• Газеты, часопісы і г.д.
  • Беларуская энцыклапедыя Т. 9

    Беларуская энцыклапедыя Т. 9


    Выдавец: Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі
    Памер: 560с.
    Мінск 1999
    513.58 МБ
    Беларуская энцыклапедыя Т. 1
    Беларуская энцыклапедыя Т. 1
    Беларуская энцыклапедыя Т. 12
    Беларуская энцыклапедыя Т. 12
    Беларуская энцыклапедыя Т. 13
    Беларуская энцыклапедыя Т. 13
    Беларуская энцыклапедыя Т. 15
    Беларуская энцыклапедыя Т. 15
    Беларуская энцыклапедыя Т. 16
    Беларуская энцыклапедыя Т. 16
    (5-купалле, кілепадобныя завяршэнні закамараў і парталаў, абрыс ліштваў акон).	ГАЛаўрэцкі.
    МАГІЛЁЎСКІЯ ГІМНАЗІІ. Існавалі ў 1809—1918. Падпарадкоўваліся Вілен-скай і Бел. навуч. акругам. Mari-лёўская мужчынская г і м -назія адкрыта 15.19.1809 на базе 4-класнага гал. нар. вучылішча (з 15.3.1789). Спачатку мела 3 класы, паз-ней — 4. Пры ёй дзейнічалі 2-класнае павятовае і 1-класнае прыходскае вучы-лішчы. У 1830 атрымала агульнарас. статус, пазней адкрыты 5—7-ы класы. 3 1836 забаронена выкладанне на польск. мове. 3 1838 дзейнічаў шляхет-ны пансіён, у 1860 адкрыты таксатар-скія класы. У 1863 пераўгворана ў ня-поўную класічную гімназію. 3 1873 — поўная класічная гімназія. У 1870-я г. тут дзейнічаў народніцкі гурток (сярод яго членаў Р.П./саеў, С.П.Кавалік, М.К. Судзімўскі). У 1915 гімназія ўтрымлівалася за кошт казны, збораў за навучанне і на працэнты з уласных ка-піталаў. Штогод вучылася 450—550 юнакоў. Сярод выхаванцаў — МА.Гра-мыка, О.Ю.Шміт. Магілёўская жаночая гімназія засн. 1.1.1865. Пры гімназіі існавала пед. ад-дзяленне і пансіён на 30 дзяўчынак. Штогод вучылася 400—500 вучаніц. Выпускніцы атрымлівалі званне хатняй настаўніцы. Закрыта ў пач. 20 ст. Прыватная жаночая г і м -назія В.Н. Касовіч засн. ў 1859 як 2-класнае жаночае вучылішча. У 1872 пераўтворана ў 4-класнае, з 1904 — 7-класнае 1-га разраду; з 1906 прыватная гімназія, з 1911 мела правы дзярж. Утрымлівалася за кошт збораў за навучанне і невял. дзярж. субсідыі. У 1912 адкрыты 8-ы пед. клас. Створана дадатковае 3-класнае прафес. аддзялен-не, дзе выкладаліся рукадзелле, кройка і шыццё. У 1915 — 259 вучаніц. П р ы -ватная жаночая гімназія А.С. Раманоўскай адкрыта 25.8.1907 як 4-класнае прыватнае жаночае вучы-лішча. 3 1913 — 8-класная гімназія з правамі дзярж. У 1915 — 159 вучаніц. Прыватная жаночая г і м -назія С.Л. Залескай адкрыта ў 1907; з 1911 мела правы дзярж. гімназіі. У 1915 — 8 класаў, 394 вучаніцы; 8-ы клас меў пед. арыентацыю, падзяляўся на матэм. і славеснае аддзяленні. Дзей-нічаў прыходскі клас. Прыватная яўрэйская жаночая пра-г і м н а з і я Э.П. X е й ф і ц засн. ў 1865 як жаночы пансіён. У 1906—07 рэарганізавана ў прагімназію. Мела 4 класы. У 1915 — 94 вучаніцы. Дзейні-чаў прыходскі клас. Прыватная яўрэйская жаночая пра-г і м н а з і я Б.Д. К а п л а н адкрыта ў вер. 1905. Мела 4 класы. У 1907 — 150 вучаніц. Закрыта ў 1911. Прыват-ныя гімназіі ўтрымліваліся за кошт збо-раў за навучанне.
