• Газеты, часопісы і г.д.
  • Беларуская энцыклапедыя Т. 15

    Беларуская энцыклапедыя Т. 15


    Выдавец: Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі
    Памер: 552с.
    Мінск 2002
    475.9 МБ
    Беларуская энцыклапедыя Т. 1
    Беларуская энцыклапедыя Т. 1
    Беларуская энцыклапедыя Т. 9
    Беларуская энцыклапедыя Т. 9
    Беларуская энцыклапедыя Т. 12
    Беларуская энцыклапедыя Т. 12
    Беларуская энцыклапедыя Т. 13
    Беларуская энцыклапедыя Т. 13
    Беларуская энцыклапедыя Т. 16
    Беларуская энцыклапедыя Т. 16
    ТОЛЬ Карл Фёдаравіч (19.4.1777, с. Кескверэ Ляэнескага пав., Эстонія —
    484 том
    5.5.1842), расійскі военачальнік. Ген. ад інфантэрыі (1826). Граф (1829). Ганаровы чл. Пецярбургскай АН (1836). Скончыў Сухап. корпус (1796). Удзельнічаў у Швейцарскім паходзе Суворава 1799, у войнах з Францыяй (1805) і Турцыяй (1806—09). У вайну IS12 (з ліп.) ген,кватэрмайстар 1й арміі. Удзельнік бітваў пад Смаленскам і каля с. Барадзіно. 3 вер. 1812 в.а. ген.кватэрмайстра аб’яднаных армій, са снеж. 1812 ген.кватэрмайстар Гал. штаба пры Аляксандру I. Удзельнічаў у кампаніях 1813— 14. Са снеж. 1815 ген.кватэрмайстар Гал. штаба, з 1823 — нач. штаба 1й арміі. У час рус.тур. вайны 1828—29 і падаўлення паўстання 1830—31 нач. штаба дзеючай арміі. 3 1830 чл. Дзярж. савета. На аснове матэрыялаў па гісторыі вайны склаў апісанне бітвы каля с. Барадзіно 24 і 26 жн. 1812 (1839).
    А. М.Лукашэвіч.
    ТОМ, рака ў Хакасіі, Кемераўскай і Томскай абл. Расіі, правы прыток р. Об. Даўж. 827 км, пл. бас. 62 тыс. км\ Пачынаейна на схілах Абаканскага хр.; у верхнім цячэнні — горная рака, ніжэй цячэ па Кузнецкай катлавіне і Зах.Сібірскай раўніне. Асн. прытокі: Мрасу, Кондама, Уньга (злева), Уса. Верхняя, Сярэдняя і Ніжняя Церсь, Тайдон (справа). Сярэдні расход вады каля г. Томск 1110 м3/с. Ледастаў з канца кастр. да пач. мая. Суднаходная ад вусця р. Мрасу (643 км). Сплаўная. У бас. Т. — больш за 1 тыс. азёр. Ha Т. гарады Новакузнецк, Кемерава, Томск. У бас. Т. Кузнецкі вугальны басейн.
    ТбМАС (Thomas) Сідні Джылкрыст (16.4.1850, Лондан — 1.2.1885), англійскі металург. Вывучаў хімію і металургію ў Каралеўскай горнай школе. У 1878 распрацаваў спосаб перапрацоўкі высакафосфарыстых чыгуноў у канвертары ў сталь (тамасаўскі працэс). На выраб сталі гэтым спосабам атрымаў патэнты.
    Літ:. М е з е н м н Н.А. Повесть о мастерах железного дела. М., 1973; Беккерт М. Мнр металла: Пер. с нем. М., 1980.
