• Газеты, часопісы і г.д.
  • Беларуская энцыклапедыя Т. 9

    Беларуская энцыклапедыя Т. 9


    Выдавец: Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі
    Памер: 560с.
    Мінск 1999
    513.58 МБ
    Беларуская энцыклапедыя Т. 1
    Беларуская энцыклапедыя Т. 1
    Беларуская энцыклапедыя Т. 12
    Беларуская энцыклапедыя Т. 12
    Беларуская энцыклапедыя Т. 13
    Беларуская энцыклапедыя Т. 13
    Беларуская энцыклапедыя Т. 15
    Беларуская энцыклапедыя Т. 15
    Беларуская энцыклапедыя Т. 16
    Беларуская энцыклапедыя Т. 16
    Творы бел. пісьменнікаў на кірг. мове з’явіліся ў 1950-я г. Асобнымі выдання-мі выйшлі «Вершы» Я.Купалы (1954, 2-е выд. 1982), «Апавяданні» З.Бядулі (1958), аповесць «Міколка-паравоз» М.Лынькова (1960), зб. вершаў і паэм «А дні ідуць» П.Броўкі (1966). Актывіза-цыя дзейнасці бел. перакладчыкаў пры-падае на 1970-—80-я г. Творы Айтмата-ва, Б.Абакірава, Джусуева, Н.Джупдуба-евай, А.Кыдырава, Уметаліева, Такам-баева і інш. перакладалі Р.Барадулін, В.Вольскі, В.іпатава, С. Законнікаў, С.Міхальчук, М.Стральцоў, У.Шахавец, Я.Янішчыц і інш. Асобнымі выданнямі выйшлі аповесці і раман «Буранны паў-станак: I вякуе дзень даўжэй за век» Айтматава (1987), «Кіргізскія народныя казкі» (1988).
    Архітэктура. Найб. раннія ўмацава-ныя паселішчы з глінабітнымі і сырцо-вымі пабудовамі выяўлены на Пд К. (Шурабашат, 4—1 ст. да н.э.). У 5—10 ст. будавалі крэпасці, замкі феадалаў, гарады (Ош, Узген), гарадзішчы (Ак-Бешым, Бурана, Баласагун) з цытадэл-лю і гар. ядром — шахрыстанам і ўма-
    Да арт. Кыргызстан. Мінарэт «вежа Бура-на» на гарадзішчы Бурана. Пач. 11 ст.
    Да арт. Кыргызстан. Маўзалей Шах-Фа-зіль у Ошскай вобл. Канец 11 — 2-я пал. 12 ст.
    74 КЫРГЫЗСТАН
    цаваным прыгарадам рамеснікаў — ра-бадам. На Цянь-Шані захаваліся рэшткі гарадоў-ставак цюркскіх ханаў (гарадзі-шчы Кашой-Курган, Шырдакбек), якія былі абнесены пахсавымі сценамі (выш. да 12 м) з вежамі, а таксама руіны ўма-цаванага караван-сарая Чалдывар на р. Манакельды з т.зв. гафрыраванымі сценамі. У 10—12 ст. (дзяржава Караха-нідаў) узводзілі манум. культавыя пабу-довы — мячэці, мінарэты, маўзалеі (цэнтрычны маўзалей Шах-Фазіль у Ошскай вобл., 11 — 2-я пал. 12 ст.; група з 3 маўзалеяў ва Узгене, 11—12 ст.). На гарадзішчы Бурана захаваўся мінарэт — «вежа Бурана» (пач. 11 ст.; выш. 21,5 м). У выніку манг.-тат. зава-явання (1-я чвэрць 13 ст.) гарады заня-палі. Насельніцтва стала качавым, асн. тыпам іх жылля была разборная круг-лая юрта, накрытая лямцам. 3 манум. будынкаў узводзілі пераважна маўзалеі (партальна-купальны маўзалей Манаса, 1334) і караван-сараі (Таш-Рабат на р. Каракаюм, 1-я пал. 15 ст.). 