    магільшчыкі	473
    Літ.'. Кнпрнановнч Г.Я. К ясторнн женского образовання в Западной Росснн. Внльна, 1910; Сборннк сведеннй о среднях учебных заведеняях Внленского учебного ок-руга. Внльна, 1873; С о з о н о в М.П. йсто-рнческая запнска о Могнлевской мужской гямназвя, 1809—1909. Могнлев, 1909; П ac-Ty х о в a З.А. Среднее образованяе в доре-волюцяонной Белорусснн. Мн., 1963.
    А.Ф.Самусік.
    МАГІЛЁЎСКІЯ ПАЎСТАННІ 1606— 10, выступленні рамеснікаў і rap. бедна-ты Магілёва супраць магістрата. Пры-чынай выступлення 1606 сталі злоўжы-ванні ўладай і хабарніцтва магістрата, непасільныя падаткі і грашовыя пабо-ры. Яго ўзначаліла група рамеснікаў пад кіраўніцтвам старасты цэха саладоўні-каў Стахора Мітковіча. 20 і 22.6.1606 некалькі соцень гараджан запатрабавалі спыніць злоўжыванні асобных членаў rap. рады, a 25.6.1606 выступілі супраць усяго магістрата і войта. 15 ліп. яны скінулі раду і абралі новы склад магіс-трата. Паводле скаргі скінутай рады ў войтаўскі суд войт Я.Валовіч 11.9.1606 адхіліў новы склад рады і прызначыў новыя выбары. Аднак рашэнне войта не было выканана. Жыгімонт III у лісце да гараджан вызначыў, што канфлікт павінен быць вырашаны ў каралеўскім судзе. 22.8.1608 у канцылярыі ВКЛ пры ўдзеле канцлера Л.Сапегі паміж упаўна-важанымі абодвух складаў магістрата была падпісана дамова, згодна з якой новая рада, за выключэннем бурмістра Ходкі Багдановіча, прыгаворанага кара-леўскім дэкрэтам да смяротнага пака-рання, павінна была «дабьшь свой тэр-мін» і перадаць уладу ранейшаму складу рады, што і было зроблена. Аднак ба-рацьба ў горадзе працягвалася. У 1610 да судовай адказнасці былі прыцягнуты арганізатары новага выступлення, якія ўзначалілі напад на ратушу: 5 чал. былі пакараны смерцю, астатнія — турэм-ным зняволеннем, выгнаннем з горада і канфіскацыяй маёмасці. В.І.Мялешка.
