• Газеты, часопісы і г.д.
  • Беларуская энцыклапедыя Т. 9

    Беларуская энцыклапедыя Т. 9


    Выдавец: Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі
    Памер: 560с.
    Мінск 1999
    513.58 МБ
    Беларуская энцыклапедыя Т. 1
    Беларуская энцыклапедыя Т. 1
    Беларуская энцыклапедыя Т. 12
    Беларуская энцыклапедыя Т. 12
    Беларуская энцыклапедыя Т. 13
    Беларуская энцыклапедыя Т. 13
    Беларуская энцыклапедыя Т. 15
    Беларуская энцыклапедыя Т. 15
    Беларуская энцыклапедыя Т. 16
    Беларуская энцыклапедыя Т. 16
    неннем кавалкавых адходаў. Перапра-цоўка бярвён ажыццяўляецца на леса-пільных з-дах, якія ўключаюць леса-пільныя, сушыльныя, дапаможныя цэхі, склады сыравіны і піламатэрыялаў. На складах праводзіцца выгрузка бярвён, сартаванне, укладка ў штабелі для зімо-вага захоўвання, акорванне і падача ў лесапільны цэх для распілоўкі. На гэ-тых работах выкарыстоўваюцца кранігі (кабельныя, казловыя, вежавыя), лан-цуговыя і тросавыя транспарцёры, ля-бёдкі, бярвёнацягалкі і інш. У лесапіль-ным цэху падоўжнае распілоўванне бярвён і брусоў робяць на стужка- і круглапільных станках, лесапільных ра-мах. Кавалкавыя адходы перапрацоўва-юць на тэхнал. трэскі рубільнымі ма-шынамі. Піламатэрыялы сартуюць, ук-ладваюць у пакеты і адвозяць на склад для атм. сушкі або ў сушьшьны цэх для камернай сушкі. Таварныя піламатэры-ялы канчаткова сартуюць, тарцуюць, укладваюць у шчыльныя трансп. паке-ты і адгружаюць спажыўцу. Выхад піла-матэрыялаў з бярвён складае ў сярэднім 60—65%. На Беларусі Л.в. развіта вель-мі шырока: на буйных прадпрыемствах канцэрна «Беллеспаперапрам», на боль-шасці прадпрыемстваў як дапаможныя лесапільныя цэхі, у калгасах, саўгасах і інш. гаспадарках. 24 лесапільныя прад-
    прыемствы канцэрна «Беллеспапера-прам» вырабілі 467,8 тыс. м3 піламатэ-рыялаў (1998), у т.л. «Мастоўдрэў» 56,4 тыс., «Мазырдрэў» 49,5 тыс., «Фандок» 48,1 тыс., «Лунінецлес» 46,6 тыс., «Ві-цебскдрэў» 34,5 тыс., «Гомельдрэў» 32,2 тыс., «Пінскдрэў» 27 тыс., «Івацэвіч-дрэў» 22,8 тыс., «Магілёўлес» 28,8 тыс., «Магілёўдрэў» 20,1 тыс. м3 і інш.
    Н.Ю.Пабірушка, П.І.Кавалёнак.
    ЛЕСАІНЛЬНАЯ РАМА, піларама, разнавіднасць дрэварэзальнага станка для падоўжнай распілоўкі бярвён і бру-соў. Аснашчаны камплектам паласавых рамных піл, замацаваных у пілавальнай рамцы.
    3 дапамогай крывашыпна-шатуннага меха-нізма рамка робіць зваротна-паступальныя рухі і распілоўвае піламі бервяно, якое пада-ецца механізмам вальцовага тыпу. Л.р. асна-шчаюць цялежкамі для падачы бярвён і раль-гангамі для адвозкі піламатэрыялаў. Верт. Л.р. пашыраны ў лесапільнай вытв-сці, га-рыз. (аднапільныя) — у вытв-сці фанеры пры распілоўванні бярвён на загатоўкі.
