• Газеты, часопісы і г.д.
  • Беларуская энцыклапедыя Т. 9

    Беларуская энцыклапедыя Т. 9


    Выдавец: Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі
    Памер: 560с.
    Мінск 1999
    513.58 МБ
    Беларуская энцыклапедыя Т. 1
    Беларуская энцыклапедыя Т. 1
    Беларуская энцыклапедыя Т. 12
    Беларуская энцыклапедыя Т. 12
    Беларуская энцыклапедыя Т. 13
    Беларуская энцыклапедыя Т. 13
    Беларуская энцыклапедыя Т. 15
    Беларуская энцыклапедыя Т. 15
    Беларуская энцыклапедыя Т. 16
    Беларуская энцыклапедыя Т. 16
    Лоеў. У цэнтры гарадскога пасёлка.
    Камбінат буд. матэрыялаў, малаказа-вод, раённае аграпрамысл. аб’яднанне, 2 сярэднія, муз. школы, 3 дашкольныя ўстановы, вучэбна-вытворчы камбінат, Дом культуры, бібліятэкі, Дом дзіцячай творчасці, 2 аддз. сувязі, царква. Пра-цуе Лоеўскі музей бітвы за Дняпро. Брацкая магіла сав. воінаў і партызан, магіла ахвяр фашызму. Помнік сав. во-інам і партызанам. Помнікі архітэкту-ры: 2 жылыя дамы 2-й пал. 19 — пач. 20 ст. А.П.Грыцкевіч.
    ЛОЕЎСКАЕ I ЕАЛАГІЧНАЕ АГАЛЁН-НЕ, помнік прыроды рэсп. значэння (з 1963). У парку г.п. Лоеў Гомельскай вобл., на правым беразе р. Дняпро, за 300 м ніжэй ад вусця р. Сож. Уключае адклады муравінскага міжледавікоўя і папярэдняга позналедавікоўя — лоеў-скага міжстадыяла. Магутнасць азёрна-старычных адкладаў (торф, суглшкі, су-пескі) да 5,3 м, залягаюць яны ў пані-жэнні паверхні дняпроўскай марэны і перакрываюцца супескамі і суглінкамі паазерскага часу. Па пылку, спорах, пладах, насенні, насякомых вызначана 111 відаў дрэў, хмызнякоў, травяністых раслін (бяроза, елка сібірская, ляшчы-на, бразенія, альдраванда, кальдэзія, ча-рот і інш.), 6 відаў жукоў, якія далі маг-чымасць высветліць паслядоўнасць змен клімату і расліннасці міжледаві-коўя. Л.г.а. з’яўляецца апорным разрэ-зам антрапагенных адкладаў на Белару-сі (на іх вывучаны лоеўскі міжстадыял у позналедавіковых адкладах дняпроўска-га зледзянення) і эталонам у стратыгра-фіі антрапагенных адкладаў. Г.І.Літвінюк.
    ЛбЕЎСКАЯ БІТВА 1649 бітва паміж войскам ВКЛ і аб’яднанымі казацка-ся-лянскімі паўстанцкімі атрадамі ў час антыфеадальнай вайны 1648—51 на Ук-раіне і Беларусі. 3 мзтай не дапусціць войска ВКЛ на Украіну Б.Хмяльніцкі накіраваў у раён Лоева 6-тысячны атрад казакоў на чале з С. Падбайлам і І.Гар-кушам. Казакі замацаваліся ў сутоках Дняпра і Сажа. У ліп. 1649 войска ВКЛ (6 тыс. чал.) на чале з гетманам поль-ным Я.Радзівілам выступіла з-пад Рэчы-цы ў напрамку пераправы цераз Дняп-ро (т. зв. «Лоеўскай брамы»). На дапа-могу Падбайлу і Гаркушу з Палесся выйшла 15-тысячнае войска на чале з палкоўнікам кіеўскім М.Крычэўскім, да якога на Бел. Палессі далучылася 15 тыс. сялян-паўстанцаў. 31 ліп. казацкія і сялянскія атрады атакавалі ўрадавыя сілы. Бітва працягвалася з пераменным поспехам, але пад націскам кавалерыі, іпто падышла на дапамогу Радзівілу, ка-зацка-сялянскае войска было разгром-лена. Л.б. знайшла водгук у Еўропе, пра яе намаляваны батальныя сцэны, зроб-лена серыя габеленаў. А.П.Грыцкевіч.