    МАГІЛЁЎСКІЯ ПАЎСТАНЦКІЯ АТ-РАДЫ 1863, ваенныя фарміраванні паўстанцаў у Магілёўскай губ. ў час паўстання 1863—64. Сфарміраваны пад кіраўніцтвам губернскай (ваяводскай) рэв. арг-цыі, падначаленай віленскаму паўстанцкаму цэнтру. Вайсковы на-чальнік (ваявода) Магілёўскай губ. — Л.Звяждоўскі. У ноч на 24.4.1863 атрад Звяждоўскага з дапамогай студэнтаў Го-ры-Горацкага земляробчага ін-та заха-піў павятовы г. Горкі і рушыў на злу-чэнне з Крычаўскім (Чэрыкаўскім) ат-радам Я.Жукоўскага, які павінен быў напасці на Крычаў і захапіць там арты-лерыю. Але ўлады паспелі нанесці па-пераджальны ўдар і рассеяць Крычаўскі атрад. Звяждоўскі павярнуў на 3, пе-раправіўся цераз Проню і, пераканаў-шыся ў перавазе царскіх войск, 30.4.1863 непадалёк ад г. Прапойск рас-пусціў атрад. Большасць паўстанцаў ат-рада (звыш 100 чал.) здаліся ўладам,
    Звяждоўскі і Жукоўскі ўцяклі. Толькі некалькі дзён пратрымаліся і інш. атра-ды Магілёўшчыны: Аршанскі атрад І.Будзіловіча (разбіты 26.4.1863 пад Па-госцішчамі), Быхаўскі — І.Анцыпы, Ра-гачоўскі — Т.Грыневіча. Камандзіры разбітых атрадаў трапілі ў рукі ўлад і пасля суда расстраляны. У паўд. частцы Сенненскага пав. атрад сфарміраваў К.Жаброўскі і перайшоў з ім у Барысаў-скі пав. 3 ім дзейнічалі і рэшткі атрада А.Амндскага, разбітага 27.4.1863 каля в. Славені (Талачынскі р-н). У маі 1863 Жаброўскі і Алендскі схоплены ў Бары-саўскім пав. і расстраляны. Паўстанне на Магілёўшчыне не набыло размаху. Атрады складаліся гал. чынам з афіцэ-раў, студэнтаў, гімназістаў, дробных чыноўнікаў, мяшчан, шляхты і інш. Па-водле звестак афіцыйнага гістарыёграфа В.Ратча, агульная колькасць узбр. паў-станцаў на Магілёўшчыне не перавы-шала 800 чал. Г.В.Кісялёў.
    МАГІЛЁЎСКІЯ СКАРБЫ 1) Знойдзе-ны ў Магілёўскай губ. каля 1822. Ухава-ны ў канцы 820-х г. Вядома 1300 цэлых і некалькі соцень фрагментавых куфіц-кіх дырхемаў дынастый Амеядаў, Ідры-сідаў, Абасідаў. Манеты чаканілі манет-ныя двары Пірэнейскага п-ва, Паўн. Афрыкі, Азіі, Закаўказзя. Pac. АН на-была 250 манет, лёс астатніх невядомы. 2) Знойдзены ў Магілёве ў 1936. Ухава-ны ў 1790-я г. У глінянай пасудзіне бы-ло 476 залатых манет, з якіх вядома 466 экз. У скарбе манеты 16—18 ст. чаканкі манетных двароў Нідэрландаў, Даніі, Аўстрыі, Чэхіі, Саксоніі, Трансільваніі, Венецыі, Савоі, вольных імперскіх га-радоў і інш. Адзін з найбуйнейшых скарбаў залатых манет на тэр. Беларусі. Зберагаецца ў Эрмітажы (С.-Пецяр-бург).
    МАГІЛЁЎСКІЯ ТЫТУНЁВЫЯ ПРАД-ПРЫЁМСТВЫ 3 тытунёвыя мануфак-туры і 1 ф-ка, якія дзейнічалі ў Магілё-ве ў 1863—1914. Перапрацоўвалі тьпу-нёвы ліст, які прывозілі з Бесарабіі, Крыма, Каўказа, Саратаўскай губ. Вы-раблялі махорку, тыгунь усіх гатункаў, папяросы, цыгары. Мелі паравыя і ва-дзяныя рухавікі, чыгунныя станкі і інш. абсталяванне. На прадпрыемствах пра-цавала ад 52 да 88 чал.
    МАГІЛЬНА, вёска ў Уздзенскім р-не Мінскай вобл., на левым беразе р. Нё-ман. Цэнтр сельсавета і калгаса. За 16 км на ПдЗ ад г.п. Узда, 90 км ад Мін-ска, 12 км ад чыг. ст. Коласава. 515 ж., 218 двароў (1999).
