• Газеты, часопісы і г.д.
  • Беларуская энцыклапедыя Т. 15

    Беларуская энцыклапедыя Т. 15


    Выдавец: Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі
    Памер: 552с.
    Мінск 2002
    475.9 МБ
    Беларуская энцыклапедыя Т. 1
    Беларуская энцыклапедыя Т. 1
    Беларуская энцыклапедыя Т. 9
    Беларуская энцыклапедыя Т. 9
    Беларуская энцыклапедыя Т. 12
    Беларуская энцыклапедыя Т. 12
    Беларуская энцыклапедыя Т. 13
    Беларуская энцыклапедыя Т. 13
    Беларуская энцыклапедыя Т. 16
    Беларуская энцыклапедыя Т. 16
    ТРАФАРЭТ (ад італьян. trafaretto прадзіраўленае), 1) пласцінка з выразанымі рысункамі, літарамі ці лічбамі. праз якія фарба наносіцца на любую паверхню. Выкарыстоўваецца для арнаментацыі сцен і столей будынкаў. маркіроўкі тары, прамысл. вырабаў і інш. 2) Друкарская форма трафарэтнага друку. Пласціна з металу. дрэва, кардону, пластмасы і інш., друкавальныя элементы якой прапускаюць фарбу, а прагальныя — непранікальныя для яе. 3) Прыстасаванне для паскарэння чарцёжнаграфічных работ. Пласціна з адтулінамі, выкананая па форме і з памерамі дэталей або іх элементаў, знакаў. умоўных абазначэнняў, схем і г.д., якія паўтараюцца ў чарцяжах. 4) Раз і назаўсёды прыняты ўзор чагонебудзь, якога слепа прытрымліваюцца; шаблон.
    ТРАФАРЭТНЫ ДРУК. спосаб друкавання. пры якім адбітак атрымліваюць працісканнем фарбы з дапамогай эластычнага ракеля праз друкарскую форму на паперу або іншы матэрыял.
    Друкавальныя элементы формы — адкрытыя ўчасткі сеткі. нацягнутай на спеп. раму.
    Схема трафарэтнага друку: 1 — рама для нацягвання друкарскай формы; 2 —друкарская форма; 3 — ракель (нож з металу, гумы або пластмасы); 4 — фарба; 5 — адбітак.
    Форму вырабляюць звычайна фотахім. спосаба.м. друкаванне выконваюць на ручных. паўаўгам. і аўтам. машынах. малафарматных апаратах (рататарах). Т.д. дазваляе атрымаць яркія. насычаныя, пры неабходнасці рэльефныя відарысы. якія выкарыстоўваюцца для аддзелкі пераплётных накрывак. афармлення тары і ўпакоўкі, дэкарыравання вырабаў са шкла. керамікі. пластмасы.
    ТРАФЕІ (франц. trophee ад грэч. tropaion літар. — помнік перамогі), 1) помнік у знак перамогі. Першапачаткова ўяўляў сабой слуп з начэпленай на ім зброяй ворага. Да кожнага Т. дадаваўся тэкст, у якім распавядалася пра падрабязнасці бітвы, называліся імёны пераможцаў і пераможаных. Пазней гэтую звычку ў грэкаў перанялі рымляне, якія сталі будаваць помнікі не толькі на месцы перамогі, а ў гарадах дзяржаўпераможцаў (трыумфальныя аркі( брамы і інш.). 2) Захопленыя ў праціўніка, пакінутыя ім на полі бою або здадзеныя пры капітуляцыі сцягі, ваен. тэхніка і інш. матэрыяльныя каштоўнасці. Т. выкарыстоўваліся войскамі толькі з дазволу вышэйстаячага камандавання і пасля іх праверкі і агляду спецыялістамі трафейнай службы. 3) У перыядьгчны.м друку Т. называюць таксама прызы, якія атрымліваюць пераможцы ў спарт. спаборніцтвах. 4) У пераносным значэнні — здабыча як сведчанне поспеху ў якойн. галіне (напр., паляўнічыя Т. і інш.).
