• Газеты, часопісы і г.д.
  • Беларуская энцыклапедыя Т. 9

    Беларуская энцыклапедыя Т. 9


    Выдавец: Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі
    Памер: 560с.
    Мінск 1999
    513.58 МБ
    Беларуская энцыклапедыя Т. 1
    Беларуская энцыклапедыя Т. 1
    Беларуская энцыклапедыя Т. 12
    Беларуская энцыклапедыя Т. 12
    Беларуская энцыклапедыя Т. 13
    Беларуская энцыклапедыя Т. 13
    Беларуская энцыклапедыя Т. 15
    Беларуская энцыклапедыя Т. 15
    Беларуская энцыклапедыя Т. 16
    Беларуская энцыклапедыя Т. 16
    ЛЕДАРЭЗ	185
    ЛЕДАВІКОВЫЯ ЛАГЧЬІНЫ, л а г -чыны ледавіковага вы-ворвання і размыву, выцяг-нутыя далінападобныя паглыбленні ў рэльефе ложа антрапагенавых адкладаў, утвораныя актыўнымі ледавікамі і на-порнымі водамі падледавіковых пато-каў. На Беларусі трапляюцца ў паласе канцова-марэнньк утварэнняў (напр., у бас. Дняпра і Нёмана). Глыб. лагчын 50—250 м ніжэй узроўню вады ў сучас-ных рэках, адзнакі макс. заглыбленняў да 120—168 м ніжэй узроўню мора; не-каторыя дасягаюць крышт. фундамента і ўразаюцца ў яго да 40 м; даўж. ад со-цень метраў да дзесяткаў кіламетраў, шыр. ад 0,5 да 25—30 км. Стромкасць схілаў да 30—35°. Падоўжаны профіль днішчаў няроўны. На дне і на бартах звычайна дыслакацыі, шмат адорвеняў. Ніжняя ч. разрэзу запоўнена гляцыя-алювіем, марэннымі адкладамі; верхняя складзена азёрна-ледавіковымі і мала-дымі ледавіковымі адкладамі. Самыя глыбокія Л.л. ўівораны беларускім (раннебярэзінскім) і бярэзінскім (поз-набярэзінскім) ледавікамі. Большасць лагчын аднаўлялася ў час кожнага зле-дзянення. На асобных участках насле-даваны сучаснымі рэкамі. Л.л. з’яўля-юцца сховішчамі падземных вод.
    Літ.: Горецкнй Г.Н. Особенноста па-леопотамологнн ледннковых областей. Мн., 1980; Нечнпоренко Л.А Условня зале-гання н тектоннческая предопределенность антропогенового покрова Белоруссхн. Мн., 1989. В.І.Ярцаў. ЛЕДАВІКбЎЕ, гляцыял, ледаві-ковая эпоха, адрэзак часу ў геал. гісторыі Зямлі, які характарызуецца значным пахаладаннем клімату і развіц-цём магутных покрываў мацерыковага лёду ў палярных і ва ўмераных шыро-тах. Л. падзяляліся эпохамі амаль поў-нага знікнення льдоў — міжледавікоў-ямі. Гл. таксама Зледзяненні, Ледавіковы перыяд.
    ЛЕДАКЙЛ, судна, якое пракладвае шлях іншым суднам у льдах замярзаю-чых басейнаў і служыць для падтры-мання навігацыі. Ламае лёд масай свай-го корпуса пры напаўзанні нахіленай насавой ч. на край ільдзіны. Ахова кор-пуса ад бакавога сціскання забяспечва-ецца яго спец. формай і павышанай трываласцю, засцярога вінтоў і рулёў — вял. асадкай.
    Л. бываюць марскія, у ,т.л. лінейныя (для далёкіх пераходаў у арктычных морах, даўж. да 150 м, водазмяшчэнне да 23,5 тыс. т), азёрныя і рачныя. Першы ў свеце аркгычны Л. «Ермак» пабудаваны ў 1899 пад кіраўніц-твам С.В.Макарава. Найб. магутныя сучас-ныя Л. — атамныя ледаколы. Ледакольныя флаты маюць Расія, ЗША, Канада, Швецыя, Фінляндыя.