    ЛЕСАПРАПУСКНЬІЯ ЗБУДАВАННІ, гідратэхнічныя збудаванні для пропуску сплаўнога лесу (лесасплаву). На судна-ходных рэках як Л.з. выкарыстоўваюць суднаходныя шлюзы і спец. збудаванні ў складзе напорных гідравузлоў — плыта-
    ходы, на несуднаходных — лесаспускі і мех. лесацягалкі.
    Плытаходы — драўляныя, бетонныя і жалезабетонныя нахіленыя латакі прамаву-гольнага сячэння, шырынёй да 20 м, з адной або дзвюма засаўкамі. Лесаспускі (бяр-венаспускі) — латакі трохвугольнага або трапецаідальнага папярочнага сячэння для пропуску лесу россыпам (шарашом, молем). Бываюць сплаўныя (транспартуюць лес на нлаву пры глыбіні вады ў латаку 0,7—0,9 ды-яметра бярвён), паўсплаўныя (у паўзавіслым стане, пры слізганні па дне; вады ў латаку 0,2—0,6 дыяметра бярвён) і мокрыя (вады 0,1—0,15 дыяметра бярвён, якія слізгаюць па латаку). Лесацягалкі, папярочныя кан-вееры і інш. мех. прыстасаванні выкарыстоў-ваюць для перавалкі лесу з верхняга б’ефа ў ніжні праз грэбень плаціны пры значных на-порах. Г.Г.Круглоў.
    ЛЕСАРАЗВЯДЗЕННЕ. штучнае выро-шчванне лесу. Робяць на забалочаных, малаўрадлівых глебах, пустках, непры-датных с.-г. угоддзях, пры рэкультыва-цыі глеб. Садзейнічае павышэнню ля-сістасці, стварэнню водаахоўных лясоў, зялёных зон, лясных палос. Пасадка сеян-цаў адбываецца з падрыхтоўкай (су-цэльнае ворыва, частковая апрацоўка) і без падрыхтоўкі глебы. На вярховых і пераходных балотах глебу апрацоўваюць палосамі, якія чаргуюцца з дрэніруючы-мі барознамі; на нізінных балотах глебу апрацоўваюць канавакапальнікамі з ад-водам вады ў асушальныя каналы.
    ЛЕСАСЕКА, участак лесу, прызначаны для высечкі. Сукупнасць Л. пэўнага rofla складае лесасечны фонд, у які ўвахо-дзяць Л. высечак гал. і прамежкавага карыстання (гл. Лесакарыстанне). Фор-ма і памеры Л., парадак чаргавання і тэрміны прымыкання, напрамак высеч-кі залежаць ад катэгорыі лесу, лесарас-лінных умоў і пераважных відаў дрэў. Разліковая Л. — магчымы памер гада-вога гал. або прамежкавага карыстання.
    ЛЕСАСПЛАЎ, сплаў лесу, тран-спартаванне лесаматэрыялаў воднымі шляхамі, заснаванае на плывучасці драўніны. Найб. танны (у некаторых
    Да арт. Лесапільная вытворчасць. Лесапільны цэх у вытворчым аб’яднанні «Гомельдрэў».
    Схема вертыкаль-най лесалільнай рамы: 1 — элек-трарухавік; 2 — бервяно; 3 — піла-вальная рамка;
    4	— камплект піл;
    5	— вальцы; 6 — крывашыпна-шатун-ны механізм.
    216 ЛЕСАСТЭП
    раёнах адзіны) від транспартавання драўніны. Адрозніваюць Л. молевы (россыпам), плытавы і кашэльны.