    ТРАФІМАЎ Альберт Фёдаравіч (25.11.1936, г. Барысаў Мінскай вобл.), бел. вучоны ў галіне жывёлагадоўлі і вет. медыцыны. Др вет. н. (1988), праф. (1991). Чл.кар. Arp. АН Беларусі (1996). Скончыў Віцебскі вет. інт (I960). 3 1975 у Бел. НДІ жывёлагадоўлі (у 1988—95 заг. аддзела, у 1995—98 нам. дырэктара). Навук. працы па пытаннях інтэнсіўных тэхналогій вытвсці малака і мяса, сістэм атрымання і вырошчвання цялят: рэканструкцый жывёлагадоўчых памяшканняў; гігіены ўтрымання буйн. par. жывёлы.
    Тв.: Содержанме коров на фермах н комплексах. Мн.. 1985 (разам з С.І.Пляшчанкам); Вырашнванне телок. Мн.. 1986 (у сааўг.); Полученне н вырашнванне здоровых телят. Mil.. 1990 (разам з С.І.Пляшчанкам, В.Ц.СІдаравым); Реконструкцня жнвотноводческмх помешеннй. Молодечно. 2001 (у сааўт.).
    ТРАФІМАЎ Пётр Міхайлавіч (7.12.1905, в. Залессе Анежскага рна Архангельскай вобл., Расія — 13.11.1986), бел. вучоныэканаміст. Др эканам. н. (1963), праф. (1963). Скончыў Архангельскі лесатэхн. інт (1933), працаваў у ім у 1933—41, 1946—67 (з 1946 заг. кафедры). У 1967—85 заг. кафедры Бел. тэхнал. інта. Навук. працы па праблемах эканам. развіцця, лясной і дрэваапр. вытвсці, прыродакарыстання.
    Тя.: Деревообрабатываюшая промышленность Архангельской областн. Архангельск, 1954 (разам з М.АБяловым); Очеркн экономнческого развмтня Европейского Севера Росснн. М.. 1961: Путн развмтня лесной промышленностн в СССР. Мн.. 1972; Соцналнс
    трафічны	521
    тнческое пряродопользованне. Мн., 1981 (разам з У.С.Раманавым). У.Р.Залатагораў.
    ТРАФІМАЎ Яўсей Рыгоравіч.(15.2.1886, в. Хатоўня Рагачоўскага рна Гомельскай вобл. — 8.1.1970), бел. паліт. дзеяч. 3 1901 працаваў у паштоватэлегр. установах Бабруйска, Гомеля, Міра, Мінска. 3 1914 у Адэсе. Удзельнічаў у грамадскапаліт. і культ.асв. рабоце сярод беларусаўбежанцаў і салдат Румынскага фронту. 3 вер. 1919 у Мінску, адзін з лідэраў і чл. ЦК Беларускай партыі сацыялістаўрэвалюцыянераў (БПСР). У 1919—20 заг. інструктарскаарганізац. аддзела Часовага Бел. нац. кта ў Мінску. Прыхільнік супрацоўнііггва БПСР з РКП(б) і КП(б)Б. Як прадстаўнік ЦК БПСР, якая выступала за дзярж. цэласнасць Беларусі ў этнагр. межах, адмовіўся падпісаць Дэкларацыю аб 2м абвяшчэнні ССРБ 31.7.1920, выключаны са складу Ваеннарэв. кта БССР. Працаваў у органах спажывецкай і с.г. кааперацыі,'заг. фін. аддзелаў у Мінску. У 1924—30 кіраўнік крэдытнапланавага аддзела Сельсаюзбанка. 12.2.1930 арыштаваны па справе т.зв. «Саюза вызвалення БеларусЬ, паводле пастановы Калегіі АДПУ СССР ад 10.4.1931 высланы ў г. Сарапул (Удмурцкая Рэспубліка, Расія). 3 1935 жыў і працаваў у г. Іжэўск, з 1961 у Ленінградзе. Рэабілітаваны ў 1960.
    У.М.Міхнюк.
