• Газеты, часопісы і г.д.
  • Беларуская энцыклапедыя Т. 16

    Беларуская энцыклапедыя Т. 16


    Выдавец: Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі
    Памер: 451с.
    Мінск 1991
    544.29 МБ
    Беларуская энцыклапедыя Т. 1
    Беларуская энцыклапедыя Т. 1
    Беларуская энцыклапедыя Т. 9
    Беларуская энцыклапедыя Т. 9
    Беларуская энцыклапедыя Т. 12
    Беларуская энцыклапедыя Т. 12
    Беларуская энцыклапедыя Т. 13
    Беларуская энцыклапедыя Т. 13
    Беларуская энцыклапедыя Т. 15
    Беларуская энцыклапедыя Т. 15
    У.Л. Сакалоўскі.
    ХАЙМВЕР (Heimwehr), ваенізаваныя фарміраванні самааховы ў міжваен. Аў-стрыі (напачатку надпартыйныя, пазней фаш. кірунку). Узнік у 1919 з арг-цый б. франтавгкоў і грамадз. гвардыі. У 1930—36 развіўся ў паліт. рух, проціста-яў с.-д. Шуцбунду. Арыентаваўся на фаш. Італію, выступаў за дыктатарскае
    дзярж. кіраванне на прынцыпе фюрэр-ства і карпаратыўнага грамадства («аў-страфашызм»), У 1933—34 падтрымаў федэральнага канцлера Э.Дольфуса пры ўстанаўленні ім аўтарытарнага кіраван-ня дзяржавай. У час падаўлення паў-стання сацыял-дэмакратаў у лют. 1934 выкарыстоўваўся як дапаможная палі-ЦЫЯ. У.Я.Калаткоў.
    ХАЙНАНЬ. востраў у Паўднёва-Кітай-скім м., тэр. Кітая. Аддзелены ад маце-рыка аднайм. пралівам. Пл. 34 тыс. км2. На Пн алювіяльныя раўніны, у цэнтр. і паўд. раёнах горы (выш. да 1867 м, г. Учжышань). Клімат трапічны, мусон-ны. На раўнінах т-ра студз. 16—19 °C, ліп. да 29 °C; ападкаў 1,2—1,5 тыс. мм, у гарах — да 3 тыс. мм за год. Горныя вечназялёныя лясы (пальмы, пандану-сы, камфаравае і тунгавае дрэвы, бам-бук) і хмызнякі. На раўнінах вырошчва-юць рыс, бавоўнік, цукр. трыснёг і інш. Рэзерват Лэдун-Цзяньфынлін, некалькі заказнікаў. На Пн — г. Хайкоў.
    ХАЙНЕМАН (Heinemann) Густаў (23.7.1899, Швелм, Германія —7.7.1976), дзяржаўны дзеяч ФРГ. Юрыст. 3 1945 чл. Хрысц.-дэмакр. саюза (ХДС). У 1949— 50 міністр унутр. спраў ва ўрадзе К.Л&-наўэра, адначасова прэзідэнт сінода евангелічнай царквы ФРГ (да 1955). У 1952 выйшаў з ХДС і ўгварыў пацыфісц-кую Агульнагерм. нар. партыю. 3 1957 чл. С.-д. партыі Германіі (СДПГ). У 1966—69 міністр юстыцыі. У 1969—74 федэральны прэзідэнт ФРГ (першы ад СДПГ). Садзейнічаў прымірэнню ФРГ з краінамі, якія пацярпелі ў час нацысц-кай дыктатуры.
    ХАЙРЎЛІН Якун Ісмаілавіч (н. 21.5.1931, г. Самарканд, Узбекістан), бел. мастак. Скончыў Ташкенцкае маст.. вучылішча (1960). У 1958—64 працаваў у Ташкенц-кім драм. т-ры (з 1960 гал. мастак). 3 1966 у Мінску, у 1969—91 у выд-ве «Беларусь». Працуе ў галіне плаката. жывапісу, акварэлі, афармленчага мас-тацтва. Сярод лепшых плакатаў: «8-е сакавіка» (1966), «Са святам Перамогі» (1970), «Квітней. краіна родная» (1972), «Пакуль не позна» (1980), «Снід», «Што пакінем нашчадкам», «Чэ Гевара» (усе 1988; за апошні дыплом Міжнар. конкурсу плаката ў Гаване), «Сум-ленне» (1990), «Я другой такой краіны не ведаю...» (1991), «Уваходзячы ў XXI стагоддзе» (1992), «50 гадоў вызвалення Беларусі» (1994), «Мой амулет» (2000), «Увага. Снід» (2001). Творы вызначаюц-ца актуальнасцю праблем, лаканізмам выяўл. сродкаў, выкарыстаннем сімва-лаў і метафар. Аўтар жывапісных работ «Венецыя. Лагуна», «Гандальер» (абе-дзве 1996), «Венгрыя. Лотас» (2002).