    Молевым сплавам транспартуец-ца не звязанае між сабою бярвенне. Пры плытавым сплаве лес злучаюць у пакеты-пукі (аб’ёмам да 70 м3), з якіх склад-ваюць пльггы і буксіруюць параходамі або сплаўляюць уніз па цячэнні. Самасплаўнымі плытамі кіруюць з дапамогай вёслаў, якараў, лотаў. Кашэльны сплаў — нязлуча-ныя лссаматэрыялы агароджваюць звязаным між сабою бярвеннем і транспартуюць судна-мі (буксіроўшчыкамі). Для пропуску лесу праз плаціны, каналы, пад мастамі робяць лесапрапускныя збудаванні. Пры молевым і кашэльным Л. бярвенне тоне, засмечвае рэкі (такі Л. абмяжоўваецца). На Беларусі выка-рыстоўвалі молевы Л. (да 1974) і плытавы (да 1998). Л. ажыццяўляўся па рэках. Зах. Дзвіна, Нёман, Прыпяць, Бярэзіна, Сож, Дняпро, Гарынь. У 1980-я г. аб'ёмы Л. складалі каля 700 тыс. м3 за год. У канцы 1990-х г. аб’ёмы Л. значна скараціліся.
    Н.Ю.Пабірушка, П.І.Кавалёнак. ЛЕСАСТ^П, занальны тып ландшафту, які характарызуецца чаргаваннем на во-дападзелах лясной і стэпавай расліннас-ці. Пашыраны ва ўмераным поясе Паўн. і субтрапічных паясах абодвух паўшар’яў. На тэр. СНД лясы ў Л. прадстаўлены шыракалістымі лясамі на Украіне і ў еўрап. ч. Расіі, бярозавымі колкамі ў Зах., часткова Сярэдняй Сібі-ры, далей на У — лістоўнічнымі лясамі. Стэпы ў Л. адносяцца пераважна да разнатраўных стэпаў (разнатраўе і карэ-нішчавыя злакі). Гл. таксама Лесастэ-павыя зоны.
    ЛЕСАСТЭПАВЫЯ ЗбНЫ. прыродныя зоны сушы, у натуральных ландшафтах якіх лясная расліннасць чаргуецца са стэпавай. Пашыраны пераважна ва ўме-раным поясе Паўн. паўшар’я і субтра-пічных паясах Паўн. і Паўд. паўшар’яў.
    Да арт. Лесасплаў. Молевы сплаў лесу.
    Ваўмераным поясе Л.з. займа-юць найб. плошчы на тэр. Еўразіі, дзе выцягнуты суцэльнай паласой ад перад-гор’яў Карпат да Алтая. У Паўн. Аме-рыцы яны займаюць значныя тэрыто-рыі ўздоўж Скалістых гор. Паводле ха-рактару расліннасці Л.з. падзяляюцца на шыракалістыя, хвойна-драбналістыя і прэрыі (на тэр. Амерыкі). Клімат уме-рана кантынентальны са снежнай ха-лоднай зімой і цёплым, адносна віль-готным летам. Радыяцыйны баланс 420—545 кДж/см2 за год. Сярэднія т-ры студз. -5 °C, месцамі ніжэй, ліп. 18— 25 °C. Ападкаў 400—1000 мм за год. Глебы шэрыя лясныя і чарназёмы (апа-дзоленыя, вышчалачаныя і тыповыя).
    Для жывёльнага свету еўрапейскай Л.з. характэрны вавёрка, заяц, вял. тушкан-чык, рабы суслік, для сібірскай — сус-лікі і хамякі, для амерыканскай — лу-гавыя сабачкі, мышападобныя грызуны, зайцы, суркі, грымучыя змеі. Вял. ч. тэ-рыторыі пад с.-г. ўгоддзямі.
    У субтрапічным поясе Л.з. развіты пераважна ў Паўн. і Паўд. Амерыцы, часткова на ПдУ Афрыкі, У Азіі, у Аўстраліі. Клімат субтрапічны, мусонны, з цёплай зімой і гарачым ле-там. Радыяцыйны баланс 210—250 кДж/см2 за год. Сярэднямесячныя т-ры 4—24 °C. Вегетацыя раслін працягваец-ца круглы год, але замаруджваецца ў су-хія перыяды. Ападкаў 600—1200 мм (у мусонных абласцях) за год. Глебы чар-назёмападобныя і чырванавата-чорныя, маюць высокую ўрадлівасць. Раслін-насць субтрапічных саваннаў і прэ-рый — высакатраўная (пераважна зла-кавая і злакава-разнатраўная) у спалу-чэнні з хмызняковымі зараснікамі, рэд-калессем і асобнымі дрэвамі. У жывёльным свеце пераважаюць стэпа-выя або саванныя віды. Тэрыторыя ха-рактарызуецца высокім с.-г. асваеннем. Пашавая жывёлагадоўля. У асобных месцах антрапагеннае ўздзеянне на ландшафт вядзе да апустыньвання і інш. негатыўных з’яў. В.С.Аношка.
