Сустрэча з рэлігіямі
Выдавец: Про Хрысто
Памер: 168с.
Мінск 2009
ВЫБАР ТЭКСТАЎ II ВАТЫ КАНСКАГА САБОРУ
155
AG 34: «Правільная і ўпарадкаваная місійная дзейнасць патрабуе, каб евангельскія працаўнікі былі навукова падрыхтаванымі да сваіх заданняў, асабліва да дыялогу з нехрысціянскімі рэлігіямі і кулыурамі».
Дэкддрдцыя прд ддносіны Касцёда дд нЕхрысціянскіх рэлігій Nostra аетате
NA 2: «Ужо са старажытнасці і да цяперашняга часу ў многіх народаў існуе пэўнае адчуванне таямнічай сілы, якая прысутнічае ў хадзе спраў і ў падзеях чалавечага жыцця, а часам і прызнанне Найвышэйшага Боства ці нават Айца. Гэтае адчуванне і гэтае прызнанне напаўняе іх жыццё глыбокім рэлігійным зместам. Рэлігіі, якія звязаны з прагрэсам культуры, імкнуцца адказаць на гэтыя ж пытанні пры дапамозе больш далікатных паняццяў і больш распрацаванай мовай. Так, у індуізме людзі даследуюць боскую таямніцу і прадстаўляюць яе ў незлічонай колькасці міфаў і ў глыбокіх філасофскіх разважаннях. Яны шукаюць вызвалення ад клопатаў нашага стану альбо праз розныя формы аскетычнага жыцця, альбо праз глыбокую медытацыю, альбо звяртаючыся да Бога з любоўю і даверам. Будызм, у розных сваіх формах, прызнае радыкальную недастатковасць гэтага зменлівага свету і навучае таму шляху, на якім людзі з пабожнай і даверлівай душой могуць дасягнуць стану дасканалай свабоды альбо найвышэйшага прасвятлення ўласнымі сіламі ці пры дапамозе звыш. Падобна і іншыя рэлігіі, якія сустракаюцца ў свеце, імкнуцца рознымі спосабамі задаволіць неспакойнае сэрца чала
1 56
ВЫБАР ТЭКСТАЎ II ВАТЫКАНСКАГА САБОРУ
века, прапануючы шляхі; г. зн. вучэнні і правілы жыцця, а таксама сакральныя абрады.
Каталіцкі Касцёл не адмаўляе нічога, што ў гэтых рэлігіях ёсць праўдзівага і святога. Ён са шчырай павагай разглядае той спосаб дзеянняў і жыцця, тыя прадпісанні і вучэнні, якія, хоць і значна адрозніваюцца ад таго, што развівае і чаму навучае Касцёл, усё ж часам аддюстроўваюць промень той Праўды, якая асвячае ўсіхлюдзей. Сапраўды, Касцёл абвяшчае і заўсёды павінен абвяшчаць Хрыста — „дарогу, праўду і жыццё" (Ян 14, 6), у якім людзі знаходзяць паўнату рэлігійнага жыцця і праз якога Бог прымірыў усё з сабою.
Таму Касцёл заклікае сваіх дзяцей, каб праз дыялог і супрацоўніцтва з паслядоўнікамі іншых рэлігій яны разважліва і з любоўю, даючы сведчанне веры і хрысціянскага жыцця, прызнавалі, захоўвалі і падтрымлівалі тыя духоўныя і маральныя даброты, а таксама сацыяльнакультурныя каштоўнасці, якія ў іх знаходзяцца».
NA 3: «Касцёл з павагай ставіцца да мусульманаў, якія пакланяюцца адзінаму Богу, жывому і самаіснаму, міласэрнаму і ўсемагутнаму, Стварыцелю неба і зямлі, які размаўляў з людзьмі. Яны імкнуцца ўсёй душой падпарадкоўвацца Яго пастановам, нават патаемным, як падпарадкоўваўся Богу Абрагам, да якога ахвотна звяртаецца ісламская вера. Хоць яны не прызнаюць Езуса Богам, аднак ушаноўваюць Яго як прарока, ушаноўваюць таксама Яго Маці, Дзеву Марыю, а часам нават з пабожнасцю Яе заклікаюць. Акрамя гэтага, яны чака
ВЫБАР ТЭКСТАЎ II ВАТЫКАНСКАГА САБОРУ
1 57
юць Суднага дня, калі Бог будзе справядліва ўзнагароджваць усіх уваскрослых людзей. Таму яны цэняць маральнае жыццё і пакланяюцца Богу асабліва праз малітву, міласціну і пост.
Паколькі на працягу стагоддзяў паміж хрысціянамі і мусульманамі ўзнікала нямала спрэчак і варожасці, Святы Сабор заклікае ўсіх забыць мінулае і шчыра імкнуцца да ўзаемаразумення, а таксама разам захоўваць і падтрымліваць на карысць усяго чалавецтва сацыяльную справядлівасць, маральныя каштоўнасці, спакой і свабоду».
