Беларуская энцыклапедыя Т. 16
Выдавец: Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі
Памер: 451с.
Мінск 1991
Л.І.Рогач (прырода, насельніцгва, гаспадарка), В.І.Сініца, Я.Г.Колб (гісторыя), І.А.Шор (узброеныя сілы).
Н.Г.Кісялёва (асвета, навуковыя ўсгановы), Л.А. Фядотаў (друк, радыё, тэлебачанне), А.В.Хадановіч, К.М.Міхееў.
Л.П.Баршчэўскі (літаратура), Я.Ф.Шунейка (архітэктура, выяўленчае і дэкаратыўна-прыкладное мастацтва).
Л.А.Шымановіч (музыка), Н.В.Грэская (тэатр), Л.М.Зайцава (кіно).
ФРАНШ-КАНТЭ (Franche-Comte), гіс-тарычная вобласць і сучасны эканам. раён на У Францыі, каля мяжы са Швейцарыяй. Уключае дэпартаменты: Юра, Ду, Верхняя Сона, Бельфор. Пл. 16,3 тыс. км . Нас. каля 1,2 млн. чал. (2000). Гал. горад — Безансон. Паўн. ч. займае плато вярхоўяў р. Сона, паўд. — горы Юра. Клімат умераны. Горы ўкрыты лясамі і субальпійскімі лугамі. Індустр.-агр. раён. Гал. галіны прам-сці: аўтамаб., інстр., гадзіннікавая, эл.-тэхн., аптычная, хім., дрэваапр. і цэлюлозна-папяровая, тэкст., харч., ут.л. сырароб-ная. ГЭС. У горнай ч. пераважае малоч-ная жывёлагадоўля. Турызм.
У 10 ст. вобласць Ф.-К. атрымала статус графства Бургундыя. Сталіца — г. Доль. У 11 ст. ў складзе «Свяшчэннай Рым. імперыі», у 1316—22 — уладанне франц. караля Філіпа V, у 1322—61 і 1384—1477 бургундскіх герцагаў, потым Габсбургаў. Назва Ф.-К. (свабоднае графства) замацавалася за графствам Бургун-дыя ў 14 ст.. калі яго гарады атрымалі раз-настайныя прывілеі ад герм. каралёў і бургунд-скіх герцагаў. У 1674 заняга франц. войскамі і паводле Німвегенскага міру 1678 замацавана за Францыяй (з 1793 акруга Манбельяр). ста-ліца перанесена ў г. Безансон. У час франц. рэвалюцыі 1789—99 тэр. Ф.-К. падзелена на дэпартаменты.
ФРАСІБЎЛ (Thrasybulos) (7—388 да н.э.), афінскі палкаводзец і паліт. дзеяч канца ’ПелаІіанескай вайны (431—404 да н.э.). Правадыр афінскай дэмакр. групоўкі. 3 411 узначальваў барацьбу з алігархічным рэжымам «грыццаці тыра-наў», вынікам якой было аднаўленне дэмакратыі (канец 404). У 389—388 да н.э., будучы на чале афінскага флоту, усталёўваў уплыў Афін і дэмакр. парадкі ў Фракіі, на астравах Эгейскага мора, у грэч. гарадах М.Азіі.
ФРАТАЖ (ад франц. frottage націран-не), тэхніка перавядзення на паперу тэкстуры матэрыялу або слаба выража-нага рэльефу шляхам націрання неза-востраным алоўкам. Уведзены ў пра-кгыку М.Эрнстам (1925), які выкарыс-тоўваў яго ў жывапісе і графіцы. Пашы-рыўся ў мастацтве сюррэалізму.
ФРАТРЫЯ (грэч. phratria брацтва), 1) форма сац. арганізацыі ў Афінах і інш. дзяржавах дакласічнай Грэцыі. Члены Ф., як правіла, мелі агульныя органы самакіравання, культуры. 2) Экзагамная група сваяцкіх родаў, якая брала шлю-бы з інш. Ф. Дуальная арганізацыя з дзвюх Ф. складала племя. Гал. функцы-яй дуальна-фратрыяльнай арг-цыі было рэгуляванне шлюбных адносін. На паз-нейшых этапах развіцця падзел на Ф. неабавязкова быў дуальным, існавалі трохфратрыяльныя плямёны. Позняя Ф. магла быць неэкзагамнай. У гэтым сэнсе тэрмін «Ф.» ўвёў Л.Г.Морган, які знайшоў у паўн.-амер. індзейцаў аргані-зацыю, падобную на тую, што была ў Стараж. Грэцыі.
