• Газеты, часопісы і г.д.
  • Беларуская энцыклапедыя Т. 16

    Беларуская энцыклапедыя Т. 16


    Выдавец: Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі
    Памер: 451с.
    Мінск 1991
    544.29 МБ
    Беларуская энцыклапедыя Т. 1
    Беларуская энцыклапедыя Т. 1
    Беларуская энцыклапедыя Т. 9
    Беларуская энцыклапедыя Т. 9
    Беларуская энцыклапедыя Т. 12
    Беларуская энцыклапедыя Т. 12
    Беларуская энцыклапедыя Т. 13
    Беларуская энцыклапедыя Т. 13
    Беларуская энцыклапедыя Т. 15
    Беларуская энцыклапедыя Т. 15
    ТУАТАРА, паўзун, гл. Гатэрыя.
    20 ТУБА
    ТУБА (італьян. і лац. tuba труба), шы-рокамензурны духавы муштуковы аркес-травы муз. інструмент самага нізкага рэ-гістра. З’явілася ў Еўропе ў 1820—40-я г. Уяўляе сабой доўгую састаўную шмат-разова сагнутую метал. трубку з растру-бам і вентыльным механізмам. Валодае мяккім, выразным, аб’ёмным тэмбрам, кантрастнай дынамікай. Асн. яе разна-віднасці: басовая, клавікор, вял. басовая («кайзербас»), паходная, валторнавая («вагнераўская»), гелікон, сузафон. У сімф. і духавых аркестрах выконвае пе-раважна функцыю басовага голасу, a таксама кантрапункг, сольныя фраг-менты і творы. Найб. пашыраны Т.-бас і Т.-кантрабас. На Беларусі вядома з 2-й пал. 19 ст. ў духавых аркестрах: Мінскім гарадскім, Мінскага вольна-пажарнага т-ва, Мінскага рэальнага вучылішча, ваен. аркестрах і інш. Выкарыстана ў творах бел. кампазітараў А.Багатырова, С.Бель-цюкова, Э.Казачкова, У.Каральчука.’
    Літ.: Л е в н н С. Духовые ннструменты в нсторнн музыкальной культуры. Ч. 1—2. Л., 1973—83. А.Л.Карацееў.
    ТУБЕРКУЛЁЗ, інфекцыйная хвароба жывёлы і чалавека, якая выклікаецца мікабакгэрыямі — палачкай Коха; адна з сацыяльных хвароб. Узбуджальнік ад-крыты Р.Кохам (1882).
    Для чалавека найб. небяспечныя 3 узбу-джальнікі: чалавечы, бычыны, афрыканскі. Т. пашкоджвае органы дыхання (найб. час-та — 90%). лімфатычныя вузлы, мочапала-вую сістэму. косці і суставы. скуру, вочы, кі-шэчнік і інш. Крьшіца інфекцыі — хворы на Т., які выдзяляе з макротай узбуджальнікаў у навакольнае асяроддзе. Заражэнне адбываец-ца пры кантакце з хворым. праз яго рэчы; пры ўжыванні мяса, малака кароў. хворых на Т. Туберкулёзнае запаленне складаецца са спецыфічных клетак з казеёзным некрозам і поласцямі распаду. Адрозніваюць першасны і другасны Т. Першасны бывае ў неінфіцыра-ваных людзей, часцей у дзяцей і падлеткаў (туберкулёзны працэс пашкоджвае лёгкія, лімфатычныя вузлы, плеўру). Другасныя фор-мы развіваюцйа ў інфіцыраваных людзей пры
    паўторным заражэнні або рэзкім аслабленні арганізма (бывае ачаговы, інфільтратыўны, фіброзна-кавернозны і інш ). Вылучаюць так-сама ажрьггыя і закрытыя формы, абвастрэн-не і затуханне працэсу. Прыкметы: слабасць, патлівасць, схудненне, павышэнне т-ры цела, кашаль з макротай, задышка. Некат. формы працякаюць непрыкметна або бессімптомна. Выяўленне Т.: у дзяцей — туберкулінавыя пробы, у дарослых — рэнтгенафлюараграфіч-ныя агляды, мікраскапія мазка макроты. Ля-чэнне: антыбактэрыяльная тэрапія, калапса-тэрапія, хірургічнае. ВывуЧае Т. фтызіятрыя. Ha Т. хварэюць таксама млекакормячыя жы-вёлы. птушкі.