3 сярэдзіны 19 ст. развіваюцца гарады Бішкек, Ка-ракол (Пржавальск), Такмак і інш. з прамавугольнай планіроўкай, дробнымі кварталамі, забудаванымі 1-павярховы-мі глінабітнымі або сырцовымі дамамі. Пабудовы 1920—30-х г. у духу кан-структывізму, з рысамі класіцызму (бу-дынак мед. ін-та ў Бішкеку). У арх. дэ-коры выкарыстоўваецца нац. арнамент (Летні т-р у Бішкеку, 1940, арх. Г.А.Градаў). У пабудовах 2-й пал. 20 ст. выкарыстоўваюцца зборны жалезабетон і шкло (будынкі АН у Бішкеку, 1960-я г., арх. Ю.Бялінскі, А.Бачароў). Вядзец-ца курортнае буд-ва на воз. Ісык-Куль. У 1960—80-я г. створаны новыя ген-планы гарадоў. Архітэктура адметная выразнасцю сучасных форм і канструк-цый: Кырг. т-р оперы і балета (1955, арх. А.Лабурэнка, з удзелам П.П.Івано-ва), будынкі музея выяўл. мастацтва (1974, арх. Ш.Джэкшанбаеў), цырка (1976, арх. Л.Сегал). У Бішкеку пастаў-лены помнік Тактагулу Сатылганаву (1974). У 1941 засн. Саюз архітэктараў К.
    Выяўленчае і дэкаратыўна-прыклад-ное мастацтва. На тэр. К. захаваліся наскальныя размалёўкі, ляпная керамі-ка з геам. ўзорамі эпох неаліту і брон-зы. Да 4—1 ст. да н.э. адносяцца ўпры-гожанні з золата і бронзы, размалява-ная кераміка, літыя з бронзы фігуркі жывёл, посуд. Да манг.-тат. нашэсця паралельна развівалася мастацтва асела-га (кераміка з ляпным ці ўціснутым ге-ам. узорам, гліняныя і тэракотавыя стылізаваныя фігуркі людзей і жывёл, асуарыі — урны для захавання касцей, фрагменты жывапісу, скульптуры) і ка-чавога (накладкі на конскую збрую з металу, спражкі, падвескі-медальёны з арнаментам, выявамі жывёл) насельніц-тва. У будыйскіх храмах 5—10 ст. статуі багоў аздаблялі барэльефамі і размалёў-камі (гарадзішча Ак-Бешым у Чуйскай даліне). Мячэці, маўзалеі 10—12 ст. дэ-
    карыраваны ўзорыстай муроўкай з цэг-лы, разьбой па ганчы і тэракоце (геам. і расл. ўзоры, надпісы). У дэкар.-пры-кладным мастацтве пераважала ткацтва дываноў (лямцавыя дываны «шырдакі» з мазаічнымі, аплікацыйнымі ўваленымі ўзорамі; ворсавыя дываны; падвесныя паліцы для юртаў). Вышыўкай аздабля-лі насценныя пано з аксаміту ці сукна (туш-«кійізы»), сумкі для посуду, адзен-не, плялі ўзорыстыя цыноўкі з травы чый. 3 серабра рабілі ювелірныя ўпры-гожанні, якія аздаблялі гравіраваным узорам, насечкамі, чарненнем і інш. Для нар. мастацтва характэрны кан-трастнасць колеру (найб. пашыранае спалучэнне чырвонага з сінім), ураўна-важанасць кампазіцыі, рытмічнасць. Ва ўзорах пераважалі круглаватыя формы і матыў «барановы рог». У 20 ст. зара-джаюцца жывапіс, графіка, скульптура. У станаўленні прафес. выяўл. мастаіп ва значная роля належыць С.Чуйкову, a таксама жывапісцам В.Абразцову, Г.Ай-
    Да арт. Кыргызстан. Помнік Тактагулу Са-тылганаву ў Бішкеку. 1974.