    Літ:. Белкнн CH. Сокрушаюіцне лед. М., 1983; Безопасность плавання во льдах. М„ 1993.
    ЛЕДАРЭЗ, частка апоры моста, быка плаціны, шлюза-рэгулятара або асобная канструкцыя перад апорамі для аховы
    186	ЛЕДАСПАД
    іх у час ледаходу і папярэджання зато-раў. Mae нахіленую ці вертыкальную верхавую грань, накіраваную супраць цячэння, якая ламае лёд і накіроўвае яго абломкі ў пралёты моста (плаціны). Бываюць бетонныя, жалезабетонныя і драўляныя.
    Спосабы разбурэння ледзянога покрыва ле-даколам: 1, 2 — з дапамогай крэну корпуса; 3, 4 — э дапамогай насавой баластнай цыс-тэрны (у яе перапампоўваецца паліва з кар мавой цыстэрны пасля насоўвання носа ка-рабля на лёд).
    Ледарэз (1) на апоры моста (2).
    ЛЕДАСПАД, л е д а л о м, участак леда-віка, разбіты глыбокімі трэшчынамі на асобныя глыбы рознай формы і памеру. Утвараецца ў месцах стромкага перагібу падоўжнага профілю ложа ледавіка, дзе павялічваецца скорасць руху масіву лё-ду, што выклікае расколы.
    ЛВДАСТАЎ, працэс утварэння на па-верхні вадаёма і вадасцёка нерухомага ледзянога покрыва. Таксама перыяд, на працягу якога назіраецца нерухомае ле-дзяное покрыва на рацэ, вадаёме. Гл. Лядовы рэжым.
    ЛЕДАЎСКАЯ Таццяна Міхайлаўна (н. 21.5.1966, г. Шчокіна Тульскай вобл., Расія), бел. спартсменка (лёгкая атле-тыка). Засл. майстар спорту СССР (1989). Скончыла Бел. ш-т фіз. культу-ры (1991). 3 1999 ст. трэнер нац. каман-ды Беларусі па лёгкай атлетыцы. Чэм-піёнка XXIV Алімп. гульняў (1988, Се-ул) у эстафеце 4 х 400 м, сярэбраны прызёр у бегу на дыстанцыі 400 м з бар’ерамі. Чэмпіёнка свету (1991) у бегу на 400 м з бар’ерамі і ў эстафеце 4 х 400 м, Еўропы (1990) у бегу на 400 м з бар’ерамі і сярэбраны прызёр у эс-тафеце 4 х 400 м. Чэмпіёнка СССР (1988—90); шматразовая чэмпіёнка і рэкардсменка Беларусі.
    ЛВДЗЯНАЯ IАРА, тое, што айсберг.
    ЛЕДЗЯНАЯ ПУСТЫНЯ, разнавіднасць халоднай пустыні з вельмі нізкімі т-ра-мі паветра ў раёнах Арісгыкі і Антар-кгыды, а таксама ў гляцыяльна-ніваль-ным поясе высокіх гор. Пераважаюць ледавікі; бедная разрэджаная раслін-насць (накіпныя лішайнікі і імхі) трап-ляецца на свабодных ад лёду ўчастках сушы, у т. зв. аазісах.
    ЛЕДЗЯНбЕ НОКРЫВА ледзяныя ўтварэнні, якія ўкрываюць у халодны перыяд года паверхні акіянаў, мораў, рэк, азёр, вадасховішчаў, а таксама прынесеныя цячэннямі і вятрамі з су-седніх раёнаў. У морах і акіянах высо-кашыротных абласцей існуе на працягу ўсяго года. Марская вада з пачатку за-мярзання праходзіць стадыі ўтварэння лёду: іголкі, сала, ніласавыя льды (таў-шчыня ад 1 да 10 см), маладыя — шэ-рыя, шэра-белыя і белыя' (ад 10 да 100 см). У палярных абласцях шматгадовае Л.п. дасягае таўшчыні 2,5 м і больш.
