Новы Запавет - Кніга прыповесьцяў
Выдавец: Пазітыў-цэнтр
Памер: 451с.
Мінск 1991
39. I, адпусьціўшы натоўп, Ён увайшоў у човен і прый-шоў у ваколіцы Магдалы.
Разьдзел 16
Іпадыйшоўшы, фарысэі і )садукеі, спакушаючы Яго, прасілі паказаць ім знак з неба.
2. Ён жа, адказваючы, ска-заў ім: «Увечары вы кажаце: “Будзе пагода, бо неба чыр-вонае”.
3. I раніцаю: “Сёньня нёпа-гадзь, бо неба чырвонае і пахмурнае”. Крывадушнікі! Аблічча неба адрозьніваеце, a знакаў часу ня можаце?
4. Пакаленьне злое і чужа-ложнае знаку шукае, і знак ня будзе дадзены яму, апрача знаку Ёны прарока». I, пакі-нуўшы іх, адыйшоў.
5. I, перабраўшыся на дру-гі бок, вучні Ягоныя забыліся ўзяць хлеба.
6. А Ісус сказаў ім: «Глядзіце, сьцеражыцеся кісьлі фары-сэйскай і садукейскай».
7. Яны ж разважалі між са-бою, кажучы: «Бо мы хлябоў ня ўзялі».
41
Разьдзел 16
ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ МАЦЬВЕЯ
8. Зразумеўшы ж гэта, Ісус сказаў ім: «Чаму разважае-це між сабою, малаверы, што хлябоў ня ўзялі?
9. Ці яшчэ не разумееце і ня памятаеце тыя пяць хлябоў на пяць тысячаў, і колькі кашоў назьбіралі?
10. Ці тыя сем хлябоў на ча-тыры тысячы, і колькі кашоў назьбіралі?
11. Як не разумееце, што не наконт хлеба сказаў Я вам сьцерагчыся кісьлі фарысэй-скай і садукейскай?»
12. Тады яны зразумелі, што Ён гаварыў ім сьцерагчыся ня кісьлі хлебнае, але навукі фа-рысэйскае і садукейскае.
13. А прыйшоўшы ў межы Цэзарэі Філіпавай, Ісус спы-таўся ў вучняў Сваіх, кажучы: «Кім людзі называюць Мяне, Сына Чалавечага?»
14. А яны сказалі: «Адны — Янам Хрысьціцелем, другія — Ільлём, а іншыя — Ярэміем ці адным з прарокаў».
15. Ён кажа ім: «А вы кім Мяне называеце?»
16. Сымон жа Пётар, адказ-ваючы, сказаў: «Ты — Хры-стос, Сын Бога Жывога».
17. I, адказваючы, Ісус ска-заў яму: «Шчасьлівы ты, Сы-мон, сын Ёны, бо ня цела і кроў адкрылі табе гэтае, але Айцец Мой, Які ў небе.
16:9 Мц 14:17-21 16:10
Мц 15:34-
38
16:13
Мк 8:27-30;
Лк 9:18-21 16:14
Мц 14:1-2; Мкб:14-15;
Лк 9:7-8 16:16 Ян 6:68-69
16:19
Мц 18:18;
Ян 20:23 16:21 Мк 8:31-9:1;
Лк 9:22-27 16:24 Мц 10:38;
Лк 14:27 16:25 Мц 10:39;
Лк 17:33;
Ян 12:25
18 .1 Я кажу табе: Ты — ска-ла, і на гэтай скале Я збудую Царкву Маю, і брамы пекла не перамогуць яе.
19. I дам табе ключы Вала-дарства Нябеснага, і што зьвя-жаш на зямлі, тое будзе зьвя-зана ў небе; і што разьвяжаш на зямлі, тое будзе разьвязана ў небе».
20. Тады загадаў Ён вучням Сваім, каб нікому не казалі, што Ён ёсьць Ісус Хрыстос.
21. Ад таго часу пачаў Ісус паказваць вучням Сваім, што Ён мусіць пайсьці ў Ерусалім і шмат перацярпець ад стар-шыняў, і першасьвятароў, і кніжнікаў, і быць забітым, і на трэці дзень уваскрэснуць.
22. I, адклікаўшы Яго, Пё-тар пачаў забараняць Яму, ка-жучы: «Будзь міласьцівы да Сябе, Госпадзе! Няхай ня бу-дзе гэтага з Табою!»
23. Ён жа, павярнуўшыся, сказаў Пятру: «Адыйдзі ад Мяне, шатан! Ты Мне згар-шэньне, бо думаеш не пра тое, што Божае, але што чалаве-чае».
24. Тады Ісус сказаў вучням Сваім: «Калі хто хоча ісьці за Мною, няхай адрачэцца ад сябе, і возьме крыж свой, і ідзе за Мною.
25. Бо хто хоча душў сваю выратаваць, той загубіць яе, a
42
ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ МАЦЬВЕЯ
Разьдзел 17
хто загубіць душу сваю дзеля Мяне, той знойдзе яе.
