• Газеты, часопісы і г.д.
  • Беларуская энцыклапедыя Т. 9

    Беларуская энцыклапедыя Т. 9


    Выдавец: Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі
    Памер: 560с.
    Мінск 1999
    513.58 МБ
    Беларуская энцыклапедыя Т. 1
    Беларуская энцыклапедыя Т. 1
    Беларуская энцыклапедыя Т. 12
    Беларуская энцыклапедыя Т. 12
    Беларуская энцыклапедыя Т. 13
    Беларуская энцыклапедыя Т. 13
    Беларуская энцыклапедыя Т. 15
    Беларуская энцыклапедыя Т. 15
    Беларуская энцыклапедыя Т. 16
    Беларуская энцыклапедыя Т. 16
    чэрв.—ліп. 1941 утрымлівалася каля 140 тыс. чал.; пасля вызвалення ў 1944 тут у яме-траншэі выяўлены астанкі каля 10 тыс. расстраляных (паўторныя пошукі і раскопкі выявілі новыя масавыя паха-ванні закатаваных). Па колькасці ахвяр пасля Асвенціма і Майданака найбуй-нейшым лічыцца Трасцянецкі лагер смерці. Адным з самых вял. гар. Л.с. было мінскае гета, створанае 19.7.1941, дзе загублена каля 100 тыс. чал. Жудас-нымі па жорсткасці былі лагеры, якія ствараліся гітлераўцамі ў прыфрантавой паласе: напярэдадні адступлення за ка-лючы дрот і мінныя загароды фашысты зганялі непрацаздольных грамадзян і размяшчалі сярод іх інфекцыйных хво-рых у разліку на хуткае і масавае рас-паўсюджванне захворванняў сярод на-сельніцгва і сав. вайск. часцей (гл. Аза-рыцкія лагеры смерці). Бяспрыкладнымі па садызме былі Л.с., у якіх гітлераўцы абяскроўлівалі дзяцей і падлеткаў для патрэб арміі (у в. Скобраўка Пухавіцка-га р-на загінулі 1500 дзяцей-донараў). На тэр. Беларусі Л.с. выкарыстоўваліся захопнікамі і для знішчэння грамадзян з краін Зах. Еўропы, акупіраваных Гер-маніяй. Найб. Л.с. былі Бабруйскі, Бе-развецкі, Калбасінскі, Калдычэўскі, Лу-палаўскі, Ляснянскі, Маладзечанскі, Масюкоўшчынскі (гл. адпаведныя арт.), Бронная Гара. Адступаючы з Беларусі, захопнікі ў 1944 правялі масавую ак-цыю знішчэння вязняў, якія яшчэ за-сталіся, спрабавалі замесці сляды зла-чынстваў, маскіруючы пахаванні. Ство-раная ў 1944 камісія садзеяння Надзвы-чайнай дзяржаунай камісіі па выяўленні і расследаванні злачынстваў ням.-фаш. захопнікаў сабрала доказы, якія цалкам выкрылі крывавыя злачынствы гітле-раўцаў. На месцах л.с. ў памяць пра тых, хто загінуў у іх, пастаўлены помні-кі, кожны Л.с. ўвекавечаны ў мемары-яльным комплексе Хатынь.
    Літ:. Нямецка-фашысцкі генацыд на Бела-русі (1941—1944). Мн., 1995. УС.Пасэ.
    ЛАГІ, возера ва Ушацкім р-не Віцеб-скай вобл., у бас. р. Ушача, за 26 км на ПдЗ ад г.п. Ушачы. Пл. 0,24 км2, даўж. 820 м, найб. шыр. 360 м, даўж. берага-вой лініі 2,2 км. Пл. вадазбору 11,5 км2. Схілы катлавіны выш. 15—25 м, пад хмызняком, месцамі ў верхняй ч. раза-раныя. Берагі зліваюцца са схіламі. На 3 упадае ручай з возера без назвы, на ПнУ выцякае ручай у р. Ушача.
