• Газеты, часопісы і г.д.
  • Беларуская энцыклапедыя Т. 9

    Беларуская энцыклапедыя Т. 9


    Выдавец: Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі
    Памер: 560с.
    Мінск 1999
    513.58 МБ
    Беларуская энцыклапедыя Т. 1
    Беларуская энцыклапедыя Т. 1
    Беларуская энцыклапедыя Т. 12
    Беларуская энцыклапедыя Т. 12
    Беларуская энцыклапедыя Т. 13
    Беларуская энцыклапедыя Т. 13
    Беларуская энцыклапедыя Т. 15
    Беларуская энцыклапедыя Т. 15
    Беларуская энцыклапедыя Т. 16
    Беларуская энцыклапедыя Т. 16
    Тв.: Рус. пер — РІзбранное. М.,1961
    КЯХЦІНСКІ ДАГАВбР 1727 Падпіса-ны паміж Расіяй і Кітаем 1.11.1727 у г. Кяхта (Бурація). Устанавіў рас.-кіт. мя-жу на ўчастку ад р. Аргунь (на У) да пе-равала Шабін-дабаг (на 3), вызначыў умовы рас.-кіт. гандлю і мірнага выра-шэння пагран. спрэчак, парадак прыё-му пасольстваў і дыпламат. перапіскі, юрыдычна аформіў знаходжанне ў Пе-кіне рас. духоўнай місіі. Дзейнічаў да прыняцця Айгунскага дагавора 1858 і Пекінскага трактата 1860.
    Л, трынаццатая літара бел. і некаторых інш. слав. алфавітаў. Паходзіць з кіры-ліцкай X («людзі»), што ўзнікла на ас-нове грэка-візант. устаўнай X («лам-бда»). У старабел. графіцы абазначала гукі «л», «л’» («лавра», «львнца»), Мела лікавае значэнне «трыццаць». У 16 ст. акрамя рукапіснай набыла друкаваную форму. У сучаснай бел. мове абазначае санорныя змычнапраходныя ротавыя пярэднеязычныя зычныя гукі «л». «л’» («волат», «ільгота» — «йіл’гота», «хва-ля» — «хвал’я»), А.М.Булыка.
    ЛААКОАН. Лаакоант, у старажыт-нагрэч. міфалогіі траянскі прадракаль-нік, або жрэц. Паводле пашыранага мі-фа, у час Траянскай вайны Л. разам з двума сынамі быў забіты двума марскі-мі змеямі за тое, што насуперак волі багіні Афіны намагаўся не дапусцшь прыняцця траянцамі ў дар ад грэкаў драўлянага каня, у якім схаваліся грэч. воіны (гл. таксама Траянскі конь), і па-пярэджваў суайчыннікаў аб каварстве ворагаў. Міф пра Л. адлюстраваны ў ант. л-ры і выяўл. мастацтве. Найб. вя-дома мармуровая група «Лаакоан» ро-даскіх скульптараў Агесандра, Атэнадо-ра і Палідора.
    ЛАБА (Labe), старажытная славянская назва р. Эльба, ужываецца ў Чэхіі.
    ЛАБАДА Андрэй Мітрафанавіч (26.6.1871, г. Швенчоніс, Літва — 1.1.1931), украінскі фалькларыст, этно-граф і літ.-знавец. Акад. АН Украіны (1922). Чл.-кар. AH СССР (1923) Скончыў Кіеўскі ун-т (1894), з 1898 у ім працаваў (з 1904 праф.) У 1921—30 кі-раваў Этнагр. камісіяй АН Украіны. У 1923—28 віцэ-прэзідэнт АН Украіны. Аўтар прац пра слав. эпас, гісторыю рус. і ўкр. л-ры, т-р, этнаграфію. края-знаўства: «Рускі валатоўскі эпас» (1896), «Народнасць у рускай музычнай драме сто гадоў назад» (1899), «Рускія быліны пра сватанне» (1902—04), «П.А.Ку-ліш — этноіраф» (1918), «Краязнаўства
    на Украіне», (1925), «Лёсы этнаграфіі на Украіне ў 1917—1925 гг.» (1926) і інш. Даследаваў бел. фальклор («Бела-руская народная паэзія і рускі былінны эпас», 1895).
