Беларуская энцыклапедыя Т. 12

Выдавец: Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі

Памер: 560с.

Мінск 2001

529.83 МБ

Беларуская энцыклапедыя Т. 1

Беларуская энцыклапедыя Т. 9

Беларуская энцыклапедыя Т. 13

Беларуская энцыклапедыя Т. 15

Беларуская энцыклапедыя Т. 16

На Беларусі ў малой гідраэнергетыцы, меліярацыі, водазабеспячэнні пашыраны нізка і сярэдненапорныя грунтавыя і бетонныя П. (больш за 900 П. для стварэння вадасховішчаў і сажалак комплекснага выкарыстання). П.К. Чэрнік.
Будова плаціны: 1 — напорная грань, 2 — грэбень; 3 — нізавая грань; 4 — падэшва; 5 — зуб (выступ); 6 — панур; ВБ, НБ — верхні і ніжні б’ефы; Н — напор.
ПЛАЦІНА САМАРОДНАЯ, мінерал класа самародных элементаў. У крышталёвай структуры П.с. плаціна з’яўляецца металамрастваральнікам. Мінералы П.с.: цвёрдыя растворы жалеза ў плаціне — уласна П.с. (Pt больш за 80%), жалезістая плаціна (Fe 20—50%), ізафераплаціна (Pt3Fe), тэтрафераплаціна (PtFe); ірыдыстая плаціна (10,4— 37,5% Іг), паладыстая плаціна (14—40% Pd), паладыстая станаплаціна (16—23% Sn і 17,2—20,9% Pd) і інш. Крышталізуецца ў кубічнай сінганіі. Украпанікі, у россыпах — зерні. Колер сталёвашэры, сярэбранабеты. Цв. 3,5—5,5. Шчыльн. Й,1—21,5 г/см3. Коўкі. Найб. самародкі знойдзены на Урале ў дунітах (маса 427,5 г) і алювіяльных россыпах (9635 г) Мінералы ГІ.с. канцэнтруюцца Ў радовішчах плацінавых руд. Сыравіна на плацінавыя металы.
ПЛАШКА 419
Асноўныя тыпы плацін: 
<12...246247248249250251252253254...333334>


   
	2007-2025
	Калі шукаеце нейкую пэўную кнігу 
або хочаце каб быў апублікаваны ваш скан,
 пішыце ў кантакты