    ЛбЕЎСКАЯ БІТВА 1651, бітва паміж войскамі ВКЛ і казацкім войскам у час антыфеадальнай вайны 1648—51 на Ук-раіне і Беларусі. 3 мэтай абароны паўн.-ўсх. межаў Украіны і Кіева ад
    338 ЛОЕЎСКІ
    войск ВКЛ Б.Хмяльніцкі накіраваў у ра-ён Лоева, да пераправы цераз Дняпро (т. зв. «Лоеўская брама») 15-тыс. войска на чале з'М. Нябабам. Гетман польны Я.Радзівіл, які ўзначальваў войска ВКЛ, 29 чэрв. падышоў да Рэчыцы і пачаў наступленне на Лоеў. У бітве, якая ад-былася 6 ліп., загінулі сам Нябаба, амаль уся казацкая старшына, некалькі тыс. казакоў (частка ўзята ў палон). По-тым Я.Радзівіл здзейсніў паход на Кіеў, які 4 вер. абаронцы здалі без бою. 28 вер. Украіна падпісала з Рэччу Паспалі-тай Белацаркоўскі дагавор 1651.
    А.П.Грыцкевіч.
    ЛОЕЎСКІ ЗАМАК Існаваў у 14—18 ст. на правым беразе Дняпра. Пабудаваны на месцы стараж. паселішча Лоева Гара мілаградскай культуры і гарадзішча 11—13 ст. Меў форму паўкруга дыямет-рам каля 125 м, абведзенага земляным валам і ровам.
    Замак неаднаразова разбуралі крым-скія татары. Апісанне ўмацаванняў Л.з. не захавалася. На карце М.Струбіча за 1578 пазначана высокая абарончая ве-жа. Верагодна, тут былі традыцыйныя драўляныя вежы і сцены-гародні. Ума-цаванні Л.з. існавалі да далучэння Усх. Беларусі да Рас. імперыі.
    ЛОЕЎСКІ МУЗЁЙ БІТВЫ ЗА ДНЯП-РО. Адкрыты ў 1985 у г.п. Лоеў Го-мельскай вобл. на базе матэрыялаў школьнага музея. Да 1990 філіял Бел. дзярж. музея гісторыі Вял. Айч. вайны. Пл. экспазіцыі 170 м2, 1,2 тыс. экспана-таў асн. фонду (1999). Сабраныя матэ-рыялы прысвечаны бітве армій Цэнтр. фронту за Дняпро на тэр. Гомельскай вобл. ў кастр. 1943. Сярод экспанатаў падп. і франтавыя газеты, лістоўкі, ма-тэрыялы пра дзейнасць партыз. і падп. руху Ў раёне, асабістыя рэчы сакратара Гомельскага падп. абкома ЛКСМБ А.Дз.Рудака, камандзіра злучэння пар-тыз. атрадаў СА.Каўпака. Адлюстрава-ны ўдзел у Вял. Айч. вайне ўраджэнцаў раёна Герояў Сав. Саюза К.П.Грыба, АП.Харпенкі, АЯ.Казлова, Дз.К.Маро-зава, Р.С.Пінчука і Герояў Сав. Саюза, што вызначьшіся пры вызваленні раёна ад ням.-фаш. захопнікаў. В.І.Краўцова.
