• Газеты, часопісы і г.д.
  • Беларуская энцыклапедыя Т. 9

    Беларуская энцыклапедыя Т. 9


    Выдавец: Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі
    Памер: 560с.
    Мінск 1999
    513.58 МБ
    Беларуская энцыклапедыя Т. 1
    Беларуская энцыклапедыя Т. 1
    Беларуская энцыклапедыя Т. 12
    Беларуская энцыклапедыя Т. 12
    Беларуская энцыклапедыя Т. 13
    Беларуская энцыклапедыя Т. 13
    Беларуская энцыклапедыя Т. 15
    Беларуская энцыклапедыя Т. 15
    Беларуская энцыклапедыя Т. 16
    Беларуская энцыклапедыя Т. 16
    Тв:. Рус. пер. — С тропннок на рельсы: Повеста м рассказы. М., 1981.
    Літ.: Жгентн В. Н.Лордкнпанндзе. Тбнлнсн, 1958.
    ЛОРДКІІІАНІДЗЕ Рыгор Давідавіч (н. 19.10.1927), грузінскі рэжысёр. Засл. дз. маст. Грузіі (1961). Нар. арт. Грузіі (1970). Нар. арт. СССР (1979). Скончыў Ін-т тэатр. мастацтва (Масква, 1950). У 1952—63 (з перапынкам) рэжысёр, у
    1976—80 маст. кіраўнік Т-ра імя Мар-джанішвілі ў Тбілісі. У 1967—76 дырэк-тар і гал. рэжысёр Рустаўскага драм. т-ра. 3 1985 маст. кіраўнік т-ра муз. ка-медыі імя Абашыдзе. 3 1951 выкладае ў Груз. ін-це тэатр. мастацтва. Сярод пас-тановак «Не трывожся, мама» Н.Думба-дзе, «Меч Кахаберы» П.Какабадзе, «На-шчадкі» А.Чхаідзе, «Гняздо на дзевятым паверсе» Г.Чыладзе, «На дне» М.Горка-га, «Цар Эдып» Сафокла, «Джардана Бруна» Л.Мероці і інш. Паставіў шмат-серыйны тэлефільм «Берагі» (1979). Дзярж. прэмія СССР 1981.
    ЛбРКА ГАРСІЯ (Lorca Garcia) Федэ-рыка, гл. Гарсія Лорка Федэрыка.
    лбРЦЫНГ, Лортцынг (Lortzing) Альберт (23.10.1801, Берлін —21.1.1851), нямецкі кампазітар. Музыцы вучыўся самастойна. 3 1820 оперны спявак (тэ-нар). 3 1833 спявак і капельмайстар у Лейпцыгскім гар. т-ры, у 1846—50 оперны дырыжор у Вене, тэатр. капель-майстар у Берліне. Аўтар каля 30 опер і зінгшпіляў. Большасць яго опер блізкія да ням. зінгшпілю і ўвасабляюць рысы італьян. і франц. камічнай оперы. Ім-кнуўся да стварэння нац. муз. дэмакра-гычнай мовы, заснаванай на фалькло-ры. Сярод твораў: оперы «Скарбніца ін-каў» (паст. 1836), «Цар і цясляр, або Два Пятры» (1837), «Казанова» (1841), «Ундзіна» (1845), «Збраяносцы Ролан-да» (1849) і інш., зінгшпілі «Чацвёра вартавых на пасту» (1828), «Паляк і яго дзіця», «Куцця», «Сцэны з жыцця Мо-царта» (усе 1832) і інш.; араторыя, кан-тата, хары, песні, музыка да драм. спек-такляў.
    ЛОРЧАНКА Леанід Дзмітрыевіч (24.7. 1923, г. Магілёў — 18.7.1943), Герой Сав. Саюза (1965). У пачатку Вял. Айч. вайны ў нар. апалчэнні Магілёва, по-тым у падп. групе на аўтарамонтным з-дзе Магілёўскага патрыят. падполля, з крас. 1943 у 600-м партыз. атрадзе. 18 ліп. ў няроўным баі з карнікамі каля в. Антонава Буда Бялыніцкага р-на Магі-лёўскай вобл. апошняй гранатай падар-ваў сябе і гітлераўцаў, якія акружылі яго. На магіле Л. каля в. Антонава Буда помнік.