    ХАЙРЎЛІНА Альфія Ягфараўна (н. 22.9.1936, Казань), бел. фізік. Д-р фіз,-матэм. н. (1998). Скончыла Казанскі ун-т (1959). 3 1963 у Ін-це фізікі Нац. АН Беларусі. Навук. працы па пытан-нях дынамічнай і доплераўскай спеКтра-
    скапіі ў полідысперсных асяроддзях, асаблівасцях інтэрферэнцыі ў рассей-вальных асяроддзях, метадах аптычнай дыягностыкі звышгладкіх люстраў і планарных металазмяшчальных нана-струкгур. Распрацавала метадалогію аптычнай дыягностыкі біяфіз. парамет-раў крыві і біял. тканак, метады вызна-чэння памераў і аптычных харакгарыс-тык слабапаглынальных часцінак з да-памогай шматразовага рассеяння.
    Тв.: Восстановленме спектра мннмой ча-стн комплексного показателя преломлення пнгмента «мягкнх» частац прн нх плотной упаковке (разам з Г.С.Дубавай, С.Ф.Шу-мілінай) // Журн. прнкладной спектроско-пнн. 1981. Т. 34, № 6; Взаммосвязь угловых н спектральных характернстмк поля рассеян-ного нзлучення с мнкротопографпческнмм характернстнкамн полнрованных поверхнос-тей (у сааўг.) // Оптнка н спектроскопня. 1991. Т. 71, № 6. В.З.Анісовіч.
    ХАЙРЫНГ (англ. highring), 1) сярэдне-тэрміновая арэнда машын і абсталяван-ня (ад 6 мес да 3 гадоў) без перадачы права ўласнасці арандатару. 2) Адна з форм сярэднетэрміновага крэдытавання экспарту без перадачы арандатару права ўласнасці на тавар. Куплены тавар зас-таецца ва ўласнасці прадаўца, пакуль не будзе ўнесена апошняя частка сумы, якая выплачваецца за яго (тавар высту-пае як матэрыяльнае забеспячэнне крэ-дыту).
    ХАЙТЫНК (Haitink) Бернард (н. 4.3.1929, Амстэрдам), галандскі дыры-жор. 3 1964 гал. дырыжор амстэрдам-скага арк. «Канцэртгебаў», з 1988 муз. кіраўнік т-ра «Ковент-Гардэн» (Лон-дан). Працуе таксама з Венскім філар-манічным і інш. аркестрамі. Майстар іптэрпрэтацыі музыкі Г.Малера і Дз.Ша-стаковіча.
    Я.Хайрулін Што пакінем нашчадкам. 1988.
    ХАКАЙДА 523
    ХАЙФА. горад у Ізраілі. 255 тыс. ж. (1997). Трансп. вузел. Гал. порт краіны на Міжземным моры. Нафтаправоды з Эйлата і Тэль-Авіва. Прам-сць: мета-лургічная, нафтаперапр., хім., тэкст., шкляная, цэм., харчовая. Музеі, у т.л. стараж. мастацгва, сучаснага мастацгва Японіі. Рэшткі крэпасці крыжаносцаў, шпіталя (17 ст.).
    ХАЙ-ФАЙ [ад англ. hi(gh)-fi(delity) які дакладна ўзнаўляе], відэа- і акустычная апаратура, а таксама носьбіты інфарма-цыі для высокадакладнага відэа- і гука-ўзнаўлення.
    ХАЙФОН (Hai Phong), горад у В’етна-ме, у дэльце р. Хангха (Чырвоная), у зал. Бакбо Паўд.-Кітайскага мора. 3 прыгарадамі складае асобную адм.-тэр. адзінку. Засн. ў 1870-х г. 1,3 млн. ж. (1984). Трансп. вузел. Буйны марскі порт на ПнУ В’етнама і важны гандл.-прамысл. цэнтр. Прам-сць: суднабуда-ванне, харчасмакавая, лёгкая, цэм., суд-на-, аўта- і інш. рамонтныя прадпрыем-ствы. Рыбалоўства. Традыц. рамёствы.