Дагматычная КАНСТЫТуЦЫЯ
ПрА БОЖАЕ Дб'яўАЕННЕ De/' VERblJM
DV 25: «Акрамя таго, неабходна падрыхтаваць забяспечаныя адпаведнымі каментарыямі выданні Святога Пісання, дастасаваныя для ўжытку нехрысціянаў і іх умоваў, а пра іх распаўсюджанне няхай мудра клапоцяцца пастыры і хрысціяне кожнага стану».
ВыбрАНАЯ АІТАрАТурА ПА рЭАІГІЯЗНАўСТВЕ
Адзіночанка В. А. Рэлігіязнаўства: Вучэб. дапаможнік / В. А. Адзіночанка. Мінск: Універсітэцкае, 2001.
Верашчагіна А. У., Гурко A. В. Гісторыя канфесій уБеларусі: мінулае і сучаснасць / А. У. Верашчагіна, A. В. Гурко. Мінск: Тэхналогія, 2000.
Нндуйзм / Авторысост. A. А. Грнцанов, Т. Г. Румянцева. Мннск: Кннжный Дом, 2006.
Ноанн Павел II. Верую в Духа Святого Господа Жйвотворяйцего (катехетнческне беседы) / Ноанн Павел II; пер. В. Даннлова. Москва: Католнческнй колледж нм. св. Фомы Аквннского, 1998.
Ноанн Павел II. Верую в Церковь Едйную, Святую, Вселенскую й Апостольскую: в 2 т. / Ноанн Павел II; пер. Е. В. Афанасьевой, С. Э. Карпенка. Москва: Католнческнй колледж нм. св. Фомы Аквннского, 2000.
йоанн Павел II. Мыслй о земном / Ноанн Павел II; пер. А. Кононова, В. Бурякова. Москва: Новостн, 1992.
Ноанн Павел II. Сочйненйя: в 2 т. / Ноанн Павел II; пер. Е. Тверднсловой, Н. Баранова, А. Махова. Москва: Нздательство францнсканцев, 2003.
Нудайзм / Авторысост. В. А. Барановскнй, Ю. Н. Нванов. Мннск: Кннжный Дом, 2006.
ВЫБРАНАЯ АІГАРАТУРА ПА Р Э A I Г I Я 3 Н А Ў С Т В Е ] 59
Кнмелев Ю. А. Фйлософйя релйгйй: Сйстематйческйй очерк / Ю. А. Кнмелев. Москва: Nota Bene, 1998.
Лунс Б. Нслам й Запад / Бернард Лунс; nep. С. Кулланды. Москва Бнблейскобогословскнй ннстнтут нм. св. апостола Андрея, 2003.
Павловскнй Я. О Католйческой Церквй й другйхверойсповеданйях / Яннс Павловскнй. 2е нзд. Гродно: Гродн. Рнмкатол. епархня, 2002.
Протестантство / Авторысост. A. А. Грнцанов, В. Н. Семенова. Мннск: Кннжный Дом, 2006.
Ратцннгер Й. (Бенеднкт XVI). Вера — Мстйна — Толерантность: Хрйстйанство й мйровые релйгйй / Йозеф Ратцннгер (БенеднктХУІ); nep. Е. Вереіцагнна. Москва: Бнблейскобогословскнй ннстнтут нм. св. апостола Андрея, 2007.
Ратцннгер Й. (Бенеднкт XVI). Многообразйе релйгйй й едйный завет / Йозеф Ратцннгер (Бенеднкт XVI); пер. А. Петровой. Москва: Бнблейскобогословскнй ннстнтут нм. св. апостола Андрея, 2007.
Релйгйоведенйе: Энцйклопедйческйй словарь / Под ред. А. П. Забняко, A. Н. Красннкова, Е. С. Элбакян. Москва: Академнческнй проект, 2006.
Смерть й жйзньпосле смертй в мйровыхрелйгйях/ Сост. Джекоб Ньюзнер; пер. Г. Ястребова. Москва: Бнблейскобогословскнй ннстнтут нм. св. апостола Андрея, 2007.
Суттнер Э. Хрйстйанство Востока й Запада: В пойсках зрймого проявленйя едйнства / Эрнст Суттнер; nep. О. Велнчко. Москва: Бнблейскобогословскнй ннстнтутнм. св. апостолаАндрея, 1999.
Традйцйонные веройсповеданйя й новые релйгйозные двйженйя в Беларусй: Пособне ддя рук. учрежденнй образовання, педагогов, воспнтателей / сост. A. Н. Оснпов; под ред. A. Н. Оснпова. Мннск: Беларусь, 2000.