    ЛАГІН Лазар Іосіфавіч (4.12.1903, г. Ві-цебск — 16.7.1979), расійскі пісьмен-нік. Скончыў Маскоўскі ін-т нар. гас-падаркі імя Пляханава (1925), вучыўся ў Ін-це чырв. прафесуры ў Маскве (1930—33). Працаваў у газ. «Правда», час. «Крокоднл». Друкаваўся з 1921. Ay-Tap аповесці-казкі для дзяцей «Стары Хатабыч» (1938, сцэнарый аднайм. фільма, 1957). У раманах «Патэнт «АВ» (1947), «Востраў расчаравання» (1951), «Атавія Проксіма» (1956; пад назвай «Трагічны астэроід», 1972), «Блакітны чалавек» (1966) арганічна спалучаны фантастыка і рэальнасць. Напісаў ваен. аповесць «Браняносец «Анюта» (1945),
    сатыр. цыкл «Крыўдных казак» (нап. 1942—63), сатыр. аповесць «Маёр Вэл Энд’ю» (1962) і інш., успаміны пра У.Маякоўскага «Жыццё таму назад» (1974).
    Тв: Нзбранное. М., 1975.
    ЛАГІНОВІЧ Іосіф Каятанавіч, гл. Кор-чык Павел.
    ЛАГІСТЫКА (ад грэч. logistike мастац-тва вылічаць, разважаць), 1) назва этапа ў развіцці матэматычнай логікі, прад-стаўленага працамі Б.Расела і яго школы (гл. Лагіцызм). У антычнасці тэрмінам «Л.» называлі пракгычныя аперацыі вылічэнняў і вымярэнняў у арыфметыцы ў процілегласць тэарэт. матэматыцы. У Г. Лейбніца — абазна-чэнне «вылічэння вывадаў» (calculus ratiocinator) 2) Сінонім ( у пэўнай сту-пені архаічны) тэрміна «матэм. логіка». У наш час тэрмін «Л.» выкарыстоўва-юць для абазначэння матэм. логікі пры вырашэнні эканам. задач, аптымізацыі кіраўніцкіх функцый і інш. Вытворнымі ад «Л» з’яўляюцца паняцці «лагістычны метад» (спосаб пабудовы фармалізава-ных моў для розных раздзелаў логікі) і «лагістычная сістэма» (фармальная час-тка гэтых моў). В.М.Пешкаў.
    ЛАГІЦЫЗМ, кірунак у асновах матэма-тыкі, у якім зыходныя паняцці матэма-тыкі зводзяцца да паняццяў логікі. Ідэі Л. прапанаваны Б.ВЛейбніцам. У сістэ-матызаваным выглядзе выкладзены Г.Фрэге ў кн. «Асноўныя законы арыф-метыкі» (т. 1—2, 1893—1903). Ён пра-панаваў звядзенне асноўнага для матэ-матыкі паняцця натуральнага ліку да аб’ёмаў паняццяў і распрацаваў лагіч-ную сістэму, сродкамі якой можна бы-ло даказаць усе тэарэмы арыфметыкі. Дактрына Л. развіта Б.Раселам, які выя-віў у сістэме Фрэге супярэчнасць («па-радокс Расел», гл. Парадокс). У кн. «Прынцыпы матэматыкі» (т. 1—3, 1910—13) Расел і ХАА.Уайтхед прапа-навалі т.зв. тэорыю тыпаў, у якой пара-доксаў можна пазбегнуць пры дапамозе спец. іерархіі паняццяў. У далейшым К.Гёдэль паказаў, што сістэмы Л. ня-поўныя, іх сродкамі можна сфармуля-ваць змястоўна правільныя, але не вы-рашальныя матэм. сцвярджэнні (сцвяр-джэнні, якія нельга даказаць і нельга абвергнуць). Сістэмы Л. садзейнічалі фарміраванню і ўдакладненню важней-шых логіка-матэм. ідэй, зрабілі значны ўплыў на развіццё матэматычнай логікі і навукі. В М.Лешкаў.