    Упершыню згадваецца пад 1284 як месца бітвы вял. кн. ВКЛ Рынгольда з кааліцыяй кіеўскіх, уладзімірскіх, друцкіх князёў і татар (гл. Магільнянская бітва 1284). Пазней велі-какняжацкае ўладанне. 3 1-й чвэрці 15 ст. ўласнасць Альгердавічаў, з 1512 — Пацаў (М.Пац пабудаваў касцёл), з 1602 — М.К.Ра-дзівіла Сіроткі, з 1830-х г. — Вітгенштэй-наў. Перад 1480 у крыніцах названа мястэч-кам. У 16 ст. ў М. дзейнічала прыстань, у 16—17 ст. існаваў Магільнянскі замак. У час
    войнаў сярэдзіны 17 ст. М. разбўрана. 3 1793 у складзе Рас. імперыі, цэнтр воласці Ігуменскага пав. У канцы 18 ст. 374 ж., 92 двары, уніяцкая царква, млын, карчма, верф. У 1863 М. наведаў мастак Н.Орда і зрабіў яе замалёўкі. 3 1924 цэнтр сельсавета Уздзенска-га р-на. 3 1937 працавала электрастанцыя. У 1972 — 497 ж., 172 двары. У 1979—91 наз. Нёман.
    Лясніцтва. Сярэдняя школа, Дом культуры, б-ка, амбулаторыя, аптэка, аддз. сувязі. Помнік землякам, якія за-гінулі ў Вял. Айч. вайну. Каля вёскі рэшткі Магільнянскага замка
    В.У.Шаблюк.
    МАГІЛЬНЯНСКАЯ БІТВА 1284 Па-водле бел.-літ. летапісаў, адбылася каля в. Магільна (Уздзенскі р-н Мінскай вобл.) на р. Нёман паміж вял. князем літ. Рынгольдам і каалшыяй рус. князёў (Святаславам кіеўскім, Львом уладзі-мірскім, Дзмітрыем друцкім), якія ў са-юзе з татарамі хацелі «знову Лнтву под ярмо першое... прнвестн». На баку Рынгольда акрамя літоўцаў удзельнічала і «свая Русь». Бітва працягвалася з ран-ку да вечара і скончылася на карысць Рынгольда. Кааліцыя рус. князёў і татар панесла страты ў 40 тыс. чал., у палон трапіла 1 тыс.чал. Страты войска Рын-гольда склалі 700 чал. забітымі і 200 па-раненымі. Іншыя крыніцы не пацвяр-джаюць існаванне князёў, якія ўдзель-нічалі ў бітве. У паданні пра паўлеген-дарную М.б. адлюстраваліся рэальныя напады татар і паўд.-рус. князёў у 13 ст. на ВКЛ. Л.У.Калядзінскі.
    МАГІЛЬНЯНСКІ ЗАМАК. Існаваў у 16—17 ст. каля в.Магільна Уздзенскага р-на Мінскай вобл. Паводле інвентара 1536 быў пабудаваны Станіславам Па-цам. Размяшчаўся на правым беразе Нёмана і займаў чатырохвугольную пляцоўку памерамі 110 х 65 м, абкружа-ную валам. Яна аддзялялася ад прызам-ча ровам глыб. да 8 м. Ва ўсх. частцы пляцоўкі быў бастыёнападобны выступ. У замку мелася ўязная брама з пад’ём-ным мостам-«узводам» і не менш як 4 вуглавыя вежы. Пад абаронай замка знаходзіліся «село Могнльно, двор Мо-гнльно» і «местечко Могмльно». Як сведчыць інвентар, замак быў забяспе-чаны рознай зброяй, і ў час небяспекі яго маглі абараняць больш за сто добра ўзброеных воінаў. М.з. страціў ролю абарончага пункта ў ходзе вайны Расіі з Рэччу Паспалітай у сярэдзіне 17 ст.
    Літ:. Ткачоў М.А. Замкі і людзі. Мн., 1991.
    МАГІЛЬШЧЫКІ (Necrophorus), род жукоў сям. трупаедаў. Пашыраны ўсю-ды, акрамя Антарктыды, Аўстраліі і трапічнай Афрыкі. У Еўропе — 27 ві-даў. Жывуць пераважна ў лясах. На Бе-ларусі 9 відаў, найб. пашыраны М. чор-набулавы (N. vespilloides) і М. рыжабу-лавы (N. vespillo).