• Газеты, часопісы і г.д.
  • Беларуская энцыклапедыя Т. 9

    Беларуская энцыклапедыя Т. 9


    Выдавец: Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі
    Памер: 560с.
    Мінск 1999
    513.58 МБ
    Беларуская энцыклапедыя Т. 1
    Беларуская энцыклапедыя Т. 1
    Беларуская энцыклапедыя Т. 12
    Беларуская энцыклапедыя Т. 12
    Беларуская энцыклапедыя Т. 13
    Беларуская энцыклапедыя Т. 13
    Беларуская энцыклапедыя Т. 15
    Беларуская энцыклапедыя Т. 15
    Беларуская энцыклапедыя Т. 16
    Беларуская энцыклапедыя Т. 16
    492 мадрыд
    тацыі, 4 каледжы, 7 школ, 7 клінічных шпіталяў. Mae б-ку (больш за 1,5 млн. тамоў), музей, бат. сад. В М.Навумчык.
    МАДРЫД УРТАДА (Madrid Hurtado) Мігель дэла (н. 12.12.1934, г. Каліма, Мексіка), дзяржаўны дзеяч Мексікі. Скончыў Нац. аўт. ун-т Мексікі, Полі-тэхнічны ін-т у Мехіка, Гарвардскі ун-т (ЗША). 3 1960 на кіруючых пасадах у вышэйшых фін. установах і дзярж. апа-раце, у т.л. нам. міністра фінансаў (1972—73 і 1978), міністр па праграмі-раванні і бюджэце (1979-—81). Прэзі-дэнт Мексікі ў 1982—88. Праводзіў па-літыку аздараўлення нац. эканомікі, стрымлівання інфляцыі, барацьбы з беспрацоўем; у знешняй палітыцы вы-ступаў супраць іншаземнага ўмяшання ў справы лац.-амер. краін. Пры ім Мек-сіка ўваходзіла (з 1983) у «Кантадор-скую групу» па мірным урэгуляванні ў Цэнтр. Амерыцы.
    МА ДУАНЬЛІНЬ (1228, прав. Цзянсі, Кітай — 1322?), кітайскі гісторык эпохі дынастыі Сун. Аўтар энцыклапедычнай працы «Вэньсянь тункао» («Сістэматы-заваны збор пісьмовых помнікаў і мер-каванняў»), якая побач з творамі сун-скіх гісторыкаў Чэн Чао і Сыма Гуана стала ўзорам для кіт. гісторыкаў больш позняга часу. М.Д. імкнуўся даследа-ваць эвалюцыю шэрагу сац. і дзярж. ін-таў і выявіць прычынныя сувязі не-каторых гіст. з’яў. Лічыў, што для чы-ноўніка-канфуцыянца гіст. веды такса-ма важныя, як і канфуцыянская л-ра. МАДУЛЬЁН, мадыльён (франц. modillon ад італьян. modiglione), архі-тэктурная дэталь тыпу кранштэйна, якая падтрымлівае вынасную пліту ўвянчальнага карніза, пераважна ў ор-дэрнай архітэкгуры (гл. Ордэр архітэк-турны). Часам адыгрывае дэкар. ролю.
    МАДУЛЯТАР у радыётэхніцы і электрасувязі, складальная частка перадавальнай апаратуры, якая ажыццяўляе кіраванне якім-н. парамет-рам вагальнага працэсу ў адпаведнасці з сігналам перададзенага паведамлення (гл. Мадуляцыя ваганняў). Mae неліней-ныя эл. ланцуті на электронных лям-пах, паўправадніковых прыладах, ячэй-ках Кера ці інш., здольныя змяняць які-н. з параметраў вагальнага працэсу і выбраныя ў адпаведнасці з прынцыпам дзеяння перадатчыка. Выкарыстоўваец-ца ў апаратуры радыёсувязі, тэлебачан-ня, радыёвяшчання, аптычных гуказа-пісвальных, оптаэлекгронных і інш. тірыладах.