    ГРАФІМЁНКА Аляксандр Пятровіч (н. 16.9.1950, г. Алматы, Казахстан), бел. філосаф. Др філас. н. (1993). Скончыў Казахскі унт (1973). 3 1979 у Інце філасофіі Нац. АН Беларусі. Навук. працы па філас. праблемах касмалогіі, астрафізікі і геафізікі, белых і чорных дзір у Сусвеце, прадказання лакальных і глабальных катастроф.
    Тв:. Вселенная н развнгне. Мн.. 1982; Вселенная: творенне нлн развнтне? Мн., 1987; Белые н черные дыры во Вселенной. Мн., 1991; Теорня относнтельностн н астрофнзнческая реальность. Мн.. 1992; Черные дыры в фнзнке Землн. Мн.. 1997; Black holes in physics of the Earth. Minsk, 1998; Black holes against humankind. Minsk. 1999; Черные дыры протнв человечества. М., 2000; Черные дыры: «конец света» нлн путь в бессмертне? // Прншельцы нз космоса? Мн., 2002.
    ТРАФІМЕНКА Сяргей Георгіевіч (22.9.1899, г. Бранск, Расія — 16.10.1953), савецкі военачальнік, генералпалкоўнік (1944), Герой Сав. Саюза (1944). Скончыў курсы «Выстрал» (1926), ваен. акадэміі імя Фрунзе (1932), Генштаба (1937) і вышэйшыя акад. курсы пры гэтай акадэміі (1949). У Чырв. Арміі з 1919. Удзельнік грамадз. 1918—20 і сав.фінл. 1939—40 войнаў. У Вял. Айч. вайну камандаваў аператыўнай групай войск і арміямі на Карэльскім. Паўн.Зах., Сцяпным, Варонежскім, 1м, 2м і 3м Укр. франтах. Пасля вайны камандаваў войскамі ваен. акруг, у 1946—49 — Беларускай ваеннай акругі.
    ТРАФІМУК Андрэй Аляксеевіч (16.8.1911. в. Хветкавічы Жабінкаўскага рна Брэсцкай вобл. — 1999), расійскі геолаг. Акад. AH СССР (1958, чл.кар. 1953).
    Герой Сац. Працы (1944). Скончыў Казанскі унт (1933). 3 1953 ва Усесаюзным нафтагазавым НДІ (з 1955 дырэктар). 3 1957 дырэктар Інта геалогіі і геафізікі Сіб. аддз. AH СССР, з 1958 нам. старшыні Сіб. аддз. AH СССР, з 1963 чл. прэзідыума AH СССР. 3 1988 саветнік прэзідыума AH СССР. Навук. працы па тэктоніцы і нафтагазаноснасці ВолгаУральскага нафтагазаноснага басейна і нафтагазаноснасці Д. Усходу. Дзярж. прэміі СССР 1946, 1950. Дзярж. прэмія Рас. Федэрацыі 1994.
    А.Ф.Трафімаў.
    А.А.Трафімук
    А.Р.Трафімчук.
    Тв.: Нефгеносность палеозоя Башкнрнн. М.; Л., 1950; Мнграцня рассеянных бнтумондов. Новоснбнрск, 1971 (разам з У.С.Вьшіамірскім, АЭ.Кантаровічам); Геологня неф™ н газа Западной Снбнрн. М., 1975 (у сааўт.).
    ТРАФІМЧЎК Алег Рыгоравіч (16.1.1941. Мінск — 18.5.1984), бел. архітэкгар. Скончыў БПІ (1968). 3 1968 гал. архітэкгар г. Маладзечна, з 1971 ва ўпраўленні па будве і архітэктуры Мінскага аблвыканкома (з 1973 нач. упраўлення, гал. архітэктар вобласці). Асн. работы: Мануменпі у гонар маціпатрыёткі ў г. Жодзіна (Дзярж. прэмія СССР 1977), праекты планіроўкі і забудовы 3 мікрараёнаў і праспекта Леніна ў Маладзечне (1969— 73), цэнтраў гарадоў Капыль (1972) і Жодзіна (1974—75), мікрараёна ў г. Клецк (1972), генпланы г.п. Мядзел (1973), г. Вілейка (1977), вёсак Крупіца Мінскага (1979), Слабада Смалявіцкага (1980) рнаў (усе ў сааўт.). Помнікі М.Горкаму ў Мінску (1981), ГА.Нікандравай ў г. Дуброўна (1980), мемар. комплекс у гонар Ветрынскіх падп. райкомаў КП(б)Б і ЛКСМБ, партыз. брыгады імя Варашылава ў в. Гомель Полацкага рна (1977).
