Беларуская энцыклапедыя Т. 16
Выдавец: Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі
Памер: 451с.
Мінск 1991
ТЭЦІС (ад імя стараж. грэч. багіні мора Фетыды, Thetis), старажытны акіян (сістэма вял. стараж. марскіх басейнаў) шыротнага распасцірання ад Атлантыч-
нага да Ціхага ак. на месцы сучаснага мацерыка Еўразія. Акаймаваны на Пн і Пд участкамі стараж. платформ (Усх.-Еўрапейскай, Сібірскай, Індастанскай, Афрыкана-Аравійскай і інш.). Утвора-ны ў канцы дакембрыю — пач. палеа-зою (П а л е а т э ц і с). Асабліва быў выражаны ў мезазоі (уласна Т.) і пач. кайназою (Паратэйіс)у межах Між-земнаморскага геасінклінальнага пояса. У неагене на месцы Т. ўзняліся высокія хрыбты Альпійска-Гімалайскага горнага пояса. Рэліктамі Т. з’яўляюцца Міжзем-нае, Чорнае, Каспійскае моры, Персід-скі зал. і моры Малайскага архіпелага. Тэрмін прапанаваў аўстр. геолаг Э.Зюс у канцы 19 ст.
ТЭЯР ДЭ ШАРД^Н (Teilhard de Chardin) П’ер (Мары-Жазеф П’ер; 1.5.1881, замак Сарсена каля г. Клермон-Феран, Францыя — 10.4.1955), французскі фі-лосаф, тэолаг і палеантолаг. 3 1899 чл. Т-ва Ісуса (ордэн езуітаў), святар (1911). Чл. Парыжскай АН (1950). Скончыў езуіцкую семінарыю на в-ве Джэрсі (1907). 3 1913 у Ін-це палеанта-логіі чалавека пры Музеі натуральнай гісторыі ў Парыжы. 3 1920 праф. Ката-ліцкага ун-та ў Парыжы (у 1926 абвіна-вачаны ў антыдактрынальнасці і адхіле-ны ад выкладання). 3 1923 удзельнічаў у палеанталагічных экспедыцыях у Ман-голіі, Паўд.-Зах. Кітаі, Індыі, Бірме, Яве і інш. Адзін з першаадкрывальнікаў сінантрапа, знойдзенага ім у 1929 каля Пекіна. Даследаваў трацічную і ранне-чацвярцічную фауну і антрапагенез на тэр. Паўд. Азіі. У цэнтры яго філасо-фіі — праблема чалавека як біял. і над-
ТЭЯРДЫЗМ 151
біял. (свядомай) істоты; выступаў за аб’яднанне ідэалізму і матэрыялізму ў выглядзе «фенаменалогіі», якая б уліч-вала і ўнутр., і вонкавы бакі свету. Эва-люцыю Зямлі разглядаў як трансфарма-цыю найперш псіхічную, што тлумачыў наяўнасцю ў зямной матэрыі элемен-тарнай свядомасці. У развіцці свету вы-лучаў 3 этапы: пераджыццё (узнікненне нежывой прыроды), жыццё (спантаннае развіццё жывой прыроды і разгаліна-ванне жывёльнага свету), з’яўленне ча-лавека (вырашальная стадыя ў эвалю-цыі Зямлі, якая паклала пачатак нааге-незу). Сцвярджаў, што, як зліццё ад-наклетачных прывяло да прагрэсу жывой прыроды, так і чалавецтва па-вінна рухацца да духоўнага аб’яднання, «мегасінтэзу» індывідаў, нацый і рас. Эвалюцыйны падыход характэрны і для яго тэалагічньгх поглядаў: разглядаў стварэнне свету Богам не як адзіначас-ны акт, а як бесперапынны працэс. На яго думку, чалавек на шляху да Бога павінен не ўхіляцца ад паўсядзённасці, а актыўна ператвараць рэчаіснасць у ад-паведнасці з Божай ідэяй «адухаўлення матэрыі». Вучэнне Т.д.Ш. — тэяр-дызм — атрымала масавую папуляр-насць як альтэрнатыва неатамізму — афіц. дактрыне рымска-каталіцкай цар-квы.
Тв:. Рус. пер. — Феномен человека. М., 1987; Божественная среда. М., 1992.
Н.Г.Кісялёва.
ТЭЯРДЫЗМ, рэлігійна-філасофскае вучэнне, распрацаванае П.Тэярам дэ Шардэнам.