    Літ:. Ломако М.Н., Судннк С.Н., С о б о л ь С.А Руководство по фтнзнатрнн. 2 нзд. Мн.. 1991; Крнвонос П.С. Совре-менные возможностн н перспектмвы хммно-терапнм туберкулеза // Рецепт. 1999. № 1/2; Крнвонос П.С. н др. Проблемы тубер-кулеза в Республнке Беларусь на современ-ном этапе // Актуальные вопросы современ-ной медмцмны: Матерналы юбнлейной науч. конф., посвяш. 80-летню БГМУ. Мн.,2001. Ч. 1. П.СКрыванос.
    ТУБЯРОЗА (Polianthes tuberosa), квет-кавая расліна сям. амарылісавых. Радзі-ма — Цэнтр. Амерыка. Культывуецца з 16 ст. як эфіраалейная і дэкар. расліна пераважна ў Міжземнамор’і, Паўд.-Усх. Азіі.
    Шматгадовая травяністая цыбульная раслі-на. Кветаноснае сцябло выш. да 120 см. Прыкаранёвае падоўжанае лісце ў разетцы, сцябловае ўкарочанае, вузкалінейнае. Кветкі пахучыя, белыя, дыяметрам 5—8 см, у рых-лым коласападобным суквенці. Эфірны алей кветак выкарыстоўваюць у парфумерыі.
    ТУВА, другая назва Тывы (Рэспублікі Тыва) у Расійскай Федэрацыі.
    ТУВАЛУ (Tuvalu), дзяржава на ПдЗ Ці-хага ак., у Палінезіі. Займае а-вы Тува-лу (да 1975 наз. Эліс), за 1050 км на Пн ад а-воў Фіджы. Пл. 26 км2. Нас. 10,8 тыс. чал. (2000). Сталіца — г. Фунафуці на аднайм. атоле. Афіц. мова — англій-ская. Адм. падзел — 8 астраўных саве-таў. Нац. свята — Дзень незалежнасці (1 кастр.).
    Дзяржаўны лад. Т. — дзяржава ў складзе Садружнасці. Паводле кансты-туцыі 1978 кіраўнік дзяржавы — ма-нарх Вялікабрытаніі. які прадстаўлены ў краіне ген.-губернатарам. Заканад. ўлада належыць аднапалатнаму парла-менту (12 дэпутатаў), які выбіраецца насельніцтвам на 4 гады. Выканаўчую ўладу ажыццяўляе ўрад на чале з прэм’-ер-міністрам.
    Прырода. Астравы — 9 каралавых атолаў выш. да 5 м, якія працягнуліся з ПнЗ на ПдУ ланцугом даўж. 586 км. Клімат гарачы, субэкватарыяльны. Т-ра пастаянна каля 27 °C з нязначнымі ва-ганнямі. Ападкаў за год ад 2500 мм на Пн да 3300 мм на Пд. Бываюць засухі. Рэк і ручаёў няма. Адзначаюцца разбу-ральныя тайфуны. Расліннасць аднастай-ная. На ўзбярэжжы солетрывалыя кусты і дрэвы (сцэвола, панданус і інш.), ва ўнутр. частках астравоў — гаі какоса-вых пальмаў, дрэвы гуэтарда, пізонія, калафіліюм, папараці. Жывёльны свет бедны. Шмат марскіх птушак. Мора ба-гатае рыбай, малюскамі, ракападобны-
    мі. Астравам пагражае затапленне, якое выклікана пацяпленнем клімату і пад’ё-мам узроўню акіяна.