    ЛОРЫ (Loriinae), шчоткаязыч-ныя папугаі, падсямейства пту-шак атр. папугаепадобных. 14 родаў, 62 віды. Пашыраны ад Філіпінскіх а-воў да Паўд. Аўстраліі і Тасманіі, у Паліне-зіі. Жывуць у лясах. Найб. вядомыя ло-рыкет вастрахвосты (Trichoglossus hae-matodus), Л. стракаты (Т. novaehollan-diae), Л. чырвоны (Eos squamata).
    Даўж. да 40 см. Апярэнне яркае, пераваж-на чырв. і зялёнае. Хвост доўгі. Дзюба доўгая, вузкая. На канцы мясістага языка шчотачка, утвораная тонкімі шчацінкамі, што дапамагае збіраць з кветак пылок і нектар. Кормяода таксама ягадамі, пладамі, сокам дрэў, часам дробнымі насякомымі. Нясуць 2—4 яйцы.
    ЛОРЫЕВЫЯ гл. ў аргг. Паўмалпы.
    ЛбРЭНС, Л о ў р э н с (Lawrence) Вэн-дзі (н. 2.7.1959, г. Джэксанвіл, йпат Фларыда, ЗША), касманаўт ЗША.
    Скончыла Акадэмію BMC ЗША. 3 1992 у групе касманаўтаў НАСА. Здзейсніла 3 палёты ў складзе экіпажаў касм. ка-раблёў (KK): 2—18.3.1995 на КК «Індэ-вар», 26.9—7.10.1997 на КК «Атлан-тыс» — арбітальны комплекс «Мір», 3—12.6.1998 на КК «Дыскаверы» — ар-бітальным комплексе «Мір». У космасе правяла 37,27 сут. У.С.Ларыёнаў. ЛбРЭНС, Л о ў р э н с (Lawrence) Дэ-від Герберт (11.9.1885, г. Іствуд, Вялі-кабрытанія — 2.3.1930), англійскі пісь-меннік. Вучыўся ў Нотынгемскім ун-це. Друкаваўся з 1908. У раманах «Белы паўлін» (1911), «Сыны і палюбоўнікі» (1913; экранізацыя 1960), «Вясёлка» (1915) выступіў з пратэстам супраць «механічнай цывілізацыі» 20 ст., у аба-рону саюзу чалавека з прыродай. У ра-манах «Закаханыя жанчыны» (1920), «Флейта Аарона» (1922), «Птушыны змей» (1926) зварот да натуралізму, псі-хал. аналізу ў духу фрэйдызму. Найб. вядомы раман — «Палюбоўнік лэдэі Чатэрлі» (1928; экранізацыя 1955). Тво-ры Л. з рысамі мадэрнізму насычаны сімволікай, патэтыкай, адметныя скла-данасцю і вытанчанасцю стылю. Аўтар зб-каў паэзіі («Вершы пра каханне», 1913), апавяданняў («Прускі афіцэр», 1914), літ.-крытычных эсэ, дарожных нататкаў.
    Тв:. Рус. пер. — Дочь лошадннка. М., 1985; Сыновья н любовннкн. М., 1990; Лю-бовннк леда Чаттерлм. М., 1992.
    ЛбРЭНЦ (Lorenz) Конрад (7.11.1903, Вена — 27.2.1989), аўстрыйскі заолаг і філосаф; адзін з заснавальнікаў эталогіі. Вучыўся ў Нью-Йоркскім і Венскім ун-тах. 3 1940 праф. Кёнігсбергскага ун-та. У 1944—48 у сав. палоне. 3 1950 кіраўнік Ін-та фізіялогіі паводзін навук. т-ва Макса Планка (Германія). Навук. працы па пытаннях ранняга абучэння (запамінання) і яго ролі ў фарміраванні паводзін у дарослых жывёл. Распраца-ваў вучэнне аб інстынктыўных паводзі-нах і іх развіцці ў анта- і філагенезе.