    ХАЙХЭ, рака на У Кітая. Утварае ніж-нюю ч. сістэмы рэк Байхэ, Вэйхэ, Юн-дынхэ, Цзыяхэ і Дацынхэ. Даўж. (ад вусця р. Вэйхэ) 102 км. пл. бас. 280 тыс. км2. Цячэ па Вял. Кітайскай раўні-не, упадае ў заліў Бахайвань Жоўтага мора. Летнія паводкі. Сярэдні расход вады каля 650 м3/с. Суднаходная. На X. — г. Цяньцзінь.
    ХАЙ-ЭНД. прафесійная апаратура (у адрозненне ад бытавой) відэа- і гука-ўзнаўлення; таксама найвышэйшы ўзро-вень тэхн. рашэнняў, найноўшых матэ-рыялаў і тэхнал. працэсаў для дасягнен-ня найбольшай магчымай якасці. Да-лейшы этап развіцця хай-фай тэхнікі.
    ХАКАДАТЭ, горад у Японіі, на ПдЗ в-ва Хакайда. 306 тыс. ж. (1992). Най-буйн. порт вострава ў праліве Цугару, злучаны паромам і падводным тунэлем з г. Аомары (в-аў Хонсю). Прам-сць: судна- і станкабудаванне, нафтаперапр., хім., цэм., рыбакансервавая, дрэваапра-цоўчая. Цэнтр рыбалоўства. Ун-т.
    ХАКАЙДА востраў на Пн Японіі, другі па велічыні пасля в-ва Хонсю. Абмыва-ецца Ціхім ак. і яго морамі — Япон-скім і Ахоцкім. Пл. 77,7 тыс. км2 (з прылеглымі астравамі 78,5 тыс. км2). Рэльеф пераважна горны, выш. да 2290 м (г. Асахі). Дзеючыя вулканы (Усу і інш.). Радовішчы каменнага вугалю, жал. руды, серы. Клімат умераны акіянічны, мусонны. Сярэдняя т-ра студз. ад -3 °C да -11 °C, ліп. 17—21 °C. Ападкаў 800—1500 мм за год. Гал. рэкі — Ісіка-ры, Тэсіо, Токаты — багатыя гідра-энергіяй, сплаўныя. Азёры: Сарома (ла-гуннае), Куцяра, Сікоцу, Тоя (кратэр-ныя) і інш. Каля 60% тэр. (пераважна ў гарах) укрыта лясамі (хвойныя на Пн,
    524	ХАКАСІЯ
    мяшаныя і шыракалістыя на Пд). Раў-ніны пад с.-г. ўгоддзямі (рыс і інш. збожжавыя). Рыбалоўства. Нац. паркі — Сікоцу Тоя, Дайсецудзан, Акан, Сірэто-ка. Гал. гарады — Сапара, Хакадатэ. Востраў X. — асобны эканам. раён Японіі аграрна-індустр. характару, гал. пастаўшчык лесу і лесапрамысл. пра-дукцыі.
    ХАКАСІЯ. Рэспубліка Хака-с і я. Размешчана на Пд Усх. Сібіры, у Рас. Федэрацыі. Пл. 61,9 тыс. км2. Нас. 578 тыс. чал. (2001), гарадскога 71%. Сярэдняя шчыльн. 9,3 чал. на 1 км2. Жывуць хакасы (11,1%), рускія (79,5%), украінцы (2,3%), немцы (2%), татары (0,8%), беларусы (0,7%) і інш. Сталі-ца — г. Абакан. Гал. гарады: Чарна-горск, Саянагорск, Абаза, Сорск.
    Прырода. Зах. ч. займаюць усх. схілы Кузнецкага Алатау (выш. да 2178 м, г. Верхні Зуб) і Абаканскі хр. (выш. да 1984 м); на Пд і ПдУ паўн. адгор’і Зах. Саяна (выш. да 2930 м, г. Карагош). На У Мінусінская і Чулыма-Енісейская катлавіны. Карысныя выкапні: камен-ны вугаль, жал. і медна-малібдэнавыя руды, золата, гіпс, мармур. Клімат рэз-ка кантынентальны. Сярэдняя т-ра
    Белагорск
    6 Кап ева
    54!
