паведамілі Ісусу.
      13.   I, пачуўшы, Ісус адый-шоў адтуль на чаўне ў пу-стыннае месца адзін, і натоўп, пачуўшы тое, пайшоў за Ім з гарадоў пехатою.
      14.   I, выйшаўшы, Ісус уба-чыў шматлікія натоўпы, і зьлітаваўся над імі, і аздаравіў нямоглых іхніх.
      15.   А калі настаў вечар, па-дыйшлі да Яго вучні Ягоныя,
    
    14:22
    Мк 6:45-51;
    Ян 6:16-21
    
    14:4
    Ляв 18:16;
    20:21
    14:13
    Мк 6:30-44;
    Лк 9:10-17;
    Ян 6:5-13
    
    кажучы: «Тут месца пустын-нае, і гадзіна ўжо позьняя; адпусьці натоўпы, каб, пай-шоўшы ў мястэчкі, купілі сабе ежы».
      16.   А Ісус сказаў ім: «Ня трэба ім ісьці. Вы дайце ім есьці».
      17.   Яны ж кажуць Яму: «Ні-чога тут ня маем, толькі пяць хлябоў і дзьве рыбы».
      18.   А Ён сказаў: «Прынясіце Мне іх сюды».
      19.   I, загадаўшы натоўпам узьлегчы на траве, узяў пяць хлябоў і дзьве рыбы, і, зір-нуўшы ў неба, дабраславіў і, паламаўшы, даў вучням хлеб, а вучні — натоўпу.
      20.   I елі ўсе, і насыціліся; і сабралі кавалкаў, што за-сталіся, дванаццаць поўных кашоў.
      21.   А тых, што елі, было каля пяці тысячаў мужчынаў, акра-мя жанчынаў і дзяцей.
      22.   1 адразу змусіў Ісус вуч-няў Сваіх увайсьці ў човен і плысьці перш за Яго на другі бок, пакуль Ён адпусьціць на-тоўпы.
      23   .1, адпусьціўшы натоўпы, Ён узыйшоў на гару памаліц-ца насамоце; і, як надыйшоў вечар, быў там адзін.
      24.   А човен ужо быў пася-род мора, кіданы хвалямі, бо вецер быў супраціўны.
    
    38
    
    ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ МАЦЬВЕЯ
    
    Разьдзел 15
    
      25.  А ў чацьвёртую варту ночы пайшоў да іх Ісус, ідучы па моры.
      26.  I вучні, убачыўшы Яго, як ішоў па моры, стрыво-жыліся, кажучы: «Гэта здань», і ад страху закрычалі.
      27.  Ісус жа адразу загаварыў з імі, кажучы: «Будзьце пэў-ныя, гэта Я; ня бойцеся».
      28.  Адказваючы ж Яму, lie-Tap сказаў: «Госпадзе! Калі гэта Ты, загадай мне ісьці да Цябе па вадзе».
      29.  Ён жа сказаў: «Ідзі». I, выйшаўшы з чаўна, Пётар пайшоў па вадзе, ідучы да Ісу-са.
      30.  Але, бачачы моцны ве-цер, спалохаўся і, пачаўшы та-нуць, закрычаў, кажучы: «Го-спадзе, ратуй мяне!»
      31.  А Ісус адразу, працяг-нуўшы руку, схапіў яго і кажа яму: «Малаверны! Чаму ты за-сумняваўся?»
      32.1  калі ўвайшлі яны ў чо-вен, вецер сьціх.
      33.  А тыя, што былі ў чаў-не, падыйшоўшы, пакланілі-ся Яму, кажучы: «Сапраўды, Ты — Сын Божы!»
    
    14:34
    Мк 6:53-56
    
      34.1  , пераплыўшы, прыйшлі ў зямлю Генэсарэцкую.
      35.  I людзі тамтэйшыя, пазнаўшы Яго, паслалі ва ўсю ваколіцу тую, і прынесьлі да Яго ўсіх хворых.
    
    15:1
    Мк 7:1-13
    15:4
    Вых 20:12;
    21:17;
    Ляв 20:9;
    Друг 5:16
    15:8
    Іс 29:13
    
      36.    1 прасілі Яго, каб толькі дакрануцца да краю адзеньня Ягонага; і ўсе, якія дакранулі-ся, былі аздароўленыя.
    
            Разьдзел 15
    
       ады прыходзяць да Ісуса з Ерусаліму кніжнікі і фа-рысэі, кажучы:
      2.     «Чаму вучні Твае адсту-паюцца ад традыцыяў старэй-шых? Бо ня мыюць рўкі свае, калі ядуць хлеб».
      3.     Ён жа, адказваючы, сказаў ім: «Чаму і вы адступаецеся ад прыказаньня Божага дзеля традыцыяў вашых?
      4.     Бо Бог загадаў, кажучы: “Шануй бацьку твайго і маці”, і: “Хто праклінае бацьку ці маці, няхай сьмерцю памрэ”.
      5.     А вы кажаце: “Калі хто скажа бацьку або маці: ‘Дар [Богу] тое, чым ты ад мяне ка-рыстаўся’,
      6.     той можа і не шанаваць бацьку свайго ці маці сваю”. I вы пазбавілі сілы прыказань-не Божае дзеля традыцыяў вашых.
      7.     Крывадушнікі! Слуш-на прарочыў пра вас Ісая, ка-жучы:
      8.     “Народ гэты набліжаец-ца да Мяне вуснамі сваімі і губамі шануе Мяне; а сэрца іхняе трымаецца далёка ад Мяне.
    