    ТРАФІМЧЎК Мікола (Мікалай Мікалаевіч; н. 3.1.1950, в. Восаўцы Драгічынскага рна Брэсцкай вобл.), бел. паэт. Скончыў Брэсцкі пед. інт (1975). Працаваў у рэдакцыях раённых газет, на Брэсцкім тэлвбачанні, у газ. «Мінская праўда», «Звязда», «Наша доля». Друкуецца з 1970. У збках «Трыванне» (1990), «Фэст» (1994), «Любіць Бог Беларусь», «Трынтрава», «Найперш мы — лшвіны» (усе 1996) асэнсаванне прызначэння чалавека на зямлі, сцвярджэнне духоўных каштоўнасцей.
    ТРАФІЧНЫ ЛАНЦЎГ, л а н ц у г харчавання, шэраг арганізмаў у біягеацэнозах, звязаных паміж сабой адносінамі «корм — спажывец». Асн. ты
    пы Т.Л.: п а ш а в ы (у аснове зялёныя расліны; напр., елка—тля—божая кароўка—павук—мухалоўка—ястраб; аднаклетачныя водарасці—весланогія рачкі—верхаводка—судак), і д э т р ы т н ы (у аснове фітадэтрыт; напр., лісцевы апад дрэў—дажджавы чарвяк—жукістафіліны—землярыйкі—ліс). Арганізмы наступнага звяна (трафічнага ўзроўню) паядаюць прадстаўнікоў папярэдня
    га звяна, т.ч. здзяйсняецца ланцуговы перанос энергіі і рэчыва, які ляжыць у аснове кругавароту рэчываў у прыродзе. У Т.л. пры пераносе патэнцыяльнай энергіі ад звяна да звяна большая яе ч. страчваецца, таму ў Т.л. звычайна не болып як 5 звёнаў. Т.л. ўтвараюць трафічныя сеткі, якія ўзнікаюць у выніку шырокага трафічнага спектра (поліфагіі) болыпасці кансументаў (напр., пацукі жывяцца расл. і жывёльным кармамі, могуць з’яўляцца рознымі трафічнымі ўзроўнямі некалькіх трафічных ланцугоў) і інш. Асн. струкгурны элемент і ўласцівасць трафічнай сеткі — экалагічнае дубліраванне, пры якім у экасістэмах нешматлікі від замяняецца інш., функцыянальна блізкім (напр., буйных капытных жывёл замяняюць грызуны). Вывучае Т.л. трофаэкалогія.
    ТРАФІЧНЫ ЎЗРОВЕНЬ сукупнасць арганізмаў біягеацэнозу, аб’яднаных тыпам жыўлення. Адрозніваюць Т.ў.: прадуцэнты (аўтатрофныя арганізмы, пераважна зялёныя расліны), кансументы 1га (расліннаедныя жывёлы), 2га (драпежнікі) і 3га (другасныя драпежнікі) парадкаў, рэдуцэнты (мікраарганізмыдэструктары). Арганізмы розных трафічных ланцугоў, якія атрымліваюць корм праз аднолькавую колькасць звёнаў, знаходзяцца на адным Т.у. Асобіны аднаго віду, якія прымаюць удзел у розных трафічных ланцугах, могуць знаходзіцца на розных Т.у., у залежнасці ад крыніцы энергіі. На кожным Т.у. корм асімілюецца часткова, значная яго ч. траціцца на абмен, таму прадукцыя арганізмаў кожнага наступнага Т.ў. заўсёды меншая за прадукцыю папярэдняга ў сярэднім у 10 разоў. Адносная колькасць энергіі, што перадаецца ад аднаго Т.ў. да друтога, наз. экалагічнай эфектыўнасцю згуртавання. Суадносіны розных Т.у. (трафічную структуру) графіч