    ЛОЕЎСКІ ГІРАРЫЎ 1920, прарыў Паўн. атрада Дняпроўскай ваеннай фла-тыліі (5 кананерскіх лодак, 2 траль-шчыкі, 2 пасыльныя судны) праз ума-цаваны раён праціўніка на Дняпры ка-ля г.п. Лоеў у савецка-польскую вайну 1920. Мэта аперацыі — прайсці ад Го-меля (вусце р. Сож) уніз па Дняпры і забяспечыць пераправу ўдарнай групы 1-й арміі Паўд.-Зах. фронту каля суто-каў Прыпяці і Дняпра. Каб увесці пра-ціўніка ў зман адносна сапраўднага месца прарыву, маракі разам з партыза-намі і падпольшчыкамі папсавалі яго лініі сувязі, разведалі праходы, напалі на суседнія польск. гарнізоны, наладзілі несапраўдную пераправу на Пн ад Лое-ва. Ноччу 2 чэрв. атрад пад агульным
    кіраўніцтвам каманд. флатыліяй П.І.Смірнова па Сажы ад в. Карпаўка (па рацэ вышэй Лоева) падышоў да Ло-ева і на світанку з боем прарваўся праз умацаваны раён і ўчастак з разбураным мостам. Пры падтрымцы 57-й дывізіі кананеркі (2 з іх страчаны) дасягнулі вусця Прыпяці каля в. Печкі, дзе адбы-лася пераправа войск Чырв. Арміі.
    Літ:. П а ў л о в і ч Р.К. Баявыя дзеянні Дняпроўскай флатыліі на тэрыторыі Беларусі ў 1919—1920 гг. і ў верасні 1939 г. // Весці АН Беларусі. Сер. гуманіт. навук. 1997. № 4.
    Р.К.Паўловіч.
    ЛбЕЎСКІ РАЁН. На ПдУ Гомельскай вобл. Утвораны 8.12.1926, скасаваны 25.12.1962, адноўлены 30.7.1966. Пл. 1 тыс. км2. Нас. 18,6 тыс. чал. (1998), га-радскога 41%. Сярэдняя шчыльн. 19 чал. на 1 км2. Цэнтр — г.п. Лоеў. Уключае 80 сельскіх нас. пунктаў, 9 сельсаветаў: Бывалькаўскі, Карпаўскі, Каўпенскі, Малінаўскі, Пярэдзелкаўскі, Ручаёўскі, Страдубскі, Сяўкоўскі, Убор-каўскі. Раён моцна пацярпеў ад аварыі на Чарнобыльскай АЭС, знаходзіцца ў зоне пастаяннага радыяцыйнага кан-тролю.
    Тэр. раёна размешчана ў межах Гомельска-га Палесся. Паверхня плоская, 90% яе на выш. 120—140 м, найвыш. пункт 148,5 м (за 4 км на ПдЗ ад в. Бывалькі). Агульны нахіл з Пн на Пд. Карысныя выкапні: торф, вохра і вохрыстыя гліны, гліны тугаплаўкія, гліны і суглінкі легкаплаўкія, буд. і шкловыя пяскі. Сярэдняя т-ра студз. -6,9 °C., ліп. 19 °C. Ападкаў 571 мм за год. Вегетац. перыяд 194 сут. Найб. рака Дняпро з прытокамі Сож, Брагінка, Песачанка. На р. Брагінка Дняп-роўска-Брагінскае вадасховішча. Невял. азё-ры ў даліне р. Дняпро. Пераважаюць глебы дзярнова-падзолістыя забалочаныя (42,7%), дзярнова-падзолістыя (25,3%), поймавыя (алювіяльныя, 13%), дзярновыя і дзярнова-карбанатныя забалочаныя (11,8%). Пад лесам 33,6% тэрыторыі, з іх 62,4 % штучныя наса-джэнні. Найб. плошчы лясных масіваў на ПдЗ, у міжрэччы рэк Дняпро і Сож. Лясы пераважна хваёвыя, бярозавыя, чорнаальхо-выя і дубовыя. Пад балотамі 2,8% тэрыторыі. Помнікі прыроды: рэсп. значэння Лоеўскае геалагічнае агаленне, мясц. •— дубровы Міха-лёўка, Свіраж, Вербуж і Суткоўскі парк.