    ТбМАС (Thomas) Эдуард Донал (н. 15.3.1920, Март, ЗША), амерыканскі вучоны ў галіне гематалогіі і анкалогіі. Др медьшыны (1946). Скончыў Унт
    Тэхаса ў г. Остын (1943). 3 1955 у Калумбійскім, з 1963 у Вашынгтонскім унтах, з 1975 у Цэнтры па вывучэнні раку г. Сіэтл. Навук. працы па праблемах трансплантацыі касцявога мозга пры парушэннях кроваўтварэння; прапанаваў метады прыгнечання імунітэту (т. зв. праграмы імунадэпрэсіі) рэцыпіента для прадухілення рэакцыі адарвання трансплантата. У 1956 зрабіў перасадку касцявога мозга чалавеку. Нобелеўская прэмія 1990 (разам з Дж. Э.Мары).
    ТбМАШАК (TomaSek) Вацлаў Ян (17.4.1774, Скуцеч, Чэхія — 3.4.1850),
    чэшскі кампазітар, піяніст, педагог. Яго творчасць вызначыла пераход ад класіцызму да рамантызму ў чэш. музыцы. Стваральнік новых фп. жанраў: лірычных эклог, рапсодый, дыфірамбаў, якія паўплывалі на развіццё лірычнай фп. мініяцюры Ф.Мендэльсона, Ф.Шуберта, Р.Шумана. У яго творчасці вылучаюцца вак. творы (на сл. I В.Гётэ, Ф.ІІІылера, Г.Гейнэ), месы і рэквіемы. Сярод інш. твораў: 2 оперы, у т.л. «Серафіна» (паст. 1811); 3 сімф. уверцюры для арк.; 2 канцэрты для фп. з арк., камернаінстр. ансамблі. творы для фп., аргана, шклянога гармоніка і інш.
    ТОМБЕРГ Лізавета Сцяпанаўна (28.1.1909, с. Вайскорава Тосненскага рна Ленінградскай вобл. — 1988), карэльская актрыса. Нар. арт. СССР (1959). 3 1932 у Фінскім драм. тры ў Ленінградзе, з 1940 у Фінскім драм. тры ў Петразаводску. Мастацтва Т. вызначалася ўнутр. сілай і шырокім дыяпазонам. Сярод роляў: Малання («Ці прымеш мяне, зямля карэльская?» А.Тыманена), Мая («На сплаўной рацэ» Т.Пакала), фру Бон («Людзі з Дангора» М.АндэрсенаНексё), Гурмыжская («Лес» А.Астроўскага), Ранеўская («Вішнёвы сад» А.Чэхава), Васа Жалязнова, Малання і Варвара («Васа Жалязнова», «Ягор Булычоў і іншыя» М.Горкага), Эльза («Вецер з поўдня» паводле А.Грына) і інш. Дзярж. прэмія СССР 1950. Дзярж. прэмія Расіі 1972.
    ТОМЕК (Tomek) Вацлаў Уладзівай (31.5.1818, г. ГрадзецКралаве. Чэхія — 12.6.1905), чэшскі паліт. дзеяч, гісторык. Замежны чл.кар. Пецярбургскай АН (1878). Вучань Ф.Палацкага. У час рэвалюцыі 1848—49 дэп. аўстр. рэйхстага, у 1861—95 — чэш. сейма. 3 1860 праф. гісторыі Аўстрыі ў Пражскім унце. 3 1885 пажыццёвы чл. палаты паноў. Выступаў з пазіцый аўстраславізму. Аўтар прац «Гісторыя ГІражскага універсітэта» (1849), «Гісторыя горада Прагі» (ч. 1—12, 1855—1901), «Гісторыя чэшскага народа» (1865), «Ян Жыжка» (1879) і інш. Творы Т. багатыя фактычным матэрыялам і выкарыстаннем малавядомых крыніц.
    ТбМКАВІЧЫ. вёска ў Рубілкаўскім с/с Дзяржынскага рна Мінскай вобл., каля аўтадарогі Негарэлае—Самахвалавічы. Цэнтр калгаса. За 16 км на У ад г. Дзяржынск, 27 км ад Мінска, 9 км ад чыг. ст. Фаніпаль. 359 ж., 113 двароў (2002). Сярэдняя школа, Дом культуры, бка, аддз. сувязі. Помнік землякам, якія загінулі ў Вял. Айч. вайну.