ФРАЎНГОФЕР, Фраўнхофер (Fraunhofer) Іозеф (6.3.1787, г. Штраў-бінг, Германія — 7.7.1826), нямецкі фі-зік. Чл. Баварскай АН (1823). 3 1806 механік аптычных майстэрняў. 3 1823 праф. Мюнхенскага ун-та. Навук. пра-цы па фіз. оптыцы і аптычным прыла-дабудаванні. Распрацаваў тэхналогію вырабу розных лінзаў, у т.л. вял. ахра-матычных аб’ектываў, вынайшаў машы-ну для шліфоўкі лінзаў, сканструяваў спекгрометр, акулярны мікраскоп, геліё-метр і інш. Вывучаў дыфракцыю плос-кіх светлавых хваль (гл. Фраўнгофера дыфракцыя), шырока выкарыстоўваў для гэтага дыфракцыйныя рашоткі (па-водле некаторых крыніц — ён лічыцца іх вынаходнікам), апісаў лініі паглы-нання ў спектры Сонца (гл. Фраўнгофе-равы лініі).
Літ:. Мельннков О.А Йозеф Фраун-гофер // Тр. йн-та нсторнн естествознання н техннкн. 1959. Т. 22; Л ь о ц ц н М. йсторпя фнзнкм: Пер. с нтал. М., 1970. С. 216—218.
А.І.Болсун.
ФРАЎНГОФЕРА ДЫФРАКЦЫЯ, дыф-ракцыя плоскай светлавой хвалі на не-аднароднасці, напр., вузкай шчыліне ці адтуліне ў экране. Назіраецца, калі ха-рактэрныя памеры неаднароднасці значна меншыя за дыяметр 1-й зоны
ФРАШКА
479
Фрэнеля (гл. Фрэнеля дыфракцыЯ); вы-конваюцца суадносіны 6 << ў X z , дзе h — шырыня шчыліны, £ — адлегласць ад экрана да пункта назірання, X — даўжыня хвалі. Пры гэтым паралельны пучок прамянёў пераўтвараецца ў раз-бежны з вуглом разбежнасці прыкладна роўным Vb. Такі спосаб назірання дыф-ракцыі святла прапанаваў І.Фраўнгофер (адсюль назва).
I Фраўнгофер.
ФРАЎНГбФЕРАВЬІ ЛІНП лініі па-глынання ў спектры Сонца. Абумоўлены паглынаннем святла сонечнай або зям-ной (тэлурычныя лініі) атмасферай. На-лічваецца больш за 20 тыс. ліній у роз-ных абласцях аптычнага спектра Сонца, многія з іх атаясамлены са спектраль-нымі лініямі вядомых хім. элементаў. Выявіў англ. фізік. У.Воластан (1802), апісаў Х.Фраўнгофер (1814; адсюль наз-ва). Фіз. тлумачэнне даў Г.Р.Кірхгоф.
ФРАХТ (нідэрл. vracht, ням. Fracht іруз), 1) форма аплаты перавозкі грузаў і пасажыраў пераважна рачным ці мар-скім транспартам. Аплата і парадак пе-равозкі ўстанаўліваюцца пагадненнем бакоў (фрахтавым дагаворам). 2) Груз, што перавозіцца, гал. чынам на зафрах-таваным марскім караблі. Гл. таксама Фрахтаванне.
ФРАХТАВАННЕ, фрахтоўка, раз-навіднасць камерцыйнай дзейнасці, звязанай з заключэннем дагавораў аб перавозцы грузаў (пасажыраў) марскім, рачным, авіяц. ці аўтамаб. транспартам. Найб. развіта ў марскіх перавозках, дзе мае розныя формы: на асобныя рэйсы, на паслядоўныя рэйсы, на ўмовах кан-тракгаў, у арэнду.
ФРАХТОВЫ РЫНАК, рынак, на якім ажыццяўляюцца здзелкі па фрахтаванні і адфрахтоўванні танажу грузаў, іпто пе-равозяцца ў адпаведнасці з фрахтовым дагаворам. Бакамі ў гэтым пагадненні з’яўляюцца наймальнік (фрахтавальнік), груз якога патрэбна даставіць у прызна-чанае месца, і фрахтоўшчык (перавоз-чык)), які абавязваецца даставіць груз у месца прызначэння за пэўны фрахт.
ФРАШКА (польскае fraszka дробязь, жарт), у польскай л-ры вершаваная мі-ніяцюра жартоўнага ці сатырычнага
480 ФРАЯНАЎ
зместу; блізкая да эпіграмы. Форма Ф. абумовіла сціслую перадачу думкі, яе лаканічнасць і афарыстычнасць. Уве-дзена Я.Каханоўскім. Засноўвалася на раскрыцці або высмейванні нейкай па-дзеі, асобы, жыццёвай сітуацыі, часта мела філас. падтэкст, пазней больш апі-ралася на асацыятыўнае абыгрыванне фразеалагізмаў і моўных досціпаў, пас-тупова адыходзячы ад надзённай тэма-тыкі. Жанр Ф. распрацоўвалі М.Рэй, І.Красіцкі, А.Міцкевіч. Ц.Норвід, Ю.Тувім і інш.
Трымае прыгажосць сваю высока Нэта, Калі віншую, не аддзячыць мне за гэта. А як вянок павешу ёй перад дзвярамі, Яго ў зямлю затопча гордымі нагамі.
О, найхугчэй прыходаьце, сіарасць і маршчыны, Мо вам удасца як угаварыць жанчьшу.