    МАДУЛЯЦЫЯ (ад лац. modulatio мер-насць) у м у з ы ц ы, змена танальнасці з перамяшчэннем танальнага цэнтра — тонікі. Паняцце М. найб. часта звязва-юць з гукавышыннымі адносінамі. Асн. віды М. — танальная (змена вышынна-га становішча тонікі) і ладавая (змена нахілення). Сярод разнавіднасцей т a -нальнай М. найб. пашырана фун-
    кцыянальная М., калі пераход у новую танальнасць адбываецца праз пераасэн-саванне ступеневага значэння прамеж-кавага (агульнага) акорда, выбар якога рэгулюецца гарманічнай роднасцю та-нальнасцей. Новая танальнасць уста-наўліваецца характэрным для яе гарма-нічным зваротам, які ўключае мадулю-ючы акорд з альтэрацыяй, адпаведнай новай танальнасці. У залежнасці ад месца ў форме і ступені замацавання новай тонікі вылучаюць М. дасканалую (з канчатковым ці адносным замаца-ваннем новай танальнасці) і недаскана-лую (замацоўваецца менш устойліва). Да недасканалай М. адносяцца адхілен-не (са зваротам у асн. танальнасць) і праходная М. (з далейшым мадуляцый-ным рухам). Спецыфічную выразнасць мае энгарманічная М., звязаная з лаканізмам мадуляцыйнага моманту і раптоўнасцю пераключэння ў новую та-нальнасць; пераход пры ёй адбываецца за кошт энгарманічнага пераасэнсаван-ня структуры агульнага акорда. Для ме-лодыка-гарманічнай М. харакгэрна су-вязь танальнасцей з дапамогай плаўнага голасавядзення без агульнага акорда, для меладычнай М. — праз аднагало-сую звязку. Увядзенне новай таналь-насці без падрыхтоўкі, непасрэдным зацвярджэннем тонікі — якасць М.-су-пастаўлення. М. можна лічыць і ўсякую змену струкгуры сродкаў муз. выразнас-ці, у тл. формы, жанру, фактуры, метра і інш. М. — важны формаўтваральны сродак, які ўплывае на дынамічныя працэсы і цэласнасць формы, узбагачае маляўніча-выразны бок гармоніі.
    Літ:. Рнмскнй-Корсаков Н.А Практнческмй учебннк гармоннн (1886, 1893) // Полн. собр. соч. М., 1960. Т. 4, Б е р -шадская Т.С. Лекцнм по гармоннн. 2 нзд. Л., 1985. Т.С.Ляшчэня.
    МАДУЛЯЦЫЯ у ф і з і ц ы, змена ў ча-се па зададзеным законе параметраў, якія характарызуюць пэўны стацыянар-ны фіз. працэс. Выклікаецца знешнімі ўздзеяннямі, напр., М. гарманічнага ва-гання з мэтай унясення ў вагальны пра-
    цэс пэўнай інфармацыі (гл. Мадуляцыя ваганняў). М. інтэнсіўнасці электронна-га пучка ў кінескопе ў адпаведнасці з пададзеным на кіравальны электрод (мадулятар) відэасігналам дазваляе ўзнавіць на экране перададзены віда-рыс. М. электронных патокаў па ска-расцях у клістроне прыводзіць да група-вання электронаў у згусткі з наступным пераўгварэннем іх кінетычнай энергіі ў энергію ЗВЧ-ваганняў.