    ЛЕСАТУНДРА, занальны тып ландша-фту, які характарызуецца чаргаваннем на водападзелах тундры і лесу. Пашы-рана ў субарктычным поясе Паўн. паў-шаря. Лясныя ўчасткі прадстаўлены пераважна рэдкалессямі з дрэвамі выш. 2—8 м, якія ўтвораны найчасцей ліс-тоўніцамі, елкамі і некат. відамі бярозы, з карлікавай бярозкай і часам ядлоўцам у падлеску, з зялёнымі імхамі і ягелямі ў наглебавым покрыве. Рэдкалессі чар-гуюцца з бязлеснымі ўчасткамі: на па-вышэннях рэльефу — хмызняковымі, плямістымі, мохава-лішайнікавымі тун-
    ЛЕСАХІМІЯ 217
    драмі, у паніжэннях — узгорыстымі, гіпнавымі і інш. балотамі. Гл. таксама Лесатундравая зона.
    ЛЕСАТЎНДРАВАЯ ЗбНА, прыродная зона сушы субаркгычнага пояса Паўн. паўшар’я з перавагай тундравых і ляс-ных ландшафтаў. Цягнецца ад тундра-вай зоны на Пн Еўразіі і Амерыкі ў вы-глядзе паласы шыр. ад 30—50 да 300— 400 км. Клімат субарктычны, суровы. Цёплы перыяд каля 4 месяцаў (чэрв. — верасень). Сярэднія т-ры ліп. ад 10 да 14 °C, студз. — ад -10 да -40 °C. Нач-ныя замаразкі і снегапады магчымы на працягу ўсяго года. Ападкаў 200—400 мм за год, іх колькасць перавышае вы-паральнасць. Большую ч, года ляжыць снегавое покрыва да 1 м. Шматгадовая мерзлата амаль на ўсёй тэрыторыі, пгго ў спалучэнні з нязначным выпарэннем прыводзіць у многіх раёнах да ўтварэн-ня забалочанасці з фарміраваннем сфагнавых і ўзгорыстых тарфянікаў і ўзнікнення мярзлотных форм рэльефу (тэрмакарст). Шмат балот, азёр. Асн. тыпы глеб: глеева-падзолістыя, тарфя-на-глеевыя, месцамі тарфяна-балотныя, якія характарызуюцца нязначнай магут-насцю і малой колькасцю арган. рэчы-ва. Расліннасць Л.з. Еўропы і Азіі — комплекс з рэдкалесся (бяроза, елка, хвоя, лістоўніца, піхта), тундраў (лішай-нікі, сфагнавы мох, асака, падвей, жу-равіны, марошка, буякі) і злакава-раз-натраўных лугоў у далінах рэк; у Паўн. Амерыцы пераважаюць рэдкалессі з ел-кі (белай, сітхінскай, чорнай) і амер. лістоўніцы. Жывёльны свет: паўн. алень, лось, буры мядзведзь, воўк, пя-сец, гарнастай, расамаха, лемінг, заяц-бяляк, палёўкі; у горных раёнах — пі-шчуха; у Сібіры — сурок і суслік. Раз-настайная фауна птушак: палярная са-ва, белая курапатка, глушэц, рабчык, розныя віды гусей, качак, кулікоў, ве-раб’іных. У далінных лугах злакавыя і злакава-разнатраўныя травастоі, якія часта выкарыстоўваюцца як сенажаці. Развіты аленегадоўля і паляўнічы про-мысел, зверагадоўля, месцамі здабыча карысных выкапняў (на Пн Зах. Сібіры буйныя радовішчы прыроднага газу).