    тыеву, С.Акылбекаву, І.Гальчанку, А.Іг-нацьеву, скулытг. В.Мануілавай, графі-кам Л.Ільіной, А.Міхалёву, А.Згібневу. У Вял. Айч. вайну створаны работы ў гонар герояў вайны (помнік І.Панфіла-ву ў Бішкеку, 1942, скулыгг. A. і В. Ма-нуілавы). 3 1950-х г. развіваюцца пар-трэт (Айтыеў, А.Усубаліеў), пейзаж, па-вялічылася цікавасць да тэматычнай карціны (Л.Дэймант). Сярод мастакоў 1950—60-х г. жывапісцы Усубаліеў, Дж.Кажахметаў, К.Керымбекаў, Дж.Джумабаеў, ААсмонаў, графік М.Амаркулаў. Развіваюцца скульптура (Т.Садыкаў, А.Мухугдзінаў, манум.-дэ-кар. мастаіггва (рэльефы на мемар. му-зеі М.В.Фрунзе ў Бішкеку, 1967, маста-кі А.Варонін, А.Каменскі, С.Бакашоў). Сярод тэатр. мастакоў А.Арэф’еў, А.Малдахматаў і інш. У 1970—80-я г. створаны работы высокага грамадз. гу-
    чання (ансамбль «Манас» у Бішкеку, 1981, скулытг. Садыкаў, арх. А.Пячон-кін). Багатыя традыцыі нар. мастацтва працягваюцца ў дыванаткацтве, вы-шыўцы, вырабах са скуры, у тэкст. і ке-рамічнай вытв-сці. Развіваецца гірафес. дэкар.-прыкладное мастацтва (Дж. Уме-таў). Мастацтва 1980—90-х г. адметнае пашырэннем тэматычнага кругагляду, імкненнем абнавіць маст.-пластычныя вырашэнні, пошукамі новых сродкаў выразнасці (М.Акынбекаў, Бакашоў, М.Бекджанаў, Т.Касымаў). У 1958 ство-раны Саюз мастакоў К.
    Музыка К. імправізацыйная, у ёй важная роля належыць варыянтна-ва-рыяцыйным прынцыпам развіцця. Фарміравалася ў рэчышчах нар. і нар-прафес. вусных традыцый. Ладавая ас-нова — дыятанічныя шасці-, сямі- і больш ступенныя гукарады; характэрна ладавая пераменнасць. Традыц. нар. песні (абрадавыя, працоўныя, лірыч-ныя, дзявочыя, жаночыя, дзіцячыя і
    Да арт Кыргызстан. М.Акынбекаў. Mae мамы. 1970.
    Да арт Кыргызстан. С.Ч у й к о ў. Дачка ча-бана. 1956.
    КЫРГЫЗСТАН	75
    інш.) аднагалосыя; інстр. музыка 2- і 3-галосая, асн. жанр — кю (вял. п’еса праграмнага зместу). Сярод нар. муз. інструментаў: камуз (йічыпковы), кыяк (смычковы), чоар (духавы), доал (удар-ны). Сярод нар. музыкантаў (акынаў, манасчы, ырчы, куудулаў, камузчы, кы-якчы, чоарчу, сурнайчы) 7’актагул Са-тылганаў, Калык Акіеў, Алымкул Усен-баеў, Сагымбай Аразбакаў, Саякбай Ка-ралаеў, Атай Агамбаеў, Муса Баетаў, Куйручук, Ш.Цермечыкаў, Ніязалы, Жалбун, Мураталы Курэнкееў і інш. У 1920—30-я г. створаны драм. п’есы, на-сычаныя нар. песнямі, муз. драмы. Першыя кірг. оперы — «Месяцавая прыгажуня» У.Уласава, К.Малдыбаева і У.Ферэ (1939) і «Тактагул» А.Вепрыка (1940), балеты — «Анар» (1940), «Арэ-лі» Уласава і Ферэ, «Чалпон» М.Раўх-вергера (абодва 1944). Пазней створаны балет-араторыя «Мацярынскае поле» К.Малдабасанава (паст. 1975), дзіцячыя балеты, муз. камедыі, творы сімф. і кантатна-аратарыяльнага жанраў і інш. У стварэнні нац. опернага і балетнага рэпертуару ўдзельнічалі Уласаў, Ферэ, Малдыбаеў, Раўхвергер, М.