    МАДУЛЯЦЫЯ ВАГАННЯЎ, змена ам-плітуды, частаты ці інш. параметраў ва-ганняў па зададзеным законе, павольная ў параўнанні з перыядам гэтых ваган-няў. У тэхн. прыладах і сістэмах маду-ляцыя эл.-магн. ваганняў радыё- і ап-тычнага дыяпазонаў, а таксама акус-тычных хваль выкарыстоўваецца для трансфармацыі частотнага спектра зы-ходнага вагання з мэтай павышэння эфектыўнасці перадачы інфармацыі, для частотнага раздзялення розных сіс-тэм і прылад, для забеспячэння іх адна-часовай работы на розных нясучых час-тотах, змены часавых параметраў сігна-лаў і інш.
    Найб пашыраны амплітудная мадуляцыя, фазавая мадуляцыя, частотная мадуляцыя. розныя віды імпульснай мадуляцыі, а таксама іх камбінацыі, напр., амплітудна-фазавая. У залежнасці ад віду мадуляцвіі амплітуда, час-тата ці фаза высокачастотных ваганняў («носвбіт» інфармацыі), а таксама палярыза-цыя (у выпадку святла; гл. Мадуляцыя святла) змяняецца (мадулюецца) у адпаведнасці з нізкачастотным сігналам, што перадаеіша. Выкарвістанне канкрэтаага віду М.в. зале-жыць ад параметраў ліній сувязі, патрабаван-няў да якасці перададзенай інфармацыі, ха-рактарыстык лрыёмнай апаратуры і інш. Працэс, адваротны М.в., наз. дэмадуляцыяй і ажыццяўляецца ў првіёмнай апаратуры (гл. Дэтжтыраванне').
    Амплігудная (б) і частотная (в) мадуляцыя ва-ганняў пры пілападобнай мадулюючай фун-кцыі (а).
    МАДУЛЯЦЫЯ СВЯТЛА, змена ў часе паводле зададзенага закону інтэнсіўнас-ці светлавога патоку. Неабходна для перадачы па светлавым прамяні інфар-мацыі (тэлевізійнага адлюстравання, га-воркі), для аптычнай лакацыі і далёка-метрыі.
    Бывае ўнутраная (ажыццяўляецца ўздзеян-нем на крыніцу святла) і знешняя (уздзеян-нем на светлавы паток). Для знешняй М.с. выкарыстоўваюць мадулятары, пераважна электрааптвічныя (ячэйкі Кера, элементы Покельса). 3 паяўленнем магугных кагерэн-тных патокаў святла ад лазераў пачала ажыц-цяўляцца фазавая М.с., пры якой паводае за-дадзенага закону зменьваецца зрух фазы светлавых ваганняў.
    МАДЫФІКАЦЫЯ	493
    МАДЎРА (Madura), востраў у Малай-скім архіпелагу, каля паўн.-ўсх. ўзбя-рэжжа Явы, паміж морамі Балі і Яван-скім. Тэр. Інданезіі. Пл. каля 4,5 тыс. км2. Берагі расчлянёны слаба, месцамі акаймаваны каралавымі рыфамі і вод-мелямі. Рэльеф узгорысты, выш. да 471 м. Складзены пераважпа з мергеляў і вапнякоў, пашыраны карст. Клімат суб-экватарыяльны, мусонны. Лістападныя трапічныя лясы, саванны, зараснікі хмызнякоў. Плантацыі рысу, кукурузы, тытуню. Жывёлагадоўля. Рыбалоўства. Рамёствы. Радовішчы нафты, газу. На М. гарады Сампанг, Суменеп.
    МАДУРАЙ, М а д у р а, горад на Пд Індыі, на р. Вайгаі, у штаце Тамілнад. Вядомы з 2 ст. Каля 1,2 млн. ж. (1997). Вузел чыгунак і аўтадарог, у т.л. чыг. сувязь з Шры-Ланкой. Аэрапорт. Адзін з буйнейшых тэкст. (баваўняная, піаў-ковая) цэнтраў краіны. Развіты метала-апр., харч. (цукровая, тытунёвая, рыса-ачьппчальная), цэм. прам-сць. Стараж. саматужнае ткацтва, разьбярства па дрэве. Ун-т. Грандыёзны комплекс хра-маў Шывы (12—17 ст.) і інш. арх. пом-нікі. Цэнтр турызму.