    ТбМСАН (Thomson) Джозеф Джон (18.12.1856, г. Манчэстэр, Вялікабрытанія — 30.8.1940), англійскі фізік; адзін са стваральнікаў электроннай тэорыі металаў, заснавальнік міжнар. навук. школы фізікаўэксперыментатараў. Чл. Лонданскага каралеўскага тва (1884; у 1915—20 прэзідэнт). Замежны ганаровы чл. AH СССР (1975). Бацька Дж. П.Томсана. Скончыў Кембрыджскі унт (1880). У 1884—1919 праф. Кембрыджскага унта
    і дырэктар Кавендышскай лабараторыі. 3 1918 узначальваў Трынітыкаледж у Кембрыджы. Навук. працы па электрычнасці і магнетызме, вывучэнні эл. току ў газах, катодных і рэнтгенаўскіх прамянёў, атамнай фізіцы. Адкрыў электрон (1897) і вызначыў адносіны яго зараду да масы (1898). Прапанаваў адну з першых мадэлей атама (1903— 04). Сканструяваў незалежна ад ням. фізіка К.Браўна электроннапрамянёвую трубку (1897). Прапанаваў прынцып дзеяння масспектрометра (1907) і
    Э.Д.Томас.	Дж.Дж.Томсан.
    метад парабал (1911) для вызначэння мас часціц у іонных пучках, што прывяло да стварэння масспектраметрыі. Атрымаў першыя эксперы.м. звесткі аб існаванні ізатопаў, адкрыў 2 ізатопы неону (1912). Нобелеўская прэмія 1906. Медалі імя Б.Франкліна (1923), імя М.Фарадэя.
    Тв:. Рус. пер. — Электрнчество н матерня. М.; Л., 1928; По ту сторону электрона. М., 1930.
    Літ:. Тнмнрязев А.К. Жнзнь н труды ДжДж.Томсона // Успехн хнмнх. 1941. Т. 10, вып. 1; Л ь о u u н М. Мсторня фнзнкн: Пер. с нтал. М.. 1970. С. 292—298, 372—378; Г н е д н н a Т.Е. Открытне ДжнДжн (Томсон); Повесть об ученом. М.. 1973. А.І.Болсун.
    ТОМСАН (Thomson) Джордж Паджэт (3.5.1892, г. Кембрыдж, Вялікабрытанія — 10.9.1975), англійскі фізік. Чл. Лонданскага каралеўскага тва (1930). Сын Дж.Дж. Томсана. Скончыў Кембрыджскі унт (1914), дзе працаваў з 1919. 3 1922 праф. Абердзінскага унта (Шатландыя), з 1930 — Імперскага каледжа навукі і тэхналогіі (Лондан), у 1952—62 узначальваў адзін з каледжаў у Кембрыджы. Навук. працы па атамнай і ядз. фізіцы, квантавай механіцы, тэорыі рассеяння мікрачасціц, эл. разрадах у газах. Незалежна ад амер. фізікаў КДжДэвісана і Л.Джэрмера адкрыў дыфракныю электронаў, што эксперыментальна пацвердзіла хвалевыя ўласцівасці мікрааб’ектаў. Распрацаваў апаратуру і метады вывучэння электронаграм, што дало пачатак электронаграфіі. Нобелеўская прэмія 1937 (разам з Дэвісанам).
    Тв.: Рус. пер. — Atom. М.; Л., 1932; Предвнднмое будушее. М.. 1958; Дух наукм. М., 1970.
    Літ:. Л ьо ццн М. Нсторня фнзнкн: Пер. с нтал. М., 1970. С. 404—405. А.І.Болсун.