    ЛЕДЗЯНЫЯ ВОБЛАКІ крышта-лічныя воблакі, усе воблакі верхняга яруса (перыстыя, перыста-сла-істыя, перыста-кучавыя, а таксама вяр-шыні кучава-дажджавых), якія склада-юцца з дробных ледзяных крышталёў. Пры пераламленні святла ў тонкіх сла-ях такіх воблакаў могуць узнікаць ап-тычныя з’явы тыпу гало.
    ЛЕДЗЯНЫЯ ФАРБАВАЛЬНІКІ, тое, uno азагены.
    ЛЕДРЎ-РАЛЕН (Ledru-Rollin) Алек-сандр Агюст (2.2.1807, Парыж — 31.12.1874), французскі паліт. дзеяч, журналіст. У 1834—35 як адвакат абара-няў на паліт. працэсах радыкальных ле-вых. 3 1841 у палаце дэпутатаў. Адзін з заснавальнікаў (1843) і гал. рэдактар апазіц. газ. «La Reforme» («Рэформа»), Пасля рэвалюцыі 1848 міністр унутр. спраў часовага рэсп. ўрада. У чэрв. 1849 узначаліў дэманстрацыю супраць урада Луі Банапарта (гл. Напалеон III), потым
    эмігрыраваў у Вялікабрытанію, дзе ра-зам з Цж.Мадзіні і Н.Кошутам заснаваў рэсп. Еўрапейскі дэмакр. к-т. У 1870 вярнуўся на радзіму. 3 1871 дэп. Нац. сходу Францыі ад радыкальных рэспуб-ліканцаў, выступаў за ўсеагульнае вы-барчае права. Пратэстуючы супраць падпісання Франкфурцкага міру 1871, адмовіўся ад дэпутацкага мандата.
    ЛЕДЎ, Ле Ду (Ledoux, Le Doux) Клод Нікала (1736, г. Дарман, Фран-цыя — 19.11.1806), французскі архггэк-тар. Вучыўся ў Ф.Бландэля і Л.Ф.Труа-ра. 3 1773 «архітэктар караля». У рабо-тах (т-р у Безансоне, 1775—84; заставы ці т. зв. прапілеі Парыжа, захаваліся 4 з 6 пабудаваных, 1784—89) выкарыстоў-ваў строгія стэрэаметрычныя формы, часткова прадвызначыў арх. мову сты-лю ампір. У праекце г. Шо (з 1771, ажыццёўлены часткова) развіваў ідэю рэнесансавага «ідэальнага» горада, дзе жылыя, вьггв. і адм. будынкі складалі адзіны комплекс. Ідэі сац. утапізму ўласцівы і інш. яго праектам, у якіх за-хапленне сімвалізмам простых геам. форм — куба, цыліндра, шара, пірамі-ды.
    Him.: А р к я н Д.Е. Леду // Аркнн Д.Е. Образы архнтектуры н образы скульптуры. М., 1990.