    МАДХ’Я-ПРАДЭШ, штат у цэнтр. ч. Індыі. Пл. 444 тыс. км2. Нас. каля 70 млн. чал. (1997), гарадскога каля 20%. Адм. ц. — г. Бхопал. Найбольшыя гара-ды Джабалпур, Дург-Бхілаінагар, Інда-ур, Уджайн. Займае паўн. ч. Дэканскага пласкагор’я, на Пн заходзіць у межы Інда-Гангскай раўніны. Клімат трапіч-ны, мусонны. Ападкаў ад 700 мм (на ПнЗ) да 1600 мм (на Пд і ПдУ); даж-джлівы сезон з чэрв. да кастрычніка. У натуральнай расліннасці пераважаюць лістападныя лясы. Сельскай гаспадар-кай занята 75% насельніцтва. Выро-шчваюць рыс, проса, пшаніцу, бавоў-нік, алейныя культуры. Шаўкаводства. Здабыча марганцавай і жал. руд, баксі-таў, каменнага вугалю, алмазаў. Прам-сць: баваўняная, металургічная, металаапр. і маш.-буд., буд. матэрЫя-лаў, харч., джутавая, папяровая, хіміч-ная.
    МАДЫЛЬЯНІ (Modigliani) Амедэо (12.7.1884, г. Ліворна, Італія — 25.1.1920), італьянскі жывапісец і
    А Мадыльяні
    Аголеная. 1917.
    скульптар. Прадстаўнік парыжскай шко-лы. Вучыўся ў AM у Фларэнцыі. 3 1906 у Парыжы. Зазнаў уплывы А. дэ Тулуз-Латрэка, П.Сезана, П.Пікасо, афр. пластыкі, як скулыттар — К.Брынку-шы. У скульптуры імкнуўся да спро-шчаных геаметрызаваных форм і падоў-жаных прапорцый («Галава», 1913, і інш). Жывапісная манера вызначаецца дэкар. плоскаснасцю, лаканічнасцю пе-раважна аднафігурных кампазіцый, му-зыкальнасцю сілуэтна-лінейных рыт-маў, насычанасцю каларыту. Ствараў партрэты і ню, якім уласцівы інтымная індывідуальнасць і псіхалагізм вобразаў, паэтычнасць, якая часта спалучаецца з трагічным адчуваннем безабароннасці чалавека ў свеце: «М.Жакоб» (1916), «Л.Збароўскі», «Аголеная» (абодва 1917), «Маленькі селянін» (1918), «Вя-лікая аголеная», «Цыганка», «Хлопчык у сіняй куртцы», «Жоўты купальнік» (усе 1919) і інш.
    Літ.: Внленкнн В.В. Амедео Моднль-янм. М., 1970.
    МАДЫЛЬЯНІ (Modigliani) Франка (н. 18.6.1918, Рым), эканаміст ЗША. Д-р сац. н. (1944). Скончыў ун-т у Рыме (1939). Працаваў у амер. каледжах і ун-тах (Ілінойскім, Чыкагскім, Кар-негі-Мелана, Паўн.-Заходнім, Гар-вардскім), у Новай школе сац. дасле-даванняў, Масачусецкім тэхн. ін-це. 3 1966 навук. кансультант Савета кі-раўнікоў Федэральнай рэзервовай сістэмы, з 1971 — старшы саветнік Брукінгскай камісіі па эканам. ак-тыўнасці. Навук. працы ў галіне ана-лізу праблем зберажэнняў і фін. рынкаў; распрацаваў тэорыі асабіс-тых фінансаў і фінансаў карпарацый. Адзін з аўтараў кн. «Кошт капіталу, фінансы карпарацый і тэорыя інвес-тыцый» (1958). Нобелеўская прэмія 1985.