У, дваццаць першая літара бел. алфаві-та. Паходзіць з кірыліцкай Y («іжы-ца»), утворанай на аснове грэка-візан-тыйскай устаўнай Y («іпсілон»). У ста-рабел. графіцы ў сувязі з функцыяна-ваннем розных пісьмовых школ і выкарыстаннем розных тыпаў пісьма (устаў, паўустаў, скорапіс) ужывалася ў некалькіх варыянтах, якія памагаюць вызначаць час і месца напісання помні-каў. Абазначала гук «у» пасля цвёрдых зычных («гусь», «трудь»), у пачатку слоў ужывалася ў складзе дыграфа «оу» («оулнца»), Мела лічбавае значэнне «ча-тырыста». Паралельна з ёй для абазна-чэння гука «у» на раннім этапе развіцця старабел. пісьменнасці выкарыстоўвала-ся літара ж («юс вялікі»): «пжть» паз-ней — V («ук»): «слоУпі», У 16 ст., акра-мя рукапіснай, набыла друкаваную форму. У сучаснай бел. мове абазначае лабіялізаваны галосны гук «у» задняга раду верхняга пад’ёму («вуда», «луг»), Бывае вялікая і малая, мае рукапісную і друкаваную форму. А.М.Булыка. «У ДАПАМбгУ ПВДАГбГУ», серыя навукова-метадычных часопісаў для настаўнікаў, выкладчыкаў, выхавальні-каў і кіраўнікоў устаноў адукацыі. Засн. ў 1995 у Мінску рэдакцыяй час. «Адука-цыя і выхаванне», якая была і выдаў-цом. 3 2001 выходзіць у выд-ве «Адука-цыя і выхаванне». У серыі 22 час., якія выдаюцца на бел. і рус. мовах, у час. «Замежныя мовы ў Рэспубліцы Бела-русь» друкуюцца арт. яшчэ і на англ., ням., франц., ісп. і інш. мовах. Часопі-сы «Біялогія: праблемы выкладання», «Геаграфія: праблемы выкладання», «Мастацкая адукацыя і культура», «Ма-тэматыка: праблемы выкладання», «Му-зычнае і тэатральнае мастацтва: прабле-мы выкладання», «Псіхалогія», «Тэхна-лагічная адукацыя», «Фізічная культура і здароўе», «Чалавек. Грамадства, Свет» і інш. выходзяць штоквартальна; «Бела-
руская мова і літаратура», «Гісторыя: праблемы выкладання», «Дэфектало-гія», «Кіраванне ў адукацыі», «Пачатко-вае навучанне: сям’я, дзіцячыя сад, школа», «Праблемы выхавання», «Са-цыяльна-педагагічная работа», «Фізіка: праблемы выкладання», «Хімія: прабле-мы выкладання» — 1 раз у 2 месяцы; «Здаровы лад жыцця», «Русскпй язык н лнтература», «Пазашкольнае выхаван-не» — штомесяц. У час. друкуюцца ма-тэрыялы па праблемах навучання, вы-хавання, укаранення новых пед. тэхна-логій, а таксама нарматыўна-метадыч-ныя і дыдактычныя матэрыялы ў сувязі з рэфармаваннем сістэмы адукацыі.
У. П. Пархоменка.
«У КАРНАЧА», бел. дзіцячая гульня. На Случчыне мае назву «У апуку». Для яе рабілі мячык з ануч. Кожны ўдзель-нік выкопваў неглыбокую ямку, каля якой стаяў у пачатку гульні. Адзін з гульцоў каціў мячык праз ямкі. Той, у чыю ямку закоціцца мячык, пляскаў у далоні. Па гэтым сігнале астатнія ўдзельнікі ўцякалі ў «поле» (на адлег-ласць, адзначаную рысай на зямлі), a той, у чыю ямку трапіў мячык, павінен быў схапіць яго і пацэліць у каго-небудзь з гульцоў. Калі гэта не ўдавалася, то яму выпадала каціць мячык па ямках.
В.Дз.Ліцвінка.
«У КАЧбЎКІ», бел. стараж. дзіцячая гульня. Называлі таксама «Калясо», «У кругляк», «Катанне кулі», «Кацёлка» і інш. Для гульні рабілі бярозавы кругля-шок дыяметрам 10 см — качоўку. Дзеці дзяліліся на 2 каманды, кожная з якіх займала месца на розных баках вуліцы. Кожны па чарзе стараўся папасці сваім кійком па качоўцы і адкаціць яе ў бок супрацьлеглай каманды. Выйгравала тая каманда, якой удавалася перакаціць ка-чоўку за шарэнгу другой каманды. За-мест качоўкі часам выкарыстоўвалі кола ад воза, каменнае ці жалезнае ядро і інш.
«У НАМЁРЫ». бел. гульня моладзі ў час посту, калі не дазвалялася спяваць і танцаваць. Збіраліся ў вялікай хаце, па-сярод яе ставілі ўслон, на які ўперамеж-ку садзіліся хлопцы і дзяўчаты. Адзін з удзельнікаў гульні хадзіў і пытаўся, ці задаволена суседка суседам. Калі дзяў-чыне падабаўся хлопец, што сядзеў no-634, яна глядзела ў яго бок. Астатнф ўдзельнікі ў гэты час крычалі: «Раз, два, тры!», а хлопец цалаваў дзяўчыну. Гуль-ня працягвалася, пакуль усе не размяр-коўваліся па парах. Тэматычна блізкая да «Жаніцьбы Цярэшкі», «Яшчура» і інш.
В.Дз.Ліцьвінка.