    Насельніцтва Больш за 90% — тува-лу, народ палінезійскага паходжання. Ёсць тувалу — еўрапейскія метысы, мік-ранезійцы і інш. Амаль усе вернікі — пратэстанты-кангрэгацыяністы. Сярэд-негадавы прырост насельніцтва каля 1,4%. Сярэдняя шчыльн. 417 чал. на 1 км2. Больш за палавіну засяроджана на атоле Фунафуці, дзе знаходзіцца г. Фу-нафуці (каля 4 тыс. ж.). 75% насельніц-тва занята ў сельскай гаспадарцы і ры-балоўстве, каля 25% — у сферы абслу-гоўвання. Каля 1 тыс. чал. працуюць за мяжой (матросамі на замежных караб-лях).
    Гісторыя. А-вы Т. заселены палінезійцамі з а-воў Самоа і Тонга ў 1-м тыс. н. э. Першы з еўрапейцаў, хго наведаў а-вы Т., быў ісп. ма-раплавец АМенданья. Ў 1892. пад назвай а-вы Эліс, аст-вы Т сталі ч. брыт. пратэктарата А-вы Гілберта і Эліс, з 1916 калонія Вялікабры-таніі. У 1974 рэферэвдум жыхароў а-воў Эліс ухваліў іх адасабленне ад а-воў Гілберта. 3 1.10.1975 асобная калонія Вялікабрытаніі пад мясц. назвай Т. 1.10.1978 абвешчана незалеж-насць Т. ў складзе Садружнасці. У Т. адсугні-чаюць паліт. партыі. Т. — чл. ААН (з 2000).
    Герб і сцяг Тувалу.
    Гаспадарка. Т. — слабаразвітая агр. краіна. Валавы ўнутр. прадукг на 1 чал. складае 800 дол. за год. Аснова экано-мікі — сельская гаспадарка і рыбалоў-ства, Пад с.-г. ўгоддзямі каля 50% пл. астравоў. Асн. культуры: какосавая пальма, тара, бананы, цукр. трыснёг, агародніна. Штогод нарыхтоўваецца ка-ля 400 т копры. Гадуюць свіней і птуш-ку (у 1999 — 27 тыс. курэй). Рыбалоў-ства. Урад ЗША выплачвае Т. пггогод 9 млн. дол. за права рыбалоўства ў тэр. водах архіпелага. Ёсць некалькі дроб-ных прадпрыемстваў па перапрацоўцы с.-г. прадукцыі і рыбы, па пашыве адзення і вырабе мыла. Саматужныя промыслы і рамёствы (плеценыя вееры і кошыкі, каралі з ракавін). Некалькі дробных электрастанцый (вытв-сць электраэнергіі каля 3 млн. кВт-гадз за год). Транспарт пераважна марскі. Асн. порт і адзіны аэрапорт — Фунафуці. Штогадовы экспарт складае каля 200 тыс. дол., імпарт — каля 4—5 млн. дол. У экспарце пераважаюць копра, рыб-ныя прадукгы, маст. вырабы, у імпар-це — харч. прадукты, паліва, прамысл. тавары. Гал. гандл. партнёры: Фіджы, Аўстралія, Новая Зеландыя. Большую частку даходаў Т. атрымлівае з траста-вага фонду (на 1999 — 35 млн. дол.), які ўтвораны Новай Зеландыяй, Аўстра-ліяй і Вялікабрьгганіяй, падтрыманы Японіяй і Паўд. Карэяй. Краіна атрым-лівае даход ад продажу паштовых ма-рак, ад грашовых пераводаў грамадзян, якія працуюць за мяжой. Грашовая адзінка — тувалійскі долар, выкарыс-тоўваецца і аўстралійскі долар.
    І.Я.Афнагель.