    Літ.: Музнченко С. Андрій Лобода // Народна творчість та етнографія. 1971. № 3.
    І.У. Саламевіч.
    ЛАБАН (Laban) Рудольф фон (15.12.1879, Браціслава — 1.7.1958), аў-стрыйскі танцоўшчык, харэограф, педа-
    Лаакоан. Мармур. Скульптары Аге-сандр, Палідор і Атэнадор. Каля 50 да н.э.
    гог, тэарэтык танца. Па паходжанні венгр. Вучыўся жывапісу і дэкар. мас-тацтву ў Мюнхене, акцёрскаму май-стэрству і танцу ў Парыжы. У 1907—10 выступаў як танцоўшчык. Заснавальнік і кіраўнік шэрагу харэаграфічных школ у Германіі і ІІІвейцарыі. У 1925 стварыў у Гамбургу камерную балетную трупу. У 1930—34 дырэктар дзярж. аб’яднання т-раў Берліна, кіраўнік балетнай трупы Берлінскай дзярж. оперы. 3 1938 у Вя-лікабрытаніі. Распрацаваў сістэму запісу рухаў пад назвай «кінетаграфія» (вядома як «лабанатацыя»). У сваёй тэорыі тан-ца (харэотыцы) з дапамогай матэм. ме-таду аналізу абгрунтаваў універсальныя рухі чалавечага цела. Заснавальнік ням. «выразнага танца», які паўплываў на ўсе віды сучаснай харэаграфіі. Аўтар кн. «Свет танцоўшчыка» (1920), «Харэагра-фія» (1926), «Прынцыпы запісу танца і руху» (1956). ЛА.Сівалобчык. ЛАБАНАЎ Андрэй Міхайлавіч (10.8.1900, Масква — 18.2.1959), расій-
    80 ЛАБАНАЎ
    скі рэжысёр. Нар. арт. Расіі (1947). Скончыў школу 2-й студыі МХАТ (1922). У т-ры з 1924. У 1930—40-я г. рэжысёр Тэатра-студыі пад кіраўніц-твам Р.Сіманава, у інш. т-рах. У 1945_ 56 гал. рэжысёр Маскоўскага т-ра імя М.М.Ярмолавай. Выкладаў у Дзярж. ін-це тэатр. мастацтва ў Маскве (з 1948 праф.). Пастаноўкі класічных твораў («Вішнёвы сад» А.Чэхава, 1934; «Шалё-ныя грошы» А.Астроўскага, 1945; «Дач-нікі», 1949, «Дасцігаеў і іншыя», 1952, М.Горкага) адметныя нечаканасцю, су-часнай трактоўкай канфлікту, сатыр. вастрынёй, яркай камедыйнасцю. Рэ-жысура сучасных п’ес вылучалася стры-манасцю, прастатой агульнага тону «Таня» ААрбузава (1939), «Старыя сяб-ры» Л.Малюгіна (1946) і інш. Дзярж прэмія СССР 1946.
    ІЧбг” Блок в Репетнцмн Лобанова. М.,
    ЛАБАНАЎ Барыс Мяфодзьевіч (н. 18.7.1938, г. Пракоп’еўск Кемераўскай вобл., Расія), бел. вучоны ў галіне тэх-нічнай кібернетыкі. Д-р тэхн. н. (1985). Скончыў Мінскі радыётэхн. ін-т (1965). 3 1974 у Мінскім аддзеле Цэнтр. НДІ сувязі, з 1988 у Ін-це тэхн. кібернстыкі Нац. АН Беларусі. Навук. працы па аў-там. распазнаванні і сінтэзе мовы. Рас-працаваў тэарэт. асновы і метады аналі-зу і сінтэзу мовы, прыстасаванні сінтэзу рус. і бел. моў, прылады распазнавання моў.