    ЛЕ ДУ (Le Doux) Франсуа Габрыэль (1755?, Парыж — 2.2.1823), танцоў-шчык, балетмайстар, педагог. Паводле паходжання француз. Паслядоўнік Ж.Ж.Навера. 3 1770 саліст т-ра «Кара-леўская акадэмія музыкі і танца» («Гранд-Апера») у Парыжы. У 1782—85 па запрашэнні падскарбія надворнага літ. А.Тызенгаўза працаваў балетмай-страм у яго прыдворным т-ры ў Гродне, выкладаў у балетнай школе ў ІІаставах (у 1784 паставіў уласны «Балет вод, або Купель Дыяны»), Пасля смерці Тызен-гаўза па загадзе караля Станіслава Аў-густа Панятоўскага сфарміраваў і ўзна-чальваў балетную трупу «Таварцства танцоўшчыкаў яго каралеўскай вялікас-ці» (дэбютавала 24.9.1785 яго балетам «Гілас і Сільвія», падрыхтаваным у Пастаўскай балетнай школе; працавала да 1794). Аснову трупы складалі пры-гонныя артысты Гродзенскага балета, у т.л. яго вучні М.Рымінскі, Н.Валінскі, Ц.Сітанская, М.Малінская, Р.Лаўцэвіч. У 1785—89 паставіў больш за 30 бале-таў, у т.л. на ўласныя лібрэта («Ванда, каралева Польская» і інш.). У 1800 ар-ганізаваў у Варшаве балетную школу, у 1805—07 узначальваў балетную трупу Нац. т-ра В.Багуслаўскага, у 1817 ад-крыў прыватную школу салонных тан-цаў. Г.І.Барышаў ЛЕ ДЫК АНЬ (Le Duc Anh; н. 1.12.1920, Хуа Цьен-Хюэ, В’етнам), в’етнамскі ва-ен. і дзярж. дзеяч. Ген. арміі. Скончыў Акадэмію Ген. штаба Узбр. сіл СССР у Маскве. Удзельнік партыз. руху супраць япрнцаў у 2-ю сусв. вайну і вайны Суп-раціўлення супраць французаў (1946— 54). У час В етн вайны 1964—73 ка-мандаваў сіламі Нацыянальнага фронту вызвалення Паўднёвага Вётнама 3 1976 на камандных і штабных пасадах у
    ЛЕЗВІНКА 187
    В’етн. нар. арміі, у 1980—86 нам. мініс-тра, у 1987—92 міністр нац. абароны Сацыяліст. Рэспублікі В’етнам (СРВ). У 1992—97 прэзідэн'г СРВ.
    ЛЕ ДЫК ТХО (Le Duc Tho; 14.10.1911, прав. Нам Ха, В’етнам — 13.10.1990), в’етнамскі паліт. і дзярж. дзеяч, адзін з заснавальнікаў Камуніст. партыі Індакі-
    Ле Дык Тхо.
    Дж.Ледэрберг.
    Л Ледэрмав.
    тая (КПІК, 1930), удзельнік В'етміня. У 1930—36 і 1941—45 знаходзіўся ў зня-воленні ў франц. турме. 3 1945 чл. ЦК і Пастаяннага к-та КПІК. У 1948—55 на парт. рабоце на Пд В’етнама. 3 1955 чл. палітбюро ЦК Партыі працоўных В’ет-нама (потым Камуніст. партыя В’етна-ма), у час в’етн. вайны 1964—73 адказ-ваў за палітыку партыі ў Паўд. В’етна-ме. 3 1968 фактычны кіраўнік дэлегацыі Дэмакр. Рэспублікі В’етнам на парыж-скіх перагаворах, у выніку якіх падпіса-на Парыжскае пагадненне 1973. У 1986 пакінуў усе парт. і дзярж. пасады. Но-белеўская прэмія міру 1973 (разам з Г.Кісінджэрам), адмовіўся ад яе.
    ЛЕДЭБУР (Ledebour) Карл Фрыдрых (8.7.1785, г. Штральзунд, Германія — 4.7.1851), нямецкі батанік. Скончыў Грайфсвальдскі ун-т (1805). 3 1805 ды-рэктар Бат. сада і праф. ун-та (1811 — 36) у г. Дэрпт (цяпер г. Тарту, Эстонія). Сабраў і апісаў каля 400 відаў раслін Алтая, склаў зводку больш чым па 6,5 тыс. відаў сасудзістых раслін Расіі. Аў-тар працы «Флора Расіі» (т. 1—4, 1842—53).
    ЛЕДЭРБЕРГ (Lederberg) Джошуа (н. 23.5.1925, г. Монтклэр, ЗША), амеры-канскі генетык і біяхімік. Чл. Нац. АН ЗША. Скончыў Калумбійскі (1944) і Іельскі (1947) ун-гы. У 1947—58 у Віс-консінскім ун-це, з 1959 праф. Стан-фардскага і адначасова з 1962 Каліфар-нійскага (з 1978 рэкгар) ун-таў. Навук. працы па генетыцы мікраарганізмаў. Адкрыў механізм генет. рэкамбінацыі ў бактэрый. Нобелеўская прэмія 1958 (разам з ЗХк.Бідлам і Э.Тэйтэмам).