    ТУВІМ (Tuwim) Юльян (13.9.1894, г. Лодзь, Польшча — 27.12.1953), польскі паэт, перакладчык. Вучыўся ў Варшаў-скім ун-це (1916—18). У 1939—46 у эміграцыі, з 1942 акгыўна ўдзельнічаў у антыфаш. дзейнасці. Друкаваўся з 1913. У зб-ках «Падпільноўваю Бога» (1918), «Сакрат танцуе» (1920), «Сёмая восень» (1922) і інш. наватарскі падыход да па-эт. мовы, віталізм, культ радасці і ка-хання. У зб. «Чацвёрты том вершаў» (1923) элегічныя матывы, насычанасць сімволікай. Сац.-філас. рэфлексія, тэма паэта і паэзіі, сувязь з класічнай трады-цыяй вызначальныя ў зб-ках «Словы ў крыві» (1926), «Чарналессе» (1929), «Палымяная сутнасць» (1936). Паэт. канцэпцыя слова ў «паэме-фантазіі» «Зеляніна» (1936). У цэнтры паэмы «Баль у оперы» (1936, апубл. 1946) асэнсаванне гісторыка-паліт. сітуацыі ў міжваен. Польшчы. Ліра-эпічная паэма «Кветкі Польшчы» (апубл. 1949, неза-вершана) адметная тэматычным багац-цем, версіфікатарскай тэхнікай. Аўгар арыгінальных кніг па гісторыі нораваў і звычаяў, культуры, мовы і л-ры Поль-шчы, у т.л. «Чатыры стагоддзі польскай фрашкі» (1937), «Кніга польскіх вершаў XIX ст.» (т. 1—3, 1954), твораў для дзя-цей. Пераклаў на польскую мову «Сло-ва аб паходзе Ігаравым» (1928, новы ва-рыянт 1950), некат. творы рус. і інш.
    пісьменнікаў. На бел. мову паасобныя творы Т. пераклалі ЭАгняцвет, А.Вя-люгін, С.Дзяргай, М.Лужанін, П.Ма-каль, У.Мархель, Р.Няхай, Я.Семяжон, В.Сёмуха, М.Танк, С.Шушкевіч. Дзярж. прэмія Польшчы 1951.
    Ю.Тувім.
    Тв.: Dzieta. Т. 1—5. Warszawa, 1955—64; Бел. пер. — Падарунак дзецям. Мн., 1956; Польскія кветкі. Мн., 1984; Баль у оперы // Далягляды, 1984. Мн., 1984; У кн': Семяжон Я. Сем дудаў свету. Мн., 1977; У кн.: Прыйдзі, стваральны дух. Мн., 1986; У кн ■ На зорных шляхах. Мн., 1991; Рус. пер — Нзбр. лнрлка. М., 1967; Цветы Польшн: фрагменты поэмы. М., 1971; йзбранное. М.,
    Літ.'. Жнвов М.С. Юлнан Тувнм. М., 1963; Юлнан Тувнм: Бнобнблногр. указ. М., 1989. М.М.ХмяльніЦкі.
    ТУВІНСКАЯ КАТЛАВІНА у гарах Паўд. Сібіры, Рэспубліка Тыва, у Расіі. Абмежавана хрыбтамі Зах. Саяна, Ал-тая, Тану-Ала і гарамі Усх. Тывы. Даўж. каля 400 км, шыр. да 70 км, выш. 600-— 900 м. Рэльеф раўнінны, месцамі драб-насопачны; нізкагорным масівам Адар-Даш падзелена на зах. — Хемчыкскую і ўсх. — Улуг-Хемскую катлавіны. Дрэ-ніруецца р. Верхні Енісей (Улуг-Хем) з прытокам Хемчык. Занята злакава-па-лыновымі і караганнікавымі стэпамі, часткова разарана (пасевы пшаніцы, ячменю, проса).
    ТУВІНЦЫ (самазва т ы в а), народ, асн. насельніцтва Тывы (198,4 тыс. чал.). У Рас. Федэрацыі 206,2 тыс. чал. (1992). Агульная колькасць — 207 тыс. чал. (1992). Жывуць таксама ў Манголіі і Кітаі. Гавораць на тувінскай мове (на-лежыць да цюркскіх моў). Вернікі пера-важна ламаісты.