    Тв.: Сннтезнрованная речь в снстемах мас-сового обслужнвання. М., 1983 (разам з В.Я.Кучаравым); Нскусственный ннтеллект: Справ. Кн. 1. М., 1990 (у сааўт.). М.П.Савік.
    ЛАБАНАЎ Яўген Міхайлавіч (20.11.1913, с. Храшчоўка Самарскай вобл., Расія — 6.11.1976), бел. фізік. Чл.-кар. АН Беларусі (1969), д-р фіз.-матэм. н., праф. (1968). Скончыў Ле-нінградскі ун-т (1938). 3 1958 у Ін-це ядз. фізікі АН Узбекістана, у 1969—76 у Ін-це цвёрдага цела і паўправаднікоў АН Беларусі, адначасова ў 1969—74 праф. Мінскага пед. ін-та. Навук. пра-цы па ўздзеянні ядз. выпрамяненняў на паўправадніковыя прылады, метадах нейтронна-акгывацыйнага аналізу для вызначэння мікрадамешкаў у чыстых і звышчыстых матэрыялах, стварэнні ра-дыеізатопных прылад.
    Тв:. Радаонзотопные прнборы в промыш-ленноста стронтельных матерналов. М., 1973 (у сааўт).
    ЛАБАНАУКА, вёска ў Сормаўскім с/с Чэрыкаўскага р-на Магілёўскай вобл., на шашы Чавусы—Чэрыкаў. Цэнтр саўгаса. За 14 км на ПнЗ ад Чэрыкава, 82 км ад Магілёва, 13 км ад чыг. ст. Ве-рамейкі. 366 ж., 150 двароў (1998). Ся-рэдняя школа, клуб, б-ка, аддз. сувязі. Брацкая магіла сав. воінаў.
    ЛАБАНОК Анатоль Георгіевіч (н. 18.6.1938, Мінск), бел. вучоны ў галіне мікрабіялогіі. Акад. Нац. АН Беларусі (1991, чл.-кар. 1984), д-р мед. н. (1977), праф. (1983). Засл. дз. н. Беларусі
    (1998). Скончыў Мінскі мед. ін-т (1961). 3 1963 у Ін-це мікрабіялогіі (з 1975 дырэктар), з 1997 акад.-сакратар Аддзялення біял. н. Нац. АН Беларусі. Навук. працы па біягенезе і біятэхнало-гіі мікробных ферментаў, фізіялогіі і біяхіміі мікробнага антаганізму, дэгра-дацыі ксенабіётыкаў.
    Тв.: Мнкробный сннтез на основе целлю-лозы. Мн., 1988 (разам з В.Р.Бабіцкай, Ж.М.Багданоўскай); Utilization of halogenated benzenes, phenols and benzoates by Rhodococcus opacus GM-14 (y сааўт.) // Applied and environmental microbiology. 1995.
    Я.М.Лабанаў.
    АТ.Лабанок.
    Л.М.Лабанок.	У.Е.Лабанок.
    Vol. 61, № 12; Screening of glucose isomerase-producing microorganisms (y сааўт.) // World journal of microbiology and biotechnology. 1998. Vol. 14, № 2.
    ЛАБАНОК Леанід Міхайлавіч (н. 11.9.1943, в. Слабодка Любанскага р-на Мінскай вобл.), бел. вучоны ў галіне фізіялогіі і радыебіялогіі. Чл.-кар. Нац. АН Беларусі (1996), д-р мед. н. (1990), праф. (1993). Скончыў Гродзенскі мед. ін-т (1966). 3 1967 у сектары герантало-гіі, з 1987 заг. лабараторыі Ін-та радые-біялогіі Нац. АН Беларусі. Навук. пра-цы па фізіялогіі сардэчна-сасудзістай сістэмы узроставай фізіялогіі, радые-біялогіі.
    Тв:. Нейрогуморальная регуляцня н двша-тельная актнвность прн стареннн Мн., 1984 (у сааўт.); Гормоны н старенне: Регуляцня сократнтельной функцнн сердца. Мн., 1994; Влнянне гшюксйн на бноэлектрпческую ак-тавность клеток мнокарда после острого у-облучення (разам з ГП.Малыхінай) // Весці Нац. АН Беларусі. Сер. біял. навук. 1998. № 1.'