Абдраеў, Малдабасанаў, Г.Окунеў, М.Ракаў, С.Раўзаў, у галінах сімф. і кантатна-аратарыяльнай музыкі працавалі Абдра-еў, А.Аманбаеў, Н.Даўлесаў, А.Джаны-бекаў, Ч.Джумаканаў, Ж.Малдыбаева, С.Медзетаў, А.Мурзабаеў, А.Тулееў, Т.Эрматаў і інш. Сярод выканаўцаў: дырыжоры Даўлесаў, А.Джумахматаў, Малдабасанаў; спевакі С.Кіізбаева, Малдыбаеў, Б.Мінжылкіеў, Х.Мухтараў, А.Мырзабаеў, К.Сартбаева, ІСейталі-еў; балетмайстар М.Холфін; артысты балета Б.Бейшэналіева, К.Мадземілава, У.Сарбагішаў, \.Такамбаева, Р.Чакоева. У К. працуюць: Кырг. т-р оперы і бале-та (з 1942, Бішкек), муз.-драм. т-р (з 1946, Нарын), філармонія (з 1936), дзі-цячая філармонія (з 1986), сімф. ар-кестр Кырг. радыё і тэлебачання (з 1970), аркестр нар. інструментаў (з 1936), Дзярж. ансамбль танца К., Кырг. ін-т мастацтваў, муз. вучылішчы (Біш-кек, Ош), больш за 130 муз. школ. У 1939 створаны Саюз кампазітараў К.
    Тэатр. Тэатр. элементы былі ў абра-дах і нар. гульнях, спаборніцтвах акы-наў (айтыш), выступленнях казачнікаў, манасчы, куудулаў (нар. комікаў). Пер-шыя тэатр. паказы на кірг. мове адбы-ліся ў пач. 20 ст. У 1926 у Бішкеку ар-ганізавана тэатр. студыя, у 1930 пера-твораная ў прафес. драм. т-р (з 1936 муз.-драм., з 1942 т-р оперы і балета). Драм. спектаклі на кірг. мове ставіў Т-р юнага гледача (1936—41). У 1941 ад-крыты Кырг. драм. т-р. Ставяцца п’есы нац. драматургаў: Т.Абдумамунава, Б.Амураліева, М.Байджыева, Ш.Бейшэ-наліева, Б.Джакіева, К.Джантошава, А.Кутубаева, К.Малікава, А.Такамбаева, Р.Шукурбекава, рус. і замежная класі-ка; асобнае месца ў рэперТуары займа-юць інсцэніроўкі твораў Ч.Айтматава. Працуюць т-ры: Кырг. драматычны, ля-лек (з 1938), рус. драмы (з 1935; усе ў Бішкеку), т-ры драм. ў Ошы, муз.-драм. ў Нарыне і інш. Сярод артыстаў: Д.Ку-
    юкава, Б.Кыдыкеева, М.Рыскулаў, А.Баталіеў, С.Джаманаў, А.Джанкароза-ва, Н.Кітаеў, АКабегенаў, С.Кумушалі-ева, А.Кутубаева, Л.Маідава, Р.Муміна-ва, Т.Хасанава і інш. У кірг. т-рах ста-віліся п’есы А.Макаёнка, А.Маўзона і інш. бел. драматургаў.
    Кіно. У 1942 у Бішкеку на базе карэс-пандэнцкага пункга кінахронікі (з 1939) створана студыя кінахронікі (з 1956 кі-настудыя дакумент. і маст. фільмаў, з 1961 «Кіргізфільм»), У 1947 зняты пер-шы дакумент. фільм «Савецкая Кіргі-зія» (рэж. М.Слуцкі). У галіне даку-мент. кіно працавалі рэж. Ш.Апылаў, А.Відугірыс («Замкі на пяску», 1967, гал. прыз міжнар. кінафестывалю ў Кракаве), Ю.Герштэйн, Б.Абдылдаеў, Б.Шамшыеў («Манасчы», 1956, гал. прыз міжнар. кінафестывалю ў Обер-хаўзене) і інш. Першы маст. фільм — «Салтанат» (1955, рэж. В. ГІронін, з кі-настудыяй «Масфільм»). Першы самаст. маст. фільм — «Мая памылка» паводле