    Шары^ава
    РЭСПУБЛІКА ХАКАСІЯ
    Маштаб 1:6 500 000
    □ апаведнік Чазы
    ° Ардтанікідзеўскав
    Прыісковыо
    Усць Абакан
    Таштып.
    акасія
    3 ° '2936 г.Нарагош
    Камумар
    I гВерхні Зуб2І78 $ МЕЖДУРЗЧАНСК--
    Сорск
    -----Прыгор
    Чарнагорск
    - Ідрынскае раснатуранск
    Балыкса
    Абаза
    Нубайка
    аянагорск
    МайнаО Чаромушкі ®
    Шушанскае
    студз. ад -15 да -21 °C, ліп. 17—20 °C. Ападкаў ад 300 мм у катлавінах да 700 мм у гарах. Гал. рэкі — Енісей (з пры-токам Абакан), Том, Белы і Чорны Іюс (бас. р. Об). Шматлікія азёры з прэснай (Чорнае, Фыркал, Іткуль) і салёнай (Беле, Шыра) вадой. Глебы чарназём-ныя, у гарах дзярнова-падзолістыя, гор-на-таежныя і горна-тундравыя. Стэпа-вая расліннасць катлавін зменьваецца ў гарах хвойнымі (лістоўніца, кедр, хвоя, піхта) лясамі, горнымі тундрамі, альпій-скімі і субальпійскімі лугамі. Пад лесам 40% тэр. 3 жывёл у стэпах пашыраны
    крот, гарнастай, каланок, у гарах — ва-вёрка, заяц-бяляк, ліс, воўк, мядзведзь: з птушак — рабчык, глушэц. Запавед-нікі Малы Абакан, Чазы, ч. Алтайскага.
    Гаспадарка. Асн. галіны прам-сці — горназдабыўная, каляровая металурпя (53,7% кошту прамысл. прадукцыі) і па-ліўна-энергет. комплекс (19,5%). Зда-быча каменнага вуталю 5,4 млн. т (Мі-нусінскі вугальны басейн), жал. руды 1,8 млн. т (Абаканскі руднік), медна-маліб-дэнавых руд (Сорскае радовішча), зола-та (раён Кап’ёва, Шыры), мармуру. Асн. прадпрыемствы каляровай мета-лургіі: Саянскі алюмініевы з-д, Сорскі малібдэнавы камбінат, Туімскі з-д па апрацоўцы каляровых металаў (латунны пракат). Вытв-сць элеетраэнергіі 25.7 млрд. кВт • гадз (2000), пераважна на ГЭС (Саяна-Шушанская і Майнская на р. Енісей). Машынабудаванне і метала-апрацоўка (вытв-сць вагонаў, кантэйне-раў, помпаў) у Абакане. У вярхоўях рэк Чулым і Абакан лясная прам-сць, дрэ-ваапр. ў г. Абаза, г.п. Усць-Абакан і Бельтырскі. Лёгкая (трыкат., тэкст., абутковая), харч. (мясная. малочная. масласыраробная) прам-сць; гідроліз-ны з-д у г.п. Усць-Абакан. Вытв-сць буд. матэрыялаў. Пасяўныя пл. займа-юць 280,9 тыс. га (2000). Вырошчваюць збожжавыя культуры (пераважна пша-ніцу), бульбу, агародніну, кармавыя куль-туры. Збор (тыс. т., 2000) збожжа — 110, бульбы — 183, агародніны — 95. Гал. галіна жывёлагадоўлі — авечкага-доўля. Гадуюць (тыс. галоў, 2000) буйн. par. жывёлу (130), свіней (46). Зверага-доўля, пчалярства. Асн. віды транспар-ту: чыг. (Ачынск—Абакан з адгаліна-ваннем на Чарнагорск, Тайшэт-—Аба-кан—Новакузнецк—Магнітагорск з ад-галінаваннем на Абазу і Саянагорск). рачны (па р. Енісей) і аўтамаб. (Усінскі і Абазінскі тракты). Даўж. чыгункі 642 км, аўтадарог з цвёрдым пакрыццём 2485 км. Аэрапорты ў Абакане і Саяна-горску. Бальнеагразевы курорт Шыра.