1 60 ВЫБРАНАЯ AITAPATYPA ПА РЭ A I Г I Я 3 НАЎСТВЕ
Уко X. Idygeu й хрйстйане: Обш,йе корнй й новые горйзонты / Ханс Уко; пер. Ю. Табака. Москва: Путь, 2000.
Ученйе о спасенйй в разных хрйспшанскйх конфессйях / Сост. А. Бодров. 2е нзд. Москва: Бнблейскобогословскнй ннстнтут нм. св. апостола Андрея, 2007.
Хрйстйане й мусульмане: Проблемы дйалога / Сост. А. Журавскнй. Москва: Бнблейскобогословскнй ннстнтут нм. св. апостола Андрея, 2000.
Хрйстйанство / Авторсост. A. А. Грнцанов. Мннск: Кннжный Дом, 2006.
ІЦедровнцкнй Д. В. Сйяюіцйй Коран: Взгляд бйблейста / Д. В. ГЦедровнцкнй. Москва: Оклнк, 2005.
Эко У., Мартннн К. М. Дйалог о вере й неверйй / Умберто Эко, Карло Марня Мартннн; nep. Н. Холмогоровой. Москва: Бнблейскобогословскнй ннстнтут нм. св. апостола Андрея, 1997.
Язычество / Авторысост. A. А. Грнцанов, A. В. Фнлнпповнч. Мннск: Кннжный Дом, 2006.
Ян Павел II. Памяць і самасвядомасць: Размовы на пераломе тысячагоддзяў/ Ян ПавелІІ; nep. К. Лялько. Мінск: Про Хрысто, 2006.
Ян Павел II. Пераступіць парог надзеі: Ян Павел II адказвае на пытанні Вітторыё Мэссоры / Ян Павел II; пер. К. Лялько. Рым — Люблін — Мінск, 1997.
Atlas Т, Ruch charyzmatyczny w Republice Kongo i jego wptyw na ksztaltowanie zycia osobistego i spolecznego, Warszawa 2005.
Auschwitz. Konflikty i dialog, red. M. Glownia, S. Wilkanowicz, Krakow 1998.
Bartnik Cz., Spoteczny wymiar religii, „Ateneum Kaplanskie” 1978, 468, s. 291302.
Biuletyn misjologicznoreligioznawczy, „Collectanea Theologica” od t. 38, 1968 do dzisiaj.
ВЫБРАНАЯ ЛІТАРАТУРА ПА РЭA I Г I Я3НАЎCTВЕ ] 61
Bogucka Е., Buddyzm, „Misyjne drogi” 1984, 2, z. 4, s. 3033.
Bogucka E., Hinduizm, „Misyjne drogi” 1985, 3, z. 2, s. 4247.
Bogucka E., Islam, „Misyjne drogi” 1985, 3, z. 1, s. 1419.
Bogucka E.,Konfucjanizm, „Misyjne drogi” 1985,3, z. 3, s. 5355.
Bogucka E., Nowe religie, „Misyjne drogi” 1983,4, z. 3, s. 5559.
Bogucka E., Sintoizm, „Misyjne Drogi” 1985, 3, z. 4, s. 5659.
Bogucka E., Tradycyjne religieplemienne, „Misyjne drogi” 1986, 4, z. 1, s. 5659.
Bronk A., J^zyk etnologii na przykladzie teorii religii W. Schmidta. Analiza metodologiczna, Lublin 1974.
Bukowski K., Religie luddw niepismiennych, „Niedziela” 1988, nr 8, s. 45.
Bukowski K„ Wspdtczesne religie a chrzes'cijanstwo, cz. 1, Krakow 1986.
Chodzidlo T, Religie luddwpierwotnych, „Znak” 1958,10, z. SO51, s. 939954.
Chodzidlo T., Sektetariatdla Niechrzescijan, „Ateneum Kaplanskie” 1969, 360, s. 131139.
Chrostowski W., Religie swiata biblijnego, „Przegl^d katolicki” 1986, s. 44, 45, 47.
Copleston E C., Filozofie i kultury, Warszawa 1986.
Czajkowski M.,Judaizm, „Misyjne drogi” 1986,4, z. 2, s. 4853.
Dajczer T, Inicjacje i ich wymiar kosmiczny u luddw Kalifornii, Warszawa 1984.
Dajczer T, Oryginalnosc chrzescijanstwa na tie innych religii, „Ateneum Kaplanskie” 1987, 469, s. 363378.
Dabrowski E., Religie Wschodu, Poznan 1962.
Dialog mipdzyreligijny, red. H. Zimon, Lublin 2004.
Dola K., Chrzes'cijanstwo a inne religie, „Gose Niedzielny” 1987, nr 30.
КНІГІ ОНЛАЙН