(Я.Каханоўскі; пер. У.Мархель)
Ф. блізкая да бел. карацелькі — не-вялікага, звычайна ад 2 да 6 вершара-доў, завершанага па форме і думцы па-ЭТ. твора. У.І.Мархель.
ФРАЯНАЎ Ігар Якаўлевіч (н. 22.6.1936, г. Армавір, Расія), расійскі гісторык. Д-р гіст. н. (1976), праф. (1979). Скончыў Стаўрапольскі пед. ін-т (1963). 3 1966 працуе ў Пецярбургскім ун-це, з 1982 дэкан гіст. ф-та, з 1983 заг. кафедры гісторыі Расіі). Даследуе гісторыю Кіеў-скай Русі і гісторыю рас. сярэдневя-коўя, сярэдневяковыя цэнтры ўсх. сла-вян, у тл. Полацк, Тураў, Смаленск як гарады-дзяржавы. Лічыць, што гісторыя Полацка ў многім падобна на гісторыю Ноўгарада.
Тв.: Города-государства Древней Русн. Л., 1988 (разам з АЮ.Дварнічэнкам); КЙевская Русь: Очеркн отеч. нсторногр. Л., 1990; Мя-тежный Новгород. СПб., 1992; Древняя Русь: Опыт нсслед. нсторнн соцнальной н полнт. борьбы. М.; СПб., 1995. Г.В.Штыхаў.
ФРбьіШЭР (Frobisher) Марцін (каля 1535, Олтафтс, Вялікабрытанія — 22.11.1594), англійскі мараплавец. У 1576—78, у час пошукаў паўн.-зах. шляху ў Кігай і Індыю, адкрыў йаўд. і паўд.-ўсх. ўзбярэжжа Бафінавай Зямлі (п-аў Мета-Інкогніта), прайшоў у пра-лівы, якія аддзялялі яе ад мацерыка і Грэнландыі (цяпер Гудзонаў і Дэйвіса пралівы), у заліў (палічыў за праліў), які пазней назвалі яго імем. У 1585 каман-даваў адным з караблёў экспедыцыі Ф.Дрэйка ў Вест-Індыю. У 1588 прымаў удзел у разгроме ісп. «Непераможнай армады».
ФРОМ (Fromm) Эрых (23.3.1900, г. Франкфурт-на-Майне, Германія — 18.3.1980), нямецкі і амерыканскі філо-саф, сацыёлаг і псіхолаг; прадстаўнік неафрэйдызму. Скончыў Гайдэльбергскі ун-т (1922). 3 1929 у Ін-це сац. даследа-ванняў (Франкфурт-на-Майне). 3 1933 у ЗША. Выкладаў у Ін-це псіхааналізу ў Чыкага, у Калумбійскім, Іельскім, Мі-чыганскім ун-тах. 3 1945 у Ін-це псіхі-ятрыі. У 1951—67 у Нац. ун-це (Мехі-ка). 3 1974 у Швейцарыі. Паводле яго
філасофіі, асоба з’яўляецца прадукгам дынамічнага ўзаемадзеяння паміж пры-роджанымі патрэбнасцямі і ўплывам культуры, сац. норм і прадпісанняў. Лі-чыў, што неад’емнай рысай чалавечага існавання ў сучасным «хворым» грамад-стве з’яўляюцца адзінота, ізаляцыя і ад-чужэнне, якія спадарожнічаюць дасяг-нутаму ўзроўню свабоды. Раскрыў шля-хі, якія выкарыстоўваюцца людзьмі для пераадолення гэтых пачуццяў («уцёкаў ад свабоды»); аўтарытарызм (празмер-ная залежнасць ад знешніх сіл, кан-троль над інш. людзьмі), дэструктыў-насць (знішчэнне або пакарэнне іншых), аўгаматызаваны канфармізм (страта ін-дывідуальнасці, абсалютнае падпарадка-ванне сац. нормам і правілам). На яго думку, шлях да пабудовы «здаровага» грамадства ляжыць праз маральнае аб-наўленне, творчую працу, духоўнае ачы-шчэнне чалавека, раскрыццё яго здоль-насцей. Распрацаваў канцэпцыю «сац. характару», асн. тыпы якога: рэцэптыў-ны (пасіўнасць, даверлівасць); эксплуа-туючы (эгацэнтрызм, агрэсіўнасць); на-капляльны (жаданне авалодаць матэры-яльнымі дабротамі і ўладай, кансерва-тыўнасць); рыначны (асоба як тавар, неразборлівасць у сродках дасягнення мэты, духоўная апустошанасць); пра-дуктыўны (незалежнасць, здольнасць для творчага мыслення, любові, працы). Лі-чыў, што людзі з прадуктыўнай арыен-тацыяй маглі б скласці дасканалае гра-мадства — «гуманістычны абшчынны сацыялізм».
Тв.: Рус. пер. — Душа человека. М., 1992; Нскусство любвн. М.. 1996; Бегство от сво-боды; Человек для себя. Мн., 1998; Анатомня человеческой деструкгнвностм. Мн., 1999; Велмчне н ограннченность теорнн Фрейда. М.; Мн.. 2000. Э.С.Дубянецкі.