• Газеты, часопісы і г.д.
  • Беларуская энцыклапедыя Т. 9

    Беларуская энцыклапедыя Т. 9


    Выдавец: Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі
    Памер: 560с.
    Мінск 1999
    513.58 МБ
    Беларуская энцыклапедыя Т. 1
    Беларуская энцыклапедыя Т. 1
    Беларуская энцыклапедыя Т. 12
    Беларуская энцыклапедыя Т. 12
    Беларуская энцыклапедыя Т. 13
    Беларуская энцыклапедыя Т. 13
    Беларуская энцыклапедыя Т. 15
    Беларуская энцыклапедыя Т. 15
    Беларуская энцыклапедыя Т. 16
    Беларуская энцыклапедыя Т. 16
    В.В.Шамшур.
    ЛібЦЫНСКАЯ ДЗЯРЖАЎНАЯ БЕЛА-РЎСКАЯ ГІМНАЗІЯ, сярэдняя навуч. ўстанова бел. нац. меншасці ў Латвіі. Існавала ў 1922—25 у г. Люцын (цяпер г. Лудза). Засн. 1.9.1922 як прыватная гімназія бел. культ.-асв. т-ва «Бацькаў-шчына». Мела 4 класы (80—85 вучняў). Са жн. 1923 на ўтрьшанні Бел. аддзела пры Мін-ве асветы Латвіі. Дырэктарамі гімназіі ў розны час былі Г.С.Плыгаўка, К.Б.Езавітаў, У.В.Пігулеўскі і інш. У гімназію набіралі вучняў з 30 наваколь-ных пач. бел. школ. Навучэнцы выдава-лі літ. час. «Ластаўка», удзельнічалі ў драм. гуртку, збіралі і запісвалі бел. фальклор. Закрыта 12.8.1925 уладамі Латвіі. Частка вучняў вярнулася дадому, некаторыя паступілі ў рас. школы, 34 вучні працягвалі вучобу ў Дзвінскай дзярж. бел. гімназіі. С.С.Панізнік.
    ЛЮЦЫНСКІ МбгіЛЬНІК, могіікі латгалаў 9—10 ст. каля г. Лудза (раней-шая назва Люцын) у Латвіі. Адкрыты Е.Р.Раманавым у 1890. Пахавальны аб-рад — трупапалажэнне, трупаспаленне і пахаванне адных рэчаў. У жаночых пахаваннях знойдзена шмат бронзавых упрыгожанняў (нагрудныя ланцужкі, ві-тыя і пласціністыя грыўні, бранзалеты са змяінымі галоўкамі на канцах, пяр-сцёнкі, трапецападобныя падвескі і інш.); у мужчынскіх —жал. наканечні-кі дзідаў, сякеры, масіўныя бранзалеты, якія выконвалі ролю кастэтаў. Багатых пахаванняў няшмат, але яны выразна адрозніваліся ад звычайных пахаванняў, што сведчыць пра значную сац. дыфе-рэнцыяцыю.
    ЛЮЦЫФЕРАЗЫ, ферменты, якія ўдзе-льнічаюць у працэсе біялюмінесцэнцыі святлівых арганізмаў; каталізуюць аэроб-
    414	люцэрн
    нае акісленне люцыферынаў. Знахо-дзяцца ў фотагенных клетках ці спецы-ялізаваных органах свячэння гэтых ар-ганізмаў. Л. розняцца паводле будовы і аптымальных умоў уздзеяння на суб-страты.
    ЛЮЦ&РН (Luzern), горад у йэнтр. ч. Швейцарыі. Адм u. кантона Люцэрн. Засн. каля 1180 Каля 70 тыс. ж. (1997). Вузел чыгунак і аўтадарог. Порт на Фірвальдцпэцкім воз. Прам-сць: маш-буд., прыладабуд., швейная, паліграф., харчовая. Музеі, у т.л. мастайкі і гіста-рычны. Скарбніца Гофкірхе. Гар. ўма-цаванні з вежамі (пач. 15 ст.), Рыцарскі палай, пазней езуіцкі калегіум (2-я пал. 16 ст.), драўляныя гатычныя масты Ка-пельбруке (1333, згарэў у 1993, адбуда-ваны) і Шпроербруке (1408), ратуша (пач. 17 ст.), будынкі ў стылі барока (17—18 ст.). Штогадовыя муз. фестыва-лі. Кліматычны курорт. Турызм.