    ЛАГІЧНАЕ I ПСТАРЫЧНАЕ, гл. Гіс-тарычнае і лагічнае.
    ЛАГІЧНЫ АТАМІЗМ, вучэнне аб рэ-чаіснасці, паводле якога свет уяўляе са-бой сукупнасць толькі знешне звязаных паміж сабой атамарных (якія не маюць састаўных частак) фактаў. Распрацавана Б.Раселам і Л.Вітгенштэйнам у пач. 20 ст. Тэарэт. вытокі Л.а. — неэўклідава геаметрыя, матэматыка, розныя сістэмы фармальнай логікі. Праграма Л.а. пра-дугледжвала пабудову «лагічна даскана-лай мовы» на ўзор лагічнай мовы. Суі-
    лапшын 89
    насць пераўтварэнняў у адносінах да мовы зводзілася да распрацоўкі элемен-тарных, простых, далей не раскладаль-ных у сэнсавых адносінах сказаў — своеасаблівых «атамаў» мовы, сапраў-днасць якіх можна было б лёгка па-цвердзіць эмпірычным шляхам. Распра-цоўкі Л.а. былі выкарыстаны Венскім гуртком, адыгралі пазітыўную ролю ў развіцці логікі.
    Літ: К о з л о в a М.С. Фнлософня н язык. М., 1972; Современная буржуазная фн-лософня. [Ч. 2], М., 1978. Т.І.Адула.
    ЛАГІЧНЫ ЗАКОН, любое сапраўднае лагічнае сцвярджэнне. Да Л.з. адносяц-ца законы логікі выказванняў (напр., за-кок несупярэчнасці, закон выключана-га трэцяга, закон ускоснага доказу) або логікі прэдыкатаў. Напр., у выраз «ня-правільна, што р і не-р адначасова вер-ныя» (закон несупярэчнасці) замест пе-раменнай р трэба падставіць выказван-не; усе вынікі такіх падстановак уяўля-юць сабой сапраўдныя выказванні (напр., «няправільна, што 11 — просты лік і разам з тым не з’яўляецца прос-гым»). Кожная з лагічных сістэм ут-рымлівае бясконцае мноства Л.з. і ўяў-ляе сабой абстрактную знакавую ма-дэль, якая дае апісанне якога-н. пэўна-га фрагмента або тыпу разважанняў. На фармалізаванай мове логікі ўсякі яе за-кон — гэта заўсёды сапраўдная, пра-вільна пабудаваная формула; можна па-будаваць бясконцае мноства такіх фор-мул, але Л .з. лічаць толькі тыя з іх, якія інтэрпрэтаваны на пазнаючае чалавечае мысленне. Гл. таксама Інтуіцыянізм.
    В М Пешкаў.
    ЛАГІЧНЫ ПАЗІТЫВІЗМ, кірунак неа-пазітывізму, які сфарміраваўся ў 1920-я г. на базе Венскага гуртка. Яго тэарэт. вытокі ў вучэнні Э.Маха і Р.Авенарыуса аб «непасрэдна дадзеным» у вопыце суб’екга, логіка-гнасеалагічнай мадэлі ведаў Б.Расела і Л.Вітгенштэйна і інш. Адна з асн. задач Л.п. — матэматыза-цыя і фармалізацыя ведаў. Метад фар-малізацыі прадстаўнікі Л.п. пашырылі і на філасофію, спрабуючы ачысціць яе ад метафізікі (г. зн. абстрактных, лагіч-на не абгрунтаваных палажэнняў) і зра-біць навуковай. Для гэтага выкарыстоў-ваўся т. зв. прынцып верыфікацыі (вы-значэння сапраўднасці навук. сцвяр-джэнняў), які трактаваўся ў духу суб’ектывізму і канвенцыяналізму. У 2-й пал. 1930-х г. пасля пераезду ў ЗШЛ асн. прадстаўнікоў Л.п. іх вучэнне час-ткова перагледжана, але захавала сваю суб’ектыўна-ідэалістычную сутнасць і стала больш вядома як лагічны эмпі-рызм. 3 1960-х г. Л.п. перастаў існаваць як самастойны філас. кірунак. Т.І.Адула.