УАГАДЎГУ (Ouagadougou), горад, сталі-ца Буркіна-Фасо, у міжрэччы Чорнай і Белай Вольты. Засн. ў 15 ст. Каля 600 тыс. ж. (2001). Канцавы пункт чыгункі, якая злучае У. з портам Абіджан, вузел аўтадарог. Міжнар. аэрапорт. Прамысл. і культ. цэнтр краіны, гандл. цэнтр с.-г. раёна. Прам-сць: бавоўнаачышчальная, тэкст., харчасмакавая (рысаачышчаль-ная, мясахаладабойная, па перапрацоў-цы арахісу і арэхаў карытэ), абутковая. Зборка веласіпедаў і матацыклаў, шын-ны і цэм. з-ды. ЦЭС (каля 60% магут-насцей у краіне). Дыванаткацтва. Ун-т. Тэхн. цэнтр трапічнага лесу.
УАЗ, сям’я аўтамабіляў Ульянаўскага аўтамабільнага завода. Аўтамабілі ма-юць бензінавы рухавік магутнасцю 66 кВт. Грузавыя аўтамабілі выпускаюцца з 1942, рухавік размешчаны пад кабі-най, маюць грузападымальнасць да 0,8 т. Поўнапрывадныя грузапасажырскія аў-тамабілі выпускаюцца з 1956, умяшча-юць да 600 кг грузаў і да 7 пасажыраў, найб. скорасць 115 км/гадз. Аўтобусы (асабліва малога класа; да 10 пасажы-раў) выпускаюцца з 1967.
УАЗА (Oise), рака ў Францыі (вытокі ў Бельгіі), правы прыток р. Сена. Даўж. 302 км, пл. бас. 16,6 тыс. км2 Пачына-ецца ў зах. адгор’ях Ардэнаў, цячэ па раўнінах Парыжскага бас., за 30 км ні-жэй Парыжа ўпадае ў р. Сена. Зімовае разводдзе. Сярэдні расход вады каля вусця 95 м3/с. Суднаходная, злучана ка-наламі з рэкамі Маас, Сома, Шэльда. На У. — гарады Камп’ень, Крэй, Пан-туаз (Францыя).
УАЙБ (Wiebe) Рудзі Генры (н. 4.10.1934, Спідуэл, Канада), канадскі пісьменнік. Вывучаў тэалогію і філасо-фію ва ун-тах прав. Альберта (Канада), г. Цюбінген (Германія), штата Аява (ЗША). Піша на англ. мове. У раманах
уайт 153
«Мір зруйнуе шмат каго» (1962), «nep-man і жывучая свечка» (1966), «Сінія горы Кітая» (1970), «Спакушэнні Вялі-кага Мядзведзя» (1973), «Людзі Выпале-нага Лесу» (1977), «Мой мілы вораг» (1983), зб. «Анёл смаляных пяскоў» і ін-шыя апавяданні» (1970) праблемы сац. адаптацыі рэліг. і расавых меншасцей разглядаюцца з вял. пачуццёвасцю, у рэчышчы супрацьпастаўлення любові да бліжняга радыкальным рэв. метадам змянення грамадскага ладу.
Л.П.Баршчэўскі.
УАЙЗАФ (Wisoff) Пітэр (н. 16.8.1958, г. Норфалк, штат Віргінія, ЗША), касма-наўт ЗША. Д-р навук у галіне прыклад-ной фізікі. Скончыў Норфалкскую ака-дэмію (1980), Станфардскі ун-т (1986). У 1990—2001 у групе касманаўтаў НАСА. Здзейсніў 4 палёты ў складзе экіпажаў касм. караблёў (KK): 21.6—1.7.1993 і 30.9—11.10.1994 — на КК «Індэвар», 12—22.1.1997 — на КК «Атлантыс» і арбітальнай станцыі «Мір», 12— 25.10.2000 — на КК «Дысковеры» (як камандзір; па праграме работ з Міжнар. касм. станцыяй). У космасе правёў 44,2 сут. У. С.Ларыёнаў. УАЙЛДЭР (Wilder) Торнтан Нівен (17.4.1897, г. Мадысан, ЗША — 19.12.1975), амерыканскі пісьменнік; родапачынальнік амер. антытэатра. Скончыў Іельскі ун-т (1920). Літ. дзей-насць пачаў раманам «Кабала» (1926). Філас. раманы «Мост караля Людовіка
Сям’я аўтамабіляў УАЗ: I — джып мадэлі 3151; 2 — грузавік з бартавой платформай 3303; 3 — грчзапасажырскі фургон 2206.
Святога» (1927), «Жанчына з Андраса» (1930), «Сакавіцкія іды» (1948), хроніка-эпапея «Дзень восьмы» (1967) пазнача-ны ўплывам экзістэнцыялізму. Аўтар шматлікіх п’ес на міфалагічныя і гіст. сюжэты (зб-кі «Анёл, які патрывожыў воды», 1928; «Доўгі калядны абед», 1931), аўтабіягр. рамана «Тэафіл Норт» (1973) і інш.