    ЛЮЦ&РНА (Medicago), род кветкавьгх раслін сям. бабовых. Каля 100 відаў. Пашыраны ў Еўразіі, Афрыцы і Амеры-цы. У культуры каля 8 тыс. гадоў. На Беларусі 3 дзікарослыя віды. Найб. вя-домая Л. хмелепадобная (М. lupulina), расце ў пасевах, на схілах, засмечаных мясцінах. У культуры 2 віды Л.: пасяў-ная, або сіняя (М. sativa), і жоўтая, або серпападобная (М. falcata).
    Адна- і шматгадовыя травы, радзей паўкус-ты і кусты. Сцёблы і'алінастыя. Каранёвая
    Люцэрна: 1 — пасяўная; 2 — жоўтая.
    сістэма стрыжнёвая, даўж. да 5 м і болей. На каранях знаходзяцца клубеньчыкавыя бактэ-рыі. Лісце трайчастае з прылісткамі. Кветкі ў гронкападобных або галоўчатых суквеццях. Вяночак матыльковы. Плод — струк. Лек., алейныя, сідэральныя і меданосныя расліны.
    У.П.Пярэднеў.
    ЛЮЧЖОЎ, горад на Пд Кітая, на р. Люнзян, у Гуансі-Чжуанскім аўт. раёне. 609 тыс. ж. (1990). Вузел чыгунак. Ле-сапрамысл. цэнтр. Прам-сць: цяжкая, дрэваапр., металургічная, маш.-буд., хі-мічная.
    ЛЮ ШААЦЬІ (1898, прав. Хунань, Ki-Taft — 12.11.1969), дзяржаўны і паліт. дзеяч Кітая. Меў пед. адукацыю. Ву-чыўся ва ун-це працоўных Усходу ў Маскве (1921—22). 3 1921 чл. Камуніс-тычнай партыі Кітая (КПК), з 1927 UK КПК, з 1943 Палітбюро ЦК. 3 1925 нам., потым старшыня Усекіт. федэра-цыі працы. Пасля перавароту Чан Кай-шы ў крас. 1927 у падполлі. 3 1936 сак-ратар Паўн.-Кіт. бюро КПК. 3 1937 у тыле яп. войск, сакратар Цэнтр.-Усх. бюро КПК, паліт. камісар 4-й арміі. 3 1943 сакратар ЦК і нам. старшыні Нар. рэв. к-та ЦК КПК. 3 1949 нам. стар-шыні цэнтр. нар. ўрада КНР. У 1954— 59 старшыня Пастаяннага к-та Усекіт. сходу нар. прадстаўнікоў. 3 1956 нам. старшыні ЦК КПК (да 1966). 3 крас. 1959 старшыня КНР. Афіц. пераемнік Мао Цзэдуна, але выступаў супраць ус-талявання ў КПК і краіне рэжыму яго асабістай улады. У час «культурнай рэ-валюцыі» абвінавачаны ў рэвізіянізме, у кастр. 1968 зняты з усіх пасад і арышта-
    ваны. Памёр у зняволенні. У 1980 рэа-білітаваны.
    лібэс. тое, што сіфіліс.
    ЛЯАДЎНСКІ ЗАЛІЎ, заліў Жоўтага м., каля берагоў Кітая. Абмежаваны з У Ляадунскім п-вам. Даўж. 220 км, шыр. пры ўваходзе 175 км, глыб. 10—50 м. Зімой каля берагоў — плаваючыя кры-гі. Прылівы няправільныя паўсутачныя (каля 4,4 м). Парты — Інкоў, Цыньху-андао.
    ЛЯАДЎНСКІ ПАЎВбСТРАЎ, на ПнУ Кітая, паміж Ляадунскім і Зах.-Карэй-скім залівамі Жоўтага м. Даўж. 225 км, шыр. 80—130 км. Берагі прамаліней-ныя, нізкія, на ПдЗ (на п-ве Гуань-дун) — рыясавага тыпу. Узгоркавая раўніна і нізкагор’і выш. да 1132 м (г. Буюньшань). Складзены пераважна з вапнякоў, сланцаў, кварцавых пясчані-каў; месцамі базальтавыя покрывы. Хмызнякі, участкі лясоў. Раўніны і па-катыя схілы апрацаваны (пасевы куку-рузы, гааляну). Найб. парты: Далянь (Дальні) і Люйшунь (Порт-Артур).