    ЛАБАНОК Уладзімір Елісеевіч (3.7.1907, в. Востраў Пухавіцкага р-на Мінскай вобл. — 4.11.1984), адзін з ар-ганізатараў і кіраўнікоў патрыят. пад-полля і партыз. руху на Беларусі ў Вял. Айч. вайну, дзярж. і парт. дзеяч. Герой Сав. Саюза (1943). Скончыў БСГА (1931), ВПШ пры ЦК КПСС (1956). 3 1941 1-ы сакратар Лепельскага райкома КП(б)Б. Са жн. 1941 да чэрв. 1944 1-ы сакратар Лепельскага падп. райкома КП(б)Б, адначасова з сак. 1942 каман-дзір партыз. атрада № 68, са жн. 1942 камісар партыз. брыгады Чашніцкай «Дубава», з ліп. 1943 камандзір партыз. брыгады Лепельскай імя Сталіна. У снеж. 1943 узначаліў аператыўную групу ЦК КП(б)Б і БШПР па Полацка-Ле-пельскай партызанскай зоне. 3 1944 у апараце ЦК КПБ, старшыня Полацкага і Гомельскага аблвыканкомаў, 1-ы сак-ратар Палескага, Віцебскага абкомаў
    КПБ. 3 1962 1-ы нам. Старшыні CM БССР, міністр вытворчасці і нарыхто-вак с.-г. прадуктаў БССР. 3 1974 нам. Старшыні Прэзідыума Вярх. Савета БССР. Чл. Цэнтр. рэвіз. камісіі КПСС у 1961—76. Чл. ЦК КПБ з 1949, канд. у чл. Бюро ЦК КПБ з 1962 і з 1976, чл. Бюро ЦК КПБ у 1966—76. Дэп. Вярх. Савета СССР з 1946, БССР у 1951—55 і з 1963. Нам. Старшыні Савета Нацыянальнасцей Вярх. Савета СССР у 1968—74. Аўтар кніг «У баях за Радзіму» (3-е выд., 1964), «Партызаны прымаюць бой» (1976).
    ЛАБАНЧЫК, арапчык, п у ч -к о в ы, папулярная назва рас. імітацыі нідэрландскага дуката ў 1735—1869. У афіц. дакументах упамінаецца як «вядо-мая манета». На аверсе — выява рыца-ра з пучком 7 стрэл у правай руцэ і мя-чом у левай, кругавая легенда на лац. мове, на-рэверсе — у квадратным кар-тушы пяцірадковая легенда на лац. мо-ве. Прызначаўся спачатку толькі для выплат за мяжой, паступова заняў знач-нае месца і ва ўнутр. абарачэнні. 3 19 ст. Л. звычайна выплачвалі жалаванне вайскоўцам на ўскраінах Рас імпе-рыі — у Сярэдняй Азіі, на Каўказе, у Царстве Польскім.
    ЛАБАРАТбРЫЯ (сярэднелац. laborato-rium ад лац. laborare працаваць), спецы-яльна абсталяванае памяшканне ў скла-дзе навук. ці навуч. установы, прадпры-емства або інш., прызначанае для пра-вядзення навук., вытв.-кантрольных ці тэхн. даследаванняў, а таксама навуч. заняткаў; установа, дзе займаюцца такі-мі даследаваннямі. У пераносным сэн-се — творчы працэс, творчая дзей-насць каго-н. Напр., творчая Л. пісь-менніка.
    ЛАБАРЫЯ (Lobaria), род ліставатых лі-шайнікаў сям. лабарыевых. 80 відаў. Пашыраны ва ўмеранай, трапічнай і субтрапічнай зонах абодвух паўшар’яў. На Беларусі 2 віды Л.: лёгачная (L. p.ulmonaria), занесена ў Чырв. кнігу, і ямчатая (L. scrobiculata). Трапляецца пераважна ў лясах на ствалах і галінах, радзей — на скалах.