    ТбмСАН (Thomson) Уільям (лорд К е л ь в і н; Kelvin; 26.6.1824, г. Белфаст, Вялікабрытанія — 17.12.1907), англійскі фізік, адзін са стваральнікаў тэрмадынамікі і кінетычнай тэорыі газаў. Чл. Лонданскага каралеўскага тва (1851; у 1890—95 яго прэзідэнт). Ганаровы замежны чл. Пецярбургскай АН (1896; чл.кар. 1877). Скончыў Кембрыджскі унт (1845). У 1846—99 праф. унта ў г. Глазга. Навук. працы па тэрмадынаміцы, электрамагнетызме, тэорыі пругкасйі, матэматыцы і тэхніцы. Увёў
    Дж.П.Томсан.	У.Томсан
    паняцці абс. тры і абс. тэмпературнай шкалы (гл. Кельвіна шкала). Разам з Дж.П.Джоўлем адкрыў Джоўля—Томсана эфект. Незалежна ад Р.Ю.Э.Алоўз/уса даў адну з першых фармулёвак другога закону тэрмадынамікі (1851) і выказаў гіпотэзу аб «цеплавой смерці» Сусвету (1852). Правёў грунтоўныя даследаванні па тэрмадынаміцы пары і вадкасці (гл. Кельвіна ўраўненне). прапанаваў тэорыю тэрмаэл. з’яў і адкрыў Томсана з'яву. Актыўна ўдзельнічаў у наладжванні тэлегр. сувязі па трансатлантычным кабелі, даў разлік эл. контура і вывеў формулу перыяду эл. ваганняў (формула Т.). Сканструяваў і ўдасканаліў шэраг фіз. прылад і вьгмяральных інструментаў. У яго гонар названа адзінка абс. тры — кельвін.
    Літ.: Жекулнн Л.А. Внльям Томсон (1824—1907 гг.) // Электрмчество. 1957, № 12; МакДональд Д. Фарадей, Максвелл н Кельвнн; Пер. с англ. М., 1967; Г о лнн Г.М., Фнлоновнч С.Р. Классмкм фязнческой наукя (с древнейшнх времен до начала XX в.). М., 1989. А.І.Болсун.
    ТОМСАНА З’ЯВА тэрмаэлектрычная, Томсана эфект, вылучэнне ці паглынанне некаторай колькасці цеплаты ў правадніку з эл. токам, уздоўж якога існуе градыент тры, дадаткова да вылучэння джоўлевай цеплаты (гл. Джоўля—Ленца закон)\ адна з тэрмаэлектрычных з’яў. Прадказаў У.Томсан у 1856, эксперыментальна ўстанавіў франц. фізік Ф.Леру і інш.
    Колькасць цеплаты, што вылучаецца у Т.з., Q^SAT 11, дзе / — сіла току, AT — градыент тры, t — час, S — каэф. Томсана (характарыстыка правадніка). Калі ўздоўж правадніка з эл. токам існуе грааыент тры, прычым напрамак току адпавядае руху электронаў ад гарачага канца да халоднага, то пры пераходзе з больш нагрэтага ўчастка ў больш халодны электроны тармозяцца і перадаюць
    лішнюю энергію навакольным атамам (цеплата вылучаецца); пры адваротным напрамку току электроны пры пераходзе з больш халоднага ўчастка ў больш гарачы паскараюцца полем тэрмаэлектрарухальнаіі сілы і папаўняюйь сваю энергію за кошт энергіі атамаў крышталічнай рашоткі (цеплата паглынаецца).
    ТОМСЕН (Thomsen) Ханс Петэр Юрген Юліус (16.2.1826, Капенгаген — 13.2.1909), дацкі хімік, адзін з заснавальнікаў тэрмахіміі. Член Дацкага каралеўскага тва навук (I860), з 1888 яго прэзідэнт. Скончыў Політэхн. інт у Капенгагене (1846), дзе і працаваў да 1866 і ў 1883—1902 (дырэктар). У 1866—1901 праф. Капенгагенскага унта. Навук. працы пераважна па тэр.махіміі. Распрацаваў асн. эксперым. методыкі і з высокай дакладнасцю вызначыў цеплавыя эфекты многіх хім. рэакцый (1852—86).