    ЛЯАНІН, правінцыя на ПнУ Кітая. На Пд абмываецца Жоўтым м., на У пры-мыкае да мяжы з КНДР. Пл. 151 тыс. км2. Нас. 39,5 млн. чал. (1990). Адм. ц. — Шэньян (Мукдэн). Больш за 1 млн. ж. у гарадах Шэньян, Фушунь, Аньшань. Паверхня пераважна гарыс-тая. На У Усх.-Маньчжурскія і Ляадун-скія горы (выш. да 1367 м), на 3 адгор’і гор Ляасі, у цэнтр. ч. — нізінная раўні-на. Радовішчы каменнага вугалю, жал. руды, гаручых сланцаў, магнезіту, алю-мініевай сыравіны. Клімат мусоннага тыпу з гарачым вільготным летам і ха-лоднай маласнежнай зімой. Ападкаў 500—1000 мм за год. Гал. рэкі Ляахэ і Ялуцзян. Л. — адзін з важнейшых ін-дустр. раёнаў Кітая. На долю Л. прыпа-дае значная ч. здабычы каменнага вуга-лю (Фушунь і Фусінь), жал. руды (Ань-шань і Бэньсі), сланцаў і інш. Буйныя ЦЭС і ГЭС. Агульнанац. значэнне мае чорная і каляровая металургія. Гал. га-ліны прам-cui: машынабудаванне (гор-назаводскае абсталяванне, станкі, эл.-тэхн. вырабы, чыг. рухомы састаў, судны, трактары), хім., нафтаперапр., буд. матэрыялаў, тэкст., харч. (алейная, мукамольная). У сельскай гаспадарцы пераважае земляробства, часткова ара-шальнае. Вырошчваюць пшаніцу, рыс, сою, бавоўнік, кенаф, тытунь. Агарод-ніцтва і садоўніцтва. Рыбалоўства. Транспарт чыгуначны, марскі, рачны. Гал. марскія парты: Люйда, Аньдун, Ін-коў. /. Я. Афнагель. ЛЯАСІ, Ж э х э, нагор’е на ПнУ Кітая. Пл. каля 120 тыс. км< На ПнЗ — сіс-тэма хвалістых плато і невысокіх масі-ваў выш. 500—1300 м, на ПдУ —скаліс-тыя горы выш. 1000—1600 м, найб. — 2050 м (г. Улуншань). Складзена з крышт. сланцаў, гнейсаў, гранітаў, пяс-чанікаў, вапнякоў. Радовішчы каменна-
    лявіцкі 415
    га вугалю. Перадгор’і глыбока расчля-нёныя далінамі рэк бас. Луаньхэ, Ляахэ і інш. У даліне р. Жэхэ (прыток Луань-хэ) гарачыя мінер. крыніцы. Стэп, мес-цамі зараснікі хмызнякоў і гаі з дубу, клёну, арэху. Даліны густа населены і апрацаваны (палі чумізы, гааляну; са-ды).
    ЛЯАХЭ, рака на ПнУ Кітая. Даўж. (ад вытокаў р. Сіляахэ) 1430 км, пл. басей-на 231 тыс. км2. Пачынаецца ў гарах на стыку Вял. Хінгана і Жэхэ, цячэ па раў-ніне Сунляо, упадае ў Ляадунскі зал. Жоўтага м. Летнія паводкі. Сярэдні расход вады ў ніжнім цячэнні больш за 630 м3/с. Выкарыстоўваецца пераважна для арашэння. Вадасховішчы Дахафан, Эрлуншань. Суднаходная ад г. Чжэн-цзятунь. У вусці — марскі порт Інкоў.