    39
    
    Разьдзел 15
    
    ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ МАЦЬВЕЯ
    
      9.     Але марна пакланяюцца Мне, навучаючы вучэньняў і пастановаў чалавечых”».
      10.    I, паклікаўшы натоўп, сказаў ім: «Слухайце і разу-мейце:
      11.    Ня тое, што ўваходзіць у вусны, апаганьвае чалавека, але тое, што выходзіць з вус-наў, апаганьвае чалавека».
      12.    Тады вучні Ягоныя, па-дыйшоўшы, казалі Яму: «Ці ведаеш, што фарысэі, па-чуўшы слова гэтае, згоршылі-ся?»
      13.    Ён жа, адказваючы, ска-заў: «Усякая расьліна, якую не пасадзіў Айцец Мой Нябесны, будзе выкарчавана.
      14.    Пакіньце іх; яны — сьля-пыя павадыры сьляпых; а калі сьляпы вядзе сьляпога, абодва ўваляцца ў яму».
      15.    Пётар жа, адказваючы, сказаў Яму: «Растлумач нам прыповесьць гэтую».
      16.    А Ісус сказаў: «Няўжо і вы такія няцямкія?
      17.    Ці ж яшчэ не разумееце, што ўсё, што ўваходзіць у вус-ны, трапляе ў жывот і выкіда-ецца прэч?
      18.    А тое, што выходзіць з вуснаў, — з сэрца выходзіць; гэта апаганьвае чалавека,
      19.    бо з сэрца выходзяць злыя думкі, забойствы, распуснасьць, чужалоства,
    
    15:10
    Мк 7:14-23
    15:18
    Мц 12:34
    
    15:21
    Мк 7:24-30
    
    крадзяжы, фальшывыя сьвед-чаньні, блюзьнёрствы.
      20.   Гэта апаганьвае чалаве-ка, а есьці нямытымі рукамі не апаганьвае чалавека».
      21.   I, выйшаўшы адтуль, Ісус адыйшоў у межы Тыру і Сідону.
      22.   I вось жанчына Хана-нейская, выйшаўшы з тых ваколіцаў, крычала Яму, ка-жучы: «Зьлітуйся нада мною, Госпадзе, Сыне Давідаў! Дачка мая цяжка апанаваная дэма-нам!»
      23.   А Ён не адказаў ёй ані слова. I вучні Ягоныя, падый-шоўшы, прасілі Яго, кажучы: «Адпусьці яе, бо яна крычыць за намі».
      24.   Ён жа, адказваючы, ска-заў: «Я пасланы толькі да аве-чак з дому Ізраіля, якія за-гінулі».
      25.   А яна, прыйшоўшы, па-кланілася Яму, кажучы: «Го-спадзе! Дапамажы мне».
      26.   Ён жа, адказваючы, ска-заў: «Ня добра ўзяць хлеб у дзяцей і кінуць сабакам».
      27.   А яна сказала: «Так, Го-спадзе! Але і сабакі ядуць крошкі, якія падаюць са стала гаспадароў іхніх».
      28.   Тады, адказваючы, Ісус сказаў ёй: «О, жанчына! Вялі-кая вера твая; няхай станец-ца табе, як ты хочаш». I была
    
    40
    
    ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ МАЦЬВЕЯ
    
    Разьдзел 16
    
    аздароўленая дачка ейная з тае гадзіны.
      29.  I, перайшоўшы адтуль, прыйшоў Ісус да мора Галілей-скага і, узыйшоўшы на гару, сеў там.
      30   .1 падыйшлі да Яго шмат-лікія натоўпы, маючы з са-бою кульгавых, сьляпых, ня-мых, калекаў і шмат іншых, і пакінулі іх ля ног Ісуса; і Ён аздаравіў іх,
      31.  так што натоўп зьдзіў-ляўся, бачачы, што нямыя га-вораць, калекі здаравеюць, кульгавыя ходзяць і сьля-пыя бачаць, і славіў Бога Ізраіля.
      32.  А Ісус, паклікаўшы вуч-няў Сваіх, сказаў: «ІПкада Мне гэтых людзей, што ўжо тры дні са Мною і ня маюць, што есьці; і не хачу адпусь-ціць іх галоднымі, каб не саслабелі ў дарозе».
      33   .1 кажуць Яму вучні Яго-ныя: «Адкуль у нас у пустыні гэтулькі хлеба, каб накарміць гэтакі натоўп?»
      34.  I кажа ім Ісус: «Колькі маеце хлябоў?» Яны ж сказалі: «Сем, і некалькі рыбак».
      35.  I Ён загадаў натоўпам узьлегчы на зямлі.
      36.  I, узяўшы сем хлябоў і рыбы, падзякаваўшы, паламаў і даў вучням Сваім, а вучні — натоўпу.
    
    16:1
    Мц 12:38;
    Мк 8:11-13;
    Лк 11:16; 12:54-56 16:4
    Мц 12:39;
    Лк 11:29 16:5
    Мк 8:14-21 16:6
    Лк 12:1
    
      37.   I елі ўсе, і наеліся; і са-бралі кавалкаў, што засталіся, сем кашоў поўных.
      38.   А тых, што елі, было чатыры тысячы мужчынаў, акрамя жанчынаў і дзяцей.