26. Бо якая карысьць чала-веку, калі ён здабудзе ўвесь сьвет, а душы сваёй пашко-дзіць? Або што дасьць чала-век у выкуп за душў сваю?
27. Бо мае прыйсьці Сын Чалавечы ў славе Айца Свай-го з анёламі Сваімі; і тады аддасьць кожнаму паводле ўчынкаў ягоных.
28. Сапраўды кажу вам: ёсьць некаторыя, што тут стаяць, якія не пакаштуюць сьмерці, пакуль ня ўбачаць Сына Чалавечага, Які ідзе ў Валадарстве Сваім».
Разьдзел 17
Іпраз шэсьць дзён бярэ Ісус Пятра, Якуба і Яна, брата ягонага, і вядзе іх на гару вы-сокую адных.
2. I Ён перамяніўся перад імі, і сьвяцілася аблічча Яго-нае, як сонца, а шаты Ягоныя сталіся белыя, як сьвятло.
3. 1 вось, зьявіліся ім Майсей і Ільля, ведучы гутарку з Ім.
4. Адказваючы, Пётар ска-заў Ісусу: «Госпадзе! Добра нам тут быць; калі хочаш, зробім тут тры намёты: Табе адзін, і Майсею адзін, і адзін Ільлі».
5. Калі ён яшчэ гаварыў, вось, воблака сьветлае ахінула
16:27
Пс 62(61):13;
Мц 25:31; Рым 2:6
17:1
Мк 9:2-13;
Лк 9:28-36; 2Пт 1:17-18 17:5 Быц 22:2;
Друг 18:15;
Пс 2:7;
Іс42:1;
Мц 3:17; 12:18;
Мк 1:11;
Лк 3:22
17:10
Мал 4:5 17:12
Мц 11:14 17:14
Мк 9:14-
29;
Лк 9:37-43
іх; і вось, голас з воблака, які кажа: «Гэта Сын Мой улюбё-ны, у Якім маю ўпадабаньне; Яго слухайце».
6. 1, пачуўшы, вучні ўпалі на аблічча сваё і моцна спужаліся.
7. I Ісус, падыйшоўшы, да-крануўся да іх і сказаў: «Устаньце і ня бойцеся!»
8. Падняўшы ж вочы свае, яны нікога ня ўбачылі, акрамя аднаго Ісуса.
9. I як зыходзілі яны з гары, Ісус загадаў ім, кажучы: «Нікому не кажыце пра гэты ві'дзеж, пакуль Сын Чалавечы не ўваскрэсьне з мёртвых».
10. I спыталіся ў Яго вуч-ні Ягоныя, кажучы: «Чаму ж кніжнікі кажуць, што Ільля мусіць прыйсьці спачатку?»
11. А Ісус, адказваючы, ска-заў ім: «Ільля сапраўды прый-дзе спачатку і направіць усё.
12. А Я кажу вам, што Ільля ўжо прыйшоў, і не пазналі яго, але ўчынілі з ім, як хацелі; гэ-так і Сын Чалавечы мае пера-цярпець ад іх».
13. Тады вучні зразумелі, што Ён казаў ім пра Яна Хрысьціцеля.
14 .1 як прыйшлі яны да на-тоўпу, падыйшоў да Яго чала-век, падаючы перад ім на ка-лені і кажучы:
15. «Госпадзе! Зьлітуйся над сынам маім, ён люнатык і
43
Разьдзел 18
ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ МАЦЬВЕЯ
цяжка церпіць; бо часта кіда-ецца ў вагонь і часта ў ваду.
16. 1 я прыводзіў яго да вуч-няў Тваіх, і яны не маглі азда-равіць яго».
17. Ісус жа, адказваючы, сказаў: «О, пакаленьне бязь-вернае і сапсаванае! Дакуль буду з вамі? Дакуль буду цяр-пець вас? Прывядзіце яго да Мяне сюды».
18. 1 забараніў яму Ісус, і дэ-ман выйшаў з яго, і хлопец быў аздароўлены ў тую гадзіну.
19. Тады вучні, падый-шоўшы да Ісуса насамоце, сказалі: «Чаму мы не маглі выгнаць яго?»
20. А Ісус сказаў ім: «Дзе-ля недавёрства вашага. Бо са-праўды кажу вам: калі вы ма-еце веру, як гарчычнае зерне, і скажаце гары гэтай: “Пера-йдзі адгэтуль туды”, дык яна пяройдзе; і нішто ня будзе не-магчымым для вас.
21. Гэты ж род выходзіць толькі праз малітву і пост».
22. Калі ж былі яны ў Галілеі, Ён сказаў ім: «Сын Чалавечы мае быць выдадзены ў рукі людзей,
23. і заб’юць Яго, і на трэці дзень Ён уваскрэсьне». I яны дужа засмуціліся.