    ЛЯАЮАНЬ, горад на ПнУ Кітая, на р. Дунляахэ (бас. р. Ляахэ), у прав. Гірын. 354 тыс. ж. (1990). Вузел чыгунак і аўта-дарог. Прам-сць: металургічная, маш.-буд., хімічная, буд. матэрыялаў, тэк-стыльная. Цэнтр здабычы каменнага вугалю. ЦЭС.
    ЛЯАЯН, горад на ПнУ Кітая, каля р. Тайцзыхэ (прыток р. Ляахэ), у прав. Ляанін. Каля 600 тыс. ж. (1997). Вузел чыгунак. Нафтахім. камбінат, прадпры-емствы машынабудавання, вытв-сць буд. матэрыялаў.
    ЛЯАЯНСКАЯ БІТВА 1904. баявыя дзе-янні 24.8—3.9.1904 у раёне г. Ляаян (Паўн.-Усх. Кітай) паміж рус. Маньч-журскай арміяй і трыма (1, 2, 4-я) яп. арміямі ў час руска-японскай вайны 1904—05. Паводле плана яп. каманда-вання (маршал 1.Аяма) прадугледжвала-ся рашучае наступленне з абходам флангаў рус. арміі. Але сілы яп. войск (каля 130 тыс. чал., 508 гармат) не даз-валялі ажыццявіць гэты план. Рус. ар-мія (152 тыс. чал., 606 гармат) падрых-тавала для абароны тры рубяжы. План рус. камандавання (ген. А.М.Курапат-кін) насіў пасіўна-чакальны характар і аддаваў ініцыятыву праціўніку. Таму нават нязначны поспех яп. войск (24— 26 жн.) на адным з участкаў іх наступ-лення (раён Анпіліна) і адсутнасць у Курапаткіна дакладных звестак аб сілах праціўніка прымусілі яго аддаць загад пра адыход на 2-і рубеж абароны (за 8 км на Пд і ПдУ ад Ляаяна). Актыў-насць наступаючьгх, іх намаганні акру-жыць рус. армію зноў прымусілі (3 вер.) ген. Курапаткіна адступіць. Рус. войскі пакінулі Ляаян і адышлі за р. Шахэ. Страты яп. склалі 24 тыс. чал., рус-кіх — 16 тыс. чал. У выніку памылак рус. камандавання, яп. войскі дасягнулі ў гэтай аперацыі аператыўнага поспеху.
    ЛЯБЁДНІК (Atriplex), род кветкавых раслін сям. лебядовых. Больш за 200 ві-даў. Пашыраны ва ўмераных і субтра-пічных паясах. На Беларусі 8 відаў. Найб. вядомыя Л.: раскідзісты (А.
    patula), татарскі (A. tatarica), кап’ялісты (A. prostrata).
    Адна- і шматгадовыя травы, паўкусты і кусты. Лісце чаргаванае, часта, як і сцёблы, з мучністым налётам. Кветкі у клубочках, са-браных у коласападобныя ці мяцёлчатыя су-квецці, песцікавыя пераважна без калякветні-ка. Плод — аднанасенны арэшак. Харч., тэхн., кармавыя, лек., дэкар. расліны; ёсць ядавітыя і пустазелле.
    ЛЯБЁЦКАЯ Алена Канстанцінаўна (15.7.1903, б. хутар Лягуцева, Слонімскі р-н Гродзенскай вобл. — 28.1.1982), дзеяч рэв. і нац. вызв. руху ў Зах. Бела-русі. Стварала гурткі Таварыства бела-рускай школы (ТБШ). 3 ліст. 1927 сак-ратар Слонімскай акр. управы ТБШ. На 1-м з’ездзе ТБШ (1927) выбрана старшынёй рэвіз. камісіі, на 2-м (1929) — старшынёй кантрольнага са-вета. За рэв. дзейнасць у 1928 зняволе-на ў турму ўладамі Польшчы. Дэлегат 1-га антыфаш. кангрэса (1929, Берлін), чл. зах.-бел. к-та па падрыхтоўцы Еў-рап. сял. кангрэса, яго дэлегат. У лют. 1930 арыштавана, засуджана на 6 гадоў турмы. У выніку абмену палітвязнямі з 1933 у БССР; працавала ў ЦК Міжнар. арг-цыі дапамогі барацьбітам рэвалю-цыі Беларусі. Аўтар успамінаў.