    Лоры: 1 — чырвоны; 2 — стракаты.
    лорэнца 345
    Распаўсюджваў біял. заканамернасці паводзін жывёл на чалавека і чалавечае грамадства. Філас. працы па эвалюц. эпістэмалогіі, сацыябіялогіі і інш. Но-белеўская прэмія 1973 (разам з Н.Тын-бергенам і К. фон Фрышам).
    Л.Дз.Лорчанка	К.Лорэнд.
    лбРЭНЦ (Lorentz) Хендрык Антон (18.7.1853, г. Арнем, Нідэрланды — 4.2.1928), нідэрландскі фізік-тэарэтык, стваральнік элекгроннай тэорыі і элек* традынамікі рухомых асяроддзяў. За-межны чл.-кар. Пецярб. АН (1910), га-наровы чл. AH СССР (1925). Вучыўся ў Лейдэнскім ун-це (1870—72), з 1878 праф. гэтага ун-та. 3 1923 дырэктар ін-та Тэйлара ў Харлеме. Арганізатар і старшыня Сальвееўскіх кангрэсаў фізі-каў (1914—27). Навук. працы па элек-традынаміцы, тэрмадынаміцы і статыс-тычнай механіцы, оіггыцы і тэорыі выпрамянення. Зыходзячы з эл.-магн. тэорыі Аж.Максвела стварыў класічную электронную тэорыю (1880—1909), на падставе якой растлумачыў шэраг эл,-магн. з’яў, а таксама эл.-магн. і аптыч-ныя ўласцівасці рэчыва, атрымаў фор-мулу для вызначэння сілы, іігго дзейні-чае на рухомы зарад у магн. полі (гл. Лорэнца сіла), растлумачыў Зеемана з’я-ву. Незалежна ад Дук..Лармара атрымаў рэлятывісцкія пераўтварэнні каардынат і часу (гл. Лорэнца пераўтварэнні}. Дас-ледаванні Л. спрыялі стварэнню аднос-насці тэорыі. Нобелеўская прэмія 1902 (разам з П.Зееманам).
    Літ.: Кляус Е.М., Франкфурт У.М., Френк AM. Г.АЛоренц, 1853— 1928. М., 1974. А.І.Болсун. ЛбРЭНЦА ПЕРАЎТВАР^ННІ, суад-носіны паміж каардынатамі і момантамі часу адвольнай падзеі, якая разглядаец-ца ў 2 інерцыяльных сістэмах адліку (ІСА), што рухаюцца адна адносна дру-гой. Атрыманы ХА.Лорэнцам (1904) як пераўтварэнні, адносна якіх Максвела ўраўненні захоўваюць свой выгляд. Л.п. ў 1905 вывеў А.Эйнштэйн з 2 пастула-таў спец. адноснасці тэорыі.
    Пры адносным руху 2 ІСА са скорасцю v* уздоўж восі х і аднолькавым напрамку іх дэкар-тавых восей Л.п. маюць выгляд: х'= (x-vt)/зГЎІЎ/ё)2, у' = у, I'= Z, t'= = (t-vx/^уўl-(v/c)2, дзе х, у, z, t ' х', у', z', Г— адпаведна дэкартавы каардынаты і мо-манты часу адвольнай падзеі ў гэтых ІСА,
    346 ЛОРЭНЦА
    с — скорасць святла ў вакууме. Л.п. пры v« с пераходзяць у Галілея пераўтварэнні. 3 Л.п. вынікае адноснасць даўжынь і прамежкаў Macy, а таксама рэлятывісцкая формула скла-дання скорасцей. А.А.Леановіч.
    ЛОРЭНЦА СІЛА, сіла, што дзейнічае на рухомую зараджаную часціцу ў эл.-магн. полі; адно з важнейшых паняццяў электрадынамікі. Матэматычна вызна-чана ХА.Лорэнцам у выніку абагульнен-ня эксперым. даных.