24. Калі ж прыйшлі яны ў Капэрнаум, падыйшлі да Пятра зьбіральнікі дыдрахмаў
18:1
Мк 9:33-37;
Лк 9:46-48;
22:24
18:3
Мк 10:15;
Лк 18:17
18:6
Мк 9:42-48;
Лк 17:1-2
17:20
Мц 21:21; Мк 11:23;
1 Кар 13:2 17:22 Мк8:31; 10:33-34; Лк 9:22 17:24 Вых 30:13; 38:26
і сказалі: «Настаўнік ваш ці ня дасьць дыдрахмы?»
25. Ён кажа: «Так». I калі ён увайшоў у дом, Ісус папярэ-дзіў яго, кажучы: «Як ты дума-еш, Сымоне, валадары зямныя з каго бяруць мыта ці дані'ну, ці са сваіх сыноў, ці з чужых?»
26. Пётар кажа Яму: «3 чужых». Сказаў яму Ісус: «Значыцца, сыны вольныя.
27. Але, каб нам не згар-шаць іх, пайшоўшы на мора, кінь вўду, і першую рыбу, якая пападзецца, вазьмі, і, рас-чыніўшы ёй рот, знойдзеш статыр; узяўшы яго, аддай ім за Мяне і за сябе».
Разьдзел 18
Утую гадзіну падыйшлі вучні да Ісуса, кажучы: «Дык хто большы ў Валадар-стве Нябесным?»
2. I, паклікаўшы дзіцятка, Ісус паставіў яго пасярод іх
3. і сказаў: «Сапраўды кажу вам: калі не навернецеся і ня станецеся, як дзеці, ня ўвой-дзеце ў Валадарства Нябеснае.
4. Дык хто пані'зіць сябе, як гэтае дзіця, той большы ў Ва-ладарстве Нябесным.
5. 1 хто прыйме адно гэткае дзіцятка ў імя Маё, той Мяне прыймае.
6. А хто згоршыць аднаго з малых гэтых, якія вераць у
44
ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ МАЦЬВЕЯ
Разьдзел 18
Мяне, такому лепш было б, каб павесілі млынавы камень на шыю ягоную і ўтапілі яго ў глыбіні мора.
7. Гора сьвету ад згаршэнь-няў, бо патрэбна, каб прыйшлі згаршэньні; але гора таму ча-лавеку, праз якога прыходзіць згаршэньне.
8. Калі ж рука твая ці нага твая горшыць цябе, адсячы іх і кінь ад сябе: лепш табе ўвайсьці ў жыцьцё кульга-вым ці калекаю, чым, маючы дзьве рукі або дзьве нагі, быць укінутым у агонь вечны.
9. 1 калі вока тваё горшыць цябе, вырві яго і кінь ад сябе: лепш табе аднавокім увайсь-ці ў жыцьцё, чым, маючы двое вачэй, быць укінутым у геен-ну вогненную.
10. Глядзіце, не пагарджай-це ані адным з малых гэтых, бо кажу вам, што анёлы іхнія ў небе заўсёды бачаць аблічча Айца Майго Нябеснага.
11. Бо Сын Чалавечы прый-шоў, каб збавіць тое, што за-гінула.
12. Як вы думаеце, калі б нейкі чалавек меў сто авечак, і адна з іх заблукала, ці, пакі-нуўшы дзевяноста дзевяць у гарах, ня пойдзе ён шукаць тую, што заблукала?
13. I, калі станецца, што знойдзе яе, сапраўды кажу
18:15
Лк 17:3 18:16 Друг 19:15 18:18
Мц 16:19;
Ян 20:23 18:21 Лк 17:3-4
18:8
Мц 5:30 18:9 Мц5:29 18:12
Лк 15:4-7
вам: ён узрадуецца з яе больш, чым з дзевяноста дзевяці, якія не заблукалі.
14. Гэтак няма волі Айца ва-шага, Які ў небе, каб загінуў адзін з малых гэтых.
15. Калі ж саграшыць су-праць цябе брат твой, пайдзі і дакары яго між табою і ім ад-ным; калі паслухаецца цябе, ты здабыў брата твайго.
16. Калі ж не паслухаецца, вазьмі з сабою яшчэ аднаго ці двух, каб вуснамі двух або трох сьведак змацавалася ўся-кае слова.
17. Калі ж не пачуе, скажы царкве, а калі і царквы не па-чуе, няхай будзе ён табе, як паганін і мытнік.
18. Сапраўды кажу вам: усё, што вы зьвяжаце на зямлі, будзе зьвязана ў небе, і што разьвяжаце на зямлі, будзе разьвязана ў небе.
19. Ізноў кажу вам, што калі двое з вас на зямлі згодзяцца адносна любой справы, дык што ні папросяць, станецца ім ад Айца Майго, Які ў небе.
20. Бо дзе двое або трое са-браныя дзеля імя Майго, там Я сярод іх».
21. Тады Пётар, падый-шоўшы да Яго, сказаў: «Госпа-дзе! Колькі разоў брат мой бу-дзе грашыць супраць мяне, і я дарую яму? Ці да сямі разоў?»
45
Разьдзел 19