    Агульная пл. с.-г. угоддзяў 50,3 тыс. га, з іх асушаных 17,4 тыс. га. На 1.1.1999 у раёне 6 калгасаў, 6 саўгасаў, 12 фермерскіх гаспадарак. Асн. кірункі
    сельскай гаспадаркі: мяса-малочная жывёлагадоўля, свіна- і конегадоўля. Вырошчваюць збожжавыя культуры, кармавыя травы, бульбу. Прадпрыем-ствы буд. матэрыялаў і харч. прам-сці. Райцэнтр звязаны аўтадарогамі з Рэчы-цай і Брагінам; суднаходства па рэках Дняпро і Сож. У раёне 9 сярэдніх, 6 ба-завых, 2 пач., 2 муз. школы, вучэбна-вытв. камбінат, Лоеўскае пед. вучылі-шча, 14 дашкольных устаноў, 27 дамоў культуры і клубаў, 30 б-к, 5 бальніц, 18 фельч.-ак. пункгаў. Помнікі архітэкту-ры: сядзібны дом (19 ст.) у в. Пярэдзел-ка. Выдаецца газ. «Серп і молат».
    Г. С. Смалякоў.
    Л ОЖА ў т э а т р ^і (франц. loge ад стараж.-верхненям. laubja альтанка), група месцаў у глядзельнай зале, вылу-чаная перагародкамі ці бар’ерамі. Раз-мяшчаюцца па баках і ззаду партэра (Л. бенуара) і па ярусах. Л. абкружаюць і нібы пашыраюць залу. Пашыраны з 16—17 ст. з узнікненнем у еўрап. гара-дах буйных грамадскіх т-раў.
    ЛбЖА АКІЯНА, адзін з галоўных эле-ментаў рэльефу і геал. структуры дна Сусв. акіяна. Займае самы нізкі (акрамя акіянічных жалабоў) узровень зямной паверхні. Глыб. ад 4 тыс. м да 7 тыс. м паміж мацерыковым падножжам і сярэ-дзінна-акіянічнымі хрыбтамі. Пл. больш за 185 млн. км2. Складаецца з зямной кары акіянічнага тыпу, адрозні-ваецца слабым праяўленнем вулканізму і сейсмічнасці, малымі скорасцямі верт. рухаў (гл. Таласакратон'). У рэльефе пе-раважаюць плоскія акумулятыўныя і складанарасчлянёныя ўзгорыстыя раў-ніны (гл. Абісальныя раўніны), якія па-дзелены падняццямі розных тыпаў (асобныя вулканічныя горы і ланцугі гор, шырокія скляпеністыя і блокавыя ўзвышэнні).
    ЛОЗ, Лоас (Loos) Адольф (10.12.1870, г. Брно, Чэхія — 22.8.1933), аўстрыйскі архітэктар. Скончыў Вышэйшую тэхн. школу ў Дрэздэне (Германія, 1893). Працаваў пераважна ў Вене (у 1920—22 гал. архітэктар), а таксама ў ЗША (1893—96), Парыжы (1923—28). Зазнаў уплыў Л.Салівена. 3 канца 1890-х г. выступаў супраць стылю мадэрн. У па-будовах (інтэр’ер бара Кернтнера, 1907; дом Штайнера, 1910; праект квартала Хойберг, 1922, усе ў Вене) рысы рацы-яналізму, аскетызм форм, выяўленне спецыфікі буд. матэрыялаў. 3 сярэдзіны 1920-х г. у яго работах з’явіліся тэндэн-цыі класіцызму, ушіыў кубізму, элемен-ты традыц. нар. дойлідства (дамы Трыс-тана Тцара ў Парыжы, 1926; Кунера ў Паербаху, Аўстрыя, 1930).
    Л63КА Алесь (Аляксандр Юр’евіч; н. 7.12.1952, в. Прыбалавічы Лельчыцкага р-на Гомельскай вобл.), бел. фалькла-рыст, педагог. Канд. філал. н. (1989). Скончыў Гомельскі ун-т (1975). Настаў-нічаў. 3 1987 працаваў у Ін-це мастац-твазнаўства, этнаграфіі і фальклору АН Беларусі, Нац. Скарынаўскім цэнтры, Рэсп. цэнтры эстэт. выхавання дзяцей. 3 1992 дырэкгар Бел. навук.-метадыч-