    Вызначаецца формулай: Ў = qE* + qv** в\ дзе q — зарад часціцы, Е* — напружанасць эл. поля, В — магн. індукцыя, v*— ско-расць часціцы адносна сістэмы каардынат, дзе вызначаны велічыні F*, Е^ ІВ* Першы член у правай частцы формулы абумоўлены эл. полем, другі — магн. полем. Магн. частка Л.с. падобная на Карыяліса сі/іу ў механіцы: дзейнічае на рухомы зарад перпендыкулярна яго скорасці — захоўвае пастаяннай энергію зараду і змяняе толькі напрамак яго імпульсу. Гл. таксама Гальванамагнітныя з’яеы, Тэрма-магнітныя з ’явы.
    ЛОС-АНДЖЭЛЕС (Los Angeles), горад на ПдЗ ЗША, у штаце Каліфорнія. 3448,6 тыс. ж., з прыгарадамі каля 7,8 млн. ж. (1997). Вузел чыгунак і аўтада-рог. Канцавы пункт транскантынен-тальнай чыг. Нью-Йорк—Чыкага — Л.-А. Адзін з найб. партоў краіны. 7 аэрапортаў, у т.л. міжнародны. Важны прамысл. цэнтр краіны, вядучы эканам. і навук. цэнтр Захаду ЗША. Буйнейшы цэнтр авіяракетнай прам-сці (канцэрны
    Прыгарад Лос-Анджэлеса Беверлі-Хілс.
    Локхід і Дуглас). Прам-сць: радыёэлек-тронная (у т.л. вытв-сць ЭВМ і інш. аб-сталявання), прыладабуд., металаапр., аўтамаб., суднабуд., нафтаперапр., хім., паліграф., швейная, харч., гумавая, мэблевая. Здабыча нафты (на тэр. гора-да і шэльфа). Гал. цэнтр кінапрамысло-васці і відэабізнесу (Галівуд). 3 ун-ты. Кліматычны марскі курорт. Турызм. Ваенна-марская база. Месца правядзен-ня X і XXIII Алімп. гульняў (1932, 1984).
    Будыпак ратушы ў Лос-Анджэлесе.
    Засн. ў 1781 іспанцамі як францысканская місія, вакол якой разбудоўваўся горад. 3 1821 у складзе віцэ-каралеўства Новая Іспанія, по-тым Мексікі, з 1845 сталіца мекс. штата Ка-ліфорнія. У амерыкана-мексіканскую вайну 1846—4#заняты амер. войскамі, пасля вайны ўключаны ў склад ЗША Развіццё горада пас-корылася пасля буд-ва транскантынент. чы-гункі (1876—85), адкрьшця радовішча нафты (1892). У 1911 туг засн. першая кінастудыя, у 1930-я г. пачаўся росквіт кінавытворчасці.
    У 19 ст. горад меў прамавутольную плані-роўку з плошчай (пласа) у цэнтры. Захаваліся царква Нуэстра Сеньёра ла Рэйна дэ Лос Ан-хелес (1818, пасля перабудовы ў 1861 —Пла-са-чорч) і 2-павярховы дом з адобы (сырцо-вай цэглы і рэзанай саломы) Луга-хаўс (1840-я г.). Сучасны Л.-А мае строга рэгулярную планіроўку з малой шчыльнасцю забудовы, пранізаны шматлікімі аўтадарогамі са склада-нымі развязкамі. У забудове пераважаюць прыватныя вілы. Найб. значныя пабудовы 20 ст.: грамадскія цэнтры Бэнінг-хаўс (1911), Додж-хаўс (1915—16, абодва арх. І.Джыл), Барнсдэл-хаўс (Холіхак-хаўс, цяпер Муніцы-пальная маст. галерэя, 1920), Сцёрджэс-хаўс (1939—40, абодва арх. Ф.Л.Райт), Ловел-хаўс («Дом здароўя», 1929, арх. Р.Нёйтра), царква Бетлем-чорч (1944, Р.Шьшдлер), комплексы Музея мастацтва графства Лос-Анджэлес (1965, арх. У.Перэйра) і Муз. цэнтра (1967, арх. У.Бекет), атэль «Сентрум» (1970-я г., арх. Р.Афлек, Р.Хосла).