    ЛАГІШЫН, гарадскі пасёлак у Пінскім р-не Брэсцкай вобл., на аўгадарозе Пінск—Івацэвічы. За 28 км ад горада і чыг. ст. Пінск, 203 км ад Брэста. 3 тыс ж. (1998).
    Упершыню ўпамінаецца ў 1552 у Пінскім пав. ВКЛ. У 17 ст. мястэчка, цэнтр староства;
    90	ЛАГІШЫНСКАЯ
    належаў Радзівілам, пазней Агінскім, Любец-кім. 3 1643 меў магдэбургскае права і герб: у блакітным полі воўк на ласіных нагах. 3 1795 у Рас. імперыі, мястэчка Пінскага пав. Мін-скай губ. У 1886 цэнтр воласці. У 1921—39 у складзе Польшчы, цэнтр гміны Пінскага пав. Палескага ваяв. 3 1939 у БССР. У 1940—62 цэнтр Лагішынскага раёна. 3 27.6.1941 да 15.7.1944 акупіраваны ням. фашыстамі, якія загубілі ў Л. і раёне каля 2 тыс. чал. 3 22.12.1959 rap. пасёлак. 3 1962 у Пінскім р-не.
    Прадпрыемствы харч. прам-сці. Ся-рэдняя і муз. школы, Дом культуры, 2 б-кі, бальніца, паліклініка, аптэка, кам-бінат быт. абслугоўвання, аддз. сувязі. Брацкая магіла сав. воінаў і партызан. Помнікі архітэктуры: Лагішынская Спа-са-Праабражэнская царква, Лагішынскі Петрапаўлаўскі касцёл.
    ЛАГІШЫНСКАЯ СПАСА-ПРААБРА-
    ЖЭНСКАЯ ЦАРКВА, помнік архітэк-туры 2-й пал. 19 ст. ў г.п. Лагішын Пін-скага р-на Брэсцкай вобл. Пабудавана да 1886 у рэтраспектыўна-рус. стылі на месцы уніяцкага драўлянага храма 1795. Mae 4-часткавую аб’ёмна-прасторавую кампазіцыю: званіца, трапезная, асн. аб’ём і апсіда. Верт. дамінанта — 2-ярусная (васьмярык на чацверыку) шатровая званіца з цыбулепадобнай га-лоўкай. Цыбулепадобнае пяцікупалле ўвенчвае і 4-схільны дах асн. кубапа-добнага аб’ёму. Гал. і бакавыя ўваходы вырашаны магутнымі парталамі і апя-разаны 3-лопасцевымі арачнымі ніша-мі. Фасады раскрапаваны прафіляваны-мі карнізамі з двухграннымі заломамі на бакавых плоскасцях. А.М.Кулагін.
    ЛАПШЫНСКІ НЕТРАІІАЎЛАЎСКІ КАСЦЁЛ, помнік архітэктуры неаготы-кі ў г.п. Лагішын Пінскага р-на Брэсц-кай вобл. Пабудаваны ў 1907—-10 на месцы мураванага касцёла, узведзенага ў 1634 па фундацыі кн. С.А.Радзівіла; з 1865 правасл. царква. Храм — мурава-ны, прамавугольны ў плане; да яго асн. аб’ёму па падоўжнай восі далучаны 4-ярусная шатровая званіца і 5-гранная апсіда. Сцены расчлянёны стральчаты-мі вокнамі-біфорыумамі і 2-ступеньча-тымі контрфорсамі ў прасценках. Асі-метрыю ў агульную кампазіцыю ўно-сяць прыбудовы да апсіды сакрысціі і гранёнай вежы да званіцы. Уваход вы-рашаны стральчатым парталам з вім-пергам. Дэкар.-маст. акцэнт інтэр’е-ра — драўляны алтар, антаблемент якога фланк.іруюць пазалочаныя анёлы. У касцёле знаходзіцца абраз Маці Бо-жай